Tibetan
མ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་འདི་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་པོ་དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནོན་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཡང་དག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་མོས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་པའོ། །གང་དག་ཅེ་ན་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་དེའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསུངས་ནས། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་ལེའུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྐབས་དེ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་རེ་ཞིག་དམིགས་སུ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཐོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྩམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ཆོས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་སྨྲ་བའོ། །ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་མོ། །ལུང་བསྟན་པ་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པའོ། །ལུང་སྟོན་པ་ནི་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་གནས་པའོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རབ་འབྱོར
Chinese
所谓“世尊所说”等是回答。所谓“这些是”等是结尾。另外，所谓“善现”等是（佛）说的。所谓“这些善现”等是结尾。另外，在所说“善现”等中，不退转者获得彼等根器是获得。压伏它是进入。从显示佛名等的利益，从“真实何者”到“将安住”之间是（佛）说的。如果问如何信解，所谓“如何”等是（佛）说的，所谓“从彼等中”也不是仅仅不动者。如果问哪些，所谓“哪些”等是（佛）说的。所谓“彼等”是不动者和彼等菩萨们。所谓“如是”等是听闻的利益的结尾，同样地，修持等的利益的差别殊胜是（佛）说的。如是说了利益的差别殊胜后，显示了直到正当的般若波罗蜜多的差别品圆满之间。善现显示彼时是说了所谓“善现请问”等，所谓“除了如是性”是因为除了仅仅是如是性，以及因为没有显现周遍分别的种种相，所以任何法都无所缘。彼时所谓“什么法”等是容易理解的。所谓“善现，如果如是性也暂时无所缘”，因为那不是能取。安住于如是性者是菩萨。所谓“障碍”是“粗糙”的意思。所谓“造作”是“控制”的意思。 所谓“说法者”是说理者。法是佛的涅槃。随顺法是随顺道。授记是表达。能授记是能作授记。一切法远离的空性。安住于彼是三摩地，是安住于一切法无所缘的彼。所谓“憍尸迦，任何”等是善现。
English
The so-called "spoken by the Blessed One" and so on are answers. The so-called "these are" and so on are the conclusion. Furthermore, the so-called "Subhuti" and so on are spoken (by the Buddha). The so-called "these Subhuti" and so on are the conclusion. Furthermore, in what is said as "Subhuti" and so on, the attainment of those faculties by the non-retreaters is attainment. Overpowering it is entering. From showing the benefits of the Buddha's name and so on, from "what is truly" to "will abide" is spoken (by the Buddha). If asked how to have faith, the so-called "how" and so on are spoken (by the Buddha), the so-called "from among them" is not just the immovable one. If asked which ones, the so-called "which" and so on are spoken. The so-called "they" are the immovable one and their bodhisattvas. The so-called "thus" and so on is the conclusion of the benefits of hearing, and similarly, the distinguished difference of the benefits of practice and so on is spoken. Having spoken of the distinguished difference of benefits in this way, it is shown up to the completion of the chapter on the distinction of the Prajnaparamita that is appropriate for the occasion. Subhuti showing that time is saying the so-called "Subhuti asked" and so on, the so-called "except for suchness" is because except for just suchness, and because there is no appearance of various aspects of pervasive discrimination, therefore there is no object of focus for any dharma. At that time, the so-called "what dharma" and so on is easy to understand. The so-called "Subhuti, if suchness is also temporarily without an object of focus," because that is not what is to be grasped. The bodhisattva is the one who abides in suchness. The so-called "obstacle" means "rough." The so-called "created" means "controlled." The so-called "speaker of dharma" is the speaker of reason. Dharma is the Nirvana of the Buddha. The dharma that accords is the path that accords. Prophecy is expression. The one who prophesies is the one who makes a prophecy. The emptiness of all dharmas is isolation. Abiding in that is samadhi, which is abiding in that which is without object of focus for all dharmas. The so-called "Kaushika, any" and so on is Subhuti.
Tibetan
་གྱིས་གནས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཐད་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའི་དོན་དུའོ། །གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་གོང་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་ནི་སྙིང་པོའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་སྙིང་པོའི་ལེའུ་དག་ཏུ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ན་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་ནི་ལེའུ་འདིས་དང་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ། ཕྱི་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། བྱང་ཆུབ་གཞན་ལས་སྟོན་པ་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོང་དང༌། །དེ་ཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །དེའི་བར་ཆད་མེད་པ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པ་ནི་གང་གཞན་དག་ལ་ལུང་སྟོན་པ་སྟེ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་པོའོ། །མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་པའོ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་ གསུམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་སྟོན་པ་ལ། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་དག་བླངས་ནས། ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོར་བ་དང༌། དེ་ནས་འོད་ཟེར་བྱུང་སྟེ་སླར་ཞུགས་པ་ན་ཀུན་དགའ་བོས་ཞུས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལུང་བསྟན་ཏེ། དེས་དེ་དག་ལུང་བསྟན་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དུ་ཡང་མཚོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚེ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པའི་དུས་ཀྱང་རིང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་
