Tibetan
བྱུང་བའོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་སླའོ། །འདི་ནི་འདི་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་སྣ་ཚོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །འདི་ནི་བཅུ་ཚན་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། །མེ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། བར་དུ་གཅོད་པ་ནི་བགེགས་སོ། །རྙེད་པ་ནི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་གུས་པར་བྱེད་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་སྙན་པའོ། །དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བའོ། །སེམས་ལ་གདུང་བ་ནི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་བྱ་བའི་འདི་ནི་གདུང་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་ནི་གང་ཡང་ངོ༌། །ཐབས་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ལྷུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་ན་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དག་དང་ལྡན་ཡང་ལམ་དེ་སྤངས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕལ་ཆེར་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་དེ་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མའོ། །འདི་དག་ལ་ཆོས་ཉན་པའི་དགོངས་པ་ཡིད་དེ་ནི་ཆོས་ཉན་པ་སྟེ་སློབ་མའོ། །ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཚིག་གཉིས་ཀའི་ཡང་སྙོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེ་ལོའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་སྟེ། དེ་ཡང་ལེ་ལོ་ཉིད་དོ། །འདུན་པ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱིས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་གསུངས་པ་ ལ་ཐ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མེད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་རྩེ་བར་འདོད་པའོ། །སྒྲ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དོན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་ཀ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱིན་སྨོས་པ་བྱས་ན་ཁྱད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའོ། །ཅུང་ཟད་རྣམ་པར་བཤད་པས་མ་ལུས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ། དེས་ཀྱང་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་མ་
Chinese
已发生。剩余部分容易理解。所谓“应该这样做”是指心中想着各种事物，是散乱的过失。这是第二个十。此外，从“饶益王”到“应知是魔业”之间，显示了散乱的过失。此外，从“饶益”等开始，心中想着获得火等事物，是散乱的过失。此外，从“饶益”到“此外饶益”之间所说，阻碍是障碍。获得是指获得法衣等。恭敬是指恭敬地对待。偈颂是指悦耳。体验它，是指喜悦。心中痛苦是指法衣等受到阻碍，这是痛苦和体验的过失。此外，从“饶益”到“应知是魔业”之间所说，所谓“此外”是指任何。所谓“善巧方便”是指不会堕入低劣的菩提。如果他们不善巧方便，即使拥有甚深的经部，也是舍弃了那条道路的过失。在那之后，大多要说不与僧众为伍，那些就是讲法和听法的人不在一起。说法者是指开示的喇嘛。这些人听法的意念，就是听法者，也就是弟子。僧众的事物就是僧众。其中，所谓“两句话也懈怠”是指懒惰。拥有很多事情是指在家，那也是懒惰本身。由于欲望和懈怠，不与僧众为伍。从那之后，说了“此外”这两个词，所谓“甚至”是指即使没有其他，也想要智慧的顶峰。因为了解声音，所以具有证悟。因为了解意义，所以具有智慧。为了抓住两者，所以具有记忆。所谓“舍弃”是指将要离去的意思。如果说了布施，为了了解差别，说了开头就能明白。稍微解释一下，为了完全了解，详细说明就能明白。不了解是指重视词句，即使那样，也只了解所说的那部分，剩余的则不
English
It has happened. The rest is easy to understand. The so-called "should do this" refers to thinking about various things in the mind, which is the fault of distraction. This is the second ten. Furthermore, from "Rabjor Gyalpo" to "should be known as the work of demons," the fault of distraction is shown. Furthermore, starting from "Rabjor" etc., thinking about obtaining things like fire in the mind is the fault of distraction. Furthermore, what is said between "Rabjor" and "Furthermore Rabjor," obstruction is an obstacle. Obtaining refers to obtaining Dharma robes etc. Respect refers to treating with respect. Verses refer to being pleasing to the ear. Experiencing it refers to joy. Suffering in the mind refers to the obstruction of Dharma robes etc., this is the fault of suffering and experiencing. Furthermore, what is said between "Rabjor" and "should be known as the work of demons," the so-called "furthermore" refers to anything. The so-called "skillful means" refers to not falling into inferior Bodhi. If they are not skilled in means, even if they possess profound Sutras, it is the fault of abandoning that path. After that, it is mostly to be said that they are not with the Sangha, those are the ones who teach and listen to the Dharma are not together. The Dharma speaker refers to the Lama who teaches. The intention of these people to listen to the Dharma is the listener, that is, the disciple. The object of the Sangha is the Sangha. Among them, the so-called "both words are also lazy" refers to laziness. Having many things refers to being at home, that is laziness itself. Due to desire and laziness, they are not with the Sangha. After that, the two words "furthermore" were said, the so-called "even" refers to wanting the peak of wisdom even if there is nothing else. Because of understanding sound, they possess realization. Because of understanding meaning, they possess intelligence. In order to grasp both, they possess memory. The so-called "abandoning" refers to the meaning of going away. If giving is said, in order to understand the difference, saying the beginning can be understood. Explaining a little, in order to fully understand, explaining in detail can be understood. Not understanding refers to valuing words, even so, only the part that is said is understood, the rest is not.
