English
Completed. In the name of "non-discrimination," what is said from "Then, the Blessed One" to "Buddhahood" is that those who attain complete enlightenment are all non-discriminating, therefore it is profound. This is knowing non-discrimination, the seventh. "Various distinctions, no self-nature," refers to knowing the various distinctions of self-nature, and the meaning of knowing the self-nature of no self-nature. Among them, in the name of the various distinctions of self-nature, "for example" and so on are said. The wisdom that is unobstructed in everything is the wisdom without attachment. Because they themselves have made various distinctions of the self-nature of all dharmas. This is knowing various distinctions, the eighth. In the name of the self-nature of no self-nature, what is said from "wisdom without attachment" to "is the guide," wisdom without attachment is without object. Its realm of activity is the Prajñāpāramitā, and those who abide in it do not cling to the self-nature of form that can be manifested, or the self-nature of feeling that can be experienced, or the self-nature of manifestation, all-knowing wisdom, and even to all self-natures. The rest is easy to understand. This is knowing the self-nature of no self-nature, the ninth. With the chapter on the knowledge of the path, with the chapter on the nature of knowledge, the nature of knowledge has been summarized. This is the conclusion. He relies on the Dharma, and should make abiding and reverence, the teacher and joy, and offerings and non-deceit to this, and understanding of all entrants, and showing the unseen, and the aspect of the emptiness of the world, and speech and the knower, and the difference of thought and peacefulness, for the cessation of worldly thought, in the manner of all-knowing wisdom, it is said to be the nature of knowledge. As it is said, this is what is said from "How, Subhuti" to the end of the chapter, this also relies on knowledge, so it is combined with the seventh. This Dharma refers to teaching, Prajñāpāramitā refers to speaking, the abiding of the Dharma
Tibetan
ཞི་ནི་རྫས་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །བླ་མར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མར་མཛད་པའི་ཤེས་པའོ། །རི་མོར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། །དེ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་པ་ནི་མཆོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱས་བ་ཚོར་བར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། ཅི་སྟེ་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྟག་ཏུ་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། གསོལ་བ་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསམས་སོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་ཡོང་སུ་རྫོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ལས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཅི་སྟེ་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་མཛད་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་དག་ཉིད་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དེའི་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རྟོགས་སླའོ། །འདི་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་པའོ། །བྱེད་མེད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་མ་བྱས་པ་ཤེས་པ་དེས་ན་བྱས་པ་གཟོ་བ་དང༌། བྱས་པ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་ན་དགག་པ་ཕྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །འདི་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཤེས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཉེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་བོ་མེད་པའོ། །གང་ཡང་ཤེས་པའི་གནས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོར་ཡང་འགྱུར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་མེད་པ་སྟེ། ཡོད་
Chinese
寂静是物质，虚空则不是。因此，仅仅依赖于法而住。这本身就是依赖于法而住的智慧。所谓“对法恭敬”，就是恭敬的智慧。所谓“作为上师”，就是以上师为榜样的智慧。所谓“作为画像”，就是令人愉悦的智慧。所谓“于此无供养与作为”，就是于此没有供养和作为。所谓“知晓于此供养”，是从“供养”开始，直到“感受作为”为止所说的。如果有人问，诸如来为何要于此恭敬？因此，世尊宣说了“善现，般若波罗蜜多”等等。所谓“为何如此”，意思是，即使它本身是诸法的法性，也应从“恒常于此恭敬”直到“祈请”之间进行思考。所谓“善现”等等是回答。完全辨别就是完全圆满。如果有人问，即使能从此完全辨别，为何要于此恭敬？因此，世尊宣说了“造作报答”等等。所谓“善现，何者”等等，就是通过造作报答本身来完全成就。所谓“于如来”，是必须把握的。那么，它的造作报答本身是怎样的呢？因此，世尊宣说了“善现”等等，很容易理解。这是知晓于此供养。所谓“无作为本身”，是世尊宣说了“善现，再者”等等。因为知晓诸法未被造作，所以通过造作报答和感受作为这些确定的词语，意味着否定是后来的，这是他的意图。这是知晓无作为本身。从“善现”等等到“示现世间”之间，显示了知晓普遍存在。所谓“如是宣说”等等到“安住”之间所说的是，因为一切法皆空，所以没有知者和见者。如果存在任何知晓之处，那么也会变成知者和见者，但一切法都是无处可住的，存在
English
