Tibetan
་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྟག་སྟེ། མི་དམིགས་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་སྐད་བཤད་པ་ལ་མི་འཇིགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་དང་མ་བྲལ་བའོ། །བཟོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་ཡི་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལས། བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་ དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་རང་ཞིན་ནི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་དེ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད་ནི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲེའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་གིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡོངས་སུ་དག །ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་དག །སྐྱེ་གནས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་ནམ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་མཆོག་ཆེ་འབྲིང་གསུམ་དང༌། གཟུང་རྟོག་གཉིས་སྟོན་པ་ལས། བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་ཅིང་མོས་པ་མེད་པ་སྟོན་པ་ལས། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་དང༌། བདག་ཡོད་མེད་དང༌། ཞི་མ་ཞི་དང༌། དབེན་མི་དབེན་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཐབས་མི་མཁས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་བསྒྲེའོ། །བདག་ནི་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་དང༌། གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཐབས་མི་མཁས་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐབས་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བྱ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་མོས་ཤིང་འདུ་ཤེས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པས་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ལ་སྤྱོད་དེ། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་གྲོལ་བར་བརྗོད་དོ། །དེས་ཀུན་ལ་བསྒྲེའོ། །དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་བའི་སྐལ་བ་མེད་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐབས་མི་མཁས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོ་དངོས་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ ཐབས་མཁས་པར་ཤེས་པར་བྱ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་དང༌། བདག་ཡོད་མེད་དང༌། ཞི་མ་ཞི་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་མེད་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་མེད་དང༌། དབེན་པ་དང་མི་དབེན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིས་ན། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལས་སྣང་སྟོང་བཞི་སྦྱོར་དང༌། སྤྱོད་མི་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞི་རུ་མི་དམིགས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་ཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་པས་ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པར་སངས་རྒྱའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམས་ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད་པ་ནི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བདག་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་དང་
Chinese
被认为是度到彼岸，如果不执著，那就是在行般若波罗蜜多。所有最极顶点的相都不可执著，因为是十八空，所以蕴不被执著。在佛和菩提之间没有，也不执著。如果说这些话不害怕，那就是菩萨没有离开佛母。安忍的等持是：色等自性无自性，彼无有之自性，彼等不生无出离，清净及彼之相无，不依彼之相故，无信非信之想。从这些话中可知，小安忍的所缘是从色到一切智之间的自性，是与自性分离的。菩萨行般若波罗蜜多，如实了知。小安忍的相，那没有的自性，是舍利子说的：从色到一切智之间的自性是怎样的？善现说：从色到一切智之间的自性是没有实物的。中安忍的所缘，那些不生无出离，是说色以色空，没有生和出离。同样地类推。中安忍的清净是身语完全清净，烦恼完全清净，生处完全清净，并且永远不会与佛薄伽梵分离。这是普遍行为工巧之章，第五章。从这一章开始，讲述大安忍和上中下三种殊胜法，以及能取所取二者。其中，大安忍的所缘是无相且无信解，从显示这些开始，显示其不相顺的方面是，菩萨在行佛母时，如果执著于色是常、无常，乐、苦，有我、无我，寂静、不寂静，远离、不远离，那就是执著于相，是不善巧方便。同样地，一切都类推。我行佛母和不行佛母，以及二者和非二者，如果执著，那就是执著于相，是不善巧方便。舍利子说：为什么知道是不善巧方便？善现说：菩萨在行佛母时。
English
It is considered to have reached the other shore, and if there is no attachment, then it is practicing Prajñāpāramitā. All the aspects of the supreme peak are not to be clung to, because they are the eighteen emptinesses, so the aggregates are not clung to. There is nothing between Buddha and Bodhi, and there is no clinging. If one is not afraid to say these words, then the Bodhisattva has not separated from the Mother. The Samādhi of Endurance is: Form, etc., nature without nature. That which is without that nature. Those are unborn, without definite arising. Pure and without its characteristics. Not relying on its characteristics. Without belief or disbelief. From these words, the object of the Lesser Endurance is that the nature from form to omniscience is separate from nature. Bodhisattvas practice Prajñāpāramitā and truly know as it is. The aspect of the Lesser Endurance, that non-existent nature, is what Śāriputra said: What is the nature from form to omniscience? Subhūti said: The nature from form to omniscience is without substance. The object of the Intermediate Endurance, those unborn without definite arising, is that form is empty of form, without birth and definite arising. Similarly, infer. The purity of the Intermediate Endurance is that body and speech are completely pure, afflictions are completely pure, the place of birth is completely pure, and will never be separated from the Buddha Bhagavan. This is the chapter on universal conduct and craftsmanship, the fifth chapter. From this chapter onwards, the Great Endurance and the three supreme Dharmas, superior, intermediate, and inferior, and the two, grasper and grasped, are taught. Among them, the objects of the Great Endurance are without characteristics and without faith. From the beginning of showing these, showing the unfavorable aspects is that when a Bodhisattva practices the Mother, if he clings to form as permanent, impermanent, happiness, suffering, self, non-self, peace, non-peace, separation, non-separation, then he is clinging to characteristics, which is unskilled means. Similarly, infer everything. If I practice the Mother and do not practice the Mother, and both and neither, if I cling, then I am clinging to characteristics, which is unskilled means. Śāriputra said: Why should it be known as unskilled means? Subhūti said: When a Bodhisattva practices the Mother.
