Tibetan
ང༌། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། སེམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཕེལ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་པས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དབང་བཅུ་ནི་བཅུ་ལ་དབང་བ་སྟེ། ཚེ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཚེ་ལ་གནས་པ་དང་སྤང་བ་ལའོ། །སེམས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་བར་འཚོག་ཆས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་གྲུབ་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་པར་བྱེད་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པའོ། །མོས་པ་ལ་དབང་བ་ནི་གང་ཇི་ལྟར་མོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ནི་གང་ཁོ་ན་ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་དབང་བ་ནི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ལ་མཁས་པའོ། །བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྐུའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི་སྐུའི་སྤྱོད་པ་མི་མངའ་བས། གཞན་ལ་ལས་ཤེས་སུ་འོང་ངོ་ཞེས་བཅས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡང་མི་མངའ་བ་འདི་ནི་བསྲུང་བ་མེད་པ་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་གསུམ་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་ནི་ཇི་ལྟར་ མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ན། གཅིག་ཏུ་གུས་པར་ཉན་ཅིང་བརྟུན་ཏེ། བཀའ་སེམས་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ན། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྱེས་པར་མི་འགྱུར་ཐུགས་ཡེང་ཡེང་པོར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་དག་གུས་པར་མི་ཉེན་ཅིང༌། རྣ་བའི་འདུད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར། མི་བཟོད་པར་མི་འགྱུར། ཐུགས་མི་མཉེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་གུས་པར་ཉན་པ་དང་གཅིག་ཏུ་གུས་པར་མི་ཉན་པ་དེ་དག་ལ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་དགྱེས་པའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བར་ཐ
Chinese
ང༌། 目标一切事物，于一切行相中获得自在，是为目标完全清净。如前一样，远离所有心的过患，心中一切善根增长，是为一切行相中意完全清净。如前一样，远离无明方面的所有过患，于所知和能知一切事物获得自在，是为一切行相之智慧完全清净。十自在是指于十事自在，于寿命自在是指随欲住世或舍寿。于心自在是指随欲入定。于资具自在是指随欲使受用物现前。于业自在是指随欲成就身语之业。于生自在是指随欲受生。于神变自在是指随欲获得神通。于愿自在是指一切愿望皆能真实成就。于欲乐自在是指随所欲乐皆能如是转变。于智慧自在是指随欲了知何事即能了知彼事。于法自在是指善巧开解经等诸法。三不护中，如来身之行为完全清净，于此无有不净，故无有“他人将知我之过失”之顾虑，此为第一不护。如是语之事业为第二不护。如是意之事业为第三不护。三种近念住如经中所说，如来宣说正法时，若有人恭敬谛听，精进专注，将教言铭记于心，并如法修行，如来不会因此而感到喜悦或心生动摇。若有人不恭敬谛听，对如来的教言置若罔闻，如来也不会因此而生气、不悦或不高兴。对于恭敬谛听和不恭敬谛听者，如来既不会因此而喜悦，也不会因此而生气。
English
Nga. To have complete mastery over all objects in all aspects is complete purification of the object. As before, being free from all the faults of the mind, and the roots of virtue increasing in the mind in all aspects, is complete purification of the mind in all aspects. As before, being free from all the faults of the side of ignorance, and having mastery over all that is known and knowable, is complete purification of all aspects of wisdom. The ten powers are mastery over ten things: mastery over life is to remain in life or abandon it as one wishes. Mastery over the mind is for the sake of entering into meditative concentration as one wishes. Mastery over resources is for the sake of having the necessities present as one wishes. Mastery over actions is the accomplishment of the actions of body and speech as one wishes. Mastery over birth is to be born in whatever way one wishes. Mastery over miraculous powers is the direct knowledge as one wishes. Mastery over aspirations is the perfect fulfillment of all aspirations. Mastery over faith is that whatever one believes in changes accordingly. Mastery over wisdom is knowing exactly what one wants to know. Mastery over Dharma is being skilled in explaining the scriptures and other teachings. Among the three unguardeds, the Tathagata's bodily conduct is completely pure, and there is no impurity in it, so there is no concern that "others will know my faults," this is the first unguardedness. Similarly, the activity of speech is the second unguardedness. Similarly, the activity of mind is the third unguardedness. The three mindfulnesses are as stated in the sutras: When the Tathagata teaches the Dharma, if someone listens with respect and diligence, keeps the teachings close to their heart, and practices the Dharma accordingly, the Tathagata will not be pleased or agitated. If others do not listen respectfully, and turn a deaf ear to the Tathagata's teachings, the Tathagata will not be angry, displeased, or unhappy. For those who listen respectfully and those who do not, the Tathagata will neither be pleased nor angry.
