Tibetan
ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ལས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་སོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པ་མཐའ་དག་ལས་ཐར་པར་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་སོ། །གནོད་སེམས་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་མེད་ཅེ་ན་ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་ པའི་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནས་སོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡོད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའམ་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་བས་སོ། ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་སྡེ་ཚན་བསྡུས་པའམ། ཐ་དད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་གྱི་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་སྡེ་ཚན་སོ་སོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བདག་དང་གཞན་དག་ལ་བསྡུས་པའམ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ་ལན་བཞི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཞི་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་ནས། དེ་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནུས་པ་དང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཙམས་ནས། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྨྲས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་རོ། །ཁོ་བོ་མེ་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་བ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཐོབ་བར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། རིགས་པ་མེད་པས་ཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཐལ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐོབ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མི་རིགས་པའོ། །དེ་ཅི་གཉིས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་གཉིས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཉིད་ནི་རིམ་པ་གཞན་དུ་གང་གི་མཐར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཕྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ་ཕྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་ཏེ། དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་མེད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། །དེ་ནི་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་པ་ལ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་དེ་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ མི་དམིགས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
所谓“一切”，是指一切如是的三种痛苦。所谓“一切种类”，是指一切努力。所谓“一切处”，是指从无余彻底中解脱。所谓“痛苦的蕴”，是指痛苦的集合。嗔恨心就是愤怒。如果问如何无我，所谓“从一切”，是指从我、有情、生命、滋养、士夫等一切差别。再说“一切”，是指如何以可见与不可见的差别而存在。所谓“一切种类”，是指蕴等的差别，或非差别。如果问如何非差别，所谓“一切处”，是指如何存在的类别集合，或各别，即如何我，如是诸法皆无。再说“一切”，是指蕴、界等类别的差别。一切是为了如何存在的类别都圆满的支分之故。一切种类，如何存在的各个类别，都是“一切”之义。所谓“一切处”，是指以一切的差别，对自他等集合或各别之义。因此，如是则会陷入无有苦行的过失，故说了四种回答。第四个回答也如此显示，即苦行也是在见到无生之如实性后，才应修习，因为那会成为能力和巨大果实。对于无生，则一切痛苦皆不显现，并且见到那本身，以及遮止对一切种类之诸法的分别。具寿舍利子从“任何”开始，到“截断”，以及到“如是说”之间作了阐述。此处“一切智性”也是指一切种类智，以及佛陀之义。为了遮止从那之后生起的分别，从“如是说”开始，到“具寿舍利子如是各别显现”之间作了阐述。“一切智性”也是指一切种类智性。随
English
That which is called "all" refers to all three kinds of suffering as they are. That which is called "all aspects" refers to all efforts. That which is called "everywhere" refers to being liberated from everything without exception. That which is called "aggregate of suffering" refers to the collection of suffering. Harmful thoughts are anger. If asked how is it without self, that which is called "from all" refers to from all distinctions such as self, sentient beings, life, sustenance, person, and so on. Again, that which is called "all" refers to how it exists with the distinction of visible and invisible. That which is called "all aspects" refers to the distinction of aggregates and so on, or non-distinction. If asked how is it non-distinction, that which is called "everywhere" refers to how the categories of existence are collected, or separate, that is, how there is self, likewise all phenomena are without self. Again, that which is called "all" refers to all the distinctions of categories such as aggregates, elements, and so on. All is for the sake of the limb that completely perfects the categories of how it exists. All aspects, each category of how it exists, that is the meaning of "all." That which is called "everywhere" refers to the meaning of collecting or separating self and others with all distinctions. Therefore, in that way, it would lead to the fault of not having asceticism, so four answers were given. The fourth answer is also shown in this way, that asceticism should also be practiced after seeing the suchness of the unborn, because that will become power and great fruit. For the unborn, all suffering does not appear, and seeing that itself, and by preventing discrimination on all kinds of phenomena. The venerable Shariputra explained from "whatever" to "cut off," and to "thus said." Here, "omniscience itself" also refers to all kinds of knowledge, and the meaning of Buddha. In order to prevent the discrimination that arises after that, from "thus said" to "venerable Shariputra thus individually appears" was explained. "Omniscience itself" also refers to all kinds of knowledge itself. Following