Chinese
从安住于此，显示菩萨的安住是特别殊胜的。 कौशिका（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等所说的是合理的，行为是为了禅定成就之义。安住是禅定成就。其余容易理解。难以理解的已在前面说过了。《心要》等品是《心要品》。《圣八千颂般若波罗蜜多释难》，导师宝生寂所作的名为《心要胜》的论典，第二十七品完毕。 在如幻和心要品中，显示了由见而断除的分别念，如果安住于见道等般若波罗蜜多，则必定获得菩提，因此，此品首先要说的是它的三个因，之后是菩提的特征。因此，就三个因而言，经论中说：从他处显示菩提，它的因是完全布施，获得它的无间之因，是众多福德的特征。如是说，如前所说的安住于般若波罗蜜多，获得菩提即是获得。它的无间是无则不生。因是使之知晓，说了三种。经中显示菩提，即是对其他人作授记，这是第一个因。将未来菩提之因完全托付给圣者阿难陀，这是第二个因。众多福德的特征是第三个因。因此，经中说：从那时起等等。在名为散花的授记中，从那时起，诸天取走鲜花，由将被授记的人们撒下，然后光芒出现并再次融入时，阿难陀请问，世尊为他们授记，他为他们授记，也象征着其他世界，因为显示了世界，寿命和正法住世的时间也很长。在那之后，从阿难陀，因此，到应当安住之间。
English
From abiding in this, it shows that the Bodhisattva's abiding is particularly superior. What is said by Kausika and others is reasonable, and the conduct is for the sake of accomplishing Samadhi. Abiding is the accomplishment of Samadhi. The rest is easy to understand. What is difficult to understand has already been explained above. The chapter on Essence and others is the chapter on Essence. The Difficult Explanation of the Holy Eight Thousand Verses of Prajnaparamita, the treatise called "Supreme Essence" composed by the teacher Ratnakara Shanti, the twenty-seventh chapter is completed. In the chapters on Illusion-like and Essence, it shows the conceptualizations to be abandoned by seeing. If one abides in the Prajnaparamita of the path of seeing and so on, then one will definitely attain Bodhi. Therefore, the three causes of that are what should be said first in this chapter, and later the characteristics of Bodhi. Therefore, in terms of the three causes, it is said in the scriptures: Showing Bodhi from elsewhere, its cause is complete giving, the uninterrupted cause of obtaining it, is the characteristic of many merits. It is said that, as mentioned before, abiding in the Prajnaparamita, obtaining Bodhi is obtaining it. Its uninterruptedness is that it does not arise without it. The cause is to make it known, and three types are mentioned. Showing Bodhi in the Sutra is to give predictions to others, which is the first cause. Completely entrusting the cause of future Bodhi to the noble Ananda is the second cause. The characteristic of many merits is the third cause. Therefore, it is said in the Sutra: From then on, etc. In the prediction called Spreading Flowers, from then on, the gods took the flowers and scattered them by those who were to be predicted, and then when the rays of light appeared and re-entered, Ananda asked, and the Blessed One predicted them. By predicting them, it also symbolized other worlds, because it showed the world, and the time of life and the abiding of the Dharma was also long. After that, from Ananda, therefore, to the point of should abide.
Tibetan
ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །འདི་ནི་སྐབས་ཀྱི་གནས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དང་པོའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་སུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གང་འདི་དག་མཉན་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་གསུངས་ཏེ། སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྨོད་པའོ། །འགལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཏང་བའོ། །འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལས་འཁྲུག་པའོ། །འཇིག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྦས་ནས་འཇིག་པར་བྱེད་པའོ། །སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའོ། །འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པར་བརྗོད་པའོ། །འདུད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་ཞེན་པའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྤྱད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་གཉིས་གསུངས་ཏེ། །སླུ་བ་མེད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་བྱས་པ་གཟོ་བའོ། །དེ་ཉིད་གང་སུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེར་དྲི་བར་བྱས་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏད་པ་གསུངས་ཏེ། གཏད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་གཏད་པའོ། །དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་རྗེས་སུ་གཏད་པའོ། །ཡི་གེ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཡི་གེ་འདུས་པ་ནི་ཡི་གེའི་ ཚོགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཛིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཏད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་བཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིག་པའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཉིས་པའི་གླེང་གཞི་བརྗོད་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནི་གཏད་པ་གཉིས་པ་སྟེ། འདིར་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཕྱི་ནས་སོ། །ཆུད་གསན་པ་ནི་ཉམས་པར་བྱས་པའོ། །གཏད་པ་ནི་མྱུར་བར་རྗེས་སུ་མི་གཏང་བའོ། །དྲན་པར་མི་ནུས་པ་ནི་བརྗོད་པའོ། །མགུ་པར་བྱས་པ་དང༌། མཉེས་པར་བྱས་པ་ནི་དགྱེས་པར་རོ། །ཡུམ་ནི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའོ། །སྐྱེད་པ་ནི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའོ། །འབྱིན་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གླེང་གཞི་བརྗོད་
Chinese
是结尾。这是因为处于当下的缘故，是获得菩提的第一个因。阿难陀，从“菩萨摩诃萨何者”到“应了知是现证”之间，是宣说了般若波罗蜜多的功德。阿难陀，从“何者”等开始，到“应知”之间，是宣说了听闻这些而不舍弃者的功德。呵责是心里的呵责，违背是心里舍弃，扰乱是从那里面扰乱，毁灭是隐藏着毁灭，舍弃是说不正当的损害，阻止是说没有意义，屈服是执着于那些。阿难陀，从“像这样也”到“应知是修行”之间，是宣说了两个因，即无欺骗的愿望和报答恩情。之后，通过“何者”等广泛地提问，然后通过“阿难陀，因此”等宣说了嘱托，嘱托是如实地嘱托，那之后联系的是随之嘱托。在“文字聚集”等中，文字聚集是文字的集合。那是什么原因呢？因为宣说了“执持”等。为什么嘱托呢？因为宣说了“这无论如何也不会毁灭”，像那样不会毁灭，所以是让你守护的意思。阿难陀，如果从“佛说”之间，是说了第二个话题的开端，阿难陀，因此从那里是第二个嘱托，这里“之后”是指之后。听错是使其衰败，嘱托是不快速地舍弃，不能记住是说，使满足和使高兴是喜悦。母亲是产生种子的，产生是使种子增长，给予是为了产生。阿难陀，从“般若波罗蜜多”到“是宣说”之间，是说了话题的开端。