Tibetan
འདི་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱ་ཕྱོགས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས་ཀྱི་ལན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོའི་ལན། མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྔར་མཚན་ཉིད་གཅིག་མེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་ན་སྒོམ་པ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོའི་ལན། སྒོམ་པ་མ་མཆིས་པ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཡང་མི་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་སྒོམ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྒོམ་མོ། །དངོས་པོ་གང་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་གཉིས་ནི་དངོས་པོའོ། །དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ། །ཐ་ན་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཡང་མེད་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །རྣམ་འཕེལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།མཐར་གྱིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རིམ་གྱིས་སློབ་པའོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་གང་ཟག་བརྒྱད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། གཏོང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །ལྷ་འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་བཅུ་གསུམ་མོ། །མཐར་གྱིས་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་བཅུ་པའོ།། །།སྐད་ཅིག་མའི་བཞི་ལས། དངོས་པོ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེ་ཡིས། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡི། །རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པའོ། །དཔེ་ནི་མགོན་པོས། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་ཟོ་ཆུན་རྒྱུན། །རྡོགས་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འགུལ་བ་ལྟར། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤོས་དེ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་ པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ནི། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་གནས་སྐབས་སྐྱེས། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །།མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་འདྲར་གནས་ནས། །ཆོས་ཀུན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ནི། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་རྟོགས། །ཞེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གནས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ནི། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་གཅིག་གིས་མཐོང༌། །ཞེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་གནས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པ་ནི་མི་མཐོང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་པོ་མི་མཐོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་དག་འགྱུར་གང་དག་ཡིན། །དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མ་བཅོས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་འགྲོ་རྣམས་ཞི་བ་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་ཞུས་ལན་དྲུག །ཕྱོགས་བསྐོར་བདུན། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟེ་བཞི་བཅུ་སྟོན་པ་ལས། འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །བསྡུ་རྣམས་བཞི་ལ་འགོད་པ་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བཅས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟོགས་པ་དང༌། །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི། །དོན་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཉིས་ཟད་
Chinese
对此，知晓既非具有也非不具有等等，是菩提之方便。不相顺之方便是何者，即所谓的圣者之法与律耶？答：对于圣者们，烦恼等以及色蕴乃至一切智之间，既非具有也非不具有，是圣者之法与律。体性是，若一切法皆无实有，则色蕴乃至一切智之间亦将变为无实有耶？答：了知无体性即是行于母之体性，先前一无体性变为有是不可能的。修习是，若一切法 无体性无实有，则修习将变为无有耶？答：无有修习即是修习，即从色蕴乃至一切智之间，不修习即是如实修习。如何修习？即不修习色蕴乃至一切智之间有实有。何为实有？即从眼与色蕴乃至佛与菩提之间二者是实有。具有实有之想者，无有布施等。甚至无有随顺之忍，何况完全了知色蕴等？是为增上之品第五十九。渐次者：布施至智慧之间清净，佛陀等忆念与法，以无实有之自性，是为渐次之行持。此乃六波罗蜜多不平等与平等之五蕴次第修学。六随念是不作意佛陀之五蕴等，不作意法善与不善等，不作意僧伽四双八士，不作意戒律身语意三，不作意舍弃受用等，不作意天欲界与色界之天。无有忆念且无有作意是为六随念。不作意一切法无实有，共十三。是为渐次之品第六十。刹那之四者中，无实有之刹那是，以布施等一一，因摄集一切无漏法之故，能仁
English
