Tibetan
།འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རྒྱས་བཤད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱས་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེར་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་ལགས་ཀྱི་ལན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་མ་མཐོང་ལགས། དེ་ཅིས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པས་སངས་རྒྱ་བ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཅིས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའོ། །རིགས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་སྤྲུལ་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་འཁྲུལ་འཁོར་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་དཔེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཉན་རང་དང་རིང་ལ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དེ་ཅིས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་སོ། །ལམ་འགྲུབ་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལག་པ་ཞེས་པའི་ལན་རིགས་དྲུག་ནི་འཁྲུལ་བ་ལས་བྱུང་ལ། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ལེའུ་བཞི་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ལགས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མི་མཐུན་པའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པའོ། །རང་གི་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ པ་ནི་དཀའ་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོང་པར་འདོད་པ་ནི་དཀའོ། །དེ་ཅིས་ན་ནམ་མཁའ་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་དང་དབེན་པ་
Chinese
进入方面的分别念广说：本体自性与种姓，以及道之如实成就，了知对境不颠倒，相违品与对治品，自之证悟与作为，以及彼之业与果，进入方面具依之，分别念即彼等九。如是者，本体自性之分别念者，乃是善现所说。如幻之心如何成佛耶？答曰：汝见幻术与如幻之心，以及彼之外余真实耶？善现答言：未见也。何以故？以一切遍染与净遍之法皆无且不可得故，成佛未有也。何以故？以色蕴乃至一切智之间乃是极寂静故。种姓之分别念者，如虚空与化身及影像与幻轮，无有远近之比喻，菩萨行于母般若，与声闻缘觉远，不作是念，谓与圆满菩提近也。何以故？以于色蕴乃至一切智之间不分别故。道成就之不分别者，乃是善现所请问。若一切法不分别，则六道众生，预流等之圣者如何生耶？答曰：六道乃从错乱生，预流等乃从不分别生。第四十九章竟。了知对境不颠倒之分别念者，乃是舍利子所说。种姓之子，行于般若母者，乃是从波罗蜜多乃至一切智之间的心要而行也。善现言：菩萨行于般若母，若不可得无有心要之自性，何况于色蕴乃至一切智之间行于心要耶？不相违之对治之分别念者，菩萨虽行于般若母，然不现证真实之边际，乃是难行。自之证悟之分别念者，乃是善现所说。虽行于般若母，然不现证真实之边际是难事，较之，欲令一切有情证得无上菩提尤难。何以故？以虚空无有与空性及寂静
English
The extensive explanation of the conceptualizations of the entering aspect: Essence and lineage, And the path of true accomplishment, Knowing the object without error, Conflicting aspects and antidotes, One's own realization and actions, And the results of those actions, The conceptualizations of the dependent of the entering aspect, Are considered to be nine in number. That is to say, the conceptualization of essence is what was spoken by Subhuti. How does the mind, which is like an illusion, attain enlightenment? The answer is: Do you see the illusion and the mind that is like an illusion, and other than that, what is real? Subhuti replied: I do not see it. Why? Because all the phenomena of complete defilement and complete purification are non-existent and unattainable, there is no attainment of Buddhahood. Why? Because from form to omniscience is extremely secluded. The conceptualization of lineage is like the example of space, emanation, reflection, and illusion wheel, without near or far. When a Bodhisattva engages with the Mother, he does not think that he is far from the Hearers and Solitary Realizers, but near to perfect enlightenment. Why? Because there is no conceptualization from form to omniscience. The non-conceptualization of the accomplishment of the path is what Subhuti asked. If all phenomena are non-conceptual, how do the beings of the six realms, the Stream-enterers, and other noble ones arise? The answer is: The six realms arise from delusion, and the Stream-enterers and others arise from non-conceptualization. End of the forty-ninth chapter. The conceptualization of knowing the object without error is what was spoken by Shariputra. Son of lineage, engaging with the Mother, is engaging with the essence from the Paramitas to omniscience. Subhuti said: When a Bodhisattva engages with the Mother, if the essence of non-existence is unattainable, what need is there to speak of engaging with the essence from form to omniscience? The conceptualization of the antidote to the non-concordant is that even though a Bodhisattva engages with the Mother, not realizing the true limit is difficult practice. The conceptualization of one's own realization is what Subhuti said. Although engaging with the Mother, not realizing the true limit is difficult, it is even more difficult to desire all sentient beings to attain unsurpassed enlightenment. Why? Because space is non-existent, emptiness, and seclusion.
