Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་ཡང་གང་གི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་དེའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཀྱང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཉེན་པོའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདིའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ལ། གང་གི་དོན་དུ་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་བྱས་ན་དེ་བྱ་བ་དེ་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པ་རྟོག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅུང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ་དེ་ནི་གཉེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ། སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ། ། །།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུ་རྫོགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གསུངས་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གསུམ་ནི་སྙིང་པོའི་ལེའུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྟན་བཅོས་ལས། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོག་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་དང་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དགུ་ནི་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དེས་ ན་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་སོ། །གཅིག་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་ལྷའི་བུས་སོ། །ཡང་བཞི་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །འདིའི་ཡང་གཉེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཀྱེ་མ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀྱེ་མའི་སྒྲ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་འདིར་སྙིང་པོ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ང་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་འཁོར་བས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་མེད་དོ། །དེ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་གཉེན་པོའོ། །གཞན་དུ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ལྔས་འཁོར་བར་ལྟུང་བ་འམ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་བུ་ལེགས་པར་དབང་བསྐུར་ཡང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་བྲལ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བྱ་བའི་མིང་མེད་དེ། འདི་ནི་རྟོག་པ་དང་དམན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འགྲོ་བས་ན་སྙིང་པོ་སྟེ་ལས་ཀྱིས་ཆོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ཐུབ་པར་སླ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུབ་པར་དཀའ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ནི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པས་གཞན་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་དུ་བུད་མེད་བཟུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་གཉེན་པོའོ། །གཞན་དུ་ན་ཐུབ་པར་སླ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་འདོད་ པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། ཕྱག་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པ་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
等，如是，如来之化身，亦为谁之义利而作化身之事业，然亦不分别其事业。如是，菩萨修持般若波罗蜜多，然不分别，是为对治。分别者，乃对此业之分别也。世尊云：如是等乃至本品圆满。为谁之义利，若以木所造之轮宝，作生之形像，彼虽作彼事业，然无分别。如是，菩萨为菩提之义利而修，虽得菩提，然于修等无分别，是为对治。菩提之分别者，乃事业果之分别也。譬如幻化之心，近取譬喻之品，是为幻化品。圣八千颂般若波罗蜜多释难，导师宝生寂静所造，名曰最胜藏，第二十六品竟。幻化品圆满者，谓初说所取之分别后，其余三种分别，当说心要品。其中就第二所取之分别而论，经云：为堕生死寂灭故，分别下劣性，及无有执取，道之相不全，为他缘所转，所作事颠倒，短暂与杂多，住与入及愚昧，随逐而行故，此九种分别，是违品所依，声闻等意生。如是说，分别下劣等之过失，是菩萨所应断者，以九种相是违品所依故，以声闻等意所生故，是故是应断者。此即从彼时具寿舍利子云云至行般若波罗蜜多之间所说。其中一者是舍利子所说，一者是善现
English
etc. Likewise, the emanation of the Tathagata performs the actions of that emanation for the sake of whose benefit it emanates, yet it does not discriminate about those actions. Similarly, when a Bodhisattva cultivates the Perfection of Wisdom, he does not discriminate; that is the antidote. Discrimination is the discrimination of this action. The Blessed One said, "Like this," etc., until the end of the chapter. For whose benefit, if a form of birth is made from a wooden wheel, it performs that action, but there is no discrimination. Similarly, a Bodhisattva cultivates for the sake of enlightenment, and although he attains enlightenment, he has no discrimination about cultivation, etc.; that is the antidote. Discrimination about enlightenment is discrimination about the fruit of action. The chapter that closely illustrates the mind like an illusion is the chapter on illusion. The commentary on the difficult points of the Holy Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom, composed by the teacher Ratnakaraśānti, called "Supreme Essence," the twenty-sixth chapter is complete. The completion of the chapter on illusion is that after the first discrimination of what is apprehended is spoken, the other three discriminations are to be spoken in the chapter on the essence. Therein, with regard to the second discrimination of what is apprehended, the scripture says: "Because of falling into existence and peace, inferior discrimination, and the absence of grasping, the aspect of the path is incomplete, moving by the cause of others, the purpose of the action is reversed, short-lived and diverse, dwelling and entering and delusion, following after, these nine discriminations are the nature of the opposite side, arising from the mind of the Hearers, etc." It is said that the faults of inferior discrimination, etc., are to be abandoned by the Bodhisattva, because the nine aspects are the basis of the opposite side, because they arise from the mind of the Hearers, etc., therefore they are to be abandoned. This is what is said from "Then the venerable Śāriputra" to "practicing the Perfection of Wisdom." One of them is what Śāriputra said, and one is Subhūti.
