Chinese
也。诸法无所缘，发起乃为大义。如是者，即是般若波罗蜜多。殊胜乃五度之殊胜，如眼目一般，其余度如盲人无所依。不于一切显现者，乃舍利子请问：般若波罗蜜多应如何修习？佛告之：于色乃至一切智之间不作意，无生，无灭，无所缘，无畏惧之方式，则一切皆不修。舍利子请问：不修者为何？佛告之：凡所有皆不求得，如善等十一所缘。以相之方式，不求得一切种智，乃入般若波罗蜜多之数。诸法无所缘而发起者，乃求得也。不求得也。般若波罗蜜多乃积聚也。若作是念为积聚者，则远离般若波罗蜜多，故信解般若波罗蜜多者，则不于色乃至一切智之间信解也。大义者，谓母者，不于色乃至一切智之间作大，不作小。不作聚。不作广。不作有量。不作无量。不作广大，不作小。不作具力，不作无力。若菩萨依六度而作五者，则非与母相应之果。何以故？于色乃至一切智之间作五者，则成彼之大所缘。具所缘之念者，无菩提也。十大者，谓有情及色乃至一切智之间无生，无事物，自生之清净，无自性，空性，寂静，无有，不可思议，无有变异，无有现证菩提，及无有力量成就之故，故母为大。修习品第二十六竟。章节。
English
Also. The dharmas are without object, initiating is the great meaning. That is the Prajñāpāramitā. The supreme is the supreme of the five perfections, like the eyes, the other perfections are like a blind person without support. Not manifesting to all is when Śāriputra asked: How should the Prajñāpāramitā be practiced? The Buddha said: From form to all-knowing, do not make intention, without birth, without cessation, without object, without fear, then everything is not practiced. Śāriputra asked: What is not practiced? The Buddha said: All that is not sought, such as the eleven objects of goodness, etc. In the manner of characteristics, not seeking all-knowing, it enters the number of Prajñāpāramitā. The dharmas are initiated without object, which is to seek. It is not to seek. Prajñāpāramitā is accumulation. If one thinks of it as accumulation, then one is far from Prajñāpāramitā, so those who believe in Prajñāpāramitā do not believe from form to all-knowing. The great meaning is that the mother does not make great or small from form to all-knowing. Do not make a collection. Do not make it wide. Do not make it measurable. Do not make it immeasurable. Do not make it vast, do not make it small. Do not make it powerful, do not make it powerless. If a Bodhisattva relies on the six perfections and makes five, then it is not the fruit corresponding to the mother. Why? Making five from form to all-knowing becomes its great object. Those with the thought of object have no Bodhi. The ten great ones are that sentient beings and from form to all-knowing are without birth, without things, the purity of self-arising, without self-nature, emptiness, stillness, non-existence, inconceivable, without change, without manifest enlightenment, and without the accomplishment of power, therefore the mother is great. The end of the twenty-sixth chapter on practice. Chapter.
Tibetan
་འདི་ནས་རྣམ་དག་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་དག་དངོས་བསྟན་པའོ། །དངོས་ལ་ལྔ་སྟེ། རྣམ་དག་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་དག་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་དག་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་དག་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའོ། །རྣམ་དག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་དང༌། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ། སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་ཡང་ཡུམ་མཐོང་ངམ་ཐོས་ན་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་མོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། ཡུམ་མཐོང་བ་དང་བལྟ་བར་ནུས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་ལ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་མཐོང་མི་ཐོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་མི་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྣམ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི། བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་མང་པོ་མཐོང་སྟེ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པ་ཐོས་ན་ད་ལྟ་བྱོལ་ནས་གུད་དུ་དོང་སྟེ། སྔོན་ཡང་གུད་དུ་བྱོལ་བྱོལ་བ་ཤེས་རབ་འཆལ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བསགས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་དམྱལ་བར་སྐྱེའོ། །དེར་མེ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་པའི་ཚེའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་གྱི་དམྱལ་བར་