Tibetan
ཚོམ་མེད་དེ། ཐེ་ཚོམ་ནི་སོམ་ཉིའོ། །ཡང་དག་པར་ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བ་མེད་པའོ། །མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚམས་མེད་པ་ནི་མཚམས་མེད་པ་ལྔའོ། །གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏང་བའོ། །གནོད་པ་ནི་ཉམ་ཆུང་བར་བྱས་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་ནི་བདག་ཉིད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་བཀྲི་པའོ། །འདི་ནི་རང་གི་ས་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཞིང་ངེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྟགས་ཏེ་བཅུ་བཞི་པའོ། །ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང༌། བདུད་ཀྱི་ལས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ། གནས་གསུམ་ནི་ས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལའོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འོག་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །ཡོད་པ་ལས་ན་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་ས་གསུམ་ལ་གསས་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་བཅོ་ལྔ་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལེའུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། བདག་གི་ལུས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་འཆི་བའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཆོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་འདོར་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་བདག་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གང་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་དང་གུས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་ཡང་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཚོན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ༌། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ་སྟེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་བཅུ་དྲུག་པའོ། །འདི་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ལམ་གནས་ཀྱི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་དང༌། རྟགས་དང་མཚན་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་ལེའུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དཀའ་འགྲེལ། སློབ་ དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་སྙིང་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གང་གི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དང་གྲངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཉི་ག་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གཅིག་གིས་སོ། །ཇི་ཞིག་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ཞེ་ན་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ནི་ཚོགས་ཏེ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་སུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འབད་པས་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་མཆིས་པའོ། །གྲངས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །གྲངས་ལས་འདས་པས་མཐའ་ཡས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པའོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། སྤྱོད་པ་ནི་ནུས་པའོ། །སྟོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ལས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ནའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁོ་ན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གནས་ཤེས་པའི་འོག་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཟབ་མོ་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟློས་པའི་དོན་ཏེ། གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཁི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
无有犹豫，犹豫即是怀疑。所谓“真实退缩”就是没有兴致。所谓“无间之心”，无间即是五无间罪。明了就是全部舍弃。损害就是使之衰弱。不退转之心就是自身决定不退转。不被夺取就是不被他人夺走。这表明并确定在自己的地上不退转，这是见道上知法的第十四个标志。三地是指安住，魔业以及如来之语不是其他，自身转变为圆满正等菩提。三处即是三地。其中特别真实地确定，从“如果”等开始，到“应知”之间所说。所谓“此处”就是此生。所谓“这不是如来”如前所述。“彼”这个词应与后面的“如是”一词连用。所谓“不是其他”就是以意义来理解，只会显现证悟无上圆满正等菩提。佛陀加持就是佛陀的化身。从“有”来说，是唯一性的意思。这是三地上的供养，是见道上随知法的第十五个标志。此外，从“善现”到本章结束所说，完全舍弃自己的身体就是生活等。完全舍弃生命就是死亡。佛陀薄伽梵所说的法是圣法，即空性。有些愚痴之人会舍弃。这是为了完全摄取自他，因此，舍弃生命，就是对佛陀欢喜和恭敬，也同样对法欢喜和恭敬，因为知道如来是法身，也因为视自己为佛陀。所谓声闻说法也表示菩萨和天等。其余部分容易理解。这是法的
English
