Tibetan
བཞིན་དུ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་ལག་པ་གཡོན་པ་དང་འདྲ་ལ་དྲུག་པ་ནི་ལག་པ་གཡས་པ་དང་འདྲའོ། །གཉི་ག་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོངས་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ལག་པ་གཡས་པ་དང་འདྲ་བའི་དྲུག་པ་དེ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་རོ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆུ་བྲན་ནི་ཆུ་བོ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ན་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཐ་དད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང༌། དྲུག་པར་ཞུགས་ན་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ངོ༌། །འདི་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་གོ་ཆའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གོ་ཆ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་ནི་བགོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་ཆེན་པོ་མེད་པར་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གང་ཡང་མི་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་དུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་མེད་པ་འདི་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བར་ བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བར་འོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་གང་ལ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་དག་གང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྩོད་པ་ནི་འཐབ་མོ་སྟེ་འདི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་མི་འདོད་པ་འམ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཐབ་མོའོ། །དེ་ལྟར་གདུལ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་དེ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདིར་ཇི་ལྟར་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞུམ་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་མི་སྐྱོ་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན། གང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །ལྷའི་བུ་དག་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་གཉེན་པོ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དབེན་པ་དེ་བས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལྷའི་བུ་དག་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་བཤད་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་མཐོང་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞུམ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཞུམ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་དང༌། འཇུག་པ་ལ་མ་རྨོངས་པ་སྟེ། གང་ནས་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་དེར་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། གནས་པ་དེ་ཉིད་རང་ཉིད་ལ་རག་ལས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེས་གང་གིས་དེར་འགྲོ་བ་དང༌། གང་དུ་གནས་པ་ནི་དེར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་
Chinese
就像那样暂时说一下，五种波罗蜜多就像左手，第六种就像右手。两者对于一切事业都能成就意愿，这被称为对治。如果像右手一样的第六种不存在时，就会变成片面的事业，这是片面的分别念。就像各种味道的泉水汇入河流和大海后会变成一种味道一样，不同种类的五种波罗蜜多，进入第六种后也会变成一种体性，这被称为对治。这些波罗蜜多具有各种体性，同样也是圆满正等觉。这是多种体性的分别念。在这里，世尊也以下面所说的真实义铠甲的自在，来阐述这两种分别念，然后对具寿善现等宣说。其中，所谓的披甲，显示了其艰难，因为无法成办无量众生的利益。虽然如此，铠甲仍然是需要披的，因为没有如此伟大的发心，就无法成办自和他人的利益，这被称为对治。对于一切众生的利益都不做，为了调伏自己而没有铠甲，这是片面的分别念。多种体性的分别念的对治是平等性。那是不一致的。极其艰难的行持就是，众生们是等等所说的。所谓的调伏，是指应该调伏的众生们。虽然如此，对谁行持艰难呢？因此，如是等等所说。为了用例子来显示，天子们是谁等等所说。那为什么呢？所说的意思是，从何处符合正法呢？因此，天子们等等是回答。天子们等等是结尾。为了再次显示，说了天子们是谁等等，所说的意思是，众生和虚空一样。为什么争论呢？
English
Just like that, let's talk about it for a while. The five perfections are like the left hand, and the sixth is like the right hand. Both can accomplish wishes for all activities, which is called the antidote. If the sixth, which is like the right hand, does not exist, it will become a one-sided activity, which is a one-sided conceptualization. Just as springs of various flavors flow into rivers and the ocean and become one flavor, the five perfections of different kinds, when entering the sixth, will also become one nature, which is called the antidote. These perfections have various natures, and they are also perfectly complete enlightenment. This is the conceptualization of various natures. Here, the Blessed One also explains these two conceptualizations with the freedom of the armor of true meaning mentioned below, and then speaks to the venerable Subhuti and others. Among them, the so-called donning of armor shows its difficulty, because it is impossible to accomplish the benefit of infinite beings. Nevertheless, the armor still needs to be donned, because without such a great intention, it is impossible to accomplish the benefit of oneself and others, which is called the antidote. Not doing anything for the benefit of all beings, and not having armor for the purpose of taming oneself, is a one-sided conceptualization. The antidote to the conceptualization of various natures is equality. That is inconsistent. The extremely difficult practice is what is said, such as beings are. The so-called taming refers to the beings who should be tamed. However, who is doing the difficult practice for? Therefore, it is said, such as. In order to show with examples, it is said, who are the sons of the gods, etc. Why is that? The meaning of what is said is, from where does it conform to the Dharma? Therefore, the sons of the gods, etc., are the answer. The sons of the gods, etc., are the conclusion. In order to show again, it is said, who are the sons of the gods, etc., the meaning of what is said is that beings are like space. Why argue?
Chinese
从“菩提萨埵”到“应知”之间所说。又，这个“又”字是理由。争论就是战斗，即不愿调伏众生，或者完全舍弃那些众生就是战斗。像这样对于应调伏者等，如何调伏，也应如是调伏。因此，没有它，就会做非常极其困难的事。因为能够做自和他人的利益。因此，菩提萨埵应视一切众生为平等。那么，这里应如何行持才能知晓呢？如果像这样等所说，不沮丧就是不灰心，是极其欢喜的意思。那为什么呢？因为当他行持那般若波罗蜜多时，有什么理由呢？什么也没有，因为见到法无我之故，这样想。因此，“众生寂静”等是回答。天子们，像这样从“那么”到“应看”之间是结尾。以“一切法寂静且平等性”则广泛地显示了对治。众生各异，法各异，因此，般若波罗蜜多并非一味，认为 是各种不同的分别念。天子们，如果等，对于像那样解说，那么，那样的解说就是近似的显示。“一切法本性寂静”是在行持时见到，就与菩提萨埵不沮丧相连。不沮丧就是对于住和入不迷惑，即从何处去和住在何处。因此，他如实地了知一切法平等性，并且对于那些般若波罗蜜多不迷惑。因此，以何者去往菩提，以及住于何处，那完全依赖于自己的因和果的阶段。以他者去往那里，以及住在何处，就是完全回向于此的五度波罗蜜多也去往那里并且住于那里。
English
It is said from "Bodhisattva" to "should know." Also, the word "also" is the reason. Arguing is fighting, that is, being unwilling to subdue sentient beings, or completely abandoning those sentient beings is fighting. Like this, for those who should be subdued, etc., how to subdue, so should they be subdued. Therefore, without it, it will do very extremely difficult things. Because it is able to do the benefit of self and others. Therefore, Bodhisattvas should view all sentient beings as equal. Then, how should one act here to know? If it is said like this, etc., not being discouraged is not being disheartened, it means being extremely happy. Why is that? Because when he practices that Prajnaparamita, what is the reason? There is nothing, because he sees the selflessness of phenomena, so he thinks. Therefore, "sentient beings are solitary" etc. is the answer. Sons of gods, like this, from "then" to "should see" is the ending. By "all phenomena are solitary and of equal nature" the antidote is widely shown. Sentient beings are different, phenomena are different, therefore, Prajnaparamita is not of one taste, thinking is various different discriminations. Sons of gods, if etc., for explaining it like that, then, that kind of explanation is an approximate display. "All phenomena are inherently solitary" is seen during practice, and it is connected with the Bodhisattva not being discouraged. Not being discouraged is not being confused about dwelling and entering, that is, from where to go and where to dwell. Therefore, he truly knows the equality of all phenomena, and is not confused about those Prajnaparamitas. Therefore, by what one goes to Bodhi, and where one dwells, that completely depends on one's own stage of cause and effect. By others going there, and where one dwells, that is, the five Paramitas that are completely dedicated to this also go there and dwell there.