Tibetan
ཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་དང༌། ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལྷའི་མིག་དང་ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །འདི་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། སྔ་མའི་ལྷའི་མིག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཉེ་བར་བརྟག་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་གང་དང་གང་མཐོང་བའི་དོན་དེ་མི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། །གང་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ཤེས་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་ངེས་པར་ འབྱེད་པའོ། །དེའི་ཆ་དང་ཡན་ལག་འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་སོ་སོར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཆ་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟེན་པ་དང༌། ཆ་དང་ཐོབ་པ་ནི་བཞི་པོ་འདི་དག་སྟེ། དྲོད་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲོ་བའོ། །ཡུན་རིང་པོའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྩེ་མོའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་དག་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཉན་ཐོས་དང། རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བརྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོབ་པའི་བསམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རང་གི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གི་སོ་སོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དྲོ་བ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་མི་རྟག་ པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་དག་ལ་སོ་སོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་མེད་པ་དང༌། བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། བདེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་གཟུགས་ཤེས་པར་བྱ། གཟུགས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཉིད་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེན་པ་གསུམ་གྱི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེས་རློམ་སེམས་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་རློམ་སེམས་མེད་པ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་
Chinese
神通的作为，天耳，知晓一切众生心之所行，知晓前世住处随念，天眼和知晓漏尽。以天眼的现量，知晓众生的死亡和转生。这是现量串习，之前的天眼不是异熟果。这是对六种现量的教导。现前成就那样的等持，对一切法无我进行观察是胜观，那完全成熟后自然成就的无所事事的心之界限平等安住，是出世间的智慧，以它所见之义是不显现的，那是对见道的教导。知晓所见之义的相续，那是修，那是对修道的教导。如是，这是教导口诀。名为决择分中，决择即是决择。它的分和支分是决择分，是名为唯一决定的意义。或者，决择是各别辨别，它的分是作者，与决择分相符的那些也是获得各别辨别的因，因此是所依，分和获得是这四者，即暖位、顶位、忍位和世间法位。因为是出世间智慧之火的先兆，所以是暖位。因为是长久以来的善根之顶，所以是顶位。因为对世间法的顶忍耐，所以是忍位。因为是所有世间法的顶，所以是法之顶。那些是对四谛进行观察，以无常和痛苦等行相，在声闻和独觉那里也有，从他们之中菩萨以五种差别而显得超胜，因此经论中说：以所缘和行相，因和完全执持，菩萨救护的暖位等自性一般，四种分别念具足依止，小、中、大，声闻
English
The activity of magical powers, divine ear, knowing the conduct of the minds of all sentient beings, knowing the recollection of previous abodes, divine eye, and knowing the exhaustion of defilements. By the direct perception of the divine eye, one knows the death and rebirth of sentient beings. This is direct practice, but the previous divine eye is not a result of maturation. This is the instruction on the six direct perceptions. Having manifested the samadhi that accomplishes that, contemplating all phenomena as selfless is insight. From its complete maturation, the spontaneous, unelaborated realm of mind being placed in equanimity is transcendent wisdom. The meaning of whatever it sees is non-apparent. That is the instruction on the path of seeing. Knowing the continuity of what is seen is meditation. That is the instruction on the path of meditation. Thus, this is the instruction of the oral tradition. In what is called the part of ascertainment, ascertainment is ascertainment. Its part and limb are the part of ascertainment, which is the meaning of being determined as one. Alternatively, ascertainment is individual discrimination, its part is the agent. Those that are in accordance with the part of ascertainment are also the cause of obtaining individual discrimination, therefore they are the support. The part and the attainment are these four: heat, peak, forbearance, and supreme worldly dharma. Because it is the precursor of the fire of transcendent wisdom, it is heat. Because it has become the peak of the roots of virtue for a long time, it is the peak. Because of forbearance towards the supreme of worldly dharma, it is forbearance. Because it is the supreme of all worldly dharmas, it is the supreme of dharma. Those are focused on the four truths, with aspects such as impermanence and suffering, and are also present in hearers and solitary realizers. From among them, the bodhisattva is said to be superior by five distinctions. Therefore, it is said in the treatises: By object and aspect, cause and complete grasping, the nature of heat and so on that the bodhisattva protects, in general, the four conceptualizations are fully possessed and relied upon, small, medium, and great, hearers.
