Tibetan
ཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དཔེ་ནི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་རྣམས་སོ། །གྲིབ་མ་ནི་འདིར་དེ་དག་གི་གྲིབ་མ་རོ་གཅིག་པ་སྟེ། །དེ་དག་ནི་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་དཔེའོ། །འདི་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལེའུ་ལས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །།བྱེད་པ་དང་མོས་པ་བསྟན་ནས། །བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། །བསྟོད་པས་ན་བསྟོད་པའོ། །བཀུར་བས་ན་བཀུར་བའོ། །བསྔགས་པས་ན་བསྔགས་པ་སྟེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་བསགས་པ་སྟེ། །རབ་ཏུ་བསྔགས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། །མོས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ལ་ནི། །དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་བསྟོད་པ་དང༌། །བཀུར་བ་དང་ནི་བསྔགས་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་པས་ནི་གང་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། རང་གི་དོན་དང་གཉིས་ཀའི་དོན་དང་གཞན་གྱི་ཆའི་དབྱེ་བས་དགུ་ཚན་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་དང༌། །བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། །འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་ དབྱེ་བས་བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཏུ་ཡང་སོ་སོར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱིས་དབྱེ་བས་དགུ་ཚན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་གཙོ་བའོ། །དེ་ལས་དང་པོ་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གཞན་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་གྱི་བྱ་བ་ལུང་འབོགས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཡོན་ཏན་དང༌། རང་ཉིད་དེ་ཉིད་བྱེད་པ
Chinese
了知自身和完全奉献者们，这被称为随后的教导。其中，诸波罗蜜多的自性之譬如是花朵等树木。阴影在此是它们那些阴影的同味。它们是善巧方便所完全摄持的譬如。这是对利他具有极大意乐的伟大。功德是根据情况，是智慧的波罗蜜多。那些在完全圆满的章节中如是说。圣八千颂般若波罗蜜多释难论，由寂静宝生藏论师所造的名为最胜心要的论著中的第四品。从显示行为和意乐开始，应当宣说赞颂和恭敬以及称赞。因为赞颂，所以是赞颂。因为恭敬，所以是恭敬。因为称赞，所以是称赞，那在何处存在，就是积聚，是极度称赞之义。因此，在论著中说：对于般若波罗蜜多，在意乐的境地中，以九品三类来赞颂、恭敬和称赞。如是说，对于般若波罗蜜多，以意乐，就是之前所说的，以自利、二利和他利的差别，以九品三类依次赞颂、恭敬和称赞。想要，被称为赞颂等，应当一一对应。其中，宣说功德，是以小、中、大的差别来赞颂、恭敬和称赞。在那些之中，又各自以小之小等和大的大等之间的差别，就是所谓的九品三类的意义。在那些之中，菩提萨埵的因是两种：利益他人的能力和以利益他人为主。其中，第一个，从那时起，世尊对帝释天说等等，直到另外，憍尸迦种姓之子或种姓之女们等等之间，是显示第一个。这使得对利益他人的能力，对三种事物，意乐极其稳固，即他人之事业的授记，以及世尊母的功德，以及自己成为那本身。
English
Knowing oneself and those who are completely dedicated, this is called the subsequent teaching. Among them, the nature of the perfections is exemplified by trees such as flowers. The shadow here is the same taste of their shadows. They are examples of being completely grasped by skillful means. This is the great of great devotion to the benefit of others. Merit is, according to the situation, the perfection of wisdom. Those are spoken of in the chapter of complete fulfillment. The difficult commentary on the Holy Eight Thousand Verses Prajñāpāramitā, composed by the teacher Ratnakaraśānti, called the Supreme Essence, is the fourth chapter. Having shown the action and intention, praise, respect, and commendation should be expressed. Because of praise, it is praise. Because of respect, it is respect. Because of commendation, it is commendation, and where it exists is accumulation, which means extreme praise. Therefore, in the treatise, it is said: For the Prajñāpāramitā, in the state of intention, praise, respect, and commendation are desired with nine categories and three types. It is said that for the Prajñāpāramitā, with intention, that is, what was said before, with the distinction of self-interest, dual interest, and the interest of others, praise, respect, and commendation are desired in sequence with nine categories and three types. Wanting, called praise, etc., should be applied one by one. Among them, the expression of qualities is praise, respect, and commendation with the distinction of small, medium, and large. Among those, again, each with the distinction between small of small, etc., and large of large, etc., is the meaning of the so-called nine categories and three types. Among those, the cause of the Bodhisattva is two types: the ability to benefit others and taking benefiting others as the main thing. Among them, the first, from then on, the Blessed One said to Indra, etc., until again, sons or daughters of the Kausika lineage, etc., is the display of the first. This makes the intention for the ability to benefit others, for three things, extremely stable, namely, the prediction of the actions of others, and the qualities of the Blessed Mother, and oneself becoming that itself.