Tibetan
་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས། བརྒྱད་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ། དགུ་པ་སྟོབས་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། གཟུགས་ཀྱང་གཞན་མ་ལགས། སྒྱུ་མའང་གཞན་མ་ལགས། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་ སྦྱར་རོ། །སྐྱེས་བུ་བཏགས་པའི་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་རྒྱུ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལས་དང་པོའི་སྒྱུ་མ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཡོད་དམ། གཉིས་པ་སྒྱུ་མ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་ཡོད་དམ། གསུམ་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་མེད་པ་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་པར་འགྱུར་རམ། བཞི་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནམ། ལྔ་པ་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འདི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་རམ། དྲུག་པ་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་མེད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མེད་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་གསུམ་ལ་བསླབས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། བདུན་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡུམ་ལ་བསླབས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། བརྒྱད་པ་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡུམ་ལ་བསླབས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། དགུ་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ནི་འཁྲུལ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟ་བུ་སྟེ་ཡུམ་ལ་སློབ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའང་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། དེ་སྐད་བསྟན་ཅིང་བཤད་ན་འཇིགས་ཤིང་དངང་བར་མི་འགྱུར་ལགས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཐབས་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ན་མི་འཇིགས། ཐབས་མི་མཁས་པའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དང་ཕྲད་ཟིན་ན་འཇིགས་སོ། །སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་སོགས་ཀྱིས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ། ཐབས་མཁས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། དབེན་ཞེས་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཐབས་སུ་སྟོན་པ་ལས། །ཕུང
Chinese
以诸法。第八圣谛等。九力诸佛之不共法十八。 善现白言：色亦非异，幻亦非异，色即是幻，幻即是幻，幻即是色。如是于一切。 士夫假立之分别，谓为决定生起之因，于最初之幻有生灭耶？二者，幻有染污及清净耶？三者，无生灭、无染污及清净者，彼决定生起耶？四者，于五取蕴，菩萨乃是名言安立耶？五者，唯名言故，此五取蕴有生有灭耶？六者，无名言、无身语意三、无生灭者，于彼三学，则决定生起一切相智耶？七者，此五蕴于母学，且决定生起耶？八者，如八种幻喻之五蕴，于母学已，决定生起耶？九者，五蕴如八种幻喻，于母无学亦无决定生起。 善现白言：如是开示及宣说，岂不怖畏惊恐耶？ 佛告之言：若遇善巧方便之善知识，则不怖畏。若遇不善巧方便之恶友，则怖畏。 心不怯弱等。示现无自性等。舍彼之相违品，乃一切时之摄持。 如是者，善巧方便者，谓菩萨于母行时，以具足一切相智之心，于五蕴观为无常、苦、无我、寂静、空性、无相、无愿、无作、寂静，而各别分别，然不缘及。如是于五蕴，以九法之相各别分别，然不缘及。彼即由还灭之门，于波罗蜜多六之方便中示现。蕴。
English
With all dharmas. Eighth, the Noble Truths, etc. Ninth, the powers, the eighteen unshared qualities of the Buddhas. Subhuti asked: Form is not different, illusion is not different, form itself is illusion, illusion itself is illusion, illusion itself is form. Likewise, apply to all. The conceptualization of a person being posited, is it shown to be without a cause for definite arising? Firstly, does illusion have arising and ceasing? Secondly, does illusion have defilement and purification? Thirdly, will that which has no arising and ceasing, no defilement and purification, definitely arise? Fourthly, are the five aggregates of grasping designated as "Bodhisattva" in name and convention? Fifthly, by mere name and convention, do these five aggregates of grasping arise and cease? Sixthly, without name and convention, without body, speech, and mind, without arising and ceasing, if one trains in these three, will one definitely attain omniscience? Seventhly, will these five aggregates, by training in the Mother, definitely arise? Eighthly, will these five aggregates, like the eight examples of illusion, definitely arise after training in the Mother? Ninthly, the five aggregates are like the eight examples of illusion; there is neither learning in the Mother nor definite arising. Subhuti asked: If it is taught and explained in this way, will one not become frightened and terrified? The Buddha replied: If one encounters a virtuous friend who is skilled in means, one will not be afraid. If one encounters an evil friend who is unskilled in means, one will be afraid. Not being faint of heart, etc. Shows the absence of inherent existence, etc. Abandoning its opposing side is the complete holding in every way. As for that, being skilled in means means that when a Bodhisattva engages with the Mother, with a mind endowed with omniscience, one individually discerns the five aggregates as impermanent, suffering, selfless, peaceful, empty, signless, wishless, uncompounded, and solitary, yet one does not fixate on them. Likewise, one individually discerns the five aggregates in the aspect of the nine dharmas, yet one does not fixate on them. That very thing, through the door of cessation, is shown as the means of the six perfections. Aggregates.
