Tibetan
ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དུས་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བཅུ་གཉིས་པ་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣ་ལམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་བའོ། །དེ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགྲ་ཇེ་ལྗི་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བཅུ་གསུམ་པ་བསྟན་ཏེ། ཡུམ་ཆེན་མོ་དག་ལ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བདུན་པར་བརྗོད་ལ། འདིར་གཉིས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དང་བ་དང་ལྡན་ན་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །དུས་དང་དངོས་པོ་དང་ལས་དང་འགྲོ་བ་ན་ནི་ལས་མ་ཡིན་ཡང་ལས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཏེ། ལས་མ་ཡིན་ཡང་ལས་ཀྱི་མིང་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་ལ་ལ་དག་འདོད་དོ། །དེ་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་བསྲུང་བས་ཀྱང་ངོ༌། །རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་བསྲུང་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་གྱི། འདི་ལས་གཞན་པའི་བསྲུང་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་ཡང་གི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །དགྲ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ། །ཅི་ཙམ་དུ་གཅེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །འདིར་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པས་ནི་ངན་སོང་ཆད་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བཅུ་བཞི་པ་བསྟན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ ཕྱིར་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་འཇིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །མི་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གནས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ།
Chinese
是于止灭的随顺智。从“如是宣说”至“不做时”之间，显示了第十二（品）。若问：为何说善得之所得是善得？答：宣说了“于耳道”等。所谓“时”即是死亡。那是于止灭的随顺。从“彼等天子”至“敌人转盛”之间，显示了第十三（品）。于诸大母，说是七种分类，此处作二分，某些人认为，若极具信心，则说是第二。于时、事物、业、行中，虽非业，却有业之名，某些人认为，虽非业，却以业之名而行。所谓“胜过”，即是胜过守护无上珍宝。守护此大珍宝是极大的守护，若问：难道没有胜过此的守护吗？因此宣说了“又，善现”等。如果那大珍宝是如此，这是“又”字的含义。敌人是反击者。所谓“何等珍贵”，即是如何成为殊胜。此处显示了福德成为殊胜，则以意义显示了断绝恶趣，那是于道上知法的忍。从“善现，如此”等至“无有且不可得”之间，显示了第十四（品）。若问：为何称为无上？答：宣说了“为了利益和安乐而进入”。此的解释是“一切法”等。所谓“以无畏之方式”，即是以常恒之方式。所谓“安住”，即是安住。若问：如果为了利益和安乐而安住，若是那样则会分别，答：宣说了“善现，般若波罗蜜多”等。所谓“不怯弱”，即是没有现前执着。所谓“不结合”，即是不安住。所谓“完全不执取”，即是不如实知，因此不分别，即是以三种方式不分别。那是于道上知法。
English
It is the forbearance of subsequent knowledge of cessation. From "Thus it was said" to "do not do time," the twelfth (chapter) is shown. If asked, why is it said that the attainment of good attainment is good attainment? The answer is that "in the ear passage" and so on have been spoken. The so-called "time" is death. That is the subsequent knowledge of cessation. From "those sons of gods" to "the enemy becomes more and more," the thirteenth (chapter) is shown. For the great mothers, it is said to be seven categories, here it is made two categories, some people think that if they are very confident, it is said to be the second. In time, things, actions, and going, although it is not action, it has the name of action, some people think that although it is not action, it goes by the name of action. The so-called "more than" is more than protecting the supreme jewel. Protecting this great jewel is a great protection, if asked, is there no protection that surpasses this? Therefore, "again, Subhuti" and so on were spoken. If that great jewel is like that, this is the meaning of the word "again." The enemy is the attacker. The so-called "how precious" is how it becomes special. Here, it is shown that merit becomes special, then it shows the cutting off of evil destinies by meaning, that is the forbearance of knowing the Dharma on the path. From "Subhuti, like this" and so on to "non-existent and unattainable," the fourteenth (chapter) is shown. If asked, why is it called unsurpassed? The answer is that "entered for the sake of benefit and happiness" was spoken. The explanation of this is "all dharmas" and so on. The so-called "in a fearless manner" is in a constant manner. The so-called "abiding" is abiding. If asked, if one abides for the sake of benefit and happiness, if that is the case, then there will be discrimination, the answer is that "Subhuti, Prajnaparamita" and so on were spoken. The so-called "not shrinking" is without manifest attachment. The so-called "not combining" is not abiding. The so-called "completely not grasping" is not truly knowing, therefore not discriminating, that is, not discriminating in three ways. That is knowing the Dharma on the path.
