Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསང་གསུངས་སོ། །འདིར་དཔེ་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་གྲང་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཞར་ལ་འོངས་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སེམས་ཅན་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་འཕགས་པ་དག་གིས་ཏེ། དེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་གིས་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ལ་དང་པོ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དཔེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཞར་ལ་འོངས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གི་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་དང༌། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱེད་པ་དང་དེའི་ལས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་དང་དེའི་ལས་དང་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའོ། །རྣམ་པ་དགུར་འདོད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དགུའི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ལ་དང་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དགུ་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ཡང་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་
Chinese
不是的，因为那些已经断除了，并且是因为这是见道所要断除的阶段。然后，从“具寿舍利弗之子”等等，到“行于般若波罗蜜多”之间，是秘密宣说的。这里的例子是“要使无量无数不可思议的众生完全从痛苦中解脱出来”，而它的对治是“那些众生是完全不可得的”等等。其余的是顺便提到的。第二种执着的分别念，是依赖于众生假立存在的，这是圣者们所具有的，因为声闻和独觉佛没有断除它，并且对于凡夫来说，一开始就存在。然后，从世尊所说的“那不是住处”之间，例子是“菩萨摩诃萨”，而对治的一方是“世尊不存在”等等。其余的是顺便提到的。这四种分别念也是九种相，如是说，那么首先，什么是九种相呢？ 自性与种姓，以及成就与正成， 知识的对境不颠倒，不共品与对治， 自证与作用，以及彼之所作之果， 具入行之所依，此分别念立为九。 如是说，作用和彼之所作之果，意思是作用和彼之业以及所作之果。此分别念，是指所取的第一个分别念。立为九种相，是因为以彼之自性等等所取的九种境的差别之门，而立为九种相。依赖于入行之方，首先，自性等等九者，是因为菩萨所应取之故。其中，首先是就自性之分别念及其对治而言，然后，从具寿善现所说的“也不作是念已亲近”之间所说的。
English
It is not, because those have been abandoned, and because it is the stage to be abandoned by seeing. Then, from "the son of the venerable Sharadvati" and so on, to "acting in the Perfection of Wisdom," it is secretly spoken. Here, the example is "to completely liberate immeasurable, countless, and inconceivable beings from suffering," and its antidote is "those beings are completely unattainable," and so on. The rest is incidental. The second grasping conceptualization, which relies on the imputed existence of beings, is possessed by the noble ones, because the Hearers and Solitary Buddhas have not abandoned it, and it exists from the beginning for ordinary beings. Then, from what the Blessed One said, "That is not a dwelling place," the example is "Bodhisattva Mahasattva," and the side of the antidote is "The Blessed One does not exist," and so on. The rest is incidental. These four conceptualizations are also nine aspects, as it is said, so first, what are the nine aspects? Self-nature and lineage, as well as accomplishment and right accomplishment, The object of knowledge is not inverted, incompatible aspects and antidote, Self-realization and action, as well as the fruit of what is done by it, Possessing the basis of the path of entry, this conceptualization is established as nine. As it is said, action and the fruit of what is done by it, means action and its karma and the fruit of what is done. This conceptualization refers to the first conceptualization of what is grasped. It is established as nine aspects because it is established as nine aspects through the gate of the distinctions of the nine objects grasped by its self-nature and so on. Relying on the path of entry, first, the nine, such as self-nature, are because they are to be taken by the Bodhisattva. Among them, first, in terms of the conceptualization of self-nature and its antidote, then, from what the venerable Subhuti said, "Also, one does not make the thought of having approached," what was said in between.