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་སུ་འགྱུར་རོ། །བརྒྱ་ལ་མིར་སྐྱེས་ནའང་དམུས་ལོང་དང་མཛེ་ཅན་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མི་གྲག་པར་འགྱུར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། མཚམས་མ་མཆིས་པ་ལྔས་ཀྱང་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་སུག་ལས་བགྱིས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕོད་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བསགས་པ་ནག་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་བདག་གི་རྒྱུད་ཀྱང་དུག་ཅན་དུ་བྱས་ནས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱང་དུག་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐོས་པར་ཡང་མ་གནང་ན། བལྟར་མི་རུང་འགྲོགས་སུ་ལྟ་ག་ལ་མཆིས། ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བསགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ནི་བཀའ་མ་སྩལ་ཏོ། །རྣ
Chinese
此處闡述了清淨的生起和不生起之因，以及清淨的本質。本質有五種： общей 清淨的總體闡述、聲聞的清淨、緣覺的清淨、菩薩的清淨，以及佛陀的極其廣大的清淨。清淨生起之因是： 佛陀的教導和布施等， 以及善巧方便者， 以及對此有信心的因。 這是說菩薩行於母道，供養無量佛陀，從無數劫以來，從發起最初的心到圓滿六度。如今，見到或聽到母親，便想見到導師。善現請問：能否見到和觀看母親？ 佛陀開示：從六度到一切種智，因為對法沒有執著，所以既不見也不聞。不見即是般若波羅蜜多。清淨不生起之因是： 被魔的稠密所壓制， 不信奉甚深之法， 對蘊等有顯著的執著， 被惡友所控制。 這是說，善男子見到許多佛陀，以執著的方式行於六度，若以不執著的方式聽聞導師，如今便會逃離並獨自前往。過去也曾獨自逃離，積累了使智慧墮落的業，因此會生於十方世界的地獄中。在那裡，當被火等摧毀時，也會生於其他世界的地獄中。同樣，也會轉生為旁生和餓鬼。即使百次轉生為人，也會變成盲人和麻風病人等，聽不到三寶的名號。舍利子請問：僅僅是造作了五無間罪的形象，也無法忍受會捨棄佛法的業。佛陀開示：正是如此。積累了會捨棄佛法的業，那種具有黑色本性的業，既使自己的相續變成有毒，也使他人的相續變成有毒，即使不允許聽聞，又怎麼能觀看和與之交往呢？對於積累了會捨棄佛法的業的身體的量，佛陀沒有開示。
English
Here, the causes of the arising and non-arising of purity are explained, as well as the nature of purity itself. There are five aspects to this nature: the general explanation of purity, the purity of the Shravakas, the purity of the Pratyekabuddhas, the purity of the Bodhisattvas, and the exceedingly vast purity of the Buddhas. The causes for the arising of purity are: The teachings of the Buddhas and offerings, etc., And whoever is skilled in means, And the causes of faith in this. This refers to Bodhisattvas practicing with the mother, honoring immeasurable Buddhas, entering from countless eons, from generating the first mind to perfecting the six paramitas. Even now, upon seeing or hearing the mother, they think they see the teacher. Subhuti asked: Is it possible to see and behold the mother? The Buddha replied: From the six paramitas to omniscience, because there is no attachment to the Dharma, one neither sees nor hears. Not seeing is itself the Prajnaparamita. The causes for the non-arising of purity are: Being oppressed by the density of demons, Not having faith in the profound Dharma, Having manifest attachment to the skandhas, etc., Being seized by evil friends. This refers to sons of good family who have seen many Buddhas, practicing the six paramitas with attachment. If they hear the teacher without attachment, they will now flee and go alone. In the past, they also fled alone, accumulating the karma that causes wisdom to degenerate, and therefore they will be born in the hells of the ten directions. There, when destroyed by fire, etc., they will also be born in the hells of other realms. Similarly, they will also be transformed into animals and pretas. Even if they are born as humans a hundred times, they will become blind and lepers, etc., unable to hear the sound of the Three Jewels. Shariputra asked: Even the mere image of one who has committed the five heinous crimes cannot bear the karma that causes one to abandon the Dharma. The Buddha replied: It is just so. Accumulating the karma that causes one to abandon the Dharma, that karma with a black nature, both makes one's own lineage poisonous and makes the lineage of others poisonous. Even if it is not allowed to be heard, how can one look upon it and associate with it? The Buddha did not reveal the measure of the body that has accumulated the karma that causes one to abandon the Dharma.
