Tibetan
་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་ཀ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱིན་སྨོས་པ་བྱས་ན་ཁྱད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའོ། །ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་བཤད་པས་མ་ལུས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ། དེས་ཀྱང་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཚོགས་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདུན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །འདི་ནི་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཟང་ཟིང་ནི་རྫས་སོ། །དེ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་ཟང་ཟིང་འདི་དག་ལ་འདུ་བ་ནི་ལྷུར་ལེན་པའོ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཅི་ཙམ་གྱིས་རང་ཉིད་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་འདོད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ནོར་མི་འདོད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སྦྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་སྣས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ནོར་ཡོད་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཟང་ཟིང་དོན་དུ་གཉེར་ལ་སྦྱིན་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། །དད་པ་ནི་དད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལས་ཉན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ནོ། །ནོར་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་པ་སྟེ། ལྟོས་པ་ནི་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་འཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དད་པ་།མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་ནོར་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། །ཆོས་དེ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། དད་པ་མེད་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ལེན་ང་ དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ཉན་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་མཉན་པར་འདོད
Chinese
因为具有智慧。因为执持二者，所以具有记忆。所谓“舍弃”，意思是“将要离去”。如果提及布施，为了了解其差别，通过提及开头来理解。通过稍微解释，为了完全了解，通过详细阐述来理解。不了解就是执着于字句，即使这样也只能了解所说的那部分，而不能了解其余的部分。不具足的因素有四种：想要去其他地方，所以不具足；不是通过提及开头来理解，所以不具足；不是通过详细阐述来理解，所以不具足；不是不明显地了解，所以不具足。这是第三个十组。此外，对于“善现”等等，资具是物品。执着于它，就是聚集于这些资具，这就是执着。执着于法衣等等也是如此。仅仅需要能够维持自身生存的量，这就是少欲。知足就是不贪求财物。因为与在家生活没有关联，所以是完全的寂静。到此为止，说明了出家人没有布施的能力。或者说，不愿布施，是因为被悭吝所束缚，即使有财物也是如此。这就是追求资具，而不追求布施，所以不具足。此外，从“善现”到“应当认知为魔业”之间所说，信仰就是将要信仰。从中听闻的就是声音。领会的就是意义。想要布施财物，就是想要完全施舍财物，之所以不期待回报，是因为无所求地布施。说法者不会讲解，要么是因为没有信仰，要么是因为不贪求财物，要么是因为对法产生悭吝。这三种情况是不具足的因素：因为没有信仰，所以不具足；对于追求布施，却不接受 追求的，所以不具足；对于想要听闻，却对大法产生悭吝，所以不具足。此外，对于所说的“善现”等等，“经部”指的是想要听闻的那些。
English
Because of having wisdom. Because of holding both, therefore having memory. The so-called "abandoning" means "about to depart." If mentioning giving, in order to understand the difference, understanding comes from mentioning the beginning. Through slight explanation, in order to fully understand, understanding comes through detailed elaboration. Not understanding is clinging to the words, even so, only what is said is understood, but not the rest. There are four factors of not being complete: wanting to go to another place, therefore not complete; not understanding through mentioning the beginning, therefore not complete; not understanding through detailed elaboration, therefore not complete; not understanding obviously, therefore not complete. This is the third set of ten. Furthermore, regarding "Subhuti" and so on, resources are objects. Clinging to it is gathering to these resources, this is clinging. Clinging to Dharma robes and so on is also the same. Only needing the amount that can sustain oneself, this is having few desires. Being content is not craving wealth. Because there is no connection with household life, it is complete solitude. Up to this point, it shows that renunciants do not have the ability to give. Or, unwilling to give, because being bound by stinginess, even if having wealth. This is pursuing resources, but not pursuing giving, therefore not complete. Furthermore, from "Subhuti" to "should be recognized as the work of Mara" what is said, faith is about to become faith. Hearing from it is sound. Comprehending is meaning. Wanting to give wealth is wanting to completely give away wealth, the reason for not expecting return is because of giving without seeking. The Dharma speaker will not explain, either because of not having faith, or because of not craving wealth, or because of being stingy with the Dharma. These three situations are factors of not being complete: because of not having faith, therefore not complete; regarding pursuing giving, but not accepting what is pursued, therefore not complete; regarding wanting to hear, but being stingy with the great Dharma, therefore not complete. Furthermore, regarding what is said "Subhuti" and so on, "Sutras" refers to those who want to hear.
