Tibetan
ག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་དགུའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ལ་འཛིན་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར། ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། འདི་ཉིད། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གི་ནི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཛིན་པའི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དག་གོ །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་ དགུ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡན་ལག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱ་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱེད་པ་དང༌། དེའི་ལས་དང་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་ལས་དང༌། བྱ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དགུ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བརྟེན་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེས་ནི་དང་པོའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་ལས་ཚིག་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མདོའི་ཚིག་ནི། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་ལ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་གང་སྣང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་པར་འཛིན་པ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་དོན་སྣང་བར་འགྱུར་ན་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་སྣང་བ་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་དང་སྣང་བར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི། ཤེས་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་མེ
Chinese
是什么的缘故呢？其中第一种是凡夫的，第二种是圣者的。这些也各自具有九种自性。如果问这些是如何执著的分别念呢？因为执著于仅仅不存在的事物。不如实的就是分别念。就是这个。如果所取义并不存在，那么就想执著于这些。像这样，这些执著的自性是空性的特征。这样说了。执著的自性，就是执著存在的自性。这些，就是执著的各种相。这四种分别念也因为所缘境的差别而各自有九种相。其中，就第一种而言，论典中说：自性与种姓，道是支分成就，知识的对境不颠倒，不共品与对治，自己证悟与作用，以及它的业和所作的果，具有趣入方面的所依，这样的分别念被认为是九种。这样说了。作用，以及它的业和所作的果，就是作用，以及它的业和所作的果。它的自性等等九种是趣入的方面，因为是菩萨应当取舍的。从那上面所依赖的这个是分别念，那是第一个。因此，就分别念而言，经中说有九种词句。其中，就第一种而言，经中的词句是，善现请问，世尊，心如幻术等等，直到行持之间所说，幻术师所变现的大象等等的幻术。同样，其他任何显现也是不存在的，那是如幻的。同样，心也是执著的特征，因为执著的特征也是不存在的，没有所取，执著是不合理的。如果所取的实物不存在呢？如果识中显现义，那么如果是应当被执著的，显现也是不存在的，因为显现与显现是相违的。如果义以自己的方式显现，那么识做什么呢？因此，心如幻术。没有。
English
What is the reason for that? The first of these is that of ordinary beings, and the second is that of noble ones. These also each have nine natures. If you ask how these are grasping thoughts, it is because they grasp only what does not exist. What is not as it is is discrimination. This very thing. If the object of grasping does not exist as such, then it is desired to grasp those. In this way, the characteristic of those grasping is emptiness of essence. It is said. The essence of grasping means the essence of grasping that exists. Those means the aspects of grasping. These four discriminations also have nine aspects each due to the difference of the object. Among them, with regard to the first, it is said in the treatise: Essence and lineage, the path is the accomplishment of limbs, the object of knowledge is not mistaken, dissimilar aspects and antidotes, self-realization and action, and its action and the fruit of action, having a basis in the aspect of entering, that discrimination is considered to be ninefold. It is said. Action, and its action and the fruit of action, are action, and its action, and the fruit of action. Its essence and so on, the nine are the aspect of entering, because it is what a Bodhisattva should take and abandon. This dependence on that is discrimination, that is the first. Therefore, with regard to discrimination, it is said in the sutra that there are nine kinds of words. Among them, with regard to the first, the words of the sutra are, Subhuti asked, Blessed One, the mind is like an illusion, and so on, until it is said that it acts. The illusion of the elephant and so on transformed by the magician. Similarly, whatever else appears also does not exist, it is like an illusion. Similarly, the mind is also the characteristic of grasping, because the characteristic of grasping also does not exist, without the grasped, grasping is unreasonable. If the object of grasping does not exist as such? If meaning appears to consciousness, then if it is to be grasped, appearance also does not exist, because appearance and appearance are contradictory. If meaning appears by itself, then what does consciousness do? Therefore, the mind is like an illusion. There is not.
Tibetan
ད་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །གུད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །ཆོས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དོ། །མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་གཏན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྒོངས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགག་པ་དག་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟོད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྨོས་པས་ནི་འདི་ལྟར་སྟོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་དག་ཀྱང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམིགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང༌། འཛིན་པ་མེད་ཅེ་ན། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་བྱ་བ་དང༌། འཛིན་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སོར་མོ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ལ་སྣང་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བློ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ན་བོང་བུའི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོབ་པར་བགྱི་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤོང་བར་བགྱིད་པ་ནི་འདོར་བར་བྱེད་པའོ། །མེད་པ་ལ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མེད་པ་ལ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསམས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ
Chinese
现在如何现证菩提，这是个问题。世尊，不是这样的，这是回答，因为没有的缘故，这是他的意思。在别处，这是回答。那个法，就是自性。不是这样的，这是因为那是完全没有的缘故，这是他的意思。为了清楚地说明这一点。世尊，我，等等，这样说，有和没有，不能显示，因为识的自性不是有，并且否定的关联是没有的缘故，这是他的意思。任何法，这是容易理解的。然而，因为那样，等等。然而，这是不能忍受的。因为那样，这是执着的相，执着的相也是不合理的缘故。特别地说，像这样显示。如何执着的自性空性，同样地，所有相似的也一样。那些也是执着的相的缘故。所有成为所缘的法，所缘是所取的相的缘故，所有法也相应地是所取和执着的相的缘故。还有，如何没有所取和能取呢？因为没有差别，所以所取和能取是不合理的，就像手指一样。已生的不同，因为不可能显现于他者，未生的，因为自己没有显现，所以那不是应该修习的，一次又一次地心不入，就像驴子的角一样。那个法，等等，任何法，就是正等菩提等等。得到，就是产生。舍弃，就是抛弃。对于没有的，因为什么也不做。如果菩萨依赖这个缘起而圆满菩提，世尊，如何，等等，这样说，想到对于没有的，没有得到。无上，等等，就像般若波罗蜜多一样，非常寂静。
