Tibetan
མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང༌། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བརྩམས་ནས། མི་གཡོ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བའི་རྣམ་པའི་བར་རོ། །དེ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དག་ལ་བཞི་བཞི་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ནི་ལྷག་མ་བཅོ་ལྔའོ། །མ་མཆིས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན། མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ནི་མེད་པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་རྫི་བའོ། །ནམ་མཁའ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མ་མཆིས་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གནོད་པར་བྱར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྫི་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །མི་བརྫི་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བརྫི་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གནོད་པར་བྱ་བ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་གཞི་ནི། འདི་ལྟར་གནས་ནི་རྒྱུ་སྟེ། སྔོན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ལས་སོ། །བརྗོད་པ་ནི་ངག་གི་ལས་སོ། །མིང་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་དག་མེད་པའི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནས་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་མེད་པ་དང༌། མིང་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །མིང་མ་མཆིས་ཤིང་ལུས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིང་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོའོ། །ལུས་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མིང་མེད་ཅིང་ལུས་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའོ། །བརྗོད་པའི་རྒྱུ་ནི་རྟོགས་པའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའོ། །འགོག་པའི་གཞི་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བའམ། ཟད་པ་འམ། སྐྱེ་བ་འདི་དག་མེད་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་མེད་པ་དང༌། ཟད་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུང་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཏེ་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མི་ལྡན་པ་ནི་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །ལམ་གྱི་བཅོ་ལྔ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཤེས་པ་ པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་དང༌། འཕོ་བ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་དང༌། མིག་ཡོར་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང༌། གོས་པ་མེད་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང། རློམ་པ་མེད་པ་དང༌། གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལམ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེས་བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་འཕོ་བ་མེད་པ་སྟེ་དེས་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པ་སྟེ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་ནི་རྨི་ལམ་སྟེ་མཐོང་བར་བྱ་བ་མེད་ཀྱང་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་བྲག་ཅ་སྟེ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་སྒྲར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་མིག་ཡོར་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དེ་ནི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་སྟེ་ཆུའི་ཕུང་པོ་མེད་ཀྱང༌། སྐོམ་གྱིས་གདུངས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྒྱུ་མ་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ཀྱང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་ཤིང་རྣམ་པར་གོ་བར་མི་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལམ་ནི་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། སྣང་བའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི
Chinese
从无之相开始，直至不动之相，每个谛有四种，道有十五种。如是说。此乃名为“无之波罗蜜多”，从无之相开始，名为“不动波罗蜜多”者，乃至于不动之相。其中，苦、集、灭各有四种，道谛则余有十五种。既是无，又是波罗蜜多，故名“无之波罗蜜多”。同样，下文也应如此类推。其中，苦之基础为无、平等性、寂静、不坏。所谓“虚空无”，犹如虚空无一般，色等皆无。犹如虚空是无色法之自性，色等亦无自性。所谓“诸法无所缘且平等”，即乐与苦之诸法，于无所缘中平等。所谓“极空”，意为空性，即人我空。损害者，即是痛苦。因可被损害，故是可坏之自性。不坏之自性，即是无我，因是其相，故为不坏波罗蜜多。一切法，可损害与损害者，皆因无所缘而无所缘。集之基础：如是，处所是因，即先前的蕴。自性是自身之事物，即身体之业。言说是语言之业。名是意之业与烦恼。依此无之次第，为处所无、自性无、言说无、名无。因其自性无，故为波罗蜜多。所谓“名无且身无”，名是无色蕴，身是色蕴，二者皆无，即名无且身无。去来是身体之业，其无，即去来无。言说之因是觉知，其
English
