Tibetan
བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དབེན་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་དེའི་བསམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་པའོ། །ཡང་འདི་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ལེའུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུའི་དོན་ཏོ། །དེ་གསལ་བར་བྱེས་པའི་ལེའུ་ནི་ལེའུའོ་། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་པ་ལས་ལེའུ་དང་པོའོ།། །།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་པ་འདི་ནས་བཙམས་ཏེ་ལམ་ཤེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། མོག་མོག་བོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང༌།། སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང༌། །འདི་དག་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པའི་ལམ། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང༌། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དག །སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང༌། ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། བཀུར་བ་དང༌། བསྔགས་པ་དང༌། བསྔོ་བ་ཡིད་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་དག་པ་སྟེ་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་དག་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོར། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་ཕྱི
Chinese
应安立于名为“自性无有”之理。实事物即是实事物本身。与其分离即是无有本身。寂静是实事物本身。不可思议是因为没有可对其进行思考的对境。现证菩提不是真实智慧的对境本身。以非如实之义，现证菩提是真实智慧的，因为不如实之义是其本身。所谓“如是”是指如此宣说。又，所谓“以如是”是指以对真实义进行个别辨识。所谓“安住”是指以止住的方式。所谓“欲”之语，是指章节圆满之义。一切种智之行持，即是行、发心等十种意义。阐明此义之章节即是章节。《圣八千颂般若波罗蜜多释难·心要精华》，由导师宝生寂静所著，第一品完。从此开始阐述一切种智，将宣说道之智慧。这通过十一种事物来阐述。为何在论典中说：“愚昧去除等，独觉弟子的道，这些其他功德的，利益广大见道，行道以及信之道，赞颂恭敬与称赞，回向以及随喜，作意无上胜，成就极清净，此乃修道也，智者菩萨众，如是宣说道之智。”因为已经说了声闻之道、独觉之道、利益广大的菩萨见道、修道的行道，以及信解作意、赞颂、恭敬、称赞、回向作意、随喜作意、成就和极清净，这十一种事物就是道之智慧，而且是菩萨的道之智慧，这是其意义。其中首先，“愚昧去除等”，因为什么缘故？
English
It should be established in the reason called "absence of own nature." A real thing is the real thing itself. Separation from it is absence itself. Solitude is the real thing itself. Inconceivable because there is no object to be thought of. Manifest enlightenment is not the object of true wisdom itself. By the meaning of not being exactly as it is, manifest enlightenment is of true wisdom, because the meaning of not being exactly as it is, is itself. The so-called "suchness" means saying it like this. Also, the so-called "by suchness" means by individually distinguishing the true meaning. The so-called "abiding" means in the manner of calm abiding. The word "desire" means the meaning of the completion of the chapter. The practice of all-knowingness is the meaning of the ten things such as practice, generation of mind, etc. The chapter that clarifies this is the chapter. The "Difficult Explanation of the Holy Eight Thousand Verses Prajnaparamita - Essence of the Heart," composed by the teacher Ratnakara Shanti, is the end of the first chapter. From here, having established the explanation of all-knowingness, the wisdom of the path will be explained. This is explained through eleven things. Why is it said in the treatise: "Removing ignorance, etc., the path of the solitary disciple, these other qualities, the path of seeing with great benefit, the path of action and the path of faith, praise, respect and commendation, dedication and rejoicing, unsurpassed attention, accomplishment, and extreme purity, this is the path of cultivation, the wise Bodhisattvas, the wisdom of the path is explained as such." Because the path of the Hearers, the path of the Solitary Realizers, the path of seeing of the Bodhisattvas with great benefit, the action of the path of cultivation, as well as faith, attention, praise, respect, commendation, dedication, attention, rejoicing, attention, accomplishment, and extreme purity have been spoken of, these eleven things are the wisdom of the path, and it is the path of the Bodhisattvas, this is its meaning. Among them, first, "Removing ignorance, etc.," for what reason?
