Tibetan
པ་དང༌། བཏགས་པའི་དང༌། མཐོང་བའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་སྟེ་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་དང་པོ་འཕྲོས་པའི་ཞུས་ལན་དང༌། དགོས་པའི་མངོན་རྟོགས་གཉིས་ལས་ཞུས་ལན་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་བ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བར་སྤོབས་པ་སྐྱེད་ཅིག །དེ་ལ་འཁོར་གྱི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། ལྷའི་བུ་རྣམས་རབ་འབྱོར་གྱི་སྤོབས་པའི་མཐུས་སྟོན་ནམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སྟོན་སྙམ་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཤེས་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཅི་སྨྲ་བ་དང༌། སྟོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོན་པའོ། །དགོས་པའི་མངོན་རྟོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ། བདག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་དམིགས་མ་འཚལ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ན། གང་ལ་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། མིང་དེ་ནི་ནང་ནའང་མེད། ཕྱི་རོལ་དང་གཉིས་ཀ་ན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ། །དཔེར་ན་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ནང་གི་མགོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྩྭ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་ བདག་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་དང༌། སྨོན་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཟློག་ཟླར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་
Chinese
以及系缚的，以及见到的虚妄分别断除，是为总摄之义。其中，首先是引申的请问和回答，以及所求的现证，二者之中，请问和回答是：此后，薄伽梵对善现说：善现，对于诸菩萨，从般若波罗蜜多开始，为了必定生起的法的开示，生起勇气吧！对此，眷属的分别念生起，即菩萨、声闻、以及天子们，想知道是善现以勇气的力量开示呢？还是以佛陀的力量开示呢？善现以佛陀的力量，知道了他们心中的分别念后，对舍利子说：声闻们说什么呢？开示者是以如来的力量，不是声闻的境界。如来以善巧方便为有情开示。所求的现证是善现请问：我对于菩萨和般若波罗蜜多没有缘，没有寻求，菩萨这个名称，是什么样的假名呢？如果没有如实地随见，将对谁教诫和随顺开示呢？佛说：般若波罗蜜多和菩萨只是名称而已。这个名称在内也没有，在外和二者都没有，并且不可见。例如，十二个作者，以及蕴、界、处，内部的头等，以及外部的草和树等，以及八种幻化的比喻一样。菩萨如此行于般若波罗蜜多，则对于蕴、界、处，常、乐、我、寂静、空性、相、愿、有为、一切烦恼、生、远离、善、有罪和有漏、烦恼、世间、轮回等，也不会如实地随见。对于它们的相反方面，也不会如实地随见。这是为什么呢？菩萨在行于母（般若波罗蜜多）的时候，对于一切这些法，不分别，不作意分别，从念住直到佛的不共法之间修习。
English
And the binding, and the cutting off of the perceived delusions, is the meaning of summarizing. Among these, the first is the extended question and answer, and the desired realization. Among the two, the question and answer are: Then, the Blessed One said to Subhuti: Subhuti, for the Bodhisattvas, starting from the Prajnaparamita, generate courage to speak about the Dharma that will surely arise! In this regard, the retinue's thoughts arose, namely, the Bodhisattvas, the Hearers, and the sons of the gods, wondering whether Subhuti would teach by the power of courage, or whether the Buddha would teach by the power of the Buddha. Subhuti, by the power of the Buddha, knowing the thoughts in their minds, said to Sariputra: What do the Hearers say? The teacher is by the power of the Tathagata, not the realm of the Hearers. The Tathagata himself teaches sentient beings with skillful means. The desired realization is Subhuti's question: If I do not perceive or seek the Bodhisattva and the Prajnaparamita, what kind of designation is the term Bodhisattva? If I do not truly see accordingly, to whom shall I advise and accordingly teach? The Buddha said: The Prajnaparamita and the Bodhisattva are just names. That name is not even inside, nor outside, nor in both, and is not perceptible. For example, like the twelve agents, and the aggregates, elements, sense bases, the head and so on inside, and the grass and trees and so on outside, and the eight examples of illusion. When a Bodhisattva thus practices the Prajnaparamita, he does not truly see accordingly the aggregates, elements, sense bases, permanence, happiness, self, peace, emptiness, signs, aspirations, conditioned phenomena, all afflictions, birth, solitude, virtue, fault and defilement, afflictions, worldliness, and samsara. He does not truly see accordingly the opposites of these either. Why is that? When a Bodhisattva practices the Mother (Prajnaparamita), he does not conceptualize or discriminate all these dharmas. He meditates from the mindfulness to the unshared dharmas of the Buddha.