Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱིན་ན་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །དྲུག་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྟན་ན་ཆེའོ། །བདུན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་མ་གཉིས་སུ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་གཉིས་མེད་པ་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །བརྒྱད་པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་བས་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྟན་ན་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །དགུ་པ་ཡུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྟོན་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་མ་ལྟ་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྔགས་པ་དང་པོ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་གི་སེམས་ཅན་རྒྱུན་ཞུགས་པ་ལ་བཀོད་པ། གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་བ། གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལ། བཞི་པ་དགྲ་བཅོམ་ལ། ལྔ་པ་རང་རྒྱལ་ལ། དྲུག་པ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པ། བདུན་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཀོད་པ། བརྒྱད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པ་བས། དགུ་པ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་བར་འདོད་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་དང་བཅས་པ་ཡི་གེ་དང་བཅས་པར་བྱིན་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་སྟེ། དེ་ཅིས་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གདུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །། ལེའུ་འདི་ནས་བསྔོ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གཉིས་ལས། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡི་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དང༌། །དབེན་དང་སངས་རྒྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རང་བཞིན་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཐབས་བཅས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །ཁམས་གསུམ་གཏགས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་བདག་ཉིད་དེ། །བསྔོ་བའི་མཆོག་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་པ་ལས། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྔོ་བ་ནི། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། ཉན་རང་ནི་རང་གི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་མ་བསྟན་ན་མོས་པ་ལྡོག་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྦྱངས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བའོ། །མི་དམིགས་པའི་བསྔོ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་སྦྱིན་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བསྔོ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་མི་བྱེད། མཚན་མར་ཡང་མི་བྱེད། །འདུ་ཤེས་པར་ཡང་མི་བྱེད་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དབེན་པའི་བསྔོ་བ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པར་བསྔོ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པར་བསྔོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་བའི་རྟ་བ་ཅི་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་བསྔོ་བའོ། །ཐབས་མཁས་པའི་བསྔོ་བ་ནི་ཚོགས་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ནི་མཚན་བཅས་ཀྱིས་བསྔོས་ན་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་དང་འདྲེས་པ་དང་འདྲ་བས་མཚན་མ་མེད་པར་བསྔོ་བའོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གི་བསྔོ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་གི་བསྔོ་བའོ། །ཁམས་གསུམ་དུ་མ་གཏོགས་པའི་བསྔོ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པ་དུས་གསུམ་ལས་འདས་པ་དེ་མཚན་མའམ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིས་ན། དེ་ལ་རང་ བཞིན་མེད་དོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྱུང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་ཚད་མེད་པ་བཞི་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ལ་བཀོད་པ་བས་འབྲིང་གི་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་རོ། །ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཅན་དུ་བསྔོ་བ་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པ་མེད་པ་མཚན་མ་མེད་པ་གོས་པ་མེད་པར་བསྔོས་ན་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་ཐབས་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཡི་རང་བ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཡིད་བྱེད་པ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་འདིར་བརྗོད་དོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མཆོག་རབ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་པས། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བསྔོ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།སྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་ལས། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མའོ། །མཆོག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་མཆོག་སྤྱན་འདྲ་བ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་གཞན་ནི་དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །ཀུན་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ཡང་མི་སྒྲུབ་པོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། མི་སྒྲུབ་པ་དེ་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་བཅུ་གཅིག །མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གསོག་གོ །གསོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་ཡུམ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཆེ་བར་མི་བགྱིད་ཆུང་བར་མི་བགྱིད། འདུ་བར་མི་བགྱིད། ཡངས་པར་མི་བགྱིད། ཚད་མཆིས་པར་མི་བགྱིད། ཚད་མ་མཆིས་པར་མི་བགྱིད། རྒྱ་ཆེ་བར་མི་བགྱིད་ཆུང་བར་མི་བགྱིད། མཐུ་དང་ལྡན་པར་མི་བགྱིད་མཐུ་མ་མཆིས་པར་མི་བགྱིད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ལྔར་བགྱིད་ན་ཡུམ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིས་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལྔར་བགྱིད་པ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད་དོ། །ཆེན་པོ་བཅུ་ནི་སེམས་ཅན་དང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་དག་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མ་མཆིས་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་མ་མཆིས་པ་དང༌། སྟོབས་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཆེ་བའོ། །སྒྲུབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།ལེའུ
Chinese
