Tibetan
ནི་མཚན་མའོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ལ། ཚིག་འདི་དོན་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དྲུག་པའི་བསྡུ་པ་བྱས་ནས། ཚིག་སྔ་མ་ལ་ནི་བོ་བྱ་ལ། ཚིག་འོག་མ་ལ་ནི་དྷི་གཞག་གོ །འདི་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཏེ། མི་ཕྱེད་པ་དང་མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། གང་ལས་མི་ཕྱེད་པ་དང༌། གང་གིས་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ཕྱེད་པ་དང༌། ལྷ་དང་བཅས་པ་བདུད་དང་བཅས་པ་དང༌། དམན་པ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའོ།། འདི་ནི་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཡུལ་གྱིས་ཡུལ་ཅན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་གཙོ་བོའི་རྒྱེན་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་མཁས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མི་བྱེད་དེ། འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འདི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ནི་ཡོད་དེ། གང་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །མདོ་ལས་ནི་སྤྲོས་པའི་སྒྲ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒྲ་བརྗོད་ན་གཉི་ག་ཡང་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་རབ་ཏུ་མང་སྟེ། མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྲོས་པའོ། །མི་སྤྲོ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །མི་འཕྲོ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ངན་སོང་གི་ལམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པར་ཤེས་པར་བྱ། དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ནས། ། མི་དང་མིའམ་ཅི་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང༌། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ནས། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ནས། དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་བར་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་འབྲས་བུ་དེ་ལ་གཞག་པར་འོས་པ་ནི་དེ་དག་དེ་ལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པས་ན། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུའོ། །བདག་ཉིད་ཐེག་པ་དམན་པའི་ལ་ལས་འདས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཐོང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པའོ། །འདི་ནི་ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འདིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་དང༌། འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པར་འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། གང་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་བསླབ་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པའོ། །འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་གོལ་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་
Chinese
是名称啊。又因为是诸佛的证悟，所以说为菩提，认为是殊胜的。又因为诸佛现证圆满成佛，所以说为菩提。此词是意义为主，声音则不是，因为是诸佛的证悟，所以是称为菩提的意义。做了第六的摄略后，前面的词用“བོ་”，后面的词用“དྷི་”。这是对法宝的邪分别念。因为是僧众，所以是僧伽，是不可分和不可夺的意思。从何不可分，以及被何者不可分呢？即从正等觉菩提不可分，以及天人等、魔等，下劣的菩提修持之法，和不善法所不可分。这是对僧伽宝的邪分别念。具有方便善巧的能仁之证悟等，这是极能作之词，善巧方便是以方便来表示，因为境表示有境的缘故。证悟是指现观，因为现量证悟真实义，所以是现观，思念不是邪知和无知。能仁是事物主要的庄严，是佛陀本身的意思。方便善巧者现观菩提是总摄之义。不缘三轮，以不离一切智智之心，不期望布施等的异熟果，然而为了救度一切有情，完全回向于正等觉菩提，如是等等广说了方便善巧。这是对方便善巧的邪分别念。有远离戏论的现观，即对于无事物和非无事物者。这是对现观的邪分别念。经中说戏论之声，论典中说颠倒之声，因为两者都是同一意义的缘故。色是常、无常，乐、苦，我、无我等等，任何
English
It is a name. Moreover, because it is the realization of all Buddhas, it is called Bodhi, and it is considered to be excellent. Furthermore, because all Buddhas manifest complete enlightenment, it is called Bodhi. This word is mainly about meaning, not sound. Because it is the realization of all Buddhas, it is the meaning of being called Bodhi. After doing the sixth summary, the previous word uses "བོ་", and the following word uses "དྷི་". This is a wrong conception of the Dharma Jewel. Because it is a Sangha, it is Sangha, which means indivisible and inviolable. From what is it indivisible, and by what is it indivisible? That is, it is indivisible from the Perfect Enlightenment of Bodhi, as well as from gods and demons, the inferior Dharma of Bodhi practice, and non-virtuous