Knowing that something is neither existent nor non-existent, etc., is a means to enlightenment. What is the opposing means, namely the so-called Dharma and Discipline of the Noble Ones? Answer: For the Noble Ones, the afflictions and from form to omniscience, neither existent nor non-existent, is the Dharma and Discipline of the Noble Ones. The nature is, if all dharmas are without substance, will form and omniscience also become without substance? Answer: Knowing the absence of nature is the nature of practicing the Mother. It is impossible for a previously non-existent nature to become existent. Meditation is, if all dharmas are without nature and without substance, will meditation become non-existent? Answer: The absence of meditation is meditation, that is, from form to omniscience, not meditating is truly meditating. How to meditate? That is, not meditating that there is substance between form and omniscience. What is substance? That is, from the eye and form to the Buddha and enlightenment, these two are substance. Those who have the perception of substance do not have generosity, etc. Even without conforming patience, what to say of completely knowing form, etc.? This is the fifty-ninth chapter, the chapter on increase. Gradual: Generosity to wisdom is pure, Buddha, etc., mindfulness and Dharma, with the nature of non-existence, is considered the practice of gradualness. This is the gradual learning of the six perfections, unequal and equal five aggregates. The six recollections are not focusing on the five aggregates of the Buddha, not focusing on the Dharma, good and non-good, not focusing on the Sangha, the four pairs and eight individuals, not focusing on the discipline of body, speech, and mind, not focusing on abandoning enjoyment, etc., not focusing on the gods of the desire realm and the form realm. Absence of recollection and absence of focus are the six recollections. Not focusing on all dharmas as non-existent, thirteen in total. This is the sixtieth chapter, the chapter on gradualness. Among the four moments, the moment of non-existence is: with each of generosity, etc., because all uncontaminated dharmas are gathered, the capable one
Chinese
即一刹那，了知即是彼。此谓以一发心于一切法无实有，而圆满六波罗蜜多。譬如怙主云：如人以一器，转动汲水轮，一切一时转，一刹那亦然。无缘之刹那者，何时一切白净法，自性般若波罗蜜，异熟法性生起时，尔时当知唯一刹。此谓于一切法，无相、无作、无缘而圆满六波罗蜜多。无相品第六十一竟。无相性之刹那者，行持布施等，诸法住如梦，诸法无相性，一刹那能悟。此谓安住于如梦如幻等之近取五蕴，而圆满六波罗蜜多，即梦等无自性。无二之刹那者，如梦及见梦，不见二体性，诸法无二性，一刹那能见。此谓安住于如梦如幻等之近取五蕴，而圆满六波罗蜜多，即不见梦、梦者不见等所诠释。法身者，能仁之法身，无漏一切法，一切皆清净，彼等具自性。此谓一切无漏法，自性清净，以无为故，是为法身。无相性品第六十二竟。此品显示寂静有情，及四摄事，即六请问、七方隅、四十摄事。由寂静有情之业，及安立四摄，并以一切烦恼，而证得清净，以及如实之自性，有情之义利，六波罗蜜多，佛道，及自性空性，与二边
English
That is the single instant, know that is it. This means that with a single aspiration for all phenomena to be without substance, the six perfections are completed. For example, the Protector said: Just as a person with one device, moves the water wheel, all move at once, so is the single instant. The instant without object is: When all white dharmas, the nature of prajnaparamita, the ripening dharmata arises, then know the single instant. This means that in all dharmas, without characteristics, without action, without object, the six perfections are completed. The end of the sixty-first chapter, the chapter on no characteristics. The instant of no characteristics is: By practicing generosity and so on, all dharmas abide like a dream, all dharmas are without characteristics, one instant can realize. This means that abiding in the five aggregates of grasping, such as dreams and illusions, the six perfections are completed, that is, dreams and so on are without characteristics. The instant of non-duality is: Like a dream and seeing it, not seeing two entities, all dharmas are non-dual, one instant can see. This means that abiding in the five aggregates of grasping, such as dreams and illusions, the six perfections are completed, that is, explained by not seeing the dream, the dreamer not seeing, and so on. The Dharmakaya is: The Dharmakaya of the Able One, all uncontaminated dharmas, all are pure, those have their own nature. This means that all uncontaminated dharmas, are naturally pure, because they are unconditioned, is the Dharmakaya. The end of the sixty-second chapter, the chapter on no characteristics. This chapter shows the pacification of beings, and the four means of gathering, that is, six questions, seven directions, forty means of gathering. By the action of pacifying beings, and establishing the four means of gathering, and with all afflictions, realizing purification, and the true nature as it is, the benefit of beings, the six perfections, the Buddha's path, and the emptiness of nature, and the two extremes.