Tibetan
། ཡུམ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན། བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཟད་པ་དང་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་ཏོ། །ཆགས་བཅས་སོགས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དུག་གསུམ་དང་བཅས་པ་མི་དམིགས་སོ།། སོགས་ཁོངས་ཀྱི་འབྲལ་བ་མེད་པ་ནི་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུག་གསུམ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་ནི་སེམས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་དོ། །ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་གཟིགས་སོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྟེན་མེད་པས་ཚད་མེད་པའོ། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །སེམས་བལྟར་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ལྔས་ཀྱང་སེམས་དེ་སྣང་བར་མ་གྱུར་པའོ། །གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ནི་འཕྲོ་འདུ་ལ་སོགས་པ་ལུང་མ་བསྟན་བཅུ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ལ་སོགས་པའོ། །ཐུབ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ནི་ཕུང་པོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གསུམ་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞིའོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ནི། སྟོང་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་སོགས་དང༌། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་མེད་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་རྣམ་མི་རྟོག །རབ་དབྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ལ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ལ། ལྷའི་བུས་གསོལ་པ། ཡུམ་ཟབ་མོའི་མཚན་ཉིད་གང་ལགས་ཞུས་པའི་ལན་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་བཅུ་གཉིས། དཔེ་ནམ་མཁའ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ནི་
Chinese
如果连佛母本身都不可得，那么从色蕴到一切智智之间还用说什么呢？ 摄略和散乱，如果如来依靠佛母连法性都不可得，那么摄略和散乱还用说什么呢？ 不尽之相，是了知穷尽和止息等等。 贪著等，因为心和心所不可得的缘故，和三毒一起也不可得。 等等范畴的无离，因为没有相遇的缘故，和三毒是无离的。 广大，因为心是无实物的缘故，对于广大和微小等等没有增减。 成为伟大，因为无自性的缘故，生和灭等等都不可见。 无量，因为心的相续没有所依的缘故是无量的。 识不可指示，因为自相空的缘故，知道是无心。 心不可见，因为即使是佛的五眼，心也没有显现。 动摇等等的了知，是依靠散乱等等十四种无记。 从此以外的以如是性而了知，是从色蕴到一切智智之间和如是性无有错乱，和如是性没有变异等等。 能仁通达如是性，是从蕴到一切智智之间的如是性都已领会。 示现世间品第三十三。 从这一品开始是道智的体性，一切种智的体性。 特别的体性有四种。 道智的体性有十六种：空性无相和，愿望完全断除和，无生灭等等和，法性完全不紊乱和，不作意和不分别，极异性无自性上，道智自己的段落中，说是智慧的体性。 如是说。 天子请问：甚深佛母的体性是什么？回答佛母的体性是空性，无相，无愿，无现行，无生灭，无垢染和清净，无实物，无自性，无实物的无自性等十二种。 譬如虚空不紊乱是
English
If even the Mother herself is unattainable, what need is there to mention anything from form to omniscience? Contraction and distraction, if the Tathagata, relying on the Mother, cannot even attain the nature of reality, what need is there to mention contraction and distraction? The aspect of inexhaustibility is the knowledge of exhaustion and cessation, and so forth. Attachment, etc., because the mind and mental factors are unattainable, the three poisons together are also unattainable. Non-separation within the category of "etc." is non-separation from the three poisons because there is no encounter. Vastness, because the mind is without substance, there is no increase or decrease in vastness or smallness, etc. Becoming great, because of the absence of inherent existence, birth and cessation, etc., are not seen. Immeasurable, because the mind's continuum has no basis, it is immeasurable. Consciousness cannot be indicated because it is empty of its own characteristics, it is known as without mind. The mind is invisible because even with the five eyes of the Buddha, the mind does not appear. Knowing movement, etc., relies on the fourteen undeclared things, such as scattering and gathering. Other than that, knowing through suchness is that from form to omniscience, there is no confusion with suchness, and there is no change in suchness, and so on. The Able One realizes suchness, which means that the suchness from the aggregates to omniscience has been understood. The thirty-third chapter, Showing the World. From this chapter onwards are the characteristics of the knowledge of the path, the characteristics of the knowledge of all aspects. There are four special characteristics. The sixteen characteristics of the knowledge of the path are: emptiness, signlessness, and, the complete abandonment of wishes, and, no birth and no cessation, etc., and, the nature of reality is completely unperturbed, and, non-intentionality and non-discrimination, on the extreme difference of no self-nature, in the section of the knowledge of the path itself, it is said to be the characteristic of wisdom. Thus it is said. The son of the gods asked: What is the nature of the profound Mother? The answer is that the nature of the Mother is emptiness, signlessness, wishlessness, non-manifestation, no birth and no cessation, and, no defilement and purification, and, no substance, and, no self-nature, and, the non-self-nature of no substance, etc., twelve in total. For example, the sky is unperturbed is