Without hesitation, hesitation is doubt. The so-called "true shrinking back" is the lack of interest. The so-called "uninterrupted mind," uninterrupted means the five uninterrupted crimes. Clarity is to abandon everything completely. Harm is to weaken it. The irreversible mind is the determination of oneself not to regress. Not being robbed is not being taken away by others. This indicates and confirms the irreversibility on one's own ground, which is the fourteenth sign of knowing the Dharma on the path of seeing. The three grounds refer to abiding, the works of Mara, and the words of the Tathagata are not other, and oneself transforms into complete and perfect enlightenment. The three places are the three grounds. Among them, particularly truly determining, starting from "if" and so on, to what is said between "should be known." The so-called "here" is this life. The so-called "this is not the Tathagata" is as previously stated. The word "that" should be used in conjunction with the word "thus" that follows. The so-called "not other" is to understand by meaning, and it will only manifest the realization of unsurpassed complete and perfect enlightenment. The blessing of the Buddha is the emanation of the Buddha. From "being" it is the meaning of uniqueness. This is the offering on the three grounds, which is the fifteenth sign of following the Dharma on the path of seeing. Furthermore, from "Subhuti" to the end of the chapter, completely abandoning one's own body is life and so on. Completely abandoning life is death. The Dharma spoken by the Buddha Bhagavan is the holy Dharma, which is emptiness. Some foolish people will abandon it. This is for the sake of completely taking oneself and others, therefore, abandoning life is to rejoice and respect the Buddha, and also to rejoice and respect the Dharma, because one knows that the Tathagata is the Dharmakaya, and also because one sees oneself as the Buddha. The so-called Shravaka teaching the Dharma also indicates Bodhisattvas and gods, etc. The remaining parts are easy to understand. This is the Dharma of
Chinese
即于彼舍弃生命，那是见道之道的随知十六相。如此的十六刹那，是具慧者安住见道之不退转的诸相。名为终结。阐明何为不退转之相、征相与特征的章节是为章节。《圣八千颂般若波罗蜜多释难》，导师宝生寂所著之名为《心要胜义》的论著中第十七章。与决定分相应，以及开示了见道之何为不退转之相与数量的差别后，由于修道甚深，对此二者皆无法言说。因此，经中说，修道甚深等，从世尊至不被独觉所夺之间所说。世尊稀有哉，此为一句。何为稀有？答曰宣说了功德广大等。功德广大是积聚，由于极其甚深，故于二无数劫中不间断地努力而获得。正因为不能知晓其差别，故无有量。正因为不能知晓其数量，故不可测。菩萨摩诃萨，是安住于修道之不退转者。不退转，是安住于修道者。由于超离数量，故为无边。由于极其广大，故为无涯。不被夺取，即是说，真实的智慧不被声闻和独觉所持。此为修道甚深。宣说了由善现请问等。行持是能力。心想即使宣说，也不会利益有情。从那之中宣说什么呢？答曰宣说了唯为此故等。唯独是依次连接，因此应于处所知的下方观察。甚深甚深是重复之义。处所是修道之所缘境，般若波罗蜜多。
English
That is, giving up life in it, that is the sixteen aspects of subsequent knowledge of the path of the path of seeing. These sixteen moments are the signs of non-retrogression for the wise who abide in the path of seeing. This is called the conclusion. The chapter that clarifies what are the aspects, signs, and characteristics of non-retrogression is the chapter. The "Difficult Explanation of the Holy Eight Thousand Verses of the Prajnaparamita," the treatise called "Essence of Supreme Meaning" composed by the teacher Ratnakara Shanti, is the seventeenth chapter. Corresponding to the part of determination, and after showing the difference between the signs and numbers of what is non-retrogressive in the path of seeing, since the path of meditation is profound, neither of these two can be spoken of. Therefore, it is said in the scriptures, the path of meditation is profound, etc., from the Blessed One to what is not taken away by the solitary Buddha. "Blessed One, how wonderful!" This is one sentence. What is wonderful? The answer is that he has proclaimed the great qualities, etc. Great qualities are accumulated, and because they are extremely profound, they are obtained by continuous effort in two countless eons. Precisely because its difference cannot be known, it is immeasurable. Precisely because its number cannot be known, it is unfathomable. Bodhisattva Mahasattva, is the non-retrogressor who abides in the path of meditation. Non-retrogressor, is the one who abides in the path of meditation. Because it transcends numbers, it is infinite. Because it is extremely vast, it is boundless. Not being taken away means that true wisdom is not held by the Shravakas and solitary Buddhas. This is the profound path of meditation. It has been proclaimed by Subhuti's request, etc. Practice is ability. He thinks that even if he proclaims it, it will not benefit sentient beings. What is proclaimed from that? The answer is that he has proclaimed only for this reason, etc. Only is connected in order, therefore it should be observed below the place of knowledge. Deep, deep is the meaning of repetition. The place is the object of meditation of the path of meditation, Prajnaparamita.