Tibetan
མ་པར་དག་པ་ནི། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །བཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །རྣམ་དག་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟབ་པའི་ཡུམ་དེ་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དུས་གསུམ་རྣམས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིས་ན། གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པས་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ ཐ་མི་དད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་དག་པར་བྱ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དག་པར་བྱེད་པའོ། །དག་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ལའོ། །གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ནི་བློས་སོ། །སོ་སོ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་གྲོལ་བ་ནི་རྣམ་དག་གོ །རྣམ་དག་ནི་རྣམ་བཅད་དེ་དགག་ཏུ་མེད་པའོ། །ཡོངས་དག་ནི་ཡོངས་གཅོད་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་ནི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་དག་ནི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བཅུ་གཉིས་རྣམ་དག་ཡོངས་དག་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་དག་ཡོངས་དག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིའོ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དག་ནི་རང་རྒྱལ་གྱིའོ། །ཕར་ཕྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་རྣམ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟ་བའི་རྣམ་དག་ནི་ཕར་ཕྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་དག་པ། ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་དག །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཞེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་དག་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་དུས་གསུམ་དག་པའོ། །དམྱལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་ས་དགུའི་རྣམ་དག །གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཟུང་གསུམ་ཡ་དྲུག་སྟོན།
Chinese
原本清净，果清净色等，清净性即是为何？彼二者非异，以无间断故说为清净。总示清净是，那般深奥之母为何？ 赐言：色乃至遍智之间的三时皆未缚未解脱。 何以故？色极清净故果极清净，果极清净故色极清净。如是则色极清净与果极清净，此二无二，无二可作，非异不相异。色等是当清净者，般若波罗蜜多是能清净者，清净之果是预流等，无二是于事物，无二可作是于心，非异是总相。总之，一切法从总相与自相中解脱即是清净。清净是极断，不可破斥。永净是永断，不可成立，法性之义无破立是名。又，正净是色完全清净故，般若波罗蜜多完全清净等。差别之清净是，烦恼所知道三之，衰损故声闻缘觉与，佛子等之清净也，佛一切极清净。说是行者十二，清净永净，三时之清净永净是声闻之。十二缘起之清净是缘觉之。从度到佛之不共法之间的清净是菩萨。佛之清净是极清净中有二，如所有之清净是从度到佛之不共法之间极清净，蕴界处极清净。 遍一切烦恼极清净故，一切种智极清净，如是说。一切种智极清净故，遍一切烦恼极清净。六度等极清净故，三时清净。地狱品第二十七竟。此品显示九地之清净，基智之双三，支分六。
English
Originally pure, the fruit is pure, such as form, etc. What is the nature of purity? These two are not different, and are said to be pure because there is no interruption. The general indication of purity is, what is that profound mother? It is said: The three times from form to omniscience are neither bound nor liberated. Why is that? Because form is completely pure, the fruit is completely pure. Because the fruit is completely pure, form is completely pure. Thus, form being completely pure and the fruit being completely pure, these two are not two, cannot be made into two, are not different, and are not non-different. Form, etc., are to be purified. Prajnaparamita is the purifier. The fruit of purity is srotapanna, etc. Non-duality is in things. Non-dual action is in mind. Non-difference is the general characteristic. In short, all dharmas are liberated from general and specific characteristics, which is purity. Purity is the ultimate severance, which cannot be refuted. Complete purity is complete severance, which cannot be established. The meaning of dharmata is said to be without refutation or establishment. Also, true purity is because form is completely pure, prajnaparamita is completely pure, and so on. The specific purity is: Due to the decline of the three of affliction, knowledge, and path, the purity of disciples, pratyekabuddhas, and bodhisattvas. The Buddha is all extremely pure. It is said that the twelve doers, purity and complete purity, the purity and complete purity of the three times, belong to the Shravakas. The purity of the twelve links of dependent origination belongs to the Pratyekabuddhas. The purity from the perfections to the unmixed dharmas of the Buddha belongs to the Bodhisattvas. The purity of the Buddha is extremely pure, and there are two aspects to it. The purity of suchness is the extreme purity from the perfections to the unmixed dharmas of the Buddha. The aggregates, elements, and sense bases are extremely pure. Because all afflictions are extremely pure, all-knowingness is extremely pure, so it is said. Because all-knowingness is extremely pure, all afflictions are extremely pure. Because the six perfections, etc., are extremely pure, the three times are pure. The twenty-seventh chapter, the Hell Chapter, is completed. This chapter shows the purity of the nine grounds, the three pairs of the base knowledge, and the six branches.