Tibetan
་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཉན་རང་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་ བ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུ་པོ་དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་མོས་ཤིང་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བར་སྤྲོ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཆོས་དགུ་པོ་དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། དེ་མ་ཡིན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་མི་དགེ་བ་གཞན་གྱི་གོ་མི་འབྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རོ། །ཐབས་མཁས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ན་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཆོས་དགུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐབས་མི་མཁས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་ཞིང་དམིགས་ཏེ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་ལྡན་པས་གཟུགས་སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དམིགས་ཤིང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལའོ། །དེས་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་འཇིགས་ཤིང་དངང་སྐྲག་གོ །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་པ་དྲུག །ཉན་ཐོས་ཕ་མ་མཁན་སློབ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དང་བཅུས་སྟོན་པ་ལས། དང་པོ་དབྱེས་འཛུད་པའི་བདུན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་པ་མེད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེག
Chinese
以不执著五蕴和九法的方式宣说佛法，是布施波罗蜜多。以不执著五蕴和九法的方式作意，并且不与声闻和独觉的作意相应，是持戒波罗蜜多。以不执著五蕴和九法的方式信解和忍耐，是忍辱波罗蜜多。以不执著五蕴和九法的方式作意，并且不舍弃对一切种智的希求而欢喜，是精进波罗蜜多。以不执著五蕴和九法的方式作意，并且不与声闻和独觉的作意相应，而且不分别那些成为菩提障碍的非善法，是禅定波罗蜜多。以空性来说，色不是空，色即是空性。空性也是色。同样，直到十八不共佛法。具有善巧方便的菩萨，听到这个教法不会恐惧。善知识是从色到一切种智，以不执著九法的方式为众生宣说佛法，并且不将一切善根回向于声闻和独觉的果位，而是完全回向于一切种智。被善知识摄受的菩萨不会恐惧。不善巧方便的菩萨，在与明妃行事时，观修六波罗蜜多，执著于所观修的，以执著的方式生起我慢，并且不与一切种智相应，执著于色等十八空性，以执著的方式生起我慢，同样，直到一切种智。他听到这个教法后会害怕、惊慌和恐惧。恶友是做了六种佛的装相，以及声闻父母、堪布、阿阇黎、比丘的十种装相来宣说佛法。首先，破坏性的七种行为是使人对波罗蜜多没有信心，这就是如来。
English
Teaching the Dharma in a way that does not cling to the five aggregates and the nine dharmas is the perfection of generosity. Focusing on the five aggregates and the nine dharmas in a way that does not cling to them, and not being associated with the focus of hearers and solitary realizers, is the perfection of discipline. Believing in and enduring the five aggregates and the nine dharmas in a way that does not cling to them is the perfection of patience. Focusing on the five aggregates and the nine dharmas in a way that does not cling to them, and rejoicing without abandoning the mind of omniscience, is the perfection of diligence. Focusing on the five aggregates and the nine dharmas in a way that does not cling to them, and not being associated with the focus of hearers and solitary realizers, and not distinguishing those non-virtuous things that become obstacles to enlightenment, is the perfection of meditation. In terms of emptiness, form is not empty, but form itself is emptiness. Emptiness is also form. Similarly, up to the eighteen unshared qualities of a Buddha. A bodhisattva who possesses skillful means will not be afraid upon hearing this teaching. A virtuous friend teaches the Dharma to sentient beings from form to omniscience in a way that does not cling to the nine dharmas, and does not dedicate all roots of virtue to the level of hearers and solitary realizers, but completely dedicates them to omniscience. A bodhisattva who is completely embraced by a virtuous friend will not be afraid. An unskillful bodhisattva, when engaging with a consort, meditates on the six perfections, clings to what is meditated on, and generates pride in a clinging manner, and not being associated with omniscience, clings to the eighteen emptinesses such as form, and generates pride in a clinging manner, and similarly, up to omniscience. Upon hearing this teaching, he will be afraid, alarmed, and terrified. A bad friend is one who makes six appearances of a Buddha, and ten appearances of hearers, parents, Khenpo, Acharya, and Bhikshu to teach the Dharma. First, the seven destructive actions are to make people have no faith in the perfections, this is the Tathagata.