Tibetan
དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། །བརྩམས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་སྟོན་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བར་ འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པའོ། །འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའོ། །དེས་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཟབ་པ་ནི་ཟབ་པའི་དངོས་པོའི་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཟབ་མོར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ཟབ་པ་ནི་ཟབ་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེའི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཟབ་པ་ཉིད་དེ། གང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་རིག་པས་མཚན་མ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་རིག་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་སྲིད་པའི་དོན་དུ་ལས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མ་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་དེ་ལས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །རྫེས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་རིག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡང་སྲིད་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དེའི་བག་ཆགས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟུར་གྱིས་ཞུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་ལ་སོགས་པའོ། །བྱིས་པས
Chinese
和合具足，那是其所依之义。宣说，是指应当宣说。这是具寿善现（Subhūti）请问的。如是请问等，著手，是指最初宣说。想要了知，是指想要加入修习道。这是薄伽梵（Bhagavan）应允的。因此他在论典中说：“甚深空性等，甚深即是远离增益和诽谤之边。”这样说了。那里的甚深，是甚深之事物。因为什么而成为甚深呢？那就是空性等，无相等等，道的所缘甚深，是指甚深之意。其所缘就是空性等等。空性等等也是甚深，因为远离了增益之边和诽谤之边。为了显示薄伽梵应允，所以具寿善现说了甚深等等。所有显现的法都不存在，而如实存在的，就是空性。那也就是无相，因为智慧遮止了相。那也就是无愿，因为智慧在三界中没有愿望。那也就是不现行，因为它们也不为有而造业。那也就是不生，因为它们不由此而生。那也就是不生，因为了知自性无生。那也就是无事物，因为是无后。那也就是离贪，因为智慧不生起烦恼的习气。那也就是灭，因为它们也灭除了有。那也就是涅槃，因为灭除了它的习气。那也就是灭尽，因为它们有漏的蕴已经坏灭。这就是空性等等。具寿善现请问，是指以旁敲侧击的方式询问之义。法，是指空性等等。一切法，是指蕴和界等等。愚童
English
Being endowed with, it means its basis. To teach means to be taught. This is what Subhūti asked. Asking thus and so on, to begin means to teach first. Wanting to know means wanting to join the path of meditation. This is what the Bhagavan accepted. Therefore, in the treatise, he said: "Profound emptiness, etc., profound is freedom from the extremes of superimposition and denigration." He said this. The profoundness there is the profound object. Why does it become profound? That is emptiness, etc., signlessness, etc., the object of the path is profound, meaning profound. Its object is emptiness, etc. Emptiness, etc., is also profound, because it is free from the extremes of superimposition and denigration. In order to show that the Bhagavan accepted, venerable Subhūti said profound, etc. All phenomena that appear do not exist, but what truly exists is emptiness. That is also signless, because wisdom prevents signs. That is also wishless, because wisdom has no desire in the three realms. That is also non-manifestation, because they do not create karma for existence. That is also unborn, because they do not arise from it. That is also unborn, because it knows that self-nature is unborn. That is also non-thing, because it is without residue. That is also detachment, because wisdom does not generate the habitual tendencies of afflictions. That is also cessation, because they also cease existence. That is also nirvana, because it ceases its habitual tendencies. That is also annihilation, because their contaminated aggregates have perished. This is emptiness, etc. Venerable Subhūti asked, which means to ask in a roundabout way. Dharma means emptiness, etc. All dharmas means aggregates and realms, etc. Foolish child