Tibetan
་མོངས་པ་མེད་ཅེས་བསམ་པའོ། །འདུ་བྱེད་འགགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་འགག་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བསམ་པའོ། ། ཚོར་བ་འགགས་པས་སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲེད་པ་འགགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅེས་བསམ་པའོ། །སྲིད་པ་འགགས་པས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་འགག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅེས་བསམ་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་དང༌། དབང་པོ་ལ་དབང་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་དབང་བའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་དབང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཁྱད་པར་དུ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་དབང་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་དག་གི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐམས་ཅད་བཅད་པས་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ་རང་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། དེ་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཐོབ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཅང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཅང་ཤེས་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །འདི་ལྟར་ཐོག་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པའི་དོགས་པ་མེད་པས་ཁྱུ་མཆོག་ཅང་ཤེས་པའོ། །འཐབ་མོའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་རྟ་ཅང་ཤེས་དང༌། གླང་པོ་ཅང་ཤེས་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་གནོད་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་སེང་གེ་ཅང་ཤེས་སོ། །འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཅང་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་འཇིགས་པའི་བག་ཚ་བ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བག་ཚ་བ་དང༌། འཇིགས་པས་བག་ཚ་བ་དང༌། འཇིགས་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་བག་ཚ་བ་དང༌། མི་ཤེས་ པས་བག་ཚ་བའོ། །དེ་དག་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། མི་སྐྲག་པ་ཐོབ་པ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་དང
Chinese
认为是无有烦恼。行灭故，识、名色、六处、触、受灭，是认为异熟的普皆无有烦恼。 受灭故，爱、取、爱灭，是认为烦恼的普皆无有烦恼。有灭故，生、老、死灭，是认为生的普皆无有烦恼。普皆烦恼是痛苦，因此说，无有烦恼故，无有痛苦的功德是成为自在。于神变自在，于根自在，于等持自在，于智慧自在。如何于彼等自在耶？如其次第，于有情和器世间等特别成为自在，于行持获得自在故，仅以世间欢喜，彼等即成自在，彼等之心成为自在，断除一切烦恼、业和异熟故，如从束缚解脱般，自己获得自在。所谓心极度解脱，即是心解脱。所谓智慧极度解脱，即是智慧解脱。其中，舍弃有之方的烦恼，获得等持和等至，是心解脱。舍弃无明方的烦恼和近烦恼所获得，获得阿罗汉的道之智慧，是智慧解脱。所谓有知者，即是无有怖畏，有知者有五种。如此，无有冰雹等降临的损害之虞故，是殊胜群有知者。无有战斗的怖畏故，是马有知和象有知。无有他方的损害之怖畏故，是狮子有知。无有死亡的怖畏故，是阿罗汉有知。如是，此处亦有四种怖畏的畏惧，即痛苦的畏惧，怖畏的畏惧，世间法的畏惧，和不知的畏惧。无有彼等故，如次第般获得安乐，获得不恐惧，获得不怖畏等。
English
It is thought to be without afflictions. Because actions cease, consciousness, name and form, the six sense sources, contact, and feeling cease, it is thought to be without the all-encompassing afflictions of maturation. Because feeling ceases, craving, grasping, and craving cease, it is thought to be without the all-encompassing afflictions of afflictions. Because existence ceases, birth, aging, and death cease, it is thought to be without the all-encompassing afflictions of birth. All-encompassing afflictions are suffering, therefore it is said that because there are no afflictions, the merit of being without suffering is to become independent. Mastery over miracles, mastery over the senses, mastery over samadhi, and mastery over wisdom. How is one master over these? In order, one becomes particularly master over sentient beings and the world of objects, and by gaining mastery over conduct, they become masters through the joy of the world, their minds become masters, and by cutting off all afflictions, karma, and maturation, one gains mastery over oneself as if liberated from bondage. What is called the complete liberation of mind is the liberation of mind. What is called the complete liberation of wisdom is the liberation of wisdom. Among these, abandoning the afflictions of the side of existence and attaining samadhi and absorption is the liberation of mind. Abandoning the afflictions of the side of ignorance and the near afflictions, and attaining the wisdom of the path of attaining Arhatship is the liberation of wisdom. What is called 'knowing' is being without fear, and there are five kinds of 'knowing'. Thus, because there is no fear of harm from hail and so on, it is the supreme group knower. Because there is no fear of battle, it is the horse knower and the elephant knower. Because there is no fear of harm from others, it is the lion knower. Because there is no fear of death, it is the Arhat knower. Similarly, here too there are four kinds of fear, namely the fear of suffering, the fear of terror, the fear of worldly dharmas, and the fear of not knowing. Because these are absent, one attains happiness in order, attains fearlessness, attains non-fear, and so on.
