Tibetan
ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པའམ། དག་པ་ཅིག་ཡིན་གྲང་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དག་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། སོལ་བ་བདར་བ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་དོན་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱ། རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྨྲས་ཀྱང་འོན་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང༌། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲིན་དང༌། མུན་པ་དང༌། ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲིབས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དེ་དག་བསལ་བས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ།སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། བསྟན་པས་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚིག་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོན་ཏེ། མཚོན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོན་པའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལས་ཟད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ཀྱང༌། ཡང་སྲིད་དུ་འགྱུར་བའམ། ཇི་སྟེ་ཟད་པས་སྐྱེ་བ་ཡང་ཟད་དེ། དེ་འདུ་བྱེད་ལྷག་མ་ཚེ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་ནས་རང་ཉིད་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྒོལ་བའོ། །ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་ལན་གསུངས་ཏེ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་
Chinese
如果这样说，那么它要么是自性不净的，要么是清净的，如果这样想。如果按照第一种说法，那么它不是清净的，就像擦拭煤炭一样。如果按照第二种说法，那么就没有意义了。如果说心性是清净的，那么这也是不合理的，因为它没有转变。这是辩论者的观点。回答说，因为一切法自性清净等等。因为一切法自性圆满清净，所以应该以这种意念来理解和安住于般若波罗蜜多。如果说它没有转变，所以这也是不合理的，难道不是这样说的吗？虽然这样说了，但仍然是不合理的，因为这是确定的理由。虽然它是自性清净的，但因为它不是它的自性，所以被突如其来的障碍的污垢所染污，就像天空被云、黑暗和雾等遮蔽一样。后来，通过般若波罗蜜多消除这些污垢，它就会变得清净，就像消除云等的天空一样。般若波罗蜜多也被薄伽梵所宣说，通过宣说，它会产生具有相状的智慧。因此，般若波罗蜜多不是具有相状的吗？这是辩论者的观点。回答说，因为一切法没有言辞等等。因为一切法没有言辞，言辞不能显示它的自性，仅仅是象征而已。因此，应该为了显示胜义谛而理解般若波罗蜜多。如果业和烦恼已经耗尽，还会再次转生吗？或者，如果耗尽了，那么出生也耗尽了，那么剩余的行蕴会持续到寿命终结，然后自行灭尽，因此只会变成菩提，而不是无上正等觉菩提，难道不应该说明它们的差别吗？这是辩论者的观点。用三个词回答说：一切法没有止息，这意味着不灭之法不会耗尽，因此是般若波罗蜜多。
English
If it is said like that, then is it either naturally impure or pure, if you think like that? According to the first view, it is not pure, like polishing coal. According to the second view, it is meaningless. If it is said that the nature of mind is pure, then that is also unreasonable, because it does not change. This is the view of the debater. The answer is given by saying that all phenomena are naturally completely pure, etc. Because all phenomena are naturally completely pure, therefore, with that intention, one should understand and abide in the Prajnaparamita. If it is said that it does not change, so that is also unreasonable, isn't that what was said? Although it is said like that, it is still unreasonable, because it is a definite reason. Although it is naturally pure, because it is not its nature, it is defiled by the stains of sudden obscurations, like the sky being obscured by clouds, darkness, and fog, etc. Later, by eliminating those obscurations with the Prajnaparamita, it will become pure, like the sky after the clouds, etc., have been removed. The Prajnaparamita is also taught by the Bhagavan, and by teaching it, it generates knowledge with characteristics. Therefore, isn't the Prajnaparamita with characteristics? This is the view of the debater. The answer is given by saying that all phenomena are without words, etc. Because all phenomena are without words, words do not show its own nature, but are merely symbols. Therefore, one should understand the Prajnaparamita for the purpose of showing the ultimate truth. If karma and afflictions are exhausted, will there be rebirth again? Or, if they are exhausted, then birth is also exhausted, then the remaining conditioned aggregates will continue until the end of life, and then cease by themselves, therefore, it will only become Bodhi, but not unsurpassed perfect and complete Bodhi, shouldn't their difference be explained? This is the view of the debater. The answer is given in three words: all phenomena are without cessation, which means that the non-perishing phenomena will not be exhausted, therefore it is Prajnaparamita.