Tibetan
དང་གསོག་དང་གསོབ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་མེད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་རྩོད་པར་འདོད་པ་ནམ་མཁའ་འདུལ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ཅིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དྲུག་ནི་ལྷ་རྣམས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་དང༌། བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་དང༌། ལྷའི་བུ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་མཛད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་པའོ། །བྱེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ་དེ་ལས་གཞན་པ་མེད་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་ནས་ལུང་སྟོན་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་པའོ།། །།ལས་སུ་བྱ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི་རབ་འབྱོར་ནི་ཅི་དང་ཅི་སྟོན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པས་ན། སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གནས་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ལུང་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དངོས་ལ་དྲུག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། གཞན་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཟད་པ་དང༌། ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད་པ་དང༌། འཁྲུལ་བ་ལ་འཁྲུལ་པར་ངོ་ཤེས་པ་ཡུམ་དུ་ཡུམ་ཡོད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་ནི། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །དེ་འཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དང་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་དང༌། མིའི་ནང་ནས་ཚེ་འཕོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པས་ཐེག་པ་འོག་མར་མི་ལྟུང་པའོ། ། ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཁྱོད་ལ་གཏད་ཀྱི་ཆུད་མ་གསན་པར་ཟུང་ཤིག །འདི་བཟུང་ན་དུས་གསུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ང་སྟོན་པ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་ང་ལ་མཆོད་པ་བྱ
Chinese
像堆积和挖掘一样，做没有情众生的事，就是想要与虚空争辩，想要调伏虚空。为什么呢？因为一切法都是寂静的缘故。如此证悟的六种利益是，诸天礼拜，佛陀心意，魔的障碍不能侵犯，天子生起欢喜，如来特别称赞，安住于如是性而菩提。能做的分别念是，如是性也没有，因为没有比它更其他的，安住于如是性而佛，而说法，而授记什么也没有。无染污品第五十。要做的分别念是，善现无论显示什么，那一切都是从空性开始而说法的缘故，从布施到一切智也没有，何况说行布施等。果的分别念是，圣者善现以安住的那个，对菩萨母亲行事的份上也无法忍受。对此，一百六十位比丘供养后授记。菩萨见道真实有六，菩提之因，知他灭尽，知不生，是菩提，缘起无自性而灭尽，想要有而没有菩提，对迷惑而认识到是迷惑，在母亲中有母亲，则六度圆满。菩提之因有三：对菩提向他人显示，它的因是完全交付，获得它没有障碍之因，是众多福德的相。菩萨对母亲行事的那，其他的佛刹和兜率天处，从人中去世。对如来生起善根。现证佛果。行持般若波罗蜜多等，不会堕入下乘。 完全交付是阿难陀。这部般若波罗蜜多我交付给你，不要浪费，受持它！如果受持它，则能受持三世的菩提。我如同是导师一样，这部也是导师。对此作供养等，就是对三世的佛陀和我作供养。
English
Like accumulating and excavating, doing things without sentient beings is like wanting to argue with space, wanting to subdue space. Why? Because all dharmas are solitary. The six benefits of such realization are that the gods prostrate, the Buddha's intention, the obstacles of demons cannot invade, the sons of gods generate joy, the Tathagata especially praises, and abide in suchness and enlightenment. The discriminating thought of doing is that suchness does not exist either, because there is nothing other than it. Abiding in suchness and becoming a Buddha, teaching the Dharma, and prophesying, there is nothing. The fiftieth chapter, without attachment. The discriminating thought of what to do is that Subhuti, whatever he shows, all of that starts from emptiness and teaches the Dharma, so from generosity to omniscience there is nothing, let alone practicing generosity and so on. The discriminating thought of the result is that the noble Subhuti, with that which he abides, cannot even bear to act towards the Bodhisattva's mother. To this, about one hundred and sixty monks made offerings and received prophecies. The Bodhisattva's path of seeing actually has six: the cause of enlightenment, knowing the exhaustion of others, knowing non-arising, being enlightenment, exhaustion in dependent arising without self-nature, wanting to have but not having enlightenment, and recognizing delusion as delusion. If there is a mother in the mother, then the six perfections are complete. There are three causes of enlightenment: showing enlightenment to others, its cause is complete dedication, the cause of obtaining it without obstacles, is the characteristic of many merits. That the Bodhisattva acts towards the mother, other Buddha-fields and the Tushita heaven, passing away from among humans. Generating roots of virtue towards the Tathagata. Manifesting Buddhahood. Practicing the perfections and so on, one will not fall into the lower vehicle. Complete dedication is Ananda. This Prajnaparamita I entrust to you, do not waste it, hold it! If you hold it, then you will hold the enlightenment of the three times. Just as I am the teacher, this is also the teacher. Making offerings and so on to this is making offerings to the Buddhas of the three times and to me.