Tibetan
པ་དེ་དག་སྒོམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ནི་མེད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་མེད་དེ། འདི་ལ་འདི་བདག་གིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་ནི་སྤྲོས་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ནི་སྒོམ་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་འདི་ལ་མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་དེས་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་དེའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །། སྐབས་དྲུག་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། ད་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་པའི་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང༌། མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ནས། ད་ལྟར་ནི་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བཞེད་པ་ནི་འདོད་པའོ། །གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཤེས་རབ་བར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དག་གོ །བར་སྨོས་པས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་སྟོན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་ནི་དེ་ལྟར་དེ་འདོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་སོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་འདིར་ལམ་གྱི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཆགས་པ་སྟེ། བགེགས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་དེ་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད། གཞན་གང་དག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་དེ། དེ་སྦྱིན་པ་དེས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པོ། །སེར་སྣ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། གོས་དང༌། བྱུག་པ་དང༌། མལ་ཆ་དང༌། གནས་དང༌། གཞན་ཡང་ བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྦྱིན་པ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལས་འདའ་བར་བྱེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི
Chinese
如果那些要修习，那么对于具有事物概念的人来说，修习事物不存在的自性之法，即般若波罗蜜多是不存在的，因为是颠倒的缘故。然而，具有事物概念的人，如果能够了知一切法都是消散的，那就是修习般若波罗蜜多。同样，对于具有事物概念的人来说，修习布施波罗蜜多是不存在的，因为“这个我布施”之类的想法，就是具有事物概念的人。同样，对于菩提之分等也应当这样说。见到真谛的人们，只是修习诸法事物不存在的自性，既不是事物概念，也不是事物不存在的概念，因为概念是戏论，而般若波罗蜜多是没有戏论的。这是对于修习的错误理解。这位菩萨的处境，被名为“散花”的如来授记，因此，以其为象征的章节就是那一部分。 《圣八千颂般若波罗蜜多释难》，由寂静宝生论师所著，名为《精要之最》，第二十八品完。 第六品 渐次现观之宣说 现在要宣说渐次的现观，就此而言，经论中说：布施智慧间清净，佛等忆念与法性，无实自性之本体，是为渐次之行持。如此宣说，渐次行持，渐次修学，渐次成就是先前已经讲过的，现在要解说它，所谓“许”就是意愿。什么呢？就是提到布施等，所谓布施，就是布施波罗蜜多。所谓智慧间清净，就是智慧波罗蜜多之间清净。提到“间”字，就是指持戒波罗蜜多，忍辱波罗蜜多，精进波罗蜜多， 禅定波罗蜜多。所谓忆念佛等，就是忆念佛等之境
English
If those are to be meditated upon, then for those with a concept of things, there is no meditation on the Prajñāpāramitā, the Dharma of the nature of the non-existence of things, because it is inverted. However, for those with a concept of things, knowing that all Dharmas are dissolving is the meditation on the Prajñāpāramitā. Similarly, for those with a concept of things, there is no meditation on the Dāna Pāramitā, because the thought of "I give this" is a concept of things. Similarly, it should also be said for the aspects of Bodhi and so on. Those who see the truth only meditate on the nature of the non-existence of things in all Dharmas, neither as a concept of things nor as a concept of the non-existence of things, because concepts are elaboration, and the Prajñāpāramitā is without elaboration. This is a mistaken understanding of meditation. This state of the Bodhisattva is prophesied by the Tathāgata named "Scattering Flowers," therefore, the chapter symbolized by it is that chapter. Explanation of Difficult Points of the Holy Eight Thousand Verse Prajñāpāramitā, composed by Teacher Ratnākaraśānti, called Essence Supreme, Chapter Twenty-eight is complete. Chapter Six: Explanation of Gradual Abhisamaya Now, the gradual Abhisamaya is to be explained. In this regard, it is said in the treatise: Generosity, wisdom, pure in between, Buddha and so on, mindfulness and Dharma, The very nature of non-existence, Is considered the gradual activity. Thus it is said, gradual activity, gradual learning, and gradual accomplishment have been taught before, now it is to be explained, "considered" means intention. What is it? It is mentioning generosity and so on, what is called generosity is the Dāna Pāramitā. What is called wisdom pure in between is the purity in between the Prajñāpāramitā. By mentioning "in between," it refers to the Śīla Pāramitā, the Kṣānti Pāramitā, the Vīrya Pāramitā, the Dhyāna Pāramitā. What is called mindfulness of Buddha and so on is the mindfulness of the objects of Buddha and so on.
Chinese
是忆念。 “和”的意思是依次连接。以“法无实有自性亦”来说，是着重显示实有，意思是诸法以无实有自性亦然。之间是如此希求。因此经中说，其他如“善现”等，所谓“如此”等，是以将要解说的三个词。般若波罗蜜多，是究竟的行为。应当随觉，是应当证悟。如何呢？说：诸法无染着故，当随觉般若波罗蜜多。诸法无分别故，当随觉般若波罗蜜多。诸法无生故，当随觉般若波罗蜜多。其中，最初的诸法是六波罗蜜多，因为这些就是菩提道。法的声音，在这里也是道的词语。诸法无染着，就是无染着，也就是无障碍。为了逐渐使众生完全解脱，菩萨应当随觉这些。如何从最初发心开始摄取，行布施波罗蜜多。自己也行布施，也使他人安住于布施波罗蜜多，也说布施的赞叹。对于其他行布施波罗蜜多的人，也说赞叹并随顺，以此布施获得巨大的受用蕴。以远离悭吝的心，将食物、饮料、衣服、涂香、卧具、住所，以及其他安乐的资具，都布施给所欲求者。以此布施，使众生安住于戒律、禅定、智慧、解脱以及解脱智见。他具有戒律等功德，因此超越声闻等地的境界，进入菩萨的无过失境界，成为佛的...
English
is remembrance. 'And' means to connect sequentially. Saying 'Dharma without substantial nature also' emphasizes the substantial, meaning that all dharmas are also of non-substantial nature. In between is the desire for it to be so. Therefore, it is said in the sutra, others such as 'Subhuti' and so on, the so-called 'thus' and so on, are with three words that are about to be explained. Prajnaparamita is the ultimate action. Should be realized, is to be realized. How is it? It is said: Because all dharmas are without attachment, one should realize prajnaparamita. Because all dharmas are without distinction, one should realize prajnaparamita. Because all dharmas are without arising, one should realize prajnaparamita. Among them, the first all dharmas are the six paramitas, because these are the path to enlightenment. The sound of dharma is also the word of the path here. All dharmas without attachment are without attachment, that is, without obstacles. In order to gradually liberate all sentient beings, the Bodhisattva should realize these. How to take from the beginning of generating the mind, practice generosity paramita. He himself also practices generosity, and also makes others abide in generosity paramita, and also speaks of the praise of generosity. For others who practice generosity paramita, he also speaks praise and follows accordingly, and with this generosity he obtains a great accumulation of enjoyment. With a mind free from stinginess, he gives food, drink, clothing, perfume, bedding, shelter, and other comfortable necessities to those who desire them. With this generosity, he makes sentient beings abide in morality, samadhi, wisdom, liberation, and the vision of liberation wisdom. He possesses the merits of morality and so on, therefore he transcends the realm of the Shravakas and so on, enters the faultless realm of the Bodhisattva, and becomes a Buddha...