Tibetan
མས་ཅད་དུ་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་ལྡན་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞུགས་པའོ། །བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ལ་དུས་ལས་མི་འདའ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱ་བའི་མཛད་པ་གཞན་མི་མངའ་བར་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་གང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཀྱང་མ་སྤངས་པ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའ་སྟེ། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་པའི་དགོངས་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་ལན་དྲུག་ཏུ་གཟིགས་པ་སྟེ་སུ་ནི་ཉམས། སུ་ནི་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཐབ་པ་དང༌། རྩོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ནི་རྩོད་པའི་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་གིས་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་དག་གི་གྲོང་ལ་སོགས་པར་འཇུག་པ་ན་བདག་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་ཡང་ཡོད། སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ ཡོད། དེ་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་མཛད་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྷ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཉིད་དང༌། །རྒྱལ་བའི་གྲོང་སོགས་དེ་དག་གི །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་མཐོང་བ་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོས་པ་བྱས་ནས་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྨོན་ནས་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །འདྲི་བ་ཀུན་ལེན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།
Chinese
于一切时处具足正念和正知，安住于舍。不忘失之法性，是诸佛作有情利乐之事不逾越时节。因此，应知此是无有其他所作事业之理。永断习气者，谓已断烦恼，然其行为似未断者，是为烦恼习气。然如来无有此习气。是故，薄伽梵称为永断习气者。大悲者，谓薄伽梵如何于一切时中，以饶益之心，六次观视世间，即谁衰损，谁增长等。名为一切种智者，谓了知一切法之自性及无量差别之义。烦恼者，谓争斗和诤讼等。此处，对于诤讼之因之烦恼，谓此等烦恼不以我为对境而生烦恼，是为入于等持。何以故？谓于其他村落等处行进时，不以我为对境而生彼等之烦恼，此于声闻亦有，于佛亦有，是为共同。彼等事业之差别，即依彼等之等持而于论典中说：声闻无烦恼之天，乃是断除凡夫之烦恼，以及诸佛之村落等彼等之烦恼，断除烦恼之流，是为无烦恼。如是宣说。声闻之无烦恼，是断除见烦恼之因，而非现前断除烦恼。然善逝是以前述之烦恼断除相续之故，而非断除见烦恼之义。应知了知世间之行为等之后，作是说已，入于等持而生起智慧，是为声闻之愿力所生之智慧。于如来之方面，于论典中说：佛陀愿力所生之智慧，是任运成就、断除贪着，无有障碍、恒常安住，乐于接受一切提问并作答复。
English
Being mindful and aware at all times, abiding in equanimity. The nature of not forgetting is that the Buddhas do not exceed the time in doing the benefit of sentient beings. Therefore, it should be known that this is the reason for not having other activities to do. Completely destroying habitual tendencies means that even though one has abandoned afflictions, one's behavior is as if one has not abandoned them, and that is the habitual tendency of afflictions. However, the Thus-Gone One does not have this. Therefore, the Bhagavan is called the one who has completely destroyed habitual tendencies. Great compassion is how the Bhagavan, with the intention of benefiting at all times, looks at the world six times, such as who is declining and who is increasing. The so-called omniscient nature is the meaning of knowing the nature of all dharmas and the infinite differences of distinctions. Afflictions are fighting and disputes, and so on. Here, with regard to the afflictions that are the cause of disputes, it means that these afflictions do not arise with me as the object, but enter into samadhi. Why? Because when proceeding to other villages and so on, their afflictions do not arise with me as the object, which is also present in the Shravakas and also in the Buddhas, which is common. The difference in their activities is that, relying on their samadhi, it is said in the treatises: Shravakas are gods without afflictions, they abandon the afflictions of ordinary people, and the afflictions of the Buddhas' villages and so on, they cut off the stream of afflictions, and are without afflictions. Thus it is said. The Shravakas' lack of afflictions is to abandon the cause of seeing afflictions, but not to abandon afflictions manifestly. However, the Sugata is because of cutting off the continuum with the aforementioned afflictions, but not the meaning of cutting off seeing afflictions. It should be known that after knowing the behavior of the world and so on, having said this, entering into samadhi and generating wisdom is the wisdom generated from the aspiration of the Shravakas. With regard to the Thus-Gone One, it is said in the treatises: The wisdom generated from the aspiration of the Buddha is spontaneously accomplished, abandoning attachment, without obstruction, constantly abiding, and willing to accept all questions and answer them.