Tibetan
མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཡིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་དང་དོན་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་དག་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་བདག་ཉིད་ནི་ལྷ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ལྷ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་མིང་ཙམ་ན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མིང་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲ་ལ་མི་རིགས་པའི་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དག་གིས་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དང་བཅས་ཀྱང་རུང་དོན་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། མིང་དེ་ཉིད་མི་རིགས་ཏེ་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་མི་དམིགས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མིང་དང་དོན་ནི་མེད་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེའི་དོན་ཀྱང་མེད་དེ། དོན་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་སྒྲ་ལས་ནི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དང་འགྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་ལས་དངོས་པོ་གོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མིང་དང་དོན་མེད་པ་སྟེ། དོན་མི་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མིང་ཇི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདི་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་ཏེ། སྟོན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། མིང་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། མེད་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ། དེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་བཟོད་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཀུན་ཤེས་པའི་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ། སོ་སོར་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ལས། །གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང༌། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་ཕྱིར་འདིའི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱས་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང༌། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ། རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །མ་སྐེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པའོ། །ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཆགས་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པའོ། ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། ག་ལས་ཤེ་ན། གང་ཕྱིར་འདིའི་གཞན་དག་ལ་
Chinese
所谓“仅是名”是指只有名而没有实义，因为名与实义没有关联，所以无法从中领悟实义。否则，如果说“我就是天神”，那就会变成天神，这太过分了。如果说仅仅是名义上存在，那么，因此才说了“名亦”等等。所谓“此”仅仅是名而已。所谓“不可得”是指对于实义空虚的声音不应理喻。那为什么呢？因为他们说“事物”是指能表达的、所表达的意义以及包含意义的含义。无论包含意义与否，这个名称本身都是不合理的，因为它被证明是不存在的。如果说般若波罗蜜多是存在的，那么就说“彼亦非有”，那为什么呢？因为说了“不可得”，所谓“因为什么”是剩余的部分。如何不可得呢？因为般若波罗蜜多没有名和实义，因为它与般若波罗蜜多相违背。其中也没有它的意义，因为从与意义无关的声音中无法领悟意义。如果说因为与事物没有关联所以没有意义，那么声音就不会改变事物，也不会作用于意义的事物上。因此，般若波罗蜜多是没有名和实义的，不可得的意义就是般若波罗蜜多不可得。因此，为了显示这两者是等同的，所以说了“名如是”等等。如果问这两者如何等同呢？因此说了“此二法”等等。这样就确立了般若波罗蜜多本身，为了阐明导师的等性。世尊说了“为了什么”，所谓“为了什么”是指以何种方式证得圆满正等觉，将用“此名”等来解释，意思是说不是以任何方式证得，意思是认为对于不存在的事物是无法证得圆满正等觉的。以“如是请问”等，世尊回答说：
English
The term "merely a name" means it is only a name and not the actual meaning, because names and meanings are unrelated, and therefore no meaning can be realized from them. Otherwise, if one says, "I am a god," it would be excessive to become a god. If it is said that it exists only in name, then, therefore, it is said, "name also," and so on. "This" is merely a name. "Unattainable" refers to the sound that is empty of meaning and is unreasonable. Why is that? Because they say that "thing" refers to the meaning of what is expressed, what is to be expressed, and what includes meaning. Whether it includes meaning or not, the name itself is unreasonable because it is proven to be non-existent. If it is said that the Perfection of Wisdom exists, then it is said, "That too is not," why is that? Because it is said, "unattainable," and "for what reason" is the remainder. How is it unattainable? Because the Perfection of Wisdom has no name or meaning, because it contradicts the Perfection of Wisdom. There is also no meaning in it, because meaning cannot be realized from a sound that is unrelated to meaning. If it is said that there is no meaning because it is unrelated to things, then the sound will not change things, nor will it act on the things of meaning. Therefore, the Perfection of Wisdom has no name or meaning, and the unattainable meaning is the unattainable Perfection of Wisdom. Therefore, in order to show that these two are equal, it is said, "name as it is," and so on. If asked how these two are equal, therefore it is said, "these two dharmas," and so on. In this way, the Perfection of Wisdom itself is established, in order to clarify the equality of the teacher. The Blessed One said, "For what purpose," and "for what purpose" refers to in what way one attains perfect and complete enlightenment, which will be explained by "this name," and so on, meaning that it is not attained in any way, meaning that it is considered impossible to attain perfect and complete enlightenment for something that does not exist. With "Thus asked," and so on, the Blessed One replied:
Chinese
就像您所说的那样，诸法皆是空性。他证得圆满正觉后也会如此宣说，这就是“如此”一词的含义。因此，就见道而言，经中说： “于苦等谛，法智及后智，忍与智刹那，是名遍知道。” 这指的是在遍知的方式中，见道是十六个刹那的自性。对于苦等谛，各自是四个刹那的自性。法智和后智是法和后忍与智。它们的刹那即是它们的自性，即于苦谛之法智忍，于苦谛之法智，于苦谛之后智忍，于苦谛之后智。于集、灭、道亦是如此。这即是十六个刹那，按照顺序，经中说：“色非常非无常，超离边际及清净，不生不灭等，如虚空舍执，解脱于执取，自性不可说，何以此义说，不能施与他，亦令无所缘，极净不生病，恶趣断及果，现前不作意，相净不相联，于事名及二，无生之智是，遍知之刹那。” 其中，“非常非无常”是第一个刹那。“超离边际”即是“极度清净”，是第二个刹那。“清净”即是“完全清净”，是第三个刹那。“不生不灭”等等是第四个刹那。“如虚空”是第五个刹那。“舍弃贪执”是第六个刹那。 “解脱于执取”是第七个刹那。“自性不可说”是第八个刹那。跟随不可说和解脱之后，从何而来呢？因为此之其他
English
Just as you have stated that all phenomena are emptiness, so too will he awaken to complete enlightenment and teach it. This is the meaning of the word "thus." Therefore, with regard to the path of seeing, the scriptures say: "In the truths of suffering and so forth, the dharma-knowledge and subsequent knowledge, the forbearance and knowledge instants, this is the nature of the path of seeing in the manner of all-knowing." This refers to the fact that in the manner of all-knowing, the path of seeing is the nature of sixteen instants. For the truths of suffering and so forth, each is the nature of four instants. Dharma-knowledge and subsequent knowledge are dharma, and subsequent forbearance and knowledge. Their instants are their nature, namely, the forbearance of dharma-knowledge of suffering, the dharma-knowledge of suffering, the forbearance of subsequent knowledge of suffering, and the subsequent knowledge of suffering. It is the same for origination, cessation, and the path. These are the sixteen instants. In order, the scriptures say: "Form is neither permanent nor impermanent, beyond extremes and pure, unarisen, unceasing, and so forth, like space, abandoning attachment, liberated from grasping, self-nature is inexpressible, why is this meaning spoken, it cannot be given to others, also making no object, extremely pure, no disease arises, evil destinies cease and the fruit, manifest, non-conceptual, signs are pure and unrelated, in things, names, and both, the wisdom of no arising is, the instant of all-knowing." Among these, "neither permanent nor impermanent" is the first instant. "Beyond extremes" is "extremely pure," the second instant. "Pure" is "completely pure," the third instant. "Unarisen and unceasing" and so forth is the fourth instant. "Like space" is the fifth instant. "Abandoning attachment" is the sixth instant. "Liberated from grasping" is the seventh instant. "Self-nature is inexpressible" is the eighth instant. Following inexpressible and liberated, from where does it come? Because of this, others