Tibetan
པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། །གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བ་དང༌། །འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ནི་མེད་དེ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་ཡང་མེད་དེ་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པས་སོ། །ཆོས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་ན་ནི་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་ཉིད་དུ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་ཀྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནར་རང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དེའི་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་དེའི་གསལ་བཞིན་པ་ན་གང་ཟག་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྔོན་བསྒོམས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་བརྟགས་ཤིང་སྤངས་པ་ན་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་མཐོང་བ་ནི་གང་དེ་ལ་སྐུད་པ་དང་བུམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན་དེ་མ་མཐོང་བའི་ནི་མི་སྣང་བ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགའ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་ སོང་སྟེ། ལུང་གི་དོན་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ་འབད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་དང་པོའི་གཉིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དམིགས་པའོ། །ཚད་མས་གནོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསམས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ལས་སྐྱེས་པ་དེས་མི་དམིགས་ཤིང་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་དང་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང
Chinese
哦。（藏文：པའོ།） 关于这些有色之物，因为它们不具有单一和多重的自性。（藏文：དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌།） 有色之物和无色之物是所取和能取的差别，但所取是不存在的，因为没有与识不同的东西。（藏文：གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བ་དང༌། །འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ནི་མེད་དེ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།） 能取也是不存在的，因为没有所取，它也就不存在了。（藏文：འཛིན་པ་ཡང་མེད་དེ་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པས་སོ།） 在提到“法也是”时，因此，菩萨的无所缘和对人无我的智慧，这两者都是般若波罗蜜多。（藏文：ཆོས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ།） 如果执著于近取，那就会变成所取，而执著于所缘，那也会变成能取，但般若波罗蜜多不是二元的。（藏文：དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་ན་ནི་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་ཉིད་དུ་མེད་དེ།） 因此，不要执著于有色之物，而是要让自己的本性自然显现，那才是对它的显现进行正确推理。（藏文：དེ་བས་ན་གཟུགས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་ཀྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནར་རང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དེའི་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།） 当它显现时，对于众生和法先前修习的习气，如果能确定并舍弃，那么没有显现就像无色界的等持一样。（藏文：གང་དེའི་གསལ་བཞིན་པ་ན་གང་ཟག་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྔོན་བསྒོམས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་བརྟགས་ཤིང་སྤངས་པ་ན་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ།） 对它们不执著就是无我之智，例如，当看到一个方向时，如果生起一种看不到线和瓶子的意识，那么看不到的就是看到不显现。（藏文：དེ་ལ་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་མཐོང་བ་ནི་གང་དེ་ལ་སྐུད་པ་དང་བུམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན་དེ་མ་མཐོང་བའི་ནི་མི་སྣང་བ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ།） 像这样的般若波罗蜜多，有些人独自隐居，产生对经文意义进行辨析的智慧，那就是闻所生慧。（藏文：འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགའ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་ སོང་སྟེ། ལུང་གི་དོན་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ།） 然而，如果有人产生怀疑，通过推理等方式产生的智慧，那就是思所生慧。（藏文：འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ།） 如果彻底断除这两者的怀疑，并通过努力获得禅定，那就会变成修所生慧。（藏文：དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ་འབད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ།） 为了阐述其中的前两者，所以说了“彼我”等。（藏文：དེ་ལས་དང་པོའི་གཉིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།） “菩萨的法”指的是内在的蕴等。（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།） “不了解”指的是不执著。（藏文：མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དམིགས་པའོ།） 因为受到量（ प्रमाण，pramāṇa）的妨碍，所以认为它就像兔角一样。（藏文：ཚད་མས་གནོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསམས་སོ།） 为了说明安住于此，所以说了“不执著，没有如实地随见”。（藏文：དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ།） “不执著”指的是从可信的教证中产生的，它是不执著且有妨碍的。（藏文：མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ལས་སྐྱེས་པ་དེས་མི་དམིགས་ཤིང་གནོད་པ་ཡིན་ནོ།） “没有如实地随见”指的是不欺骗和有智慧的人。（藏文：ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་དང་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང）
English
