Tibetan
ན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ལ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་ན་ཇི་ལྟར་གཙོ་བོར་བརྗོད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྟེ། ལྷག་མ་ཡང་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་འདི་བརྗོད་པས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གཙོ་བོར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་པས་ནི་ཆོག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མདོ་སྡེ་འདིར་གཙོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པས། སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་འདི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེར་ཡང་མངོན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་གཙོར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་སྟེ། སྡུད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་པ་སྨོས་ཤེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་ཀྱིས་ལ་ངའི་དམ་པའི་ཆོས་བསྡུ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིས་ཏེ་འདིར་སྡུད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་བསྲུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཙོར་རྗེས་སུ་འབྲད་བར་བརྗོད་དེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་པ་གཏད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་གཏད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་བཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། སྡུད་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡང་རྟག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་མ་ལུས་པ་ཐོས་པ་ཐོབ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ་
Chinese
那么对于这八种现观，如果像对待心髓一样广泛宣说，应该如何着重宣说呢？般若波罗蜜多本身就是圆满正等菩提的道路，其余的也是为了将它作为道路。因此，像这样宣说它，并不是非常着重地宣说的。像这样广泛阐述就可以了。因此，般若波罗蜜多是这部经中主要阐述的，而不是圆满正等菩提。这样，般若波罗蜜多本身就具有果实，具有方便，成为主要的，这就是宝性论的意义。这是如此确定的。而且在《量释论》中也说，人的目的是要获得，因此在那里也说是“显现获得”，而不是“主要宣说”。“如是我闻”等等，如果问这是谁的词句？这是结集者的词句，结集者是为了让世间人真正信服。如果问为什么没有说“世尊所说”呢？不是的，因为世尊的教言本身就具有这种力量。世尊在正确结集法的经中说：“比丘们，你们要以‘如是我闻’来结集我的正法。”如果问这里谁是结集者呢？因为他是住在柳林（梵文：Campāraka）的菩萨摩诃萨金刚手，为了守护贤劫诸佛的色身和法会，所以主要地追随他。在金刚手灌顶经中，已经交付了教法。交付给圣者阿难陀，是为了让他住在声闻的世界里，而不是为了结集的目的。因为圣者阿难陀总是住在世尊的身边，所以获得了全部的听闻，是声闻藏的结集者。同样，金刚手是菩萨藏的结集者。
English
Then, regarding these eight realizations, if they are extensively explained as if they were the heart essence, how should they be emphasized? The Prajñāpāramitā itself is the path to perfect and complete enlightenment, and the rest is also for making it the path. Therefore, explaining it in this way is not a very emphasized explanation. It is enough to elaborate extensively like this. Therefore, the Prajñāpāramitā is mainly explained in this sutra, not the perfect and complete enlightenment. In this way, the Prajñāpāramitā itself has fruits and has means, becoming the main one, which is the meaning of the Ratnagotravibhāga. This is so certain. Moreover, in the Pramāṇavārttika, it is also said that the purpose of a person is to obtain, so there it is also said to be 'manifestly obtained,' not 'mainly explained.' 'Thus I have heard,' etc., if asked whose words these are? These are the words of the compiler, and the compiler is to make the world truly believe. If asked why it was not said 'spoken by the Blessed One'? No, because the words of the Blessed One themselves have this power. The Blessed One said in the sutra of correctly compiling the Dharma: 'Monks, you should compile my true Dharma with 'Thus I have heard'.' If asked who is the compiler here? Because he is the Bodhisattva Mahāsattva Vajrapāṇi, who resides in Campāraka, in order to protect the Rupakaya and Dharma assemblies of the Buddhas of the Bhadrakalpa, he is mainly followed. In the Vajrapāṇi Abhiṣeka Sutra, the teachings have been entrusted. Entrusting it to the venerable Ānanda was for him to reside in the world of the Śrāvakas, not for the purpose of compilation. Because the venerable Ānanda always stayed by the side of the Blessed One, he obtained all the hearing and is the compiler of the Śrāvakapiṭaka. Similarly, Vajrapāṇi is the compiler of the Bodhisattvapiṭaka.