Tibetan
ཡིན་པའོ། །ཚོགས་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདུན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །འདི་ནི་བཅུ་ཚན་གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཟང་ཟིང་ནི་རྫས་སོ། །དེ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་ཟང་ཟིང་འདི་དག་ལ་འདུ་བ་ནི་ལྷུར་ལེན་པའོ། །ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཅི་ཙམ་གྱིས་རང་ཉིད་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་འདོད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི་ནོར་མི་འདོད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབེན་པའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སྦྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་སྣས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ནོར་ཡོད་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཟང་ཟིང་དོན་དུ་གཉེར་ལ་སྦྱིན་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལ། །དད་པ་ནི་དད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལས་ཉན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་ནོ། །ནོར་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འདོད་པ་སྟེ། ལྟོས་པ་ནི་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་འཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དད་པ་།མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་ནོར་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། །ཆོས་དེ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། དད་པ་མེད་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ལེན་ང་ དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ཉན་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པས་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་མཉན་པར་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་སྟེ། སྐྱེ་པ་སྔ་མར་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་པ་དེ་འདོ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མེད་པའོ། །མི་འཇུག་པ་ནི་གཞན་འོང་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པའོ། །བཟློག་པ་ནི་གཏང་བའོ།
Chinese
是这样的。不具足众共有四种：想要去其他地方而不具足众共，说了开头却不明白意思而不具足众共，广说却不明白意思而不具足众共，不现见而不具足众共。这是第三个十。另外，从名为“善现”等开始，资具是财物。执着于此，就是聚集于这些资具就是执着。执着于法衣等也是如此。以多少能让自己活下去，就想要多少，这是少欲。知足就是不贪求财物。因为与在家没有关联，所以是极度寂静。到此为止，显示了对出家人没有布施的能力。或者说，不想要布施，是因为被悭吝所束缚，即使有财物也是如此。这是追求资具而不追求布施的不具足众共。另外，从名为“善现”到“应当了知是魔业”之间所说，信是会信的。从中听闻的是声音。领会的是意义。想要布施财物，就是想要完全施舍财物，因为是无所求的布施。说法者不会讲解，是因为没有信心，或者是不想要财物，或者是对法悭吝。这三种是不具足众共：因为没有信心而不具足众共，追求布施却不追求接受的不具足众共，对于想要听闻者却对大法悭吝而不具足众共。另外，从名为“善现”等所说，经部等就是想要听闻的。法的障碍就是缺乏法，因为前世舍弃正法，所以现在有。成为法的障碍的实物就是那个本身。没有就是完全没有。不进入就是不会再来。对于说法者来说，没有得到就是对于说法者来说没有得到。遣除就是舍弃。
English
It is so. There are four kinds of non-possession of assembly: wanting to go to another place and not possessing the assembly, speaking the beginning but not understanding the meaning and not possessing the assembly, speaking extensively but not understanding the meaning and not possessing the assembly, and not directly perceiving and not possessing the assembly. This is the third ten. Furthermore, starting from the one named "Subhuti," etc., possessions are wealth. To be attached to this is to gather in these possessions, which is attachment. Being attached to Dharma robes, etc., is also the same. Wanting as much as one needs to sustain oneself is having few desires. Contentment is not desiring wealth. Because there is no connection with being at home, it is extreme solitude. Up to this point, it shows that there is no ability to give to renunciants. Or, not wanting to give is because one is bound by stinginess, even if one has wealth. This is not possessing the assembly because one seeks possessions but does not seek giving. Furthermore, from the one named "Subhuti" to "one should recognize it as the work of Mara," faith is what will become faith. What is heard from it is sound. What is understood is meaning. Wanting to give wealth is wanting to completely give away wealth, because it is giving without expectation. The speaker of Dharma will not explain, because there is no faith, or because one does not want wealth, or because one is stingy with the Dharma. These three are not possessing the assembly: because there is no faith, not possessing the assembly; seeking giving but not seeking receiving, not possessing the assembly; and being stingy with the great Dharma to those who want to hear, not possessing the assembly. Furthermore, from the one named "Subhuti," etc., what is said, the Sutras, etc., are what one wants to hear. The obstacle to Dharma is the lack of Dharma, because in a previous life one abandoned the true Dharma, so now one has it. The entity that has become an obstacle to Dharma is that very thing. Non-existence is complete non-existence. Not entering is not coming again. For the speaker of Dharma, not having obtained means not having obtained for the speaker of Dharma. Rejection is abandonment.