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྦྱིན་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཡོངས་སུ་ནོན་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པས་མིང་དང་བརྡར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དངོས་པོའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་འཚལ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གཟུགས་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྔ་ལྔར་བསྒྲེ་བ་ནི་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མ། གཟུགས་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། གཟུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་སྙམ་མམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཟུགས་ཡོད་སྙམ་མམ། གཟུགས་མེད་པ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ན། གཟུགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་མཆིས། བཏགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་སྙམ་མམ། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་མཆིས་ཤིང་མི་དམིགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་མཆིས། མཐོང་བའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ན། གཟུགས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དོ། །བསྒོམ་ལམ་ལ་གདམས་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་པ་ལ་མི་འཇིགས་མི་དང་ན་དེ་ཉིད་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་
Chinese
因此，修持般若波罗蜜多，通达诸法之自性不为烦恼所染，亦不完全清净，仅知其为名与诠释，则不于色乃至一切智之间生起执着，且能圆满布施乃至一切智之间的诸法。菩萨将安住于无过失且不退转之地。菩萨因修持佛母（般若波罗蜜多）而通达名与诠释。断除实物之增益，即所谓“不寻菩萨”者，乃将色乃至老死之间的如是性，以五五之方式比对，心想：色是菩萨吗？或色以外的某物是菩萨吗？或菩萨存在于色中吗？或色存在于菩萨中吗？或无色之物是菩萨吗？答：世尊，并非如此。为何呢？若无菩萨且不可得，则色与色之如是性如何能成为菩萨呢？断除假立之增益，即所谓“菩萨”之名，是何种词语之假名施设呢？心想：是色，与色之如是性，与常，与无常，与乐，与苦，与我，与无我，与寂静， 与不寂静之词语假名施设吗？答：世尊，并非如此。若五蕴、常与无常等皆不存在且不可得，则如何能成为菩萨呢？断除见之增益，即所谓“若未如实见菩萨”者，乃是法界不以法界如实见，色界不以法界如实见。如是，蕴、界、处亦然。于修道之教诫，乃是缘起之界不以非缘起之界如实见。从色乃至一切智之间亦不如实见。如是宣说而不畏惧之人，此即是教诫，是为随教示。 善现（具寿善现/苏菩提）
English
Therefore, practicing the Perfection of Wisdom, understanding that the nature of all phenomena is neither completely defiled by afflictions nor completely purified, knowing them only as names and designations, one will not become attached to form up to omniscient knowledge, and one will perfect all the dharmas from generosity up to omniscient knowledge. The bodhisattva will fully attain the ground of being without fault and irreversible. Bodhisattvas, by practicing the Mother (Prajnaparamita), should understand names and designations. Cutting off the imputation of substance, which is called "not seeking a bodhisattva," is comparing the suchness of form up to old age and death in fives, thinking: Is form the bodhisattva? Or is something other than form the bodhisattva? Or does the bodhisattva exist in form? Or does form exist in the bodhisattva? Or is something without form the bodhisattva? Answer: Blessed One, it is not so. Why is that? If there is no bodhisattva and it is not found, how could form and the suchness of form become a bodhisattva? Cutting off the imputation of designation, which is called "the term 'bodhisattva,' what kind of verbal designation is it?" thinking: Is it a verbal designation of form, and the suchness of form, and permanence, and impermanence, and happiness, and suffering, and self, and selflessness, and peace, and non-peace? Answer: Blessed One, it is not so. If the five aggregates, permanence and impermanence, etc., are completely non-existent and not found, how could they become a bodhisattva? Cutting off the imputation of seeing, which is called "if one does not truly see the bodhisattva," is that the element of dharma does not truly see the element of dharma, the element of form does not truly see the element of dharma. Likewise, the aggregates, elements, and sense bases. The instruction on the path of meditation is that the element of conditioned things does not truly see the element of unconditioned things. From form up to omniscient knowledge, one does not truly see. A person who speaks thus without fear, that itself is the instruction, it is the subsequent teaching. Subhuti.