Tibetan
།འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བ་ལ་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རབ་འབྱོར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་གོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་མཚན་མའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའོ། །འདི་ཅི་ཞིག་གིས་མ་གོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་གོས་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་གོས་པར་གྱུར་ན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་གོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མའི་དྲི་མ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་མ་གོས་པའོ། །དེ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དངོས་པོ་དང་མིང་གཉིས་ལ་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཆེན་མོ་དག་ལས་ནི་འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མི་ཤེས། དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག ། དེ་ལྟར་ཡང་མི་དམིགས། དེ་ལྟར་ཡང་སྤྲོས་པར་མི་བྱེད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཡང་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་སྣང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་ཤེས་པ་མི་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པས། མིང་གི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེད་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་དྲི་མ་མེད་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་ཡས་པ་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་དང། རིག་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་མི་སྣང་བ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་མིང་དང༌། གཉིས་སུ་སྣང་བ་འདི་གསུམ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤྲོ
Chinese
为了使果显现，与相无关的，那是第十五个刹那。就此而言，从“善现，不生”到“不染”之间所说的是：对于果的生起不作意，就是不生。因此，薄伽梵母不染果生的相的垢染。这是不染什么呢？“善现”等所说的是理由。因为不染，所以这是般若波罗蜜多，因为是远离分别的波罗蜜多。如果变得接近染污，那就不会是般若波罗蜜多了。如何不染呢？因此，善现，这样等所说的是：当果生起时，也因为一切法的相的垢染消失而不染。那是于道上随知的忍。对于事物、名称和二者不生起认识，那是第十六个刹那。就此而言，从“如果”到“行”之间所说的是：这样也是指对于极其微细的事物和名称二者产生认识。这样是指显示概括的意义。从薄伽梵母大者们那里，对此作了详细的阐述。这样也不知，这样也不分别， 这样也不作意，这样也不戏论，从“行于般若波罗蜜多”到“也不获得一切智”之间所说的是：其中，这样也不知，是因为仅仅显现法性，而不是显现一切法，那是不生起事物认识。这样也不分别，是因为一切言说都不显现，那是不生起名称认识。不混杂，无垢染，如虚空般无边，对于法性认识来说，能知和所知的差别不显现，即不生起所取和能取的认识。事物、名称和二者显现的这三者，因为是颠倒的缘故，所以应当舍弃，颠倒就是戏
English
To make the fruit manifest, that which is unrelated to characteristics is the fifteenth moment. In this regard, what is said from "Subhuti, unborn" to "undisturbed" is: not attending to the arising of the fruit is unborn. Therefore, the Blessed Mother is undisturbed by the stain of the characteristics of the arising of the fruit. What is this undisturbed by? What is said, beginning with "Subhuti," etc., is the reason. Because it is undisturbed, therefore this is the Prajnaparamita, because it is the Paramita of non-discrimination. If it were to become close to being disturbed, then it would not be the Prajnaparamita. How is it undisturbed? Therefore, what is said, beginning with "Subhuti, thus," etc., is: even when fruits arise, it is undisturbed because the stain of the characteristics of all dharmas disappears. That is the forbearance of subsequent knowledge on the path. The non-arising of knowledge of things, names, and the two, is the sixteenth moment. In this regard, what is said from "if" to "conduct" is: thus also refers to the perception of the two, extremely subtle things and names. Thus refers to showing the meaning in brief. From the Great Blessed Mothers, this is explained in detail. Thus also does not know, thus also does not discriminate. Thus also does not attend, thus also does not elaborate, from "conducts in the Prajnaparamita" to "also does not obtain omniscience" is said: among them, thus also does not know, because only the nature of reality appears, and not all dharmas appear, that is the non-arising of knowledge of things. Thus also does not discriminate, because all speech does not appear, that is the non-arising of knowledge of names. Unmixed, without stain, boundless like the sky, for the knowledge of the nature of reality, the distinction between what is to be known and what knows does not appear, that is, the knowledge of what is grasped and what grasps does not arise. These three, things, names, and the appearance of the two, because they are inverted, should be abandoned, inversion is play