给予般若波罗蜜多，功德大。第六，如理作意，宣说真实义，功德大。第七，般若波罗蜜多的意义，非二，非不二，乃至无二，功德大。第八，胜过供养三千世界的佛，宣说佛母的意义，功德大。第九，不示现佛母的形象无常等等。善男子，修习般若波罗蜜多，也不要观看色法无常等等。等等。 第一赞叹，将三千大千世界的众生安置于预流果。第二，安置于一来果。第三，安置于不来果。第四，安置于阿罗汉果。第五，安置于独觉果。第六，安置于菩提。第七，安置于不退转地。第八，胜过安置于无上菩提。第九，对于想要快速成佛的众生，给予具有意义和文字的般若波罗蜜多，功德大。为什么呢？因为越是接近圆满菩提，就越是受到般若波罗蜜多的滋养。功德品类之章，第二十四。 从这一章开始，在回向和随喜二者中，完全回向是特别殊胜的。它的作用是最好的。它是无所缘的，具有不颠倒的特征。具有寂静和佛陀功德的集合，是自性忆念的行境。具有方便和无相，随喜佛陀，以及非三界所摄，小、中、大的功德大生之自性。回向之最胜有三种。 如是说。殊胜的回向是，慈氏菩萨所说：声闻和独觉是为自己的利益而回向，菩萨是为他人的利益而回向，因此更为殊胜。对于初学者，如果不显示有相，就会失去信心。对于已经修习六度者，则以不执著的方式回向。不执著的回向是，善现所说：从发起最初发心，到布施，乃至十八不共佛法，都以不执著的方式。
English
Giving the Prajñāpāramitā brings great merit. Sixth, properly attending to it and explaining the true meaning brings great merit. Seventh, the meaning of the Prajñāpāramitā, which is non-dual, non-non-dual, and so on, the absence of duality, brings great merit. Eighth, more meritorious than honoring the Buddhas of the three thousand worlds is explaining the meaning of the Mother. Ninth, not showing the impermanence of the Mother's image, and so on. Son of good family, cultivate the Prajñāpāramitā and do not look at form as impermanent, and so on. And so on. The first praise is to place the sentient beings of the thousandfold great thousand worlds in the stream-enterer fruit. Second, to place them in the once-returner fruit. Third, to place them in the non-returner fruit. Fourth, to place them in the Arhat fruit. Fifth, to place them in the Pratyekabuddha fruit. Sixth, to place them in Bodhi. Seventh, to place them in the irreversible stage. Eighth, it is better than placing them in unsurpassed Bodhi. Ninth, giving the Prajñāpāramitā, complete with meaning and letters, to a sentient being who desires to quickly become a Buddha brings great merit. Why? Because the closer one gets to perfect Bodhi, the more one is nourished by the Pāramitās. This is the twenty-fourth chapter, the chapter on the categories of merit. From this chapter onwards, among the two, dedication and rejoicing, complete dedication is particularly special. Its action is supreme. It is without object, possessing the characteristic of being non-inverted. It possesses the collection of solitude and Buddha's merits, is the object of recollection of self-nature. Possessing skillful means and being without characteristics, rejoicing in the Buddha, and not being included in the three realms, it is the nature of the great arising of small, medium, and large merits. The best of dedication has three aspects. As it is said. The special dedication is what Maitreya said: the Shravakas and Pratyekabuddhas dedicate for their own benefit, while the Bodhisattvas dedicate for the benefit of others, therefore it is more special. For beginners, if one does not show with characteristics, faith will be lost. For those who have trained in the six Pāramitās, one dedicates in a non-clinging manner. The non-clinging dedication is what Subhuti said: from generating the first thought of enlightenment, to giving, up to the eighteen unshared qualities of the Buddha, all in a non-clinging manner.
Chinese
是回向。不颠倒的回向是不如此执著，也不作意于相，也不作意于念，则是不颠倒。寂静的回向是从色蕴到一切智之间，回向于自性寂静。忆念佛等僧众自性的回向是对于佛和菩萨以及凡夫俗子的善根，凡所有者不执著而回向。善巧方便的回向是作为积聚等的方便。无相的回向是以有相回向，犹如美食掺杂毒药一般，因此无相回向。随喜佛的回向是随顺过去诸佛等如何回向，如是如是随顺的回向。不属于三界的回向是菩萨享用母体时，从色蕴到一切智之间不属于三界，超越三时，不能以相或执著的方式回向。为何不能呢？因为那没有自性。凡是没有自性的，那就是无事物，因为无事物，所以不能回向无事物。大福德产生的微小是指以十善和四禅、四无量、四无色为基础，比中等的须陀洹到独觉之间更殊胜。伟大的是指将三千大千世界的众生都执著地回向，不如将菩萨无执著、无相、无染污地回向，这样福德更大。随喜是以方便和不执著等，随喜善根，随喜作意，在此说为是修习。对于佛和菩萨以及凡夫俗子的善根，以执著的方式随喜，不如以不执著的方式随喜最为殊胜。例如，胜过供养三千大千世界的如来，以不执著的方式随喜最为殊胜。随喜和回向品第二十五。修法有五种，其中，它的自性是至高无上的，不应普遍显现于一切。
English
This is the dedication. Undistorted dedication is not clinging in this way, nor is it made to appearance, nor is it made to thought, then it is undistorted. Solitary dedication is from form to omniscience, dedicating to the nature of solitude. Dedication to the remembrance of the nature of the Sangha such as the Buddha is to dedicate without clinging to whatever good roots there are of the Buddha and Bodhisattvas and ordinary people. Skillful means dedication is the means to accumulate and so on. Dedication without characteristics is like good food mixed with poison if dedicated with characteristics, therefore dedicate without characteristics. Dedication of following the Buddha's rejoicing is to dedicate following how the Buddhas of the past and so on dedicated. Dedication that does not belong to the three realms is when the Bodhisattva enjoys the mother, from form to omniscience, it does not belong to the three realms, it transcends the three times, it cannot be dedicated in the manner of characteristics or clinging. Why not? Because it has no nature. Whatever has no nature is no thing, because there is no thing, so it is not possible to dedicate no thing. The small of the great merit arising is more excellent than the arrangement of the ten virtues and the four meditations, the four immeasurables, the four formless ones, from the intermediate Stream-enterer to the Solitary Buddha. The great is better to dedicate the Bodhisattva without clinging, without characteristics, without defilement, than to dedicate all sentient beings of the three thousand great thousand worlds with clinging, then the merit is greater. Rejoicing is with skillful means and non-clinging, rejoicing in the roots of virtue, rejoicing in attention, here it is said to be meditation. To rejoice in the roots of virtue of the Buddha and Bodhisattvas and ordinary people in a clinging manner is most excellent than to rejoice in a non-clinging manner. For example, it is more excellent to rejoice in a non-clinging manner than to serve the Thus-gone One of the three thousand worlds. The twenty-fifth chapter, the chapter of rejoicing and dedication. There are five practices, among them, its nature is supreme, it should not be universally manifested to all.