Chinese
行持之时，如果对色执着并认知，以加持而行持对色显现的作意，那么，就不能从生、老、病、死、忧愁、念诵咒语、痛苦、不悦意、争斗中完全解脱。说的是不能从大痛苦中完全解脱。以此类推一切。如果他没有显现声闻地或者独觉地的福分，更何况是无上正等觉呢？要知道这是不善巧方便。大忍辱的真实义是舍利子所说：如何 善巧方便地了知？善现说：菩萨在行持般若波罗蜜多时，对于色是常还是无常，是乐还是苦，是有我还是无我，是寂静还是不寂静，是空还是不空，是有相还是无相，是有愿还是无愿，是寂静还是不寂静，像这样，在不行持一切法的时候，要知道这是善巧方便。那是什么原因呢？因为色的空性是什么，那不是色，从这可知，显空四合，行持不行持等等，不执着四边，因为通达一切法无实有。法胜三摩地是：三摩地的作用，预言和傲慢灭尽，三者互相本体一，三摩地不分别。如是决择分相似，是小、中、大。如是所说，小法胜的所缘，三摩地的作用是，具有称一切法无生之三摩地，如果行持那个三摩地，就能迅速无上成佛。对于那个无生三摩地，与勇敢前往等等的一百二十种三摩地全部结合。中法胜的所缘，预言和傲慢灭尽，那是从那时起，以佛陀的威力，善现说：菩萨那些三摩地的行持，是过去和现在的佛陀们所预言的，对于三摩地和自我的等持没有傲慢心。善现说：三摩地和般若波罗蜜多和
English
When practicing, if one is attached to form and cognizes it, and practices the manifestation of form through blessing, then one will not be completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, reciting mantras, suffering, displeasure, and strife. It is said that one will not be completely liberated from great suffering. Apply this to everything. If he does not have the fortune to manifest the Hearer's stage or the Solitary Buddha's stage, what need is there to mention the Unsurpassed Perfect Enlightenment? Know that this is unskilled means. The true meaning of great forbearance is what Shariputra said: How to skillfully understand? Subhuti said: When a Bodhisattva practices the Prajnaparamita, regarding form as permanent or impermanent, as happiness or suffering, as having self or no self, as peaceful or unpeaceful, as empty or not empty, as having signs or no signs, as having aspirations or no aspirations, as solitary or not solitary, like this, when not practicing all dharmas, know that this is skillful means. What is the reason for this? Because what is the emptiness of form, that is not form, from this it can be known that appearance and emptiness are combined, practicing and not practicing, etc., without clinging to the four extremes, because all dharmas are understood to be without inherent existence. The Dharma Supreme Samadhi is: The function of the Samadhi, prophecy and arrogance are exhausted, the three are mutually of one essence, the Samadhi is non-conceptual. Thus, the similar part of the decisive discrimination is small, medium, and large. As it is said, the object of the small Dharma Supreme, the function of the Samadhi is, having the Samadhi called all dharmas are unborn, if one practices that Samadhi, one can quickly attain unsurpassed Buddhahood. For that unborn Samadhi, combine it with all one hundred and twenty Samadhis such as bravely going forth. The object of the medium Dharma Supreme, prophecy and arrogance are exhausted, that is, from that time on, by the power of the Buddha, Subhuti said: The practice of those Samadhis by the Bodhisattva is prophesied by the Buddhas of the past and present, and there is no arrogance in the Samadhi and the self's absorption. Subhuti said: Samadhi and the Prajnaparamita and