Tibetan
་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་སྟེ། སྐྱེ་པ་སྔ་མར་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་པ་དེ་འདོ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མེད་པའོ། །མི་འཇུག་པ་ནི་གཞན་འོང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པའོ། །བཟློག་པ་ནི་གཏང་བའོ། །མདོ་སྡེ་མེད་ན་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། གང་ཉན་མི་འདོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གཞན་ལ་ཆགས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་འདུན་པ་དང་ལེ་ལོས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་འདུན་པ་དང་མི་འདུན་པའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཉིད་དང་ལུས་ལྕི་བའི་འདུན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིག་པས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུངས་པ་ལ། བདེ་འགྲོའི་བདེ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་མ་བལྟས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་གཅིག་པུ་དང་འཁོར་ལྷུར་ལེན་པའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། བསྙེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། མུ་གེ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་འགྲོ་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་གཅིག་པུ་དང་འཁོར་ལྷུར་ལེན་པའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བཅུ་ཚན་བཞི་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་འགྲོ་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱིམ་ ལ་ལྟ་བ་དང༌། བྱ་བ་མང་བས་ཆོས་ཉན་པ་སྤོང་བའི་སྐྱོན་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་སོགས་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་མང་པོ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱས་ཏེ། བདུད་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་ལ་མངོན་བར་བརྩོན་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་གཞུང་ལུགས་འབྲལ་བར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་
Chinese
彼也。所谓“法的障碍”，即是为法所困乏，因为前世舍弃正法之故。成为法的障碍，其自性即是彼。所谓“没有”，即是完全没有。所谓“不进入”，即是不变成其他的到来。所谓“对说法者未获得”，即是对说法者来说，未曾获得。所谓“遣除”，即是舍弃。如果没有经部，则因寻求其义而不具备眷属。 此外，世尊所说的“又，善现”等，所谓“将变得不欲听闻”，是因为贪著其他法之故。因此，在此处，由于欲望和懈怠而不具备眷属，即是对其他法的欲望和不欲的眷属。然后，以“又，善现”这两个词语，表示由于睡眠和身体沉重之欲望而不具备眷属。以“又，善现”等词语，表示因恶趣之痛苦所摧毁，是轮回之痛苦的过患。以“又，善现”等词语，表示即使是善趣的安乐也是痛苦的，是不背离轮回的过患。 然后，以“又，善现”等词语，表示不具备独自和贪图眷属的眷属，以及不亲近那些不区分场合的眷属，以及前往或不前往饥荒等方向的眷属。其中，不具备独自和贪图眷属的眷属，是四众。以“又，善现”这一个词语，表示前往或不前往伴随恐惧的方向的眷属。 “又，善现，比丘说法者”等，是说贪图俗家事务，因事务繁多而舍弃听法的过患。如是，在认识到诸如此类的众多魔业之后，应彻底断除。为了显示那些魔也会对他们精进努力，所以说“又，善现，如是”等，是说以沙门的装束来分离经论的过患。以“又，善现”等，是说
Tibetan
བདུད་རང་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ནས་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་དམན་པར་ལུང་སྟོན་པའི་སྐྱོན་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་ནི་དོན་བཞི་གསུངས་ཏེ། བདུད་ཀྱི་ལས་མང་པོ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་རྣས་དང་བདུད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཉན་པ་དང༌། བློ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདུད་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ། བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་དེའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་བྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ལེ་འུ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།སྐྱོན་བསྟན་ནས། མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། གང་གིས་མཚོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང༌། །ཁྱད་པར་བྱེད་དང་རྣམ་གསུམ་དང༌། །མཚོན་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། བྱེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལས་དང་པོ་ཤེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། །དེ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་བལྟས་དང༌། །མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །ཆགས་བཅས་སོགས་དང་རྒྱ་ཆེན་ དང༌། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཚད་མེད་དང༌། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། །སེམས་ལྟར་མེད་དང་ཤེས་པ་དེ། །གྱོ་བ་ལ་སོགས་ཤེས་བྱ་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོག་དང༌། །གཞན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྐབས་ཀྱིས། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་སྨོས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་
Chinese
魔自己幻化成比丘僧团的佛陀形象，宣说修习甚深佛法者会证得低劣菩提的过失。从“饶觉，是这样的”到本章结束，讲述了四种意义：魔的诸多事业，其原因，听信魔等，相信小心眼等，魔如何对他们精进，同样，诸佛和菩萨们也不会摄受。这是魔的四十六种事业，是阻断魔的事业本身。阐明此事的章节就是这一章。圣八千颂般若波罗蜜多释难论，由寂天导师仁钦炯内西瓦所著，名为《精华之最》，第十一章。指出了过失之后，将要解释体性，因此，在它的主导下，经论中说：以何为象征而成为体性？所知也即是知，差别和作用有三种，象征的自性又是什么？这样说道。以什么来象征，那就是体性。它有三种形态：知、差别和作用。自性的体性和四种形态。其中首先要说的是知，对此，暂时以知晓一切为主导，如来说出现，世界不灭的自性，有情众生的心之行为，以及它的集合和回顾，不尽之相，有染等和广大，成为伟大和无量，以及不可见的识，如心一般不存在和知，如陶器等所知，以及除此之外的那些，都是如实性的显现。能仁如实性之思，以及名为宣说其他，这以知晓一切之时的知之体性而概括。这样说道。所说的知，要与如来说出现等结合。从薄伽梵母中生出如来之智慧，因此从那里薄伽梵说等等，到世间世俗。
English
The demon himself manifested as the Buddha's form with the Bhikshu Sangha, and proclaimed the fault that those who practice the profound Dharma will attain inferior Bodhi. From "Rabjor, it is like that" to the end of the chapter, four meanings are explained: the many deeds of the demon, their causes, listening to demons, believing in small minds, etc., how the demon strives for them, similarly, the Buddhas and Bodhisattvas will not embrace them either. These are the forty-six deeds of the demon, which are the interruption of the demon's deeds themselves. The chapter that clarifies this is this chapter. The difficult commentary on the Holy Eight Thousand Verses Prajnaparamita, composed by the teacher Rinchen Jungne Shiwa, called "The Supreme Essence," is the eleventh chapter. After pointing out the faults, the nature will be explained, therefore, under its guidance, it is said in the scriptures: What is symbolized as the nature? The knowable is also knowledge, there are three kinds of difference and action, and what is the nature of the symbol? It is said like this. What symbolizes is the nature. It has three forms: knowledge, difference, and action. The nature of self and four forms. Among them, the first to be said is knowledge, for this, temporarily taking the lead in knowing everything, the Tathagata appears, the indestructible nature of the world, the behavior of sentient beings' minds, and its collection and review, the inexhaustible appearance, attachment, etc., and vastness, becoming great and immeasurable, and the invisible consciousness, like the mind does not exist and knowledge, such as pottery and other knowable things, and those other than that, are all manifestations of suchness. The Thubpa's (Shakyamuni's) thought of suchness, and the so-called declaration of others, this is summarized by the nature of knowledge at the time of knowing everything. It is said like this. The knowledge that is said should be combined with the appearance of the Tathagata, etc. The wisdom of the Tathagata is born from the Bhagavan Mother, therefore, from there the Bhagavan says, etc., to the worldly convention.