English
Now, how to manifest complete enlightenment is the question. "Venerable One, it is not so," is the answer, because it does not exist, that is his meaning. "Elsewhere," is the answer. That Dharma is self-nature. "It is not so," is because that is completely non-existent, that is his intention. In order to clarify this very point. "Venerable One, I," and so on, said that, "existence and non-existence," cannot be shown, because the nature of consciousness is not existence, and the connection of negation is without reason, that is his intention. "Any Dharma," is easy to understand. However, because of that, and so on. "However," is unbearable. "Because of that," is the characteristic of grasping, and the characteristic of grasping is also unreasonable. Especially speaking, it shows like this. How the emptiness of the self-characteristic of grasping, similarly, all that are similarly possessed are also the same. Those are also the characteristics of grasping. All Dharmas that have become objects, because the object is the characteristic of what is to be taken, all Dharmas are also appropriately the characteristics of what is to be taken and grasped. Also, how can there be no object and grasper? Because there is no difference, it is unreasonable to take and grasp, just like a finger. The born is different, because it is impossible to appear to others, the unborn, because it does not appear by itself, so that is not to be meditated upon, again and again the mind does not enter, like a donkey's horn. That Dharma, etc., any Dharma, is perfect complete enlightenment, etc. To obtain is to produce. To abandon is to discard. For the non-existent, because there is nothing to do. If a Bodhisattva relies on this dependent arising to perfect enlightenment, Venerable One, how, etc., saying that, thinking that for the non-existent, there is no attainment. Supreme, etc., like the Perfection of Wisdom, is extremely solitary.
Tibetan
ར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བསམས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དང་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་ རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྫོག་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་བསམས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་ཡང་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོར་ནི་གསུམ་པོ་འདི་དག་མེད་དེ། དེས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་ངོ་བོར་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དོན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དོན་ལ་གཞན་གྱིས་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པས་དཀའ་བའི་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་སྤྱོད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་གིས་སོ། །བཀའ་སྩལ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་དགོངས་པའི་དོན་ཏོ། །དཀའ་བ་ནི་གཞན་དག་ལའོ། །སླ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བསམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སླ་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་ཞུམ་པ་ནི་མི་བརྫི་བ་སྟེ། འདི་ནི་བསྟན་པའོ། །མི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་འདི་ནི་བཤད་པའོ། །མི་འགོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་མི་འགོང་པ་ནི་འདི་ལ་དགའ་བ་མེད་པའོ། །རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན
Chinese
所谓“如何转变”就是不转变。完全不存在的，是应当证实的，认为证实是不合理的。如是祈请等，对于“因为什么和因此”等，所谓“果与因相符”，这就是意义。胜慧如果等，这是为了使论证圆满。如果正确地认识就是分别，那就不是般若波罗蜜多。胜慧，如果是这样等，这是总结。所谓“现证菩提”，认为现证菩提就是不分别。所谓“现证菩提也证得”等，在周遍计度的自性中，这三者是不存在的，在空性的遍计所执识的自性中，是存在的，这样认为。虽然如此，因为世俗显现的本身就是不存在的，所以空性就是胜义谛。所谓“行于甚深义”，因为对于义，其他人不能行持，所以是难行。因为世尊虽然现证了它，但现证是为了众生的利益。所谓“所说之义”，就是甚深密意之义。困难是对其他人而言的，容易是对菩萨而言的，这样认为。为什么容易呢？因为善巧方便，而那方便就是般若波罗蜜多。因此，世尊才说了“此即是”等。所谓“谁”，就是菩萨。所谓“什么”，就是甚深义。所谓“以什么”，就是以般若波罗蜜多。如果行于般若波罗蜜多，仅仅如此就能行持吗？因此，世尊才说了“如果”等。不怯懦就是不畏惧，这是教法。不畏惧等这六者是解释。不畏惧和完全不畏惧，就是对此没有欢喜。“不背离”就是不是没有欢喜。
English
What is called "how to transform" is not to transform. What is completely non-existent is to be proven, and it is thought that proving it is unreasonable. Such is the request, etc. For "because of what and therefore," what is called "the result is in accordance with the cause," this is the meaning. Subhuti, if, etc., this is to make the argument complete. If correct knowledge is discrimination, then it is not Prajnaparamita. Subhuti, if it is so, etc., this is the conclusion. What is called "manifest enlightenment" is thought that manifest enlightenment is non-discrimination. What is called "manifest enlightenment is also attained," etc., in the nature of the completely imputed, these three do not exist, in the nature of the empty, completely imputed consciousness, they do exist, so it is thought. Although this is so, because the very appearance of conventional truth is non-existent, emptiness is the ultimate truth. What is called "acting in the profound meaning," because others cannot act on the meaning, it is difficult to act. Because the Bhagavan, although he directly realized it, directly realizing it is for the benefit of sentient beings. What is called "the meaning of what was said" is the meaning of the profound intention. Difficulty is for others, easy is for Bodhisattvas, so it is thought. Why is it easy? Because of skillful means, and that means is Prajnaparamita. Therefore, the Bhagavan said "this is" etc. What is called "who" is the Bodhisattva. What is called "what" is the profound meaning. What is called "by what" is by Prajnaparamita. If one acts in Prajnaparamita, can one act in this way alone? Therefore, the Bhagavan said "if" etc. Not being timid is not being afraid, this is the teaching. These six, not being afraid etc., are the explanation. Not being afraid and completely not being afraid is not having joy in this. "Not turning away" is not not having joy.