Tibetan
བཞི་པའོ།། །།ལེའུ་འདི་ནས་དྲོད་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའོ། །རྩེ་མོ་ཆེ་འབྲིང་གསུམ། བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་སྟེ་བདུན་སྟོན་ནོ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་བཏགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་དྲོད་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པས་གང་ལའང་མི་གནས་པ་ནི་བདག་གིས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མ་དམིགས་མ་འཚལ་ཏེ། མིང་ཙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བགྱིད་ན་དེ་ཉིད་བདག་གིས་བགྱིས་འགྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་རྣམས་མ་མཐོང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་གང་ལ་མིང་དུ་གདགས་པར་བགྱི། ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་དེ་གནས་པ་མ་མཆིས། ཐུག་པ་མ་མཆིས། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མ་ མཆིས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིང་དེ་མ་མཆིས་པས་དེ་ལྟར་ན་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དྲོད་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམས་ནི་བརྡར་བཏགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཆོས་གང་ལ་མིང་དང་བརྡར་བགྱི་བ་དང་བཏགས་པ་དེ་ཡང༌། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བས་ཤིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་དུ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་སོ། །རྩེ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་ལ་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་པ་ལ། རྩེ་མོ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྟག་མི་རྟག་དང༌། བདེ་སྡུག་དང༌། བདག་ཡོད་མེད་དང༌། ཞི་མ་ཞི་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང༌། མཚན་མ་ཡོད་མེད། སྨོན་པ་ཡོད་མེད། དབེན་མི་དབེན་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །རྩེ་མོ་ཆུང་དུན་གྱི་རྣམ་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ངོ༌། །སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞ
Chinese
第四（品） হলো। 此品讲述中暖位和上暖位。顶位有大、中、小三种。忍位有小、中两种，共七种。色等不生不灭，离于住处，不住、不诠释、不可言说。如是等等，中暖位的所缘是，色等不生不灭，故不住于任何处，我未曾见、未曾知晓一切法增长和衰减。仅以名称称之为菩萨或般若波罗蜜多，若行增长和衰减，我将因此而后悔。世尊未曾真正见到色乃至真实边际的增长和衰减。若未见彼等，当以何名称称之为菩萨？彼等法的名称不住，不尽，不加持。何以故？因无彼名，故无住等。是故，不应于色乃至一切种智之间安住。上暖位的所缘是，一切假立之法皆不可言说。菩萨之名，以及对何法进行命名和假立，亦仅是假立，不可言说。譬如梦之名，无人能言说。如是，幻化等以及真如等，以及布施乃至真实边际，皆无人能言说。顶位的等持是：色等不住彼等，彼等无自性。彼等一之自性为一，不于彼等住于常等。彼等以彼之自性为空，凡是不执著诸法者，彼等不视其为相，故以智慧通达一切无所缘。如是说。小顶位的所缘是，不应于五蕴的常无常，乐苦，有我无我，寂静不寂静，空不空，有相无相，有愿无愿，寂静不寂静而安住。小顶位的相状。何以故？常无常等自性为空。空性为何，亦为他
English
Fourth (chapter). This chapter discusses the intermediate heat and the supreme heat. There are three types of peak positions: great, intermediate, and small. There are two types of forbearance positions: small and intermediate, totaling seven. Forms and so on are neither born nor destroyed, are separate from dwelling, do not dwell, are not designated, and are unspeakable. Such as these, the objects of the intermediate heat position are that forms and so on are neither born nor destroyed, so they do not dwell anywhere. I have not seen or known the increase or decrease of all phenomena in this way. If I were to increase or decrease by merely naming them as Bodhisattva or Prajnaparamita, I would regret it. The Bhagavan has not truly seen the increase or decrease from form to the ultimate limit. If they are not seen, what name should be given to Bodhisattva? The names of those dharmas do not abide, do not end, and are not blessed. Why? Because there is no name, so there is no dwelling and so on. Therefore, one should not dwell between form and all omniscience. The objects of the supreme heat position are that all imputed dharmas are unspeakable. The name Bodhisattva, and the naming and imputation of any dharma, are merely imputed and unspeakable. For example, the name of a dream cannot be spoken by anyone. Likewise, illusion and so on, suchness and so on, and generosity to the ultimate limit cannot be spoken by anyone. The samadhi of the peak position is: Forms and so on do not abide in them, they have no essence. Their one essence is one, and they do not abide in permanence and so on. They are empty of their essence, and whoever does not grasp the dharmas does not see them as signs, so all are completely understood by wisdom as having no object. So it is said. The objects of the small peak position are that one should not abide in the impermanence of the five aggregates, pleasure and pain, self and no-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, signs and no signs, wishes and no wishes, solitude and non-solitude. The appearance of the small peak position. Why? Because permanence and impermanence and so on are empty of their own essence. What is emptiness is also other