Tibetan
རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འགོག་པ་མེད་ཅེ་ན། སྤང་བ་དང་མཉམ་པ་ནི་ངེས་པ་མེད་པས་སྤང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ནས་སོ། །མི་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུའོ། །གང་ནས་འོང་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་མི་ཤེས་པ་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་དུས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ནི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་སྐྱེ་ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་ན་རང་གི་དོན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དགའ་བའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་ཡང་འབད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་གྱི་དོན་ནི་དཀའ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོག་པར་རྟོག་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །བདག་དང་གཞན་དུ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལན་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེ་བའོ། །དེ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བདག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རི་རབ་དང་མཉམ་པ་བསྐྱེད་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེའོ་ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་ལྟ་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་
Chinese
应当随之了知。如何没有阻碍呢？因为舍弃和相同是没有决定的舍弃，以及没有差别的缘故。名为“一切法”者，是一切遍染污之法，为了获得寂灭，应当随之了知般若波罗蜜多。如何如实了知它们的真如呢？是与真如相同。如果这样它们与真如相同，那么宣说了“一切法不来”等。名为“不来”者，是从未来的时间。名为“不去”者，是在过去的时间。因为没有从何处来，以及去往何处的缘故。任何也不知晓，是因为仅仅自证不能知晓时间的缘故。因为不知晓的缘故，以及去和来是知晓先行的缘故。因此说为不生，甚为不生。仅此就显示了菩萨们自己的利益圆满。即使这是自己的利益圆满，但在世间，因为自性喜欢自己的利益，所以也努力为自己的利益而勤奋。利益他人是困难的，因为有情众生是无边无际的，以及是他者的缘故，以及有众多颠倒分别的缘故，这被称为是辩驳。名为“因为不看作自和他者”是回答，名为“自和他者”是差别。因为不见此，所以视一切有情与自己相同，是这个意思。如是，在《圣无垢称经》中说，即使生起如须弥山般的有身见，生起菩提心，也由此生起一切佛法，就像这样。在那之后，如何分别观察困难之想的对治呢？那就是从“一切法是圣者阿罗汉”直到“因为没有嗔恚，应当随之了知般若波罗蜜多”之间所说的。其中，首先为了消除有情众生是阿罗汉等的困难之想，宣说了“一切法是圣者阿罗汉”等。一切法是
English
It should be subsequently understood. How is there no obstruction? Because abandonment and sameness are abandonment without certainty, and because there is no difference. What is called "all dharmas" is that all pervasively afflicted dharmas, in order to attain nirvana, should be subsequently understood as prajnaparamita. How is the suchness of those things known as it is? It is the same as suchness. If they are thus the same as suchness, then it is said, "all dharmas do not come," and so on. What is called "does not come" is from the future time. What is called "does not go" is in the past time. Because there is no place from which to come, and no place to go. Nothing is known, because mere self-awareness cannot know time. Because of not knowing, and because going and coming are preceded by knowing. Therefore, it is said to be unborn, extremely unborn. This alone shows the perfection of the bodhisattvas' own benefit. Even if this is the perfection of one's own benefit, in the world, because one naturally likes one's own benefit, one also strives diligently for one's own benefit. Benefiting others is difficult, because sentient beings are infinite, and because they are others, and because there are many inverted discriminations, which is called refutation. What is called "because one does not see self and other" is the answer, what is called "self and other" is difference. Because one does not see this, one sees all sentient beings as the same as oneself, that is the meaning. Thus, in the Sutra of the Holy Vimalakirti, it is said that even if one generates a view of the aggregates as great as Mount Sumeru, one generates the mind of enlightenment, and from that all the Buddha's teachings arise, just like that. After that, how should one separately examine the antidote to the thought of difficulty? That is what is said from "all dharmas are noble arhats" to "because there is no anger, one should subsequently understand prajnaparamita." Among them, first, in order to eliminate the difficult thought that sentient beings are arhats, etc., it is said, "all dharmas are noble arhats," and so on. All dharmas are