Tibetan
ས་གཟུགས་མཐོང་བ་དང༌། འོ་ན་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པས་ཆུ་བོ་ལྟ་བུའོ། །སྤྲིན་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ནམ་ཞིག་གླང་པོ་ཆེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བལྟ་བར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆར་ལྟ་བུར་འབབ་པས་སྤྲིན་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ཡང་ལྷུང་བཟེད་འབུལ། ལྷ་རྣམས་ཀྱང་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་འབུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་ན། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་ནས་ཚངས་པར་སྤྱད་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །ཞུས་ལན་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་མཆིས་སམ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དེས་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །ཉམས་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ནི་མེད་དོ། །དཔེ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་རང་རྒྱུད་དུ་སྤྱོད་ན་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གདམས་ངག་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཚེགས་ཆུང་དུས་དོན་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་ངག་གོ །ད་རེས་ནི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སླ་བ་ཅིག་སྟོན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་པ་ཅིག་དགོས། འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་པ་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པ་ཅིག་དགོས། དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཅིག་དགོས། དེ་ལ་དངོས་པོ་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པས་མཁས་པ་པཎྜི་ཏའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱི་རུ་གཅོད། ལྟ་རྟོག་ཕྱི་རུ་བྱེད་དེ། རྟོག་བཅས་འཕྲུལ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པས་ཡུལ། བཅད་པས་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ལྡོག་པའོ། །ཀུ་སུ་ལུའི་གདམས་ངག་གི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ནང་དུ་གཅོད། ལྟ་རྟོག་ནང་དུ་བྱེད་དེ་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་དགོས། རྟོག་པ་ཅིག་རང་ལ་སྐྱེ་དགོས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་བཀག་པས་མི་ཁེགས། བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་དཔེར་ན་མི
Chinese
看到色等，如果想要听到由“哦那巴”等发出的声音等，就应学习般若波罗蜜多。为了不间断地利益众生，就像河流一样。像云一样的菩提心，如果想要以大象的姿态来观察等，就应学习般若波罗蜜多。像雨一样降下利益众生，就像云一样。菩提心的功德是：四大天王也供养钵，诸天也以欢喜之心供养。菩萨自己也享用欲妙，甚至能阻止投生到梵天世界，更何况是无上的菩提呢？因此，通过梵行，可以证得无上正等觉。答复是舍利子请问：菩萨是否依赖欲望？回答说：有些菩萨在初发心时就已经是年轻人了。有些菩萨通过修习甚深的般若波罗蜜多，即使远离了欲望的烦恼，为了使众生完全成熟，也会示现享用欲望的功德。没有衰损的 行为。例如魔术师一样。如果随心所欲地享用欲望，那么欲望会有各种过患，比如到处燃烧等。窍诀是对于需要努力追求的意义，用较小的努力就能成就目标的方法之语。现在要展示一种容易成就佛陀的方法：要成就佛陀，就需要不流转于轮回。要不流转于轮回，就需要没有贪嗔。要没有贪嗔，就需要没有能取所取。要做到这样，就需要将事物认知为幻象，因此，按照智者班智达的观点，要从外部断除增益，从外部进行观察。因为认为有分别的念头是虚假的，所以要断除对境的执着，从而使执着的意识逆转。按照库苏鲁的窍诀，要从内部断除增益，从内部进行观察，因为认为无分别的念头是虚假的，所以必须自己认识自己的本性。必须在自己身上生起一个念头。阻断外境是无法阻断的，修持也无法成就，例如人
English
Seeing forms, etc., if one wishes to hear sounds produced by "Ona Pa" etc., one should study the Prajnaparamita. In order to benefit sentient beings continuously, it is like a river. The Bodhicitta like a cloud, if one wishes to observe with the attitude of an elephant, etc., one should study the Prajnaparamita. Like rain falling to benefit sentient beings, it is like a cloud. The merits of Bodhicitta are: the Four Great Kings also offer alms bowls, and the gods also offer with joyful hearts. Even the Bodhisattva himself enjoys sensual pleasures, and can even prevent rebirth in the Brahma world, let alone the unsurpassed Bodhi? Therefore, through Brahmacharya, one can attain the unsurpassed perfect enlightenment. The reply was requested by Shariputra: Does the Bodhisattva rely on desire? The answer is: Some Bodhisattvas are already young when they first generate Bodhicitta. Some Bodhisattvas, through practicing the profound Prajnaparamita, even if they are free from the afflictions of desire, will also show the merits of enjoying desire in order to fully ripen sentient beings. There is no deteriorating behavior. For example, like a magician. If one enjoys desires at will, then desires will have various faults, such as burning everywhere, etc. The key instruction is the word of the method to achieve the goal with less effort for the meaning that needs to be pursued diligently. Now, I will show an easy way to achieve Buddhahood: To achieve Buddhahood, one needs not to wander in Samsara. To not wander in Samsara, one needs to be without attachment and aversion. To be without attachment and aversion, one needs to be without grasping and grasper. To do this, one needs to recognize things as illusions, therefore, according to the view of the wise Pandit, one must cut off the superimposition from the outside and observe from the outside. Because it is believed that the differentiated thoughts are false, one must cut off the attachment to the object, so that the consciousness of attachment is reversed. According to the key instruction of Kusrulu, one must cut off the superimposition from the inside and observe from the inside, because it is believed that the non-differentiated thoughts are false, so one must recognize one's own nature by oneself. One must generate a thought in oneself. Blocking external objects cannot be blocked, and practice cannot be achieved, for example, a person