Tranquility is matter, but not space. Therefore, it relies and abides solely on the Dharma. This itself is the wisdom of relying and abiding on the Dharma. The so-called "revering the Dharma" is the wisdom of respect. The so-called "making it a teacher" is the wisdom of making it a teacher. The so-called "making it a picture" is the wisdom of pleasing. The so-called "no offering and action in this" means that there is no offering and action in this. The so-called "knowing the offering in this" is spoken from "offering" to "feeling the action." If someone asks, why do the Tathagatas revere this? Therefore, the Blessed One spoke of "Subhuti, Prajnaparamita" and so on. The so-called "why is that" means that even if it is the Dharma-nature of all Dharmas, one should contemplate from "always revering this" to "requesting." The so-called "Subhuti" and so on is the answer. Completely distinguishing is completely perfect. If someone asks, even if one can completely distinguish from this, why should one revere this? Therefore, the Blessed One spoke of "making repayment" and so on. The so-called "Subhuti, who" and so on, is to completely accomplish through the very act of making repayment. The so-called "to the Tathagata" is what must be grasped. So, what is its very act of making repayment like? Therefore, the Blessed One spoke of "Subhuti" and so on, which is easy to understand. This is knowing the offering in this. The so-called "no action itself" is that the Blessed One spoke of "Subhuti, furthermore" and so on. Because knowing that Dharmas are uncreated, therefore, through the definite words of making repayment and feeling the action, it means that the negation is later, this is his intention. This is knowing no action itself. From "Subhuti" and so on to "showing the world," it shows the knowledge of being universally present. The so-called "thus spoken" and so on to "abiding" is that because all Dharmas are empty, there is no knower and no seer. If there is any place of knowing, then it will also become a knower and a seer, but all Dharmas are without a place to abide, existing
Tibetan
པ་དང༌། མེད་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། མཐོང་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ནི་མ་མཐོང་བ་སྟོན་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཡེ་ཤེས་ གང་གིས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཁ་ཅིག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཤེས་མཛད་དེ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེའོ། །འདིའི་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་དང༌། ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲིས་པའོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྨོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྨོས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བརྗོད་པ་དང༌། ཤེས་པར་མཛད་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་འདིས་འཇིག་རྟེན་སྨོས་པ་དང༌། ཤེས་བར་མཛད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་འདི་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འདིའི་བྱེ་བྲག་གཟུང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཇི
Chinese
并且不住于无有之中。因此，一切法也是没有知者和没有见者的。如是者，就是没有知者和没有见者本身，其余的就容易理解了。这是显示未见之识。以说法来使某些应调伏的世间以空性之相来显示，这是言说，生起由听闻而来的智慧。对某些则是知，生起由思惟而来的智慧。对某些则是现量，生起由修习而来的智慧。此识在论典中以“世间空性之相，言说与知及现量”等语句来显示。因此，善现所请问的“世尊”等是提问。此处“世间是空”等，“世间是显示”等，“如是说世间”等，“如实显示”等是回答。“世间”是回答。“世间”是五蕴的体性。“空”是无自性。同样，如是显示世间，如是说世间，如是如实显示。这是世间空性之相和言说，以及知和现量知。如是世间不可思议，这是见不可思议之识。如是世间寂静，这是见寂静之识。论典中说：“世间灭尽想”等，就是说如是世间寂静等，如是世间寂静是空。如是以这种理路来说世间，知，以及如实显示，和前面一样。以何因缘世间是清净的呢？此处以世间的语词显示为世间的名称，因此它的清净是灭尽，像这样世间是空，所以此世间和彼世间此的差别是不可取的，因为见平等平等性。这是世
English
and does not abide in non-existence. Therefore, all dharmas are also without a knower and without a seer. 'Thus' means that which is without a knower and without a seer itself, and the rest is easy to understand. This is the knowledge that shows the unseen. By teaching the Dharma, some of the worlds that are to be tamed are shown in the aspect of emptiness, which is speech, and the knowledge arising from hearing is born. For some, it is knowledge, and the knowledge arising from thinking is born. For some, it is direct perception, and the knowledge arising from meditation is born. This knowledge is shown in the treatise by the words 'the aspect of emptiness of the world, speech, knowledge, and direct perception.' Therefore, Subhuti's question, 'Bhagavan,' and so on, is the question. Here, 'the world is empty,' and 'the world is shown,' and 'thus the world is spoken of,' and 'truly shown,' and so on, are the answers. 'The world' is the answer. 'The world' is the nature of the five aggregates. 'Empty' is without self-nature. Similarly, thus the world is shown, thus the world is spoken of, thus truly shown. This is the aspect of emptiness of the world and speech, as well as knowledge and direct knowledge. Thus the world is inconceivable, this is the knowledge of seeing the inconceivable. Thus the world is peaceful, this is the knowledge of seeing peace. The treatise says, 'the cessation of the perception of the world,' and so on, which means that thus the world is tranquil, and so on, thus the world is tranquil is empty. Thus, by this reasoning, the world is spoken of, known, and truly shown, just as before. By what cause is the world purified? Here, the word 'world' is shown as the name of the world, therefore its purification is extinction, like this the world is empty, so the difference between this world and that world is not to be taken, because equality is seen as equality. This is the