Chinese
第六章。圣妙吉祥般若波罗蜜多八千颂难解，导师宝生寂所造之心要妙义中。 讲述了世间禅定道的三种作意后，为了成就出世间的禅定道，之前也讲了名为“极清净”的内容。其中，就成就的自性方面而言，经书中说：“其自性即殊胜，不对一切显现，法界无缘而安住，即是重大意义。” 这句话的意思是，成就的支分有五种，如修习禅定道的般若波罗蜜多的所有差别，圆满成就一切智智，以及转法轮等，都是它的自性。殊胜是指显现成就六度。对一切法显现执着，就是不对一切显现执着。对一切法不作意而安住，就是安住。以一切法无所缘而获得菩提，就是重大意义。 因此，接下来讲了“世尊”等。如果有人问，这里的禅定道自性的般若波罗蜜多是什么样的？回答是，讲了“世尊”等。从哪里圆满一切智智，就称之为“世尊”。所谓“一切智性”，就是指断除一切障碍的习气连接的智慧，也就是具足断德圆满和智慧圆满的意思。 也就是说，一切智性，就是为了在此阐明其智慧，断除一切障碍的黑暗就是明，也就是做这件事。这是断德圆满。一切法如实显现就是明亮，也就是做这件事，是智慧圆满。因此，“我向他顶礼”是指现在的时候。“值得顶礼”是指恒时未来的时候。仅仅一个词就显示了两种圆满。现在是两个词的
English
Chapter Six. The Difficult Explanation of the Holy Eight Thousand Verses of the Prajñāpāramitā, called the Essence of the Heart, composed by the Teacher Ratnakaraśānti. After explaining the three types of attention in the worldly meditative path, in order to accomplish the transcendental meditative path, the term "extremely pure" was also previously taught. Among them, in terms of the nature of accomplishment itself, the scriptures say: "Its nature is supreme, it does not manifest to all, abiding without object in the dharmadhatu, that is the great meaning." This means that the branches of accomplishment are five, such as perfecting all the distinctions of the Prajñāpāramitā of the meditative path, fully accomplishing all-knowing wisdom, and turning the wheel of Dharma, etc., are its nature. Supreme means manifestly accomplishing the six perfections. Manifestly clinging to all phenomena is not clinging to all. Abiding without attention to all phenomena is abiding. Attaining enlightenment through non-objectification of all phenomena is the great meaning. Therefore, the "Bhagavan" etc. are taught from there. If someone asks, what is the nature of the Prajñāpāramitā of the meditative path here? The answer is, the "Bhagavan" etc. are taught. From where all-knowing wisdom is perfected, that is called "Bhagavan." "All-knowingness" refers to the wisdom that has abandoned the connection of habitual tendencies of all obscurations, which means possessing the perfection of abandonment and the perfection of wisdom. That is, all-knowingness is to clarify its wisdom here, abandoning all the darkness of obscurations is clarity, which is doing this. This is the perfection of abandonment. All phenomena appearing as meaningful is brightness, which is doing this, it is the perfection of wisdom. Therefore, "I prostrate to him" refers to the present time. "Worthy of prostration" refers to the constant future time. Just one word shows two perfections. Now it is two words.
Chinese
说的是断绝的圆满。所谓“无染”，是因为一切障碍的污垢都已穷尽。所谓“远离一切世间的染污”，是因为三界的一切污垢都已穷尽。这是用两个词语说了智慧的圆满，即一切法在胜义中显现的显现，是能作者。下面的两个词语是说理由，眼翳是不知晓。与此相反的是远离眼翳，是名为智慧的意义。一切是无余。使三界的胜义远离眼翳，那是所缘遍及。烦恼和见解那些本身就是黑暗，一切也是，那些也是，所以是那些一切。遣除那些，就是一切不顺品穷尽。这一切都显示了自利圆满。就他利圆满方面来说，说了世尊等，要宣说，是因为想要获得一切相智的果位。用殊胜的词语是做到入流果和一来果，以及独觉果之间。那些的方法是三十七菩提分法。使那些安乐，是为了遣除障碍。没有获得有寂、世间、出世间的智慧，在那之前是盲目的。为了使那些生起，所以要显现。彻底断绝一切怖畏和近恼，那是显现，是出世间的修道。仅此就显示了小乘的意义。就菩萨的意义方面来说，说了世尊等，为了他利是主要的，在那之上成办那本身，是所缘的差别五眼，是眷属。以无差别，那就是眼，因为要如实地照见一切法。普遍照见有三种障碍，愚痴、黑暗和眼翳。其中，愚痴是不知晓。黑暗是漆黑。眼翳是眼病。使那些没有眼翳，就是令其完全坏灭。r
English
It speaks of the perfection of abandonment. The so-called "untainted" is because all the defilements of obscurations have been exhausted. The so-called "free from all worldly defilements" is because all the defilements of the three realms have been exhausted. These two words speak of the perfection of wisdom, that is, the appearance of all dharmas in the ultimate sense, which is the agent. The following two words speak of the reason, that is, cataract is unknowing. The opposite of that is being free from cataract, which is the meaning of the word wisdom. All means without remainder. To make the ultimate meaning of the three realms free from cataract, that is the object pervading. Afflictions and views themselves are darkness, everything is, those are also, so it is all of those. Eliminating those is the exhaustion of all unfavorable factors. All of this shows the perfection of self-benefit. In terms of the perfection of benefiting others, it speaks of the Bhagavan, etc., to be taught, because one desires to attain the state of omniscient knowledge. With the supreme words, it is to accomplish the fruits of stream-enterer and once-returner, and up to the solitary buddha. The means for those are the thirty-seven factors of enlightenment. To