Oh. (Tibetan: པའོ།) Regarding those forms, because they are devoid of the nature of one and many. (Tibetan: དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌།) Form and non-form are the difference between what is grasped and what grasps, but what is grasped does not exist, because there is nothing different from consciousness. (Tibetan: གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བ་དང༌། །འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་གཟུང་བ་ནི་མེད་དེ་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།) What grasps also does not exist, because if there is nothing to be grasped, then it also does not exist. (Tibetan: འཛིན་པ་ཡང་མེད་དེ་གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པས་སོ།) When mentioning "the Dharma also," therefore, the Bodhisattva's non-objectification and the wisdom of selflessness of persons, both of these are Prajñāpāramitā. (Tibetan: ཆོས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ།) If one clings to what is near, then it will become what is grasped, and clinging to the object will also become what grasps, but Prajñāpāramitā is not dualistic. (Tibetan: དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་ན་ནི་གཟུང་བར་འགྱུར་ལ། དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་ཉིད་དུ་མེད་དེ།) Therefore, do not cling to forms, but let one's own nature naturally manifest, and that is called correctly reasoning about its manifestation. (Tibetan: དེ་བས་ན་གཟུགས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་ཀྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནར་རང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དེའི་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།) When it manifests, if one can identify and abandon the previously cultivated habits of beings and dharmas, then the absence of appearance is like the absorption in the formless realm. (Tibetan: གང་དེའི་གསལ་བཞིན་པ་ན་གང་ཟག་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྔོན་བསྒོམས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་བརྟགས་ཤིང་སྤངས་པ་ན་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ།) Not clinging to them is the wisdom of selflessness. For example, when seeing a direction, if a consciousness arises in which the thread and the vase are not visible, then not seeing is like seeing the invisible. (Tibetan: དེ་ལ་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་མཐོང་བ་ནི་གང་དེ་ལ་སྐུད་པ་དང་བུམ་པ་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན་དེ་མ་མཐོང་བའི་ནི་མི་སྣང་བ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ།) Some Prajñāpāramitā like this go into solitude and generate the wisdom that discerns the meaning of the scriptures, which is the wisdom arising from hearing. (Tibetan: འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགའ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་ སོང་སྟེ། ལུང་གི་དོན་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ།) However, if someone has doubts, the wisdom generated by the power of reasoning, etc., is the wisdom arising from thinking. (Tibetan: འོན་ཀྱང་གང་ཞིག་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ།) If one completely cuts off the doubts of these two and attains samādhi through effort, then it will become the wisdom arising from meditation. (Tibetan: དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ་འབད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ།) In order to explain the first two of these, therefore, it is said, "That I," etc. (Tibetan: དེ་ལས་དང་པོའི་གཉིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།) "The Dharma of the Bodhisattva" refers to the inner aggregates, etc. (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།) "Not knowing" refers to not clinging. (Tibetan: མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དམིགས་པའོ།) Because it is obstructed by valid cognition (pramāṇa), it is thought to be like a rabbit's horn. (Tibetan: ཚད་མས་གནོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསམས་སོ།) To show abiding in that, it is said, "Not clinging, not truly seeing afterwards." (Tibetan: དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ།) "Not clinging" refers to what arises from trustworthy scriptures, which is not clinging and is obstructive. (Tibetan: མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ལས་སྐྱེས་པ་དེས་མི་དམིགས་ཤིང་གནོད་པ་ཡིན་ནོ།) "Not truly seeing afterwards" refers to people who are not deceptive and are wise. (Tibetan: ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་དང་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང)
Tibetan