Starting from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, each truth has four, and the path has fifteen. Thus it is said. This is called the 'Perfection of Non-existence,' starting from the aspect of non-existence, and the 'Perfection of Immovability' is up to the aspect of immovability. Among these, suffering, origin, and cessation each have four, and the truth of the path has fifteen remaining. Since it is both non-existence and perfection, it is called the 'Perfection of Non-existence.' Similarly, the following should also be applied. Among these, the basis of suffering is non-existence, equality, emptiness, and non-destruction. The so-called 'Space Non-existence' is like space non-existence, form and so on are non-existent. Just as space is the characteristic of the absence of material substance, so too, form and so on are without their own characteristics. The so-called 'All Dharmas are without object and equal' means that all dharmas of happiness and suffering are equal in the absence of an object. The so-called 'Extreme Emptiness' means emptiness, which is the emptiness of the self of a person. The one who harms is suffering. Because it can be harmed, it is the nature of destructibility. The nature of non-destruction is selflessness, and because it is its aspect, it is the Perfection of Non-destruction. All dharmas, those that can be harmed and those that harm, are without object because of the absence of an object. The basis of origin: Thus, the place is the cause, which is the previous aggregates. Nature is the thing of oneself, which is the action of the body. Speech is the action of speech. Name is the action of mind and affliction. According to the order of this non-existence, there is no place, no nature, no speech, and no name. Because their nature is non-existent, it is perfection. The so-called 'Name is absent and body is absent' means that name is the formless aggregate, body is the form aggregate, and the absence of both means that name is absent and body is absent. Going and coming are the actions of the body, and their absence means that there is no going and coming. The cause of speech is awareness, and its
Chinese
是没有阻碍的。阻碍的基础是这样行、尽、生这些没有，就是按照顺序没有行、没有执取、没有尽、没有生，因为它的自性不存在，所以是到彼岸。一切法是没有行的，因为没有行本身。一切法是不可执取的，因为法不执取法。尽本身是法，因为不具备因。它不具备是因为具备不尽。显现成立是生，它没有就是没有显现成立。道的十五种是作者、知者、见者没有，转移没有，坏灭没有，梦，声响，眼花，阳焰，幻术，没有一切烦恼，没有清净，没有沾染，没有戏论，没有傲慢，没有动摇，即作者没有等等，因为作者没有，所以它是到彼岸。道是没有作者，因为它不观察作者。道是没有知者和见者，因为它没有知者和见者的对境。道是没有转移，因为它看见没有死亡和出生。道是没有坏灭，因为它了悟三时的诸法自性上没有坏灭。因为和梦等相似，所以是梦等。道是梦，因为没有可见之物却看见意义。道是回声，因为没有声音却认为是声音。道是眼花，是影像。它没有意义却看见意义。道是阳焰，虽然没有水，却显现给被渴所逼迫的世间。道是幻术，虽然没有相却显现。没有出生并且不完全理解，这是因为道也显示五种没有出生，即使没有显现的因，也仍然那样显现。道是没有一切烦恼，因为它不观察贪欲等。
English
There is no obstruction. The basis of obstruction is that these going, exhaustion, and birth are absent, which means that in order there is no going, no grasping, no exhaustion, and no birth, because its own nature does not exist, therefore it is transcendence. All dharmas are without going, because of the absence of going itself. All dharmas are ungraspable, because a dharma does not grasp a dharma. Exhaustion itself is a dharma, because it does not possess a cause. It does not possess because it possesses non-exhaustion. Manifest establishment is birth, and its absence is non-manifest establishment. The fifteen aspects of the path are the absence of a doer, a knower, and a seer, the absence of transference, the absence of destruction, dreams, echoes, optical illusions, mirages, illusions, the absence of all afflictions, the absence of purification, the absence of attachment, the absence of elaboration, the absence of pride, and the absence of agitation, such as the absence of a doer, etc., because there is no doer, therefore it is transcendence. The path is without a doer, because it does not perceive a doer. The path is without a knower and a seer, because it has no object of a knower and a seer. The path is without transference, because it sees the absence of death and birth. The path is without destruction, because it realizes that the dharmas of the three times are by nature without destruction. Because it is similar to dreams, etc., it is dreams, etc. The path is a dream, because although there is nothing to be seen, it sees meaning. The path is an echo, because although there is no sound, it is perceived as sound. The path is an optical illusion, it is an image. It has no meaning, yet it sees meaning. The path is a mirage, although there is no water, it appears to those in the world who are tormented by thirst. The path is an illusion, although there is no sign, it appears. There is no birth and no complete understanding, this is because the path also shows that the five are without birth, even without the cause of appearance, it still appears that way. The path is without all afflictions, because it does not perceive desire, etc.