make those happy is to eliminate obstacles. Until one has not attained the wisdom of existence, the world, and transcendence, one is blind. In order to generate those, one must manifest. Completely abandoning all fears and near afflictions, that is manifestation, which is the path of supramundane meditation. This alone shows the meaning of the Lesser Vehicle. In terms of the meaning of the Bodhisattva, it speaks of the Bhagavan, etc., for the sake of benefiting others is the main thing, and to accomplish that itself on that is the five eyes of the difference of the object, which are the retinue. With non-difference, that is the eye, because one must truly see all dharmas. There are three obstacles to universal seeing: ignorance, darkness, and cataract. Among them, ignorance is not knowing. Darkness is pitch black. Cataract is an eye disease. To make those without cataract is to completely destroy them. r
Tibetan
བ་རིབ་དང་བྲལ་བར་བགྱིད་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །བརྟགས་པ་ནི་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པ་ཉིད་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལམ་ལོག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་དག་ལམ་རབ་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ལམ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེད་པ་དང་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ལ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཏན་དུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དེ་དག་ནི་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཡང་དེ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སུམ་པ་གསུངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
使远离昏暗是简略的，因为是共同的缘故。如果问：产生什么呢？因此说了“薄伽梵”等等。一切法即是蕴、界、处。它们的自性有三种，即遍计所执、依他起、圆成实。遍计所执是不作的，因为那如其自性般是不存在的缘故。依他起是对非真实的遍计，因为是对治它的，所以是不作的。圆成实是法界，因为无始无终的缘故，那也是不作的。如果说，是在作真实的智慧，那不是，从无始以来，在心续中，当错乱止息之时，真实的智慧就成立了。那么作什么呢？说了“薄伽梵”等等。将那些颠倒错乱的想法，通过精进修道，使之进入法无我的智慧。是谁的道呢？是一切智智的道。仅仅通过这些，就显示了一切智智是什么，即是圆满。那也是为了他者而宣说的。所说的“一切智智”是为了他者而宣说的，说了“一切智智”等等，当舍弃习气的连接时，那就是一切智智的意义。那么，如果般若波罗蜜多是产生和遮止的，并且是生起和灭亡的，那不是的，说了“薄伽梵”等等，所说的一切法不生起，即是清净。所说的一切法不遮止，即是所有的烦恼，在胜义谛中，没有生起和灭亡，是指如其自性般显现。那些在胜义谛中是法界，因此，对于孩童显现的事物，从无始以来就是恒常不存在的，所以生起和灭亡那些是不存在的，因此，那本身就执持着自性空性。又说了那些是缘起性的三种自性之后，说了薄伽梵
English
To make separation from darkness is brief, because it is common. If asked, what does it produce? Therefore, it is said, "Bhagavan" and so on. All dharmas are the skandhas, dhatus, and ayatanas. Their nature is threefold, namely, the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. The completely imputed is not made, because that is non-existent as its own nature. The other-dependent is the complete imputation of what is not real, because it is the antidote to it, therefore it is not made. The thoroughly established is the dharmadhatu, because it is without beginning or end, that is also not made. If it is said that it is making true wisdom, that is not so, from beginningless time, in the mindstream, when delusion ceases, true wisdom is established. Then what does it do? It is said, "Bhagavan" and so on. Those inverted and confused thoughts, through diligent cultivation of the path, cause them to enter the wisdom of the selflessness of phenomena. Whose path is it? It is the path of all-knowing wisdom. Merely through these, it is shown what all-knowing wisdom is, that is, it is complete. That is also proclaimed for the sake of others. The proclaimed "all-knowing wisdom" is proclaimed for the sake of others, it is said "all-knowing wisdom" and so on, when the connection of habitual tendencies is abandoned, that is the meaning of all-knowing wisdom. Then, if the Prajnaparamita is producing and preventing, and is arising and ceasing, that is not so, it is said "Bhagavan" and so on, the said all dharmas do not arise, that is purity. The said all dharmas do not cease, that is all the afflictions, in the ultimate truth, there is no arising and ceasing, it refers to appearing as its own nature. Those in the ultimate truth are the dharmadhatu, therefore, for the things that appear to children, from beginningless time they are constantly non-existent, so the arising and ceasing those are non-existent, therefore, that itself holds the emptiness of its own nature. Again, after saying that those are the three natures of dependent origination, it is said Bhagavan