Tibetan
ར་བསྟན་བཅོས་ལས། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང༌། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུང་ཏེ། རུང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་སྐྱེད་པ་སྟེ། དོན་དང་པོའོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དོན་དུའོ། །མོག་མོག་པོར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་དམན་པའོ། །འོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ནི་དོན་གཉིས་པའོ། །ཡུལ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་སྟེ་དོན་གསུམ་པའོ། །ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་བཞི་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་ལྔ་པའོ། །ལས་ནི་དྲུག་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་དོན་དྲུག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སྔོས་པོ་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལམ་ཤེས་པའི་གཞི་ནི་སེམས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་ན་དེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་རུང་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་དེའི་འཁོར་རོ། །གཙོ་བོ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཙོར་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མོག་མོག་པོར་མཛད་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ནས་ཡང་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དུས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །འདུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པའོ། །འཁོད་པ་ནི་འདུག་པའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་རིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་ཚན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་རྣམ་ཐོས་སྲས་དང༌། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དང༌། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང༌། སྤྱན་མི་བཟང་ལ་སོགས་ཏེ་བྱང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་དག་གི་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་རིས་སོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཉིད་མི་མཇེད་དེ་དེའི་བདག་པོ་ནི་ཚངས་པའོ། །དེའི་ཚོགས་ནི་དེའི་རིས་སོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རིས་ཀྱི་གོང་དུ་གནས་གཙང་མ་ལྔ་སྟེ། མི་ཆེ་བ་དང༌། མི་འདུད་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་སྣང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མཐོང་བ་དང༌། འོག་མིན་ནོ། །གཙང་མའི་གནས་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རིགས་ལྔ་དག་ལས་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་རིས་ལས་འདི་ཙམ་ཉིད་དེ། གོང་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འོད་དང་ནུས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་ཡང་འཁོད་པ་སྟེ། གང་དེ་དག་གི་འོད་དེ་ཡང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོག་མོ
Chinese
在《饶义论》中说：“为了使诸神欢喜，以光芒使其黯淡，处所的决定和遍布，自性和他的事业。” 这样说。使欢喜的意思是生起菩提心，这是第一个意义。为了的意思是为了那个意义。使其黯淡的意思是诸神的光芒减弱。以光芒的意思是薄伽梵的自性的光芒，这是第二个意义。处所的决定是指各自处所的决定，这是第三个意义。遍布处所是第四个。自性是第五个。事业是第六个。如果这些是六个意义，那么怎么会是一个最初的呢？这是通达道路的基础是生起菩提心，如果与它分离，那是不行的。因此说它本身是欢喜的，因为它本身对它是主要的。其余的是它的眷属。主要也是对一个事物进行主要的指定。对于那个使其黯淡的方面，又说了“在那时”。在那时，是指那个时候。又这个词的声音是显现差别的意义的意义差别。聚集的意思是集合。安住是居住。三十三天众是指类别。它的事物是三十三天。四大天王是多闻天子、持国天、增长天、广目等等，是北方等等的方位。那些的集合的事物是众。三千世界的这个世界是娑婆世界，它的主是梵天。它的集合是它的众。在四禅众之上是五净居天，即：无热天、无烦天、善现天、善见天、色究竟天。什么是净居天呢？圣者们就在这里出生的缘故。那些是五种姓中的五千，只是色界天的众这么多，如同上面的那样，在光明和能力上是不同的。说了“任何”等等，那也是安住，凡是那些的光芒也被压倒，就是黯淡。
English
In the 'Ra Instructions,' it says: 'For the sake of pleasing the gods, dim them with light, the determination and pervasiveness of the place, the nature, and its actions.' It is said that 'to be pleased' means to generate the mind of enlightenment, which is the first meaning. 'For the sake of' means for that purpose. 'To dim' means to diminish the light of the gods. 'With light' means with the light of the Bhagavan's own nature, which is the second meaning. 'Determination of the place' means the determination of each individual place, which is the third meaning. Pervading the place is the fourth. Nature is the fifth. Action is the sixth. If these are six meanings, then how is it one initial thing? This, the basis for knowing the path, is the generation of the mind of enlightenment, and without it, it is not possible. Therefore, it is said that it itself is pleasing, because it itself is the principal thing for it. The rest are its retinue. The principal is also the principal designation for one thing. Regarding the aspect of dimming, it is also said, 'At that time.' 'At that time' means at that moment. Also, the sound of the word 'again' is a distinction of meaning that manifests the meaning of difference. 'Assembled' means gathered. 'Dwelling' means residing. 'The thirty-three hosts' means the category. Its entity is the thirty-three. The four great kings are Vaishravana, Dhritarashtra, Virudhaka, and Virupaksha, and so on, of the northern and other directions. The entity of the collection of those is the host. This realm of the three thousand worlds is the Saha world, and its lord is Brahma. Its collection is its host. Above the hosts of the four dhyanas are the five Pure Abodes: Avihā, Atapa, Sudṛśa, Sudarśana, and Akaniṣṭha. What are the Pure Abodes? It is because the noble ones are born in these very places. Those are five thousand from the five lineages, only this much from the hosts of the form realm gods, just as above, they are distinguished by light and power. Having mentioned 'whatever' and so on, that is also dwelling, whatever light of those is also subdued, that is, dimmed.