Tibetan
་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཏོད་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་དོན་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་ ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ན། འོ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་གིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་ནི་བྱིས་པས་གཟུང་བའི་དངོས་པོའོ། །མིང་ནི་འདུ་ཤེས་སོ། །འདུ་བྱེད་ནི་རྟག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཞུས་པ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལན་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་སྟེ། གང་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་མ་འཚལ་བར་བགྱིད་པའོ། །རིང་དུ་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོག་ཏུ་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོབ་ཏུ་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །རྣམ་གྲངས་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ག་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་གསལ་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཅུང་ཟད་མཐོང་ན་ནི་རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བར་ བསམས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞུས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། །གང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཅན་དང༌། གང་ཟག་དང༌། རྫས་དེ་དང་འདྲ་བར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་དག་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེས་ན་ལྷག་མ་གཞན་ཡང་རྟོགས་པར་སླའོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའོ། །བསམ་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུའོ། །དེ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ནི་མི་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྟོབས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ངོ༌། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་བསྟན་ནས། དྲུག་པ་མོས་པའི་རྒྱུ་དང༌། བདུན་པ་སྤོང་པའི་རྒྱུ་ཡང་བསྟན་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱིས་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་མོས་པའི་རྒྱུ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གཞན་ལྔ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །མ་མོས་པ་ནི་མོས་པའོ། །འདི་ལ་མོས་ པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ཉིད་ལ་མོས་པའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་གྱི། ག
Chinese
获得就是创造。之后，从“世尊”到“舍利子”为止，显示了重大的意义。如果什么法也不获得，那么就连一切智智也无法获得，这样想着，就说了“世尊为何”等等。如何不获得，世尊以若干种方式说“憍尸迦如何”等等，来说明获得。所缘是孩童所执取的对境。名是分别。行是常。如何获得，所问的是“那么”等等。回答是“憍尸迦如何”等等。如何不获得，像那样获得诸法，因为什么也不分别。所谓“像那样”，就是不分别。世尊如何等等，意指诸法生起等等是分别的缘故。“不生”和“不灭”的意思就是无生和无灭。因此，“也不是住”的意思是，因为什么也不做。所谓“像那样也”，就是不认为获得了一切智智。所谓“长久地做”，就是因为不真正地现前。所谓“积聚地做”，就是即使现前，也没有那个智慧的体性。所谓“空虚地做”，就是因为没有那个果。所谓“不做”，就是不产生。所谓“有这种方式”，就是如你所说的那样。所谓“那为什么呢”，就是那长久地做等等是从哪里来的。所谓“完全地显明”，就是显示，因为没有从色到佛陀的自性之间显明。所谓“不是从色到佛陀的自性之间”，意思就是什么法也没有。因此，如果稍微见到法，就会变得长久，直到不做为止。所谓“以何种方式”，就是思考什么是伟大的自性。
English
Obtaining is creating. Then, from "Bhagavan" to "Sariputra," it shows a great meaning. If one does not obtain any dharma, then even omniscient wisdom cannot be obtained. Thinking this, he said, "Why, O Bhagavan," and so on. How does one not obtain? The Bhagavan spoke of obtaining in several ways, saying, "How, Kausika," and so on. The object of focus is the object grasped by a child. Name is discrimination. Action is constant. How to obtain is asked in "Then," and so on. The answer is "How, Kausika," and so on. How does one not obtain? In that way, dharmas are obtained, because one does not discriminate at all. "In that way" means without discrimination. How, O Bhagavan, and so on, implies that dharmas arising and so on are the cause of discrimination. "Non-arising" and "non-cessation" mean without arising and without ceasing. Therefore, "also not abiding" means because one does nothing at all. "Even like that" means not realizing that one has obtained omniscient wisdom. "To do for a long time" means because it is not truly manifest. "To do cumulatively" means that even if it is manifest, it does not have the nature of that wisdom. "To do emptily" means because it has no fruit. "Not to do" means not to produce. "There is this way" means as you have shown. "Why is that?" means where does that doing for a long time and so on come from. "To fully reveal" means to show, because it is not revealed from form to the nature of the Buddha. "Not from form to the nature of the Buddha" means that there is no dharma at all. Therefore, if one sees a little dharma, it will become long, until one does not do it. "By what means" means thinking about what is the great nature.
Chinese
以“尔（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”请问薄伽梵等，是思惟一切法自性无生之故。不散乱，是无二之故。如是也，是即使是大义也。又之语，是增上意乐之义。如此等说。随顺因，是彼之后所生的决定之识。应与凡所缘有情相合。有情和补特伽罗和事物，如彼等一般，是无自性之自性。自性是相。自性是生，彼等是无。有情无自性等，是此之解释。有情之自性无生，因此其余亦易于了知。寂静是空。思惟是所缘。现证菩提是现前。彼无，即是现证菩提之无。义如所有是真实有之义。彼不现证菩提是不执著。如是般若波罗蜜多。如何有情力真实成就是力圆满少分亦无。如是如来之般若波罗蜜多亦然。开示现证之五支后，又开示第六信解之因和第七舍弃之因，依彼等之自在而于教典中说：佛陀教法及布施等，善巧方便凡为何，于此是信解之因。于法匮乏之因者，魔之稠密所压迫，及于甚深法不信解，蕴等现前执著，罪恶友伴所摄持。如是说，以三句是开示信解之三因。其余五句是舍弃，即开示于法匮乏之四因。不信解是信解。于此信解是于此修道之本身信解。彼即从薄伽梵等至不愚昧之间所说。信解是于决定之事物本身如是，
English
Asking the Blessed One, beginning with "Era (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", is thinking that all dharmas are unborn by their very nature. Not being distracted is because of being non-dual. "Thus also" means even if it is a great meaning. The word "also" means the meaning of increased intention. Thus, and so on, it is said. The corresponding cause is the definite knowledge arising from its aftermath. It should be combined with whatever is focused on sentient beings. Sentient beings, individuals, and things, like them, are of the nature of no self-nature. Self-nature is characteristic. Self-nature is birth, and they are without them. "Sentient beings without self-nature," and so on, is the explanation of this itself. Since the nature of sentient beings is unborn, it is easier to understand the rest as well. Solitude is emptiness. Thought is the object of focus. Manifest enlightenment is directly. Its absence is the absence of manifest enlightenment itself. The meaning as it is is the meaning of truly existing. Not attaining manifest enlightenment is not grasping. Thus is the Perfection of Wisdom. How sentient beings truly accomplish strength is that there is not even a little bit of perfect strength. Likewise, the Perfection of Wisdom of the Thus-Gone One is also the same. After showing the five limbs of manifest accomplishment, the sixth cause of faith and the seventh cause of abandonment are also shown. Relying on their power, it is said in the scriptures: The Buddha's teachings and generosity, etc., whatever is skillful in means, are the causes of faith in this. The causes of being deficient in Dharma are being oppressed by the density of demons, not having faith in the profound Dharma, clinging to the aggregates, etc., and being completely seized by sinful companions. Thus it is said, with three sentences, the three causes of faith are shown. The other five sentences are abandonment, that is, the four causes of being deficient in Dharma are shown. Not having faith is having faith. Having faith in this is having faith in this very path of practice. That is what is said from the Blessed One, etc., to not becoming deluded. Faith is like that in the very thing that is determined,