Tibetan
༌།དབུགས་དབྱུང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་མྱ་ངན་དང༌། སྨྲས་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ། དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བག་ཚ་བ་མེད་དོ། །བདག་གིས་སྨད་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྨད་པ་དང༌། ངན་སོང་དང༌། འཚོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཆད་པ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པས་འཇིགས་པའི་བག་ཚ་བ་མེད་དོ། །རྙེད་པ་དང༌། མ་རྙེད་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། སྨད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་མ་གོས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་བག་ཚ་བ་མེད་དོ། །མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པས་མི་ཤེས་པའི་བག་ཚ་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བག་ཚ་བ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཅང་ཤེས་པའོ། །གླང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་གསུམ་རིག་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། ཁ་ཅིག་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ། ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པ། ཁ་ཅིག་ནི་གཅིག་པུར་གནས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། མཐར་ཐུག་པ་ཐུབ་པའི་ཆོས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཆེན་པོའོ། །བྱ་བ་བྱས་པ། བྱེད་པ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་ཐར་བ་ནི་བྱ་བ་སྟེ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ཆུང་བས་འཚོ་བ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པས་འཚོ་བ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མིག་གིས་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱེད་པས་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། རང་དགར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བྱ་བ་བྱས་པ་དང་བྱེད་པ་བྱས་པའོ། །ཁུར་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁུར་ནི་བཞི་སྟེ། ཕུང་པོའི་ཁུར་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཁུར་དང༌། དམ་བཅའ་བའི་ཁུར་དང༌། བརྩོན་པའི་ཁུར་རོ། །ཡོངས་སུ་དོར་བའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་ སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མཐར་ཕྱིན་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བོར་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་དོར་བ་དང༌། སྤངས་པ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་པ་སྤངས་པ་དང༌། ལམ་བསྒོམས་པ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་སོ། །དེ་བོར་བས་ཕུང་པོ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་དང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་དང
Chinese
被称作获得喘息。因为没有忧伤、念诵咒语、痛苦、不适，所以没有因痛苦而产生的胆怯。因为没有自己责备、他人责备、恶趣、无生计、惩罚、忧伤、死亡的恐惧，所以没有因恐惧而产生的胆怯。因为不被获得与未获得、名声与无名声、赞扬与责备、快乐与痛苦所沾染，所以没有因世间法而产生的胆怯。因为没有无知、疑惑的知识、邪见等，所以没有因无知而产生的胆怯。因此，因为远离胆怯，所以是全知者。被称为大象，即伟大的主尊。有些人是获得三明者，有些人是获得个别如实知者，有些人是获得六神通者，有些人是通晓一切语言者，有些人是获得独处者，最终是为了获得能忍受的法，所以是大象。已作当做，已作所作，指的是一切形式的成就都圆满了。因此，因为戒律、禅定和智慧都圆满了，所以从一切痛苦中解脱是当做之事，因为是必须要做的事情。以少欲而生活，以知足而生活，以修习的功德之眼而生活，以及以真正满足而生活等等，是所作之事，因为是随心所欲的行为。这两者都圆满就是已作当做和已作所作。被称为放下重担，重担有四种：蕴的重担、烦恼的重担、誓言的重担和精进的重担。为了完全舍弃、彻底断除、达到究竟和完全圆满，这些依次是放下，即完全舍弃、断除、达到究竟和完全圆满。这是因为完全了知痛苦、断除集谛、修习道谛、现证灭谛。因为放下了这些，所以有无蕴的快乐、解脱的快乐和圆满菩提的快乐。
English
It is said to have obtained relief. Because there is no sorrow, reciting mantras, suffering, or discomfort, there is no timidity caused by suffering. Because there is no self-blame, blame from others, evil destinies, lack of livelihood, punishment, sorrow, or fear of death, there is no timidity caused by fear. Because one is not tainted by gain and non-gain, fame and non-fame, praise and blame, pleasure and pain, there is no timidity caused by worldly dharmas. Because there is no ignorance, doubtful knowledge, or wrong views, there is no timidity caused by ignorance. Therefore, because of being free from timidity, one is omniscient. Called the great elephant, which is the great lord. Some are those who have attained the three knowledges, some are those who have attained individual accurate knowledge, some are those who have attained the six supernormal knowledges, some are those who understand all languages, and some are those who have attained solitary dwelling. Ultimately, it is to obtain the dharma of endurance, so it is the great elephant. Done what should be done, done what is to be done, means that the accomplishment of all forms is complete. Therefore, because discipline, meditation, and wisdom are all complete, liberation from all suffering is what should be done, because it is what must be done. Living with few desires, living with contentment, living with the eye of the qualities of practice, and living with true satisfaction, etc., are what is to be done, because it is acting as one pleases. The completion of both of these is done what should be done and done what is to be done. Called having abandoned the burden, there are four burdens: the burden of the aggregates, the burden of afflictions, the burden of vows, and the burden of diligence. In order to completely abandon, thoroughly eliminate, reach the ultimate, and completely perfect, these are abandoned in order, that is, completely abandoned, eliminated, reached the ultimate, and completely perfected. This is because of completely knowing suffering, abandoning the origin, cultivating the path, and realizing cessation. Because these are abandoned, there is the happiness of no aggregates, the happiness of liberation, and the happiness of perfect enlightenment.