Tibetan
་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐོག་མ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཡིན་པས་སེམས་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི་དེ་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་ཆོས་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་འཁོར་ལོ་སྟེ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྐོར་བ་ནི་བསྐོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དེར་བསྐོར་བའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་བདེན་པ་བཞིའོ། །དེ་ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་སྟེ། བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་སྟེ་བསྐོར་བ་དང་པོའོ། །དེ་ཉིད་གོ་རིམས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་བསྐོར་བ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། སྤངས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང༌། བསྒོམས་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་གསུམ་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། སྤངས་པ་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འགོག་པ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། མངོན་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། བསྒོམས་པ་ཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འགོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལོག་པས་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུན་འགོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་མི་འགག་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་ལོག་པའི་ཤེས་པ་སྔར་འགོག་པ་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགོག་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་མི་རིགས་ པའི་ཕྱིར་ལ་སེམས་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་མཆོག་བསྟན་ཏོ། །གནས་པར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པ་དག་གིས་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མར་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །གཞི་ནི་སྐབས་སོ། །འདྲི་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཆོག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་དག་གི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་མཆོག་སྟེ། གཞི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ནི་དེ་དག་གི་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་སྟེ་དེ་ནི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །སྐལ་བ་མེད་པ་ནི་མི་རུང་བའོ། །དམུས་ལོང་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླ་སྟེ་དེ་ནི་མཆོག་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཀའ་སྩལ་པ་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །གང་ཕུང་པོ་ལྔ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པས
Chinese
甚深般若波罗蜜多是具有初始的，因为它是越来越殊胜的，所以是对治心的。这显示了断除圆满，为了显示智慧圆满，所以宣说了“薄伽梵”等等。一切法的自性是胜义谛。宣说它是为了显现它，即为了自他之利。就利他而言，宣说了“薄伽梵”等等，因为没有谁能独自体验，所以是完全圆满的。宣说了法轮三转十二相的法。它就是法轮，因为能转移调伏者的相续。转法轮就是能转者，诸佛在那里转法轮。其中，法轮是四圣谛。三转法轮是：这是苦，这是苦集，这是苦灭，这是趣向苦灭之道，完全断除四圣谛的自性，这是初转法轮。同样，依次完全断除应知、应断、应证、应修，这是二转法轮。同样，完全断除我已完全了知、已断除、已证得、已修习，这是三转法轮。苦谛的自性，以及应知是苦，以及已知是苦，这是三种相。集谛的自性，以及应断，以及已断，这是三种相。灭谛的自性，以及应证，以及已证，这是三种相。道谛的自性，以及应修，以及已修，这是三种相，因此是十二种相。缘起性的自性中，烦恼也不是灭，因为坏灭之因没有丝毫作用。清净之法也没有生起，因为邪见已灭。
English
The profound Prajñāpāramitā has a beginning, because it is increasingly excellent, so it is the antidote to the mind. This shows the perfection of abandonment, and in order to show the perfection of wisdom, "Bhagavan" and so on are spoken. The nature of all dharmas is the ultimate truth. To teach it is to make it appear, that is, for the benefit of oneself and others. In terms of benefiting others, "Bhagavan" and so on are spoken, because no one can experience it alone, so it is completely perfect. The Dharma of the three turnings and twelve aspects of the wheel of Dharma is taught. It is the wheel, because it transfers the continuum of those to be tamed. Turning the wheel is the turner, the Buddhas turn it there. Among them, the wheel of Dharma is the four noble truths. The three turnings of the wheel are: this is suffering, this is the origin of suffering, this is the cessation of suffering, this is the path leading to the cessation of suffering, completely cutting off the nature of the four noble truths, this is the first turning of the wheel. Similarly, in order, completely cutting off what is to be known, what is to be abandoned, what is to be realized, and what is to be cultivated, this is the second turning of the wheel. Similarly, completely cutting off that I have completely known, abandoned, realized, and cultivated, this is the third turning of the wheel. The nature of the truth of suffering, and that suffering is to be known, and that suffering is known, these are three aspects. The nature of the truth of origin, and that it is to be abandoned, and that it is abandoned, these are three aspects. The nature of the truth of cessation, and that it is to be realized, and that it is realized, these are three aspects. The nature of the truth of the path, and that it is to be cultivated, and that it is cultivated, these are three aspects, therefore there are twelve aspects. In the nature of dependent origination, afflictions are also not cessation, because the causes of destruction have not done anything at all. Pure dharmas have also not arisen, because wrong knowledge has ceased.
Chinese
如果说仅仅是心识本身不能生起真正的智慧，那是因为最终的刹那没有生起，所以才会断绝相续，就像没有断绝一样。当般若波罗蜜多本身先断除错误的知见时，它才是真正智慧的因。因为断灭对于无事物来说，不可能是因，而心识本身断灭不相符的方面，是为了真正的智慧。否则，在所有错乱消失的时候，就不会有真正的智慧了。这就是修道之道的体性。世尊“如何”等，直到“获得智慧”之间，是显示殊胜。 “安住”是指用供养来进入。 “作意”是指忆念上师。 “顶礼”是指身语意三方面。 基础是场合。 提问是理由。 世尊母殊胜性是指菩萨随喜所具有的福德，以般若波罗蜜多的方便善巧所圆满摄持，比具有所缘的随喜所具有的福德，以及五度之自性的福德更为殊胜，是为殊胜，因为世尊立即宣说了那个基础。 因为这个是那些的引导，所以它是殊胜性的因。 “没有引导”是指与引导分离。 “没有机会”是指不合适。 “盲人”是指与此相似。 剩余部分容易理解，那是殊胜性。 之后，世尊，具寿舍利子等，直到第二次开示之间，是显示现证。 般若波罗蜜多是修道之路。 从五蕴到一切法之间不现前积聚是现证。 支分之义容易理解。 那个不现前积聚是现证。 如是开示等，直到算数之间。 任何法是指无漏法。 任何法也没有获得，是指不执著诸法。
English
If it is said that mere mind itself does not give rise to true wisdom, it is because the final moment has not arisen, so the continuum is cut off, just like it is not cut off. When the Perfection of Wisdom itself first cuts off wrong views, it is the cause of true wisdom. Because cessation cannot be a cause for non-things, and the mind itself ceases the incompatible aspects, it is for the sake of true wisdom. Otherwise, when all delusions disappear, there will be no true wisdom. This is the nature of the path of meditation. The Blessed One, "How," etc., up to "attaining knowledge," shows the supreme. "To abide" means to enter with offerings. "To pay attention" means to remember the guru. "To prostrate" means with body, speech, and mind. The basis is the occasion. Asking is the reason. The supreme quality of the Blessed Mother refers to the merit possessed by the Bodhisattva's rejoicing, which is fully grasped by the skillful means of the Perfection of Wisdom, and is more excellent than the merit possessed by the rejoicing with objects of focus, and the merit of the nature of the five perfections, it is supreme, because the Blessed One immediately declared that basis. Because this is the guide of those, it is the cause of supremacy. "Without guidance" means separated from guidance. "No chance" means inappropriate. "Blind" means similar to that. The rest is easy to understand, that is supremacy. Then, the Blessed One, the venerable Shariputra, etc., up to the second teaching, shows the manifestation. The Perfection of Wisdom is the path of meditation. Not manifestly accumulating from the five aggregates to all dharmas is manifestation. The meaning of the limbs is easy to understand. That which does not manifestly accumulate is manifestation. Thus, the teaching, etc., up to the count. Any dharma refers to the uncontaminated dharma. No dharma is obtained, which means not clinging to dharmas.