Tibetan
དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པའི་སྟོན་པ་པོ་ལས་འདིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་སྡུད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་སྡུད་པ་པོ་མཚོན་པའི་དོན་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་མ་སྨོས་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་པོ་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་ཀྱི། བདག་གིས་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེས་ན་འདིས་ནི་སྡུད་པ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པའི་དོགས་པ་བསལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཐོས་ཀྱང་གཡེང་བ་དང༌། ལོག་པར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གླེང་གཞི་འདི་ཉིད་དང༌། སྐབས་དང་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང༌། མདོའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་གླེང་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གང་དུ་སྟོན་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་འདུས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་སྐབས་ནི་དེ་ནས་དང༌། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་མདོའི་ལུས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པར་བྱས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཆོས་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་བསྟན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་ཀྱིས་ལ་ངའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བར་བྱ་ཞེས་མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ནི་ཚིག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཚིག་རྣམས་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཟན་ལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཟན་ཟ་བར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གླེང་གཞི་མེད་པར་ནི་སྟོན་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་གླེང་གཞི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ད
Chinese
就这样广说就可以了。从现证圆满成佛后宣说佛法的导师那里，这里是自己听闻后集结的。因此，为了表示集结者，才说了“听闻”。“我”这个词没有说也是成立的，因为自己没有听闻的佛法是不能宣说的。因此，说集结者是必须要做的事情，就是自己从薄伽梵那里听闻的，不是我从上师等那里听闻的。因此，这个“自己”就表示是现量听闻。因此，这就消除了集结者听闻后没有信心的怀疑。如果现量听闻了，但是有散乱和邪执，那就更加没有信心了。因此，为了消除那个，才说了“如是”等，就是如所说的那样，我是听闻的。以这种方式，就是这个开端本身，以及场合和联系，还有经的身体的意思。其中，导师等出现是开端，就是导师和听众聚集的地方，从“薄伽梵”开始，到“阿难陀”为止。其中，场合就是“之后”和“如是说”等。联系就是薄伽梵如是开示后等等。剩余的就是经的身体。如果问你听闻了多少，就说了“一时”，就是一时的时候的意思。这就能让所化众生对佛法生起恭敬心，也表示薄伽梵宣说了一次，自己也能忆持。还有，在经藏中说“如是我闻”是为了“我的佛法要如实集结”，这是用词语的一个方面来表示所有的词语，就是“如是我闻，一时”。这就像“进入食物”一样，就是进入家中后吃食物一样。没有开端就没有导师，因此，开端就是从“薄伽梵”到“具寿阿难陀”。
English
Thus, it is sufficient to elaborate extensively. From the teacher who teaches the Dharma after attaining complete enlightenment, here, it is collected after hearing it oneself. Therefore, in order to represent the collector, it is said "heard." The word "I" is not mentioned, but it is established, because one cannot teach the Dharma that one has not heard oneself. Therefore, saying the collector is a necessary thing to do, that is, oneself heard it from the Bhagavan, not that I heard it from the guru and so on. Therefore, this "oneself" indicates that it is directly heard. Therefore, this eliminates the doubt that the collector, having heard, has no faith. If one hears directly, but there is distraction and wrong grasping, then there will be even less faith. Therefore, in order to eliminate that, it is said "thus," that is, as it is said, I have heard it. In this way, it is the beginning itself, as well as the occasion and connection, and the meaning of the body of the sutra. Among them, the appearance of the teacher and so on is the beginning, that is, the place where the teacher and the audience gather, starting from "Bhagavan" and ending with "Ananda." Among them, the occasion is "after that" and "thus said" and so on. The connection is when the Bhagavan taught thus and so on. The remainder is the body of the sutra. If asked how much you have heard, it is said "at one time," which means at one time. This will cause the disciples to generate respect for the Dharma, and it also indicates that the Bhagavan taught it once, and that oneself can also remember it. Also, in the sutras, saying "Thus I have heard" is for "my Dharma to be collected accurately," which is to use one aspect of the words to represent all the words, that is, "Thus I have heard, at one time." This is like "entering food," which is like entering the house and eating food. Without a beginning, there is no teacher, therefore, the beginning is from "Bhagavan" to "Venerable Ananda."
