Tibetan
སྟེ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །བརྟགས་པ་ནི་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མི་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པ་ཉིད་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལམ་ལོག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་དག་ལམ་རབ་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ལམ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིའོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གིས་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེད་པ་དང་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པ་མེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ལ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཏན་དུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དེ་དག་ནི་མེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཡང་དེ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སུམ་པ་གསུངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡུམ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རིན་པོ་ཆི་དེ་དག་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་མ་ལུས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའོ།
Chinese
即遍计所执、依他起、圆成实。遍计所执是不作的，因为那是不如实存在的自性之故。依他起是对非真实作遍计，因为那是其对治之故，所以是不作的。圆成实是法界，因为是无始无终之故，所以也是不作的。如果说是作真实之识，则不然，从无始以来心续中的错乱止息之时，即成立真实之智慧。那么作什么呢？说了世尊等。以颠倒之路作遍计的那些，以善修习道而使入于法无我的智慧。是何者的道呢？即一切智性之道。仅以此即显示了什么是遍智之智慧，即是圆满。那也是为了他者之义而显示的。所说的一切智性，那也是为了他者之义而说了等，何时舍弃习气之连结，那时即是一切智性之义。那么， 般若波罗蜜多是作生和灭，是生和灭吗？不是的，说了世尊等。所说的一切法不生，是极清净的。所说的一切法不灭，是普 contamination 清净，真实义中无生灭，是如实显现自性之故。那些真实义中是法界，因此对于孩童所显现的对境，从无始以来即是恒常不存在的，所以那些生和灭是不存在的，因此彼即是自性空性之近取，又说了那些是缘起之自性三摩，说了世尊等。母亲是作生的。因为什么呢？因为那些法宝本身即是一切施舍之故。那本身是因位无余的菩提萨埵之自性，即是施舍者，那即是作生者。
English
Namely, the completely imputed, the dependent, and the thoroughly established. The completely imputed is not done, because it is not the nature that exists as it is. The dependent is the complete imputation on what is not true, because it is its antidote, so it is not done. The thoroughly established is the realm of reality, because it is without beginning or end, so it is also not done. If it is said that it is the making of true knowledge, it is not so, because when the confusion in the mind stream from beginningless time ceases, then true wisdom is established. Then what does it do? The Blessed One, etc., is spoken. Those who completely impute the wrong path, by diligently cultivating the path, cause them to enter the wisdom of the selflessness of phenomena. Whose path is it? It is the path of omniscience itself. With this alone, it is shown what the wisdom of omniscience is, that is, it is complete. That is also shown for the sake of others. The so-called omniscience itself, that is also spoken for the sake of others, such as omniscience itself, etc. When the connection of habits is abandoned, then that is the meaning of omniscience itself. Then, Does the Perfection of Wisdom make birth and cessation, is it birth and cessation? No, the Blessed One, etc., is spoken. The so-called all phenomena are not born, is completely pure. The so-called all phenomena do not cease, is completely defiled, in the ultimate sense there is no birth and cessation, it is because the self-nature appears as it is. Those in the ultimate sense are the realm of phenomena, therefore, those objects that appear to children are constantly non-existent from beginningless time, so those birth and cessation do not exist, therefore, that itself is the emptiness of self-nature, and again those are said to be the nature of dependent arising, the Blessed One, etc., is spoken. The mother is the one who gives birth. Why? Because those precious dharmas themselves are all giving. That itself is the nature of the Bodhisattva without remainder in the causal state, that is, the giver, that is the one who gives birth.
Tibetan
།སངས་རྒྱས་མ་སྨོས་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་ཤེས་ཏེ། ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་བྱེད་པའོ། །གང་ཞེ་ན་བཅུ་སྟེ། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ལྡན་པ་གསལ་བར་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང༌། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཆེན་མོ་དག་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།། དེ་ལ་སྲིད་པ་དང་མི་སྲིད་པ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དཔེར་ན་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་ནི་གནས་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །ཁམས་སྣ་ཚོགས་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བསམ་པའོ། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བར་རོ། །དབང་པོ་ནི་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དག་གི་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འདི་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་མོ། །འདི་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྡོང་བ་ནི་སེ
Chinese
未提及佛陀，实际上已经通过意义理解到佛陀是产生佛陀的根源。而且仅仅通过这一点，就能特别认识到佛陀之母。因此，也宣说了功德的差别，即所谓的十力等。那是如来十力的作用。哪十种呢？即十种：知是处非处智力，知业异熟智力，知种种界智力，知种种胜解智力，知诸根胜劣智力，知一切至所道智力，知静虑解脱等持等至杂染清净分别智力，知宿住随念智力，知死生智力，知漏尽智力。这些的体性就像世尊大母所说的那样。 其中，存在和不存在就是是处和非处，例如，从恶行中产生不想要的异熟是是处，想要的是非处。业和异熟就是业和异熟。种种界是产生福德和非福德等的心。种种胜解就是喜欢贪欲和嗔恨等。根就是信、精进、念、定、慧，它们的殊胜和不殊胜，这就是根利，这就是根中等，等等。一切至所道就是这是贪欲的对治道，这是嗔恨的对治道，等等。四禅定，八解脱，有寻有伺等三三摩地，四无色定，九次第住定，以及一切烦恼等。其中，一切烦恼就是品尝味道等。清净就是无相等等。树干是...