Tibetan
ན་མ་ཡིན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་ལ་སྦྱོར་རོ། །རྩེ་མོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང༌། བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར། རྣལ་འབྱོར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་བསྒྲེའོ། །རྩེ་མོ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ། ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་པ་ནི་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་མ་ལགས། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་རོ། །ཅི་ནས་ཀྱང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་ཡིད་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བཟུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་སོ། །རྩེ་མོ་འབྲིང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་མར་མི་མཐོང་བ་ནི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ནི་མཚན་མའོ། །མཚན་མར་བཟུང་བ་ཅིག་ལགས་ན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་དད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེས་ཀྱང་ཉི་ཚེ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞུགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་དུ་ཕྱི་ནང་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་མོས་པར་གྱུར་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ། གཟུགས་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ན་ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང༌། གང་གི །ཅི་ཞིག །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
并非如此。色等也并非其他。如是，法性与如是性及真实边际之间结合。顶端不一致的方面所示：菩萨行于母时，因方法不善而执着于我，以执着于我的心安住于色，则行于色之显现造作，不行于般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？因行于显现造作之菩萨，不为般若波罗蜜多所摄持，不入于瑜伽之等持，故不生起为一切种智。如是类推于一切。顶端中等的所缘，不执着诸法，那是什么缘故呢？色是无有可执着的，何者是无有可执着的，因其自性空故，色非实有。如是乃至真实边际。无论如何，当心思不改变任何法时，应如是观察。不执着一切法的等持之坛城，必定生起为一切种智，一切种智亦因是十八空性故，无有可执着。顶端中等的不见一切相，从色乃至佛之不共法十八之间是相。若执着于相，则外道串珠者不会获得信心，此外道亦以庸常之智慧趣入，而不执着五蕴。那是什么缘故呢？以证悟和获得彼智慧之方式，内外皆不能如实随见。那是什么缘故呢？从色乃至真实边际，内外皆不能见为四种方式。于此，外道生起信解，因一切法皆无有可执着之故，从色乃至真实边际皆不执着，此乃无有彼岸之波罗蜜多。顶端大的所缘以智慧完全了悟，般若波罗蜜多是什么？谁的？什么？什么缘故是般若波罗蜜多？
English
It is not so. Forms, etc., are also not other. Thus, the nature of reality is connected between suchness and the ultimate limit. The aspect of showing the dissimilar peak is: When a Bodhisattva engages with the mother, due to unskilled means, he clings to the self, and with a mind abiding in clinging to the self, if he abides in form, he engages in the manifestation of form, but does not engage in the Prajnaparamita. Why is that? Because a Bodhisattva who engages in manifestation is not completely grasped by the Prajnaparamita, and does not enter into meditative absorption, therefore he does not arise as the all-knowingness. Similarly, apply it to all. The object of the middle peak, not grasping phenomena, why is that? Form is that which is not completely grasped, and whatever is not completely grasped, form is not real because it is empty of its own nature. Likewise, up to the ultimate limit. In any case, one should contemplate in such a way that the mind does not change towards any phenomenon. The mandala of Samadhi that does not grasp all phenomena will definitely arise as all-knowingness, and all-knowingness is also not grasped because it is the eighteen emptinesses. The middle peak's not seeing all aspects as signs is that from form up to the eighteen unmixed qualities of the Buddha are signs. If one clings to signs, then the wandering string-wearer will not gain faith, and that wanderer also enters with ordinary wisdom and does not completely grasp the five aggregates. Why is that? Because one does not truly see inwardly and outwardly in the manner of realizing and attaining that wisdom. Why is that? Because one does not see the four aspects inwardly and outwardly from form up to the ultimate limit. Thereupon, the wanderer develops faith, and because all phenomena are ungraspable, from form up to the ultimate limit, there is no grasping, this is the Paramita that has no other shore. The object of the great peak is completely realized by wisdom. What is the Prajnaparamita? Whose? What? Why is it the Prajnaparamita?