Tibetan
ག་ནད་ཅན་གྱི་སྐྲ་བཤད་དང་འདྲ། རང་སེམས་དག་ན་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་ལོ། །དེ་ཡང༌། སྒྲུབ་དང་བདེན་པ་རྣམས་དང་ནི། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །མ་ཞེན་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་དང༌། །ལམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། །སྤྱན་ལྔ་དང་ནི་མངོན་ཤེས་དང༌། ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་མཐོང་ལམ་དང༌། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་གདམས་ངག་ནི། །བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་སྲིད་འཁྲུལ་སྣང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང༌། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བའོ། །སྣང་སྲིད་འཁྲུལ་སྣང་དུ་བསྟན་པ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་བར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། མིང་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་པས་སྟོང་པ་བཞི་སྦྱོར་དུ་བསྟན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །སྒྱུ་མ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ། སྒྱུ་མ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། འགག་པ་མེད། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད། ཆོས་སོ་སོའི་མིང་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མའི་མིང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མངོན་པར་ཞེན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བཅུ་གཉིས་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་གིས་འདམ་བུའི་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་གང་བར་གྱུར་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དེའི་བརྒྱལ་སོགས་པའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་ཕོད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ
Chinese
就像患有白发病的人的头发一样。如果自心清净，则相状自然解脱。也就是说， 实修与真谛等， 佛陀等三宝， 不执著完全不疲惫， 道路完全执持， 五眼与神通， 六功德与见道， 所谓禅修之口诀， 应知是十种自性。 如是说，对于实修自性之口诀有三：显示显有为错觉，如是知晓之智慧胜过声闻等，因此菩萨成为布施之境。显示显有为错觉有五，第一是舍利子请问：世尊，如何于般若波罗蜜多勤奋？佛陀开示：菩萨于般若波罗蜜多行持之时，菩萨与名与般若波罗蜜多与行持与色等亦不真实随见。为何如此？色等为空性之故。色亦非异，空性亦非异，如是显示四空双运。菩萨等一切唯是名，色等一切如幻。幻术从何处亦不来，往何处亦不去。幻术无生，无灭，无染污，无清净。各自之法名，彼一切以幻名而假立，对此愚童各自之生人等现前执著。菩萨等了悟无生无灭，虽说为十二作者，然如实亦无所缘。如是，一切法虽说为名言，然如实亦无所缘。如是知晓之智慧，以三千大千世界一切充满如圣舍利子与目犍连之子等，如芦苇丛林等。菩萨于般若波罗蜜多行持之智慧，连惊吓等之雨亦不能靠近。舍利子请问。
English
It is like the hair of a person with canities. If one's own mind is pure, then the characteristics are naturally liberated. That is to say, Practice and truths, etc., The Three Jewels, such as the Buddha, Without attachment, completely without fatigue, The path is completely upheld, The five eyes and clairvoyance, The six qualities and the path of seeing, The instruction called meditation, Should be known as the nature of ten. As it is said, there are three instructions for practicing one's own nature: showing appearance and existence as illusion, the wisdom of knowing it as such is superior to the Shravakas, etc., therefore the Bodhisattva becomes the object of giving. There are five ways to show appearance and existence as illusion, the first is Shariputra's question: World Honored One, how should one strive in the Prajnaparamita? The Buddha taught: When a Bodhisattva practices the Prajnaparamita, the Bodhisattva, the name, the Prajnaparamita, the practice, and the form, etc., are not truly seen. Why is that? Because form, etc., are empty. Form is not different, and emptiness is not different, thus showing the union of four emptinesses. All Bodhisattvas, etc., are only names, and all forms, etc., are like illusions. Illusion does not come from anywhere, nor does it go anywhere. Illusion has no birth, no cessation, no defilement, no purification. All the names of individual dharmas are labeled with the name of illusion, and the ignorant children and other beings are attached to it. Bodhisattvas realize that there is no birth and no cessation, and although they are said to be twelve agents, they are not objects of focus as they are. Similarly, although all dharmas are spoken of as names, they are not objects of focus as they are. The wisdom of knowing in this way fills the entire three thousand great thousand world realms with beings like the noble Shariputra and Maudgalyayana's son, like reed forests, etc. The wisdom of a Bodhisattva practicing the Prajnaparamita cannot even be approached by rain of fright, etc. Shariputra asked.