English
Without mentioning the Buddha, it is actually understood through meaning that the Buddha is the source of producing Buddhas. Moreover, just through this point, one can particularly recognize the mother of the Buddha. Therefore, the distinctions of qualities, such as the so-called ten powers, are also proclaimed. These are the functions of the ten powers of the Tathagata. What are the ten? They are: the power of knowing what is possible and impossible; the power of knowing the maturation of actions; the power of knowing various realms; the power of knowing various inclinations; the power of knowing the superior and inferior faculties; the power of knowing the paths leading everywhere; the power of knowing the distinctions of meditative states, liberations, concentrations, attainments, defilements, and purifications; the power of knowing the recollection of past lives; the power of knowing death and rebirth; and the power of knowing the exhaustion of outflows. The nature of these is just as the Great Mother Bhagavati has said. Among these, existence and non-existence are what is possible and impossible. For example, the unwanted maturation from misdeeds is what is possible, while what is desired is impossible. Actions and maturation are actions and maturation. Various realms are the thoughts that produce merit and non-merit, and so on. Various inclinations are liking attachment and hatred, and so on. The faculties are faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom. Their superiority and inferiority are: this is a sharp faculty, this is a medium faculty, and so on. The path leading everywhere is: this is the antidote to attachment, this is the antidote to hatred, and so on. The four dhyanas, the eight liberations, the three samadhis with and without investigation, the four formless absorptions, the nine successive abidings, and all defilements, and so on. Among these, all defilements are tasting flavors, and so on. Purification is signlessness, and so on. The trunk is...
Tibetan
ང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའམ་འདུག་པའོ། །སྔོན་གྱི་གནས་ནི་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བའམ། དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དྲན་པའོ། །འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བའོ། །ཟག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །གང་དེ་དག་ལས་གང་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་ནི་ཟག་པ་ཟད་པའོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་འདིར་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ཉིད་སྟོབས་ཏེ་གཞན་གྱིས་མི་གནོད་ཅིང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་པ་གང་ལས་ཤེ་ན། མི་འཇིགས་པ་བཞི་བགྱིས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིག་པ་སྨྲ་བ་ལས་སེང་གེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་མི་འཇིགས་པ་ཉིད་དོ། །མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང༌། བར་དུ་གཅོད་པ་ལ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ནི་རང་གི་དོན་ཏོ། །བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་གཞན་ལ་དེ་དག་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་ནི་དེའི་དམ་བཅས་པ་དེ་དག་ལས་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་བྱེད་པའོ། །མགོན་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་པ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེ་དག་གི་མགོན་དང༌། སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཏེ། དེ་མཛད་པའོ། །འདི་ཙམ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འདི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འཇོམས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དེའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཐར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་དང་པོ་ཉིད་ནས་འཁོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས
Chinese
我为善于转变或者安住者。先前的处所是先前的生世，忆念彼者是忆念。死亡和出生是众生的死亡和出生。漏洞是烦恼。谁以何者使之穷尽，那两者就是漏洞穷尽。这些有情如实了知处与非处等一切，即是此处了知处与非处等。彼即是力量，从何处他人不能损害且不能以威力压制呢？说是为了行持四无畏之故。从智者所说中，如狮子般极为无畏，其本体即是无畏。无畏有四种：于现证圆满菩提无畏，于漏洞穷尽无畏，于障碍无畏，于决定出离之法无畏。现证圆满菩提是如来之智慧圆满。漏洞穷尽是断除圆满，此二者是自利。障碍之法是涅槃之不顺品。决定出离之法是获得涅槃之因，此二者是他利，为了向他人宣说彼等之故。无畏是彼之誓言，其意义是从彼等中安立，即是行持彼者。无怙者是无始以来于痛苦之大海中漂泊的众生，于彼等亦无有生，故彼等之怙主与救护是诸佛薄伽梵，即是行持彼者。仅此是成办一切遍知之智慧圆满。以此即是为了成办一切遍知之智慧，故宣说了薄伽梵等。轮回是具有漏洞之蕴。其对治是摧毁。如果法的界性本身不是其大本体吗？说是没有恒常安住。如果法的界性是对治，那么恒常安住，因为是无始无终的同一体性，那么那时最初就不会有轮回了。知
English
I am skilled in transforming or abiding. The previous place is the previous birth, and remembering it is remembrance. Death and birth are the death and birth of sentient beings. Leakage is affliction. Whoever exhausts them with what, those two are the exhaustion of leakage. These sentient beings truly know all places and non-places, etc., which means knowing places and non-places, etc., here. That is power, from where others cannot harm and cannot suppress with power? It is said that it is for the sake of practicing the four fearlessnesses. From what the wise say, like a lion, it is extremely fearless, and its essence is fearlessness. There are four kinds of fearlessness: fearlessness in manifesting perfect enlightenment, fearlessness in exhausting leakage, fearlessness in obstacles, and fearlessness in the laws of definite departure. Manifesting perfect enlightenment is the perfection of the Tathagata's wisdom. Exhausting leakage is the perfection of abandonment, and these two are for one's own benefit. The law of obstacles is the unfavorable aspect of Nirvana. The law of definite departure is the cause of attaining Nirvana, and these two are for the benefit of others, because they are taught to others. Fearlessness is its vow, and its meaning is to establish from them, which is to practice them. The unprotected are sentient beings who have been wandering in the ocean of suffering since beginningless time, and there is no birth in them, so their protector and refuge are the Buddhas, the Bhagavat, which is to practice them. This alone is the accomplishment of the perfection of the wisdom of all omniscience. By this, it is for the sake of accomplishing the wisdom of all omniscience, so the Bhagavat, etc., are proclaimed. Samsara is the aggregates with leakage. Its antidote is destruction. If the nature of Dharma itself is not its great essence? It is said that there is no constant dwelling. If the nature of Dharma is the antidote, then it is constantly dwelling, because it is the same nature without beginning or end, then there would be no samsara from the very beginning. Know