Chinese
沃(or)说。然后三是天子。又四是饶益。此之对治当说，从彼违逆则成分别。所谓“嗟乎心要”者，嗟乎之声是喜悦，殊胜之果圆满正等菩提，此是心要，为菩萨之故而行。彼为何耶？说“何”等。我于此说知般若波罗蜜多及无我二者。于彼行者，不甚厌离轮回，不甚喜乐涅槃。以彼二者不可得故。是故此能往无上菩提，故为对治。否则以五度堕轮回，或知有情无我而成涅槃。是故离般若波罗蜜多，菩萨不得菩萨之名。譬如轮王之子善能灌顶，若离七宝，则无轮王之名。此是分别及下劣性之分别。行故为心要，以业能悟入法，是易于证得之义。彼之违逆则非心要，是难于证得性。是故行于难于证得之波罗蜜多，即是行于般若波罗蜜多。彼能摄持彼等，譬如丈夫执持兵器，于无人之城市道路执持妇女。此是对治。否则易于证得，此是无有摄持之分别。从“欲”至“当知”之间所说者，为何作礼耶？为成办一切故，及不为他缘所转故，及不离所为事故。此即以“何”等一切所说，现证即是波罗蜜多。
English
Or said. Then three are by the son of the gods. Again, four are by Rabjor. The antidote to this should be stated; from its reversal, it becomes conceptualization. As for what is called "Alas, Essence," the sound of "Alas" is joy. The extraordinary fruit, the perfectly complete and perfect enlightenment, is the essence here, practiced for the sake of the Bodhisattva. What is that? He spoke of "What," and so on. I have spoken here of knowing the Prajnaparamita and the two selflessnesses. To practice that is to have no great weariness of samsara and no great joy in nirvana. Because those two are not perceived. Therefore, this is an antidote because it leads to unsurpassed enlightenment. Otherwise, one falls into samsara through the five perfections, or one attains nirvana by knowing the selflessness of persons. Therefore, without the Prajnaparamita, a Bodhisattva will not obtain the name Bodhisattva. For example, even if the son of a wheel-turning king is well-enthroned, if he is without the seven precious things, he does not have the name of a wheel-turning king. This is a conceptualization of discrimination and inferiority. Because of going, it is the essence, because karma makes one realize the Dharma, which means it is easy to attain. The opposite of that is not the essence, it is the nature of being difficult to attain. Therefore, practicing the Paramita that is difficult to attain is practicing the Prajnaparamita. It has the power to completely hold them. For example, a man holding a weapon seizes a woman on a road in a city where there is no one else. This is the antidote. Otherwise, it becomes easy to attain; this is the conceptualization of not having complete holding. From what is said between "Desire" and "Should be known," why is prostration done? It is because of accomplishing everything, and because of not being turned by other conditions, and because of not deviating from what is to be done. This is what is said by all such as "What," and manifest realization is the Paramita.
Tibetan
ལྔས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉི་ག་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེ་བདུད་ལ་སོགས་པས་ཚུགས་པར་སླ་བ་སྟེ། གོ་ཆ་མ་བགོས་པ་བཞིན་དུ་འཐབ་པའི་ཟླ་བོས་ཚུགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཙོར་བྱས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་བོ་དེས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་མ་ལོག་པ་དེའི་བར་དུ་དེ་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་དག་ཀྱང་མི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་བྲན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོ་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་འདྲེས་ནས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འགྲོ་སྟེ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བ་དང༌། སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་
Chinese
以五者精进。此处所说的“行”是指了知二种无我。因此说“甚深”是指对治品。不如此行持，则道的相状不圆满，因此容易被魔等所乘，如同没有穿戴盔甲一样，会被战斗的敌方所乘。这是道的相状不圆满的分别念。如是行持等，此处的“何”字也应加上。如是是指以般若波罗蜜多为主的波罗蜜多等行持，如是行持是指意义。那会变成什么呢？说了“真实之边”等。如同转轮王是伟大的主宰，因此跟随城堡的国王一样，般若波罗蜜多是主宰，因此不缘取轮回和涅槃。如同那些波罗蜜多不会堕入轮回一样，以证悟人无我的智慧不会现证涅槃。如果作为主宰的般若波罗蜜多不存在，那么就不会现证低劣的菩提。以这些名相等，此处的“此”字是指将要解释的。那就是所说的“诸法”等。不现证是指为什么呢？因为所为不退转，所为是指想要获得圆满正等觉。为什么不从那退转呢？因为只要不从般若波罗蜜多中退转，就一直行持于那唯一的意义上。 其他也不算是不行持，因为包含在其中。譬如所有的泉水都汇入大河中，然后流入大海而不退转一样。这是所为退转的分别念。这九种分别念也是从大母般若波罗蜜多中，以自己的意义圆满的角度而结合的，因此，短暂和多种的分别念是如是宣说的。
English
It is to strive diligently with the five. Here, "practice" means knowing the two kinds of selflessness. Therefore, "profound" means the antidote. Not practicing in this way, the aspect of the path becomes incomplete, thus it is easy to be seized by demons and the like, just as one who has not put on armor is seized by the enemy in battle. This is the conceptualization of the incomplete aspect of the path. In "even if practicing in that way," etc., the word "what" should also be added here. "In that way" means practicing the perfections, with the Perfection of Wisdom as the main one. "Practicing in that way" means the meaning. What will that become? It is said "the ultimate truth," etc. Just as a wheel-turning king is a great sovereign, and therefore follows the king of the city, so the Perfection of Wisdom is the sovereign, and therefore does not fixate on samsara and nirvana. Just as those perfections do not fall into samsara, so the wisdom of selflessness of persons does not directly realize nirvana. If the Perfection of Wisdom, which is the sovereign, does not exist, then the inferior enlightenment will not be directly realized. In these terms, etc., "this" refers to what will be explained. That is what is said, "of all dharmas," etc. "Not directly realize" means why? Because the purpose does not turn back. The purpose is to desire to attain perfect and complete enlightenment. Why does it not turn back from that? Because as long as one does not turn back from the Perfection of Wisdom, one will continue to practice on that sole meaning. Others are also not considered not practicing, because they are included within it. For example, all springs merge into a great river, and then flow into the great ocean without turning back. This is the conceptualization of the purpose turning back. These nine conceptualizations are also combined from the Great Mother Perfection of Wisdom, from the perspective of the completeness of their own meaning. Therefore, the temporary and various conceptualizations are explained in this way.