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ལ་གོས་པ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ་སྤྲོས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ་རློམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་གང་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །འགོག་པ་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །དེ་དག་བརྒྱད་དང་བདུན་དང་ནི། །ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་དག་ནི་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པ་ནི་ཕྱིས་བསྟན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྒྱད་དང༌། བདུན་དང༌། ལྔ་དང༌། བཅུ་དྲུག་ཏུ་བསྒྲགས་པ་ནི་གསུངས་པ་སྟེ། མདོ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་གི་བརྒྱད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་སྔོན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཏེ། གང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལོག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལོག་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ག་ལས་ཤེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད
Chinese
故也。道是无有清净，因其不缘于一切烦恼之有情故。道是无有染污，因其如虚空般见诸法无染故。道是无有戏论，因其为戏论之对治故。道是无有我慢，因其已彻底摧毁一切我慢者故。道是无有动摇，因其为法界之自性，是常恒之故。此乃一切智之相。此后，道智之三十六相，如彼论中所说：因与道及痛苦，于灭除则次第为，彼等八与七，五与十六如是说。如是说者，因是集，故集与道，最初宣说，因其为果之方便故。痛苦与灭除，于后宣说，因其为果之故。彼等之相，如次第般，八与七及，五与十六所宣说者，乃是所说，出自经部。其中，集之八者为，离贪，无有生起，寂静，无过，无烦恼，无有情。如何是耶？无过名为无贪，无嗔，无痴三者之故。集是先前之五蕴。于遍计所执自性之诸法生贪是贪，从彼离贪者乃离贪，是集也。为一切法不颠倒之如是性之故，于名为颠倒之自性空也。生起乃是烦恼之因分别也。此于此非有，故无有生起，是集也。一切法不分别名为无执着之故。寂静乃是集之灭除之义也。彼为何耶？一切法之相乃一切法不显现，因胜义谛显现不缘故。彼之故，欲
English
Therefore. The path is without purity, because it does not focus on sentient beings who are completely afflicted. The path is without defilement, because it sees all phenomena as undefiled, like the sky. The path is without elaboration, because it is the antidote to elaboration. The path is without pride, because it has completely destroyed all those with pride. The path is without wavering, because it is the nature of the realm of phenomena, and is constant. This is the aspect of omniscience. Thereafter, the thirty-six aspects of the knowledge of the path, as stated in that treatise: Cause and path and suffering, In cessation, the order is, Those eight and seven, Five and sixteen are declared. As it is said, the cause is accumulation, therefore accumulation and path, are first taught, because they are the means to the result. Suffering and cessation are taught later, because they are the result. Their aspects, in order, are declared as eight and seven, and five and sixteen, which is what is said, from the sutras. Among them, the eight of accumulation are: detachment from desire, no arising, peace, without fault, without affliction, without sentient beings. How is it? Without fault is called without desire, without hatred, without ignorance, because of these three. Accumulation is the previous five aggregates. Attachment to phenomena of the completely imputed nature is desire, and detachment from that is detachment from desire, which is accumulation. For the sake of the suchness of all phenomena that is not inverted, it is empty of the nature that is considered inverted. Arising is the discriminating of the cause of affliction. It is not present here, therefore there is no arising, which is accumulation. Non-discrimination of all phenomena is called without clinging. Peace is the meaning of the cessation of accumulation. What is that? The characteristic of all phenomena is that all phenomena do not appear, because ultimate truth does not appear to be focused on. Therefore, desire