Chinese
所谓的“获得”是指从一开始就为了法界本身。因为法界自性本身是完全清净的，所以这样想。 “如是说”等等是善现的回答。所谓的“无生法”是指名为菩萨的法界。所谓的“获得”是指获得。所谓的“我不想要”是指无分别。如果想要获得，那么那时我想要生，如果能够获得，那是不想要的。因为没有道理，所以会陷入获得的过失。因为没有道理，所以说了“法的也”等等。对于一切法本身是无生的，这一方面来说，这是过失。因为，对于它来说，无生的菩萨会获得无生的一切相智，因为没有道理，所以这样想。两者都是从无始以来就没有获得的缘故。 “具寿善现又”等等，对于两者都是无生本身，所以是不合理的。那如果两者中任何一个产生，就是合理的，这是它的意思。为了排除善现的两者中任何一个产生的方面，说了“具寿舍利子又”等等。 “本身”这个词，在其他顺序中，可以加在任何词的末尾。无生法以后会产生，或者以后不产生，保持那样。对于它来说，在第二种分别念中，如何会变成其他的产生呢？在第一种分别念中，对于法界来说，产生是相违的，这样想。因此，因为两者都是无生的缘故，所以说得很好。无生也不合理获得法的无生法。那是对获得的分辨的遮破。因此，一切法在胜义谛中是法界。它也是因为自性光明，以及无始无终的缘故，对于没有获得，也没有所获得的，仅仅是应当观看。凡是那本身就是不观察所遍计的诸法本身。那本身就是般若波罗蜜多。
English
The so-called "attainment" refers to the fact that from the very beginning, it is for the sake of the Dharmadhatu itself. Because the very nature of the Dharmadhatu is completely pure, so it is thought. "Thus said" and so on is the answer of Subhuti. The so-called "unborn dharma" refers to the Dharmadhatu called Bodhisattva. The so-called "attainment" refers to attainment. The so-called "I do not want" refers to non-discrimination. If one wants to attain, then at that time I want to be born, if one can attain, that is not wanted. Because there is no reason, one will fall into the fault of attainment. Because there is no reason, so it is said "the dharma also" and so on. Regarding the aspect that all dharmas themselves are unborn, this is the fault. Because, for it, the unborn Bodhisattva will attain the unborn all-aspect knowledge, because there is no reason, so it is thought. Both are because they have not been attained from beginningless time. "Venerable Subhuti again" and so on, for both are unborn themselves, so it is unreasonable. If either of the two arises, it is reasonable, this is its meaning. In order to eliminate the aspect of either of the two arising from Subhuti, it is said "Venerable Shariputra again" and so on. The word "itself", in other sequences, can be added to the end of any word. The unborn dharma will arise later, or will not arise later, remaining as it is. For it, in the second discrimination, how will it become another arising? In the first discrimination, for the Dharmadhatu, arising is contradictory, so it is thought. Therefore, because both are unborn, it is well said. The unborn is also unreasonable to attain the unborn dharma of dharma. That is the refutation of the discrimination of attainment. Therefore, all dharmas in the ultimate truth are the Dharmadhatu. It is also because of its self-luminous nature, and because it is without beginning and end, for that which has no attainment, nor is there anything to be attained, it is only to be seen. Whatever that itself is the non-observation of the imputed dharmas themselves. That itself is the Prajnaparamita.
Tibetan
པ་ལྷག་པའོ། །དེས་ཀུན་བརྟགས་པའི་མངོན་པར་ཞེས་པ་ཟད་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་ཟད་པ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་དག་རང་གིས་འགག་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལ་དེས་དེ་དག་ཟད་པ་ཡོད་ན། དེ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་གློ་བུར་གྱིས་གཙེ་བ་དང༌། རྡུལ་དང༌། མུན་པ་དང༌། སྤྲིན་དང༌། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅད་དུ་བྱས་པ་བཞིན་ཏེ། ཕྱི་ནས་དེའི་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་ན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སྔ་ན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་དེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གྲུབ་མཐའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་གཉིས་ཀྱིས་བརྗོད་བར་བྱ་བར་ནི་དེ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལས་བཙམས་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྐྱེས་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དབང་གི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དེ་ཅི་ཕྱི་ནས་མ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་སྔར་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པ་ཕྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཐོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་ པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་པས་ཟད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་སྨྲས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱིའོ་།མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི
Chinese
是殊胜的。因此，所谓的“周遍计度的现观”的穷尽，就是现观执着的因穷尽。总摄一切障碍，具有非真实的遍计诸法的他起，将会穷尽。因为先前的那些是自己止息，没有因，所以不会产生其他的。因此，自性光明也是在被称为菩萨的法界中，被突如其来的障碍尘垢染污，如果它能使那些穷尽，那么，那种穷尽的体性的极度清净，就会获得前所未有的。譬如，自性极度清净的虚空，被突如其来的雾霭、尘土、黑暗、云彩、烟雾等等障碍的尘垢所染污一样。从外面以获得的体性而极度清净，那将会获得。当一切错乱止息时，极其清净的一切法的法性之智慧的体性，一切相智，菩萨也会获得前所未有的。那即是它的极度清净的自性。因为如实如理，所以获得的现观是成立的。那是宗义。因此，为了使那突如其来的障碍极度清净，两位长老所要说的是，从舍利子开始，说了“舍利子说”等等。因为已生，所以是生，是他起的自性。还有，那是什么？因为没有从后来不生的因，所以是不生的一方。或者，对于未生者，所谓的“一切相智”的法，以前未生，后来会生吗？这是因为是第二种情况。因此，第一种情况是，对于无生的相智，哪里会有获得？第二种情况是，要说一切相智的因，真实