་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་བཀག་ཅིང་མེད་དེ་དེའི་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དགག་པ་མེད་དེ་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་དེ་ཉིད་ལ་གསལ་བ་མེད་པའི་གནོད་པས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པ་སྟེ། ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ནི་གདམས་པའོ། །རྗེས་སུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །འདིར་མ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རིགས་པས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་དགུར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཞི་གནས་ཡིན། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །ཞི་གནས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེའི་ནང་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང༌། བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང༌། དུལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དང་པོ་དང་ཐ་མའི་སེམས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་བར་དུ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇོག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པར་གདགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དགག་པས་སོ། །བླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྱོ་བའི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་ཡང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ན་དེ་བླན་ནས་ལེགས་པར་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་དེ་ནས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་རགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དག་ཏུ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྲ་བར་བྱེད་པས་དེ་ཉིད་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕན་ཡོན་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་
Chinese
因为是共同的缘故，以及由于随顺见解的随顺推断的妨害，所以没有如实地随顺见到。所谓的般若波罗蜜多，是遮止执着并且不存在的，因为它的所取不存在的缘故。它本身没有被遮止，因为明晰如实地在它本身上没有明晰的妨害的缘故。所谓“任何”，就是什么也没有，因为受到量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的妨害的缘故。所谓“在任何”，就是什么也没有。因为它上面存在本身不是主要的缘故。因为思择的缘故而说的是教诫。因为随顺结合的缘故而开示的是随顺开示。这里所谓的“未现见”，是指从听闻产生的智慧。所谓“没有如实地随顺见到”，是指从以理思考产生的智慧。理之前已经开示过了。大车们也在那些地方广为开示过。在那之后，应当讲述从修习产生的智慧，那也要以九种方式成就，那就是寂止（奢摩他，梵文：śamatha）。 与它一同行持的是胜观（毗钵舍那，梵文：vipaśyanā）。那个寂止又是什么呢？正如薄伽梵所说的那样：菩萨如何在那里面安住心，持续安住，安置，近安置，调伏，寂静，令寂静，专注一境，以及心平等安住。所说的最初和最后的“心”，在中间也应当结合。其中，安住就是对三摩地的对境确定地安立。持续安住，就是心相续地进入，像那样安住，因为遮止去往其他地方的缘故。安置，是因为自性轻浮的缘故，心无论如何去往其他地方，就把它拉回来，为了很好地调伏的缘故。近安置，就是从那之后变得稳固，并且由于自性粗大的缘故，向其他地方散乱，就从上到下令其变得微细，为了在那上面安住的缘故。调伏，就是自性喜欢散乱的心，令其喜欢三摩地。因为见到三摩地的利益的缘故，三摩地的利益就是具有一切功德的殊胜之处。
English
Because it is common, and because of the harm of following inference that follows views, it is not truly followed and seen. What is called Prajñāpāramitā is the prevention of grasping and does not exist, because its object of grasping does not exist. It itself is not prevented, because there is no harm in clarity being truly clear in itself. What is called "anything" is nothing, because it is harmed by valid cognition (pramāṇa). What is called "in anything" is nothing. Because existence itself on it is not primary. Speaking because of contemplation is instruction. Teaching because of following combination is following teaching. What is meant here by "not perceived" refers to the wisdom arising from hearing. What is meant by "not truly followed and seen" refers to the wisdom arising from thinking with reason. Reason has been taught before. The great chariots have also extensively taught it in those places. After that, the wisdom arising from meditation should be spoken of, and that is also accomplished in nine ways, which is Śamatha (calm abiding). What practices together with it is Vipaśyanā (insight). What is that Śamatha? As the Bhagavan said: How does a Bodhisattva place the mind in that very place, continuously place it, set it, closely set it, tame it, pacify it, completely pacify it, make it one-pointed, and place the mind in equanimity. The first and last "mind" that are mentioned should also be combined in the middle. Among them, placing is to definitely establish the object of Samādhi. Continuously placing is to enter the stream of mind continuously, to place it in that way, because it prevents going elsewhere. Setting is because the mind is naturally fickle, so when it goes elsewhere in any way, it is pulled back, for the sake of taming it well. Closely setting is when it becomes stable from then on, and because of its naturally coarse nature, it scatters to other places, it is made finer from top to bottom, for the sake of abiding in that very place. Taming is to make the mind, which naturally likes distraction, like Samādhi. Because of seeing the benefits of Samādhi, the benefit of Samādhi is that it possesses the excellence of all qualities.