Tibetan
་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཉིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སོ། །འདི་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་རྟགས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུམ་ཆེན་མོ་དག་ལས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་སྤྱོད་ན། སེར་སྣའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་འཆལ་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་འདིར་ནི་དེ་དག་འཐབ་མོ་དང༌། མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། རྩོད་པ་དང་རྒོལ་བའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་འཐབ་མོའོ། །མཚང་འདྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་གཉི་ག་ལ་ཡང་སེམས་ལ་སྟོབས་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་རྩོད་པའོ། །གང་གི་ཚེ་གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམ་ཆུང་བར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་རྒོལ་བའོ། །རྩོད་པ་དང༌། རྒོལ་བ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་གཏམ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་མི་གནས་པའོ། །མི་འབྱེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་སོ། །འབྱེད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །ཆོས་སྨྲ་ཞིང་མཛའ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྟགས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལུང་མ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། འདིས་ནི་ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། རང་གིས་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་གསུངས་ཏེ། དེས་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དེ་ནི་རང་གི་ས་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གམ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་ཐེ་
Chinese
应当个别观察般若波罗蜜多的言论。其余部分与前相同。总而言之，应当安住于与法性平等无二的结合和随顺之中，这是它的含义。具有一切智智的作意，是因为具有菩提心。这与根和境的言论的结合和随顺的安住相违背。这是见道之灭的随知之相，即第十二个相。经藏中说：悭吝等等，是指在大乘经中修持布施波罗蜜多时，不执着于悭吝的言论的结合和随顺。修持般若波罗蜜多时，不执着于邪慧的言论的结合和随顺。这里说，不执着于争斗、揭短、争论和辩驳的言论的结合和随顺。悭吝等等是不顺品的争斗。揭短等等是顺品，所以是布施等等。当对这两者都以平等的力量用心时，就是争论。当对治品使不顺品衰弱时，就是辩驳。争论和辩驳本身也是言论，因为它们本身就是分别念。因此，不执着于对它们的结合和随顺。不分别，是因为了知平等性。分别，是因为分别念种种差别。从“说法且欲亲近”到“应当受持”之间，很容易理解。这是见道的法忍之相，即第十三个相。善现，又说从“其他”到“应当了知不授记”之间，说的是“法不缘一尘，自证乃决定”。因此，他不真实地随见法之一尘，因为退转不退转于自地，难道不是这样吗？
English
One should individually examine the words of the Perfection of Wisdom itself. The rest is the same as before. In all cases, one should abide in a state of being endowed with union and conformity with the equality of the nature of reality, that is the meaning. The mental activity endowed with all-knowingness is because it is endowed with the mind of enlightenment. This is separate from the abiding that is endowed with the union and conformity of the words of the faculties and objects. That is the sign of the subsequent knowledge of the cessation of the path of seeing, the twelfth. In the scriptures, it says, "stinginess, etc." means that when practicing the perfections of giving in the great mother, one does not dwell on striving for the union and conformity of the words of stinginess. When practicing the Perfection of Wisdom, one does not dwell on striving for the union and conformity of the words of immoral wisdom. Here it is said that one does not dwell on striving for the union and conformity of the words of fighting, exposing faults, arguing, and debating. Stinginess, etc., is fighting because it is an unfavorable side. Exposing faults, etc., is a favorable side, so it is giving, etc. When one uses equal strength of mind on both of these, that is arguing. When the antidote weakens the unfavorable side, that is debating. Arguing and debating themselves are also words, because they are themselves discriminations. Therefore, one does not dwell on striving for their union and conformity. Not differentiating is because of knowing equality. Differentiating is because of discriminating various differences. From "speaking the Dharma and wanting to be friendly" to "should be taken," it is easy to understand. This is the sign of the forbearance of knowing the Dharma of the path of seeing, the thirteenth. Furthermore, Subhuti, from "other" to "should be known as unpredicted," it is said that "Dharma does not perceive even a particle, self-realization is certain." Therefore, he does not truly see even a particle of Dharma, because why does turning back not turn back to one's own ground, or is it not like that?