Chinese
就像牛黄一样，比所有戒律都殊胜。因为有救护一切众生的想法，所以菩萨是救护者，即小和大等的暖相。比声闻和独觉的暖相等，以五种方式显得非常殊胜，即对境和行相，获得三乘的因，如实地完全受持，以及具备四种分别。就像这些各自的暖相等，每一个又因小、中、大的差别而分为十二种。其中，小暖相的对境是了知四谛中的无常等。其行相是遮止执著等。对此，经论中说，于苦谛，以色无常等为对境；于集谛，以集谛是应断等为对境；于灭谛，以灭谛现前等为对境。行相是对于那些对境，各自没有执著，没有住着，并且了知不是真实的。执著、住着和真实的了知是遮止。于道谛，也应了知色，但不要因此而生起骄慢。从“应知色”到“乃至佛法，也不应因此而生起骄慢”。了知一切法是对境，不因此而生起骄慢是行相。如《彼性亦异》等所说。再说“亦”字，是指依赖于口诀。所谓行于般若波罗蜜多，与三谛相关的无常等是对境。没有执著等是行相，即行于无所缘。说修习般若波罗蜜多，意思是次第修习。在三谛之后，道谛的对境是没有对境。不因此而生起骄慢，是应知修习行相。所谓“如是应学”，即没有执著和骄慢，应如是学习。也因此
English
Like the bezoar, it is superior to all precepts. Because there is the thought of protecting all sentient beings, the Bodhisattva is the protector, that is, the warmth of small and large, etc. Than the warmth and so on of the Hearers and Solitary Buddhas, it is particularly distinguished by five aspects, namely, the object and the aspect, the cause of obtaining the three vehicles, the complete and accurate acceptance, and the possession of four discriminations. Just like these respective warmth and so on, each one is also divided into twelve kinds by the difference of small, medium, and large. Among them, the object of small warmth is to know the impermanence and so on in the Four Noble Truths. Its aspect is to prevent attachment and so on. In this regard, it is said in the scriptures that in the Truth of Suffering, the object is the impermanence of form and so on; in the Truth of Origin, the object is that the origin should be abandoned and so on; in the Truth of Cessation, the object is the manifestation of cessation and so on. The aspect is that for those objects, there is no attachment, no dwelling, and it is known that they are not real. Attachment, dwelling, and the knowledge of truth are prevention. In the Truth of the Path, one should also know form, but one should not arise pride because of it. From "one should know form" to "even the Dharma of the Buddha, one should not arise pride because of it." Knowing all dharmas is the object, and not arising pride because of it is the aspect. As stated in "That nature is also different," etc. Furthermore, the word "also" refers to relying on the oral instructions. The so-called practice of Prajnaparamita, the impermanence and so on related to the Three Truths are the objects. The absence of attachment and so on is the aspect, that is, practicing without an object. Saying to practice Prajnaparamita means to practice gradually. After the Three Truths, the object of the Truth of the Path is the absence of an object. Not arising pride because of it is to know the practice of the aspect. The so-called "one should learn like this" means that without attachment and pride, one should learn like this. Also because of this
Tibetan
བྱ་བས་ནི་གང་དེའི་སེམས་མཉམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་ཆད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ལྷག་པའི་དོན་ཏོ།། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ན་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་དེ་ལ་རློམ་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་སྨྲས་སོ། །སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ལ་དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་མེད་ན་འོན་ཀྱང་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་དང་པོ་ནས་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱང་བྲལ་བ་མེད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྟོན་པར་བྱ་པའི་ཕྱིར་དྲིས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་དྲིས་པའི་ལན་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསམས་པས་གསལ་པོར་མ་གྱུར་ནས། གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲིས་པ་ནི་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ལན་ནི་སེམས་མེད་པ་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང༌། འགྱུར་བ་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་
Chinese
事业是那样的，他的心是无与伦比的，因为不是声闻和独觉等所共有的。心是广大的，在一切情况下，没有时间限制地成为有情利益事业的来源。菩提心，是指菩提自性的心。ཀྱང་（藏文），语气词，是更进一步的意思。 因此，菩萨们的心被认为是超越所有有情的，即使这样也不生起骄慢心，更何况是凡夫的心呢？这是什么意思呢？为什么他对那样的心没有骄慢心呢？像这样等等回答说。那个心是无心，因为在那之上，能取和所取二者都不显现。如果无心，那么也说了那个心的自性是光明。怎样是光明呢？因为心从一开始就不与贪欲等同在，因为它们自性是暂时的。正因为如此，后来也不会分离。舍利子这样说道，即使那样了解，为了让善现讲述而提问。像那样说道等等，是善现回答提问的回答。那是不存在的，那是不存在的，因为没有能成立的。也不是那样的，因为有能损害的。从有事和无事中完全超越，是能损害的。有吗，意思是难道那是不存在的吗？仅仅那样，善现思考也没有变得清晰，为了变得清晰而提问，那是怎样的呢？善现的回答是，那个无心是不变的，无分别的，因为心自性光明，不被变化沾染所以是不变的。一切戏论寂灭，不是一切行境，所以是无分别的。因此，像那样的心也