Tibetan
ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་མི་འཁྲུགས་པའོ། །འདུ་བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་ པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ནི། དེ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བརྟེན་ནས། །གནས་དང་གུས་པར་བྱ་བ་དང༌། །བླ་མ་ཉིད་དང་མཉེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་མཆོད་དང་བྱེད་མེད་དང༌། །ཀུན་འཇུག་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་དང༌། །མ་མཐོང་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་ཤེས་མཛད་མངོན་སུམ་དང༌། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་བརྟེན་ནས། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ལ། ཡུམ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་བས། གང་ནས་གཤེགས་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ནས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་སོ། །ཀུན་འཇུག་མཁྱེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བྱས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་བརྡས་འཇུག་པའོ། །མཐོང་བ་པོ་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གསོག་གསོབ་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །མ་མཐོང་བ་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ལགས། ལན་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཡུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་སྟོན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དུ་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་དུ་སྟོན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟོང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་བསྟན་པའོ། །དབེན་པར་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དབེན་པར་སྟོན་པའོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པར་སྟོན་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར
Chinese
不与天和非天相争。造作是色至一切智之间未曾造作。不分别是对虚空说体性是不正确的。无体性是色是可为色的体性，乃至一切种智是现前的体性。彼亦于无体性中现前成佛。一切种智的十六种体性是：彼乃依于自之法，住与恭敬应为，上师自性与欢喜，于彼供养与无作，何为普入知，未见而示现，世间空性之相，说与知作现前，不可思议与寂静性，于世间想止灭，一切相自性依，说为知之体性。如是说。对于，恭敬承侍佛母，如来作已报答恩德，从何处如来之路即从彼处恭敬承侍。作者是诸法依于无体性，以无作者故，未作而成佛。普入知是佛的智慧未作，以诸法不入之表号而入。无见者示现是诸法无积聚无实义。未见而示现是色至一切智之间以无见故而示现。为何彼等以未见之故而示现？答：色至一切智之间所缘之识不生之时，佛母生如来并示现。于世间示现是色至一切智之间于世间示现说为空。于世间说五蕴为空。于世间示现是色至一切智之间于世间示现说为空。示现不可思议是色至一切智之间示现说为不可思议。示现寂静是色至一切智之间示现寂静。示现超越边际空性是，色至一切智之间示现超越边际空性
English
Not conflicting with gods and non-gods. Fabrication is uncreated from form to omniscience. Non-discrimination is that speaking of characteristics in space is not correct. Absence of characteristics is that form is the characteristic of being form, and that the nature of all knowledge is manifest. He also manifestly attained enlightenment in the absence of characteristics. The sixteen characteristics of all knowledge are: It depends on its own dharma, abiding and reverence should be done, the nature of the lama and joy, offering to it and non-action, what is all-pervading knowledge, showing what has not been seen, the aspect of emptiness of the world, speaking and knowing making manifest, inconceivable and showing peace. In the cessation of worldly perception, all aspects depend on self-nature, it is said to be the nature of knowledge. As it is said. To, reverently serve the mother, having done thus the Tathagata repays the kindness, from wherever the path of the Tathagata is, from that very place reverently serve. The doer is that all dharmas depend on the absence of characteristics, because there is no doer, he becomes enlightened without doing. All-pervading knowledge is the wisdom of the Buddha, which is uncreated, enters by the symbol of not entering all dharmas. Showing without a seer is that all dharmas have no accumulation and no essence. Showing the unseen is showing because there is no seeing from form to omniscience. Why do they show because they have not seen? Answer: When the consciousness that focuses on form to omniscience does not arise, the Buddha-mother gives birth to and shows the Tathagata. Showing in the world is showing in the world that from form to omniscience is called empty. In the world it is said that the five aggregates are empty. Showing in the world is showing that from form to omniscience it is called empty in the world. Showing the inconceivable is showing that from form to omniscience it is called inconceivable. Showing solitude is showing solitude from form to omniscience. Showing emptiness beyond extremes is, from form to omniscience, showing emptiness beyond extremes.