Dharmas. This is a wrong conception of the Sangha Jewel. The realization of the capable one with skillful means, etc., is a word of great ability. Skillful means are expressed by means, because the object expresses the subject. Realization refers to Abhisamaya, because it directly realizes the true meaning, so it is Abhisamaya, and it is thought that it is not wrong knowledge or ignorance. The capable one is the main ornament of things, which means the Buddha himself. The Abhisamaya of Bodhi for those with skillful means is the meaning of summary. Not focusing on the three circles, with a mind inseparable from omniscience, not expecting the fruition of generosity, etc., but in order to liberate all sentient beings, completely dedicating to the Perfect Enlightenment of Bodhi, and so on, the skillful means are widely spoken of. This is a wrong conception of skillful means. There is Abhisamaya that is free from elaboration, that is, for those who are without things and not without things. This is a wrong conception of Abhisamaya. In the Sutras, the sound of elaboration is spoken, and in the Shastras, the sound of inversion is spoken, because both have the same meaning. Form is permanent, impermanent, happy, suffering, self, non-self, etc., any
Chinese
颠倒之想非常多，简而言之，所有分别念都是戏论。不作戏论叫做对治。不作戏论是法界，因为不分别的缘故。不作戏论是不作分别念。这是颠倒的颠倒之想。在此，菩萨应当了知恶趣的道，包括因和果。从那些道中遣除众生，乃至。 人和非人，以及，飞禽和乾闼婆等的道，同样地，四大天王部众，从三十三天乃至，无想无非想处生处之间，同样地，从入流道乃至，阿罗汉道之间，独觉道，菩萨道，以及佛道，应当了知包括因和果。凡是应当安立果位，因为将那些安置于彼，乃至佛位。自己超越了小乘的一些人，以见一切智而进入菩萨的无过失道。这是于道颠倒之想。在此，一切圣者本身既不具有烦恼和近烦恼，以及欲界、色界和无色界，菩提分和波罗蜜多等，及其果，也不离圣法一切。无色法是不可见的，这样无相即是唯一的相，凡是不如此了知者，则在世俗中示现菩提分，是成办菩提的。这是于不共品和对治颠倒之想。薄伽梵母为了摄受众生的缘故，依于世俗谛，广为开示诸法的自相，但在胜义中，则不应修学有相和无相，因为无相之界是常住的。这是于相颠倒迷谬，如果波罗蜜多等诸法是无相的，那么无相
English
Inverted thoughts are very numerous. In brief, all conceptualizations are elaborations. Not elaborating is called the antidote. Not elaborating is the realm of reality, because of not conceptualizing. Not elaborating is not conceptualizing. This is the inverted thought of inversion. Here, the Bodhisattva should know the path of the lower realms, including cause and effect. From those paths, beings should be turned away, and so on. The path of humans and non-humans, as well as birds and Gandharvas, and so on. Similarly, the retinue of the Four Great Kings, from the Thirty-three up to the realm of neither perception nor non-perception. Similarly, from the path of stream-enterer up to the path of Arhat. The path of the Pratyekabuddha, the path of the Bodhisattva, and the path of the Buddha, should be known including cause and effect. Whatever is appropriate to establish as the fruit, because those are placed upon it, up to Buddhahood. Some who have transcended the inferior vehicle themselves, enter the faultless path of the Bodhisattva by seeing omniscience. This is the inverted thought about the path. Here, all noble individuals themselves neither possess afflictions and near afflictions, as well as the desire realm, form realm, and formless realm, the aspects of enlightenment, and the perfections, etc., and their fruit, nor are they separate from all noble dharmas. The formless is invisible, thus the signless is the single sign. Whoever does not know it thus, then in conventional truth, the aspects of enlightenment are shown to be the accomplishment of enlightenment. This is the inverted thought about dissimilar factors and antidotes. The Bhagavati-mother, for the sake of taking hold of beings, relying on conventional truth, extensively taught the self-characteristics of dharmas, but in ultimate truth, one should not train in the characterized and the uncharacterized, because this realm of the uncharacterized is always abiding. This is erring in the inverted view of characteristics. If the dharmas such as the perfections are uncharacterized, then uncharacterized