Tibetan
གའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སམ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཡང་ན་འདི་བདག་བསྟན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། །རྒྱུ་ཉིད་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གང་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་དང༌། །དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང༌། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་དེ་ལ་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་གཞན་དབང་མ་ཡིན་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། སྐུ་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཛེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་སྒྲ་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མང་པོ་གང་གིས་བསྟེན་པ་དེ་ནི་དཔལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་ འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རིམ་པས་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་དག་པ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ད་ལྟར་གྱི་དོན་ཡིན་ཡང་འོག་ནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདས་པའི་དོན་ལ་བཞུགས་པའི་དབང་གིས་འདས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལད་སྨེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ལད་ཅེས་པ་ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་གོང་ན་ཡོད་ལ། སྨེ་ཞེས་པ་འདས་པའི་རྐྱེན་འོག་ཏུ་འབྱུང་ན་ཡོད་པའི་རྐྱེན་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དོན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་བཞུགས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཉམ་པར་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་དུན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་མཚུངས་པའི་བཞུགས་པས་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་པ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པ་དང༌། འཆགས་པས་བཞུགས་པ་དང་མཉམ་པར་གཞག་པས་བཞུགས་པ་དང། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་གིས་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱ
Chinese
在名为“嘎沃”的中间，与“薄伽梵安住”相连。由于战胜了四魔，所以是薄伽梵，或者因为智慧战胜了四魔并与之相应，所以是薄伽梵。或者，因为这显示了自我，所以是薄伽梵，因为想要表达其本身就是原因。那些是什么呢？是自在等六种，如所说之理：自在与美貌，光辉与名声和智慧，以及精进圆满，这六者被称为“具有”。就像所说的那样，其中自在是薄伽梵，不是受他者支配的。圆满是因为断除了包括习气在内的障碍。薄伽梵的色身是圆满的，因为身体以无上的相好而庄严。名声圆满是因为声音在各个方向和角落都广为流传。众多圆满所依止的就是光辉，因为薄伽梵依止着那些圆满以及世间和出世间的圆满次第。智慧圆满是因为对于一切所知，在一切方面都具有清净、无染、无碍的智慧。精进圆满是因为对于他人的一切利益，持续不断地进行。关于“安住”这个词，虽然“安住”这个词是现在时的意思，但由于后面的“德”字是过去时的意思，所以由于安住的缘故，就变成了过去时的意思。关于“拉美”这个词，如果说“拉”是现在时的词根在前，而“美”是过去时的词根在后，那么因为存在主要的词根，所以就与过去时的意思相连。共同的安住是指身语意平等安住的意思。否则，与比丘僧团在一起的安住，不会变成共同的意思。特别的是，佛陀的安住有四种：以行为安住，以睡眠安住，以禅定安住，以及以内在的如实安住。其中，佛陀
English
In the middle of what is called "Gavo," it is connected to "Bhagavan abides." Because he has conquered the four maras, he is Bhagavan, or because he has conquered the four maras with wisdom and is in accordance with it, he is Bhagavan. Or, because this shows the self, he is Bhagavan, because it is desired to express that it itself is the cause. What are those? They are the six, such as Isvara, according to the reason that has been said: "Isvara and beauty, splendor and fame and wisdom, and diligence are perfectly complete, these six are called 'having'." Like what has been said, among them, Isvara is Bhagavan, not under the power of others. Perfection is because he has abandoned the obscurations together with the habitual tendencies. The body of Bhagavan is perfectly complete, because the body is adorned with the unsurpassed marks and signs. Fame is perfectly complete because the sound is widely spread in all directions and corners. What is relied upon by many perfections is splendor, because Bhagavan relies on those perfections and the order of worldly and transmundane perfections. Wisdom is perfectly complete because, for all knowable things, in all aspects, there is pure, unattached, and unobstructed wisdom. Diligence is perfectly complete because he continuously performs actions for the benefit of others in all aspects. Regarding the word "abides," although the word "abides" is in the present tense, because the word "de" at the end is in the past tense, it becomes the past tense because of the abiding. Regarding the word "lame," if "la" is the present tense root before and "me" is the past tense root after, then because there is a main root, it is connected to the past tense meaning. Common abiding means the meaning of body, speech, and mind being equally placed. Otherwise, abiding together with the Sangha of monks will not become a common meaning. In particular, there are four abidings of the Buddha: abiding by conduct, abiding by sleep, abiding by meditation, and abiding by the inner reality. Among them, the Buddha