Tibetan
པའོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་འདི་ཐམས་ཅད་ཞར་ལ་འོངས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་མཐར་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་དོན་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་བསྲིང་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདིའི་འོག་ནས་མདོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བརྒྱད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་དངོས་སུ་གསུངས་སོ། །རིགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དཔེ་ཆོས་ཅན་དང་འདྲ་བ་དང་དགག་པ་ལས་བཟློག་པས་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་རིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྲིང་བར་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཉེ་བ་དང༌། རིང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །སྒྲུབ་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ནི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་དམན་པ་བསྲིང་བར་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ལས་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་མི་སེམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ལས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་རིང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཉེའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བདག་ལས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ནི་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་བཞིན་ལས་གཞན་པ་དང་ནི་རིང་ལ་བཞིན་དང་ནི་ཉེའོ་ཞེས་མི་སེམས་པ་སྟེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དམིགས་པ་ནི། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་རྟོག་པ་མི་མངའ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་བས་ན་བདག་གིས་གཉེན་ པོའི་ཕྱོགས་ལས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེད་པ་པོ་དང་དེའི་ལས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་དང་དེའི་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་དང་ལས་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་ནི་ཉེའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་བྱ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཟད་པར་བྱེད་ན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བསྟན་པའོ།
Chinese
པའོ། །对治品的这一方所有的论述，是顺带而来的，最终是世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས།），菩提萨埵（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ།）等所作的分别念，实际上已经阐述了。因此，菩提萨埵的自性就是发起菩提心，发起菩提心本身就是自性。因此，菩提萨埵，摩诃萨埵，因为发起菩提心的缘故，声闻地和独觉地应当延长，并且接近一切种智，这样想就是自性的分别念。这之后，用“此经如是”这八个词，对治品是直接阐述的。种姓等的分别念，与有法之喻相似，并且通过从遮遣中返回来而间接显示。修证的所依是种姓，因此，我等下劣的菩提应当延长，并且接近佛陀的菩提，这样想就是种姓的分别念。如何像虚空没有差别，对于虚空稍微的接近和远离都没有，同样对于法界自性的种姓来说，这就是对治品。般若波罗蜜多（藏文：ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་）是指菩提萨埵行于般若波罗蜜多。通过修证而真实成就的就是生起，因此，我等应当延长下劣的菩提，并且接近佛陀的菩提，这样想就是真实成就的分别念。如何像幻化的人不作分别，因此不认为幻术师离自己近或远，同样行于不分别的般若波罗蜜多时，不认为下劣的菩提离自己远，佛陀的菩提离自己近，这就是对治品，不是对于般若波罗蜜多，因为行于般若波罗蜜多是不分别的缘故。了知的对境不迷惑就是无对境。因此，我等下劣的菩提和远离，以及佛陀的菩
English
Pa'o. All the discourses on the side of the antidote come along incidentally, and ultimately, the discriminations made by the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས།), Bodhisattva (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ།), etc., are actually explained. Therefore, the essence of a Bodhisattva is to generate the mind of Bodhicitta, and generating the mind of Bodhicitta itself is the essence. Therefore, Bodhisattva, Mahasattva, because of generating the mind of Bodhicitta, the Hearer's ground and the Solitary Buddha's ground should be extended and be close to omniscience, thinking like this is the discrimination of the essence. After this, with the eight words "This sutra is like this," the antidote is directly explained. The discriminations of lineage, etc., are similar to the example of a property, and are indirectly shown by returning from negation. The basis of accomplishment is lineage, therefore, our inferior Bodhi should be extended and be close to the Buddha's Bodhi, thinking like this is the discrimination of lineage. How, like space, there is no difference, and there is no slight closeness or distance to space, similarly, for the lineage of the nature of the Dharmadhatu, this is the antidote. Prajñāpāramitā (Tibetan: ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་) refers to the Bodhisattva practicing Prajñāpāramitā. What is truly accomplished through practice is arising, therefore, we should extend the inferior Bodhi and be close to the Buddha's Bodhi, thinking like this is the discrimination of true accomplishment. How, like an illusionary person does not discriminate, therefore does not think that the illusionist is near or far from oneself, similarly, when practicing non-discriminating Prajñāpāramitā, does not think that the inferior Bodhi is far from oneself, and the Buddha's Bodhi is near to oneself, this is the antidote, not for Prajñāpāramitā, because practicing Prajñāpāramitā is non-discriminating. The object of knowledge not being confused is non-object. Therefore, our inferior Bodhi and distance, and the Buddha's Bo-
Chinese
名为远近，是无缘的分别。犹如面容的影像，不会想“我与面容不同，离面容远，与面容近”，因为没有的缘故。同样，行般若波罗蜜多时，不会想“我离下劣菩提远，与佛陀的菩提近”，这是对治品，因为所缘非有，因为是无的缘故。无分别的智慧是对治品，分别是不顺品，这是对治品和不顺品的分别。如是，如来没有对治品和不顺品的分别，因为仅仅是法界之故。同样，般若波罗蜜多是对治品。因此，我以对治品的力量，将获得不顺品灭尽，这是自证的分别。如来如何断除一切分别，同样，般若波罗蜜多是对治品。菩萨是作者，其业是修习对治品，其事业的果报是不顺品灭尽，这是作者、业和事业果报的分别。如来之化身，因为无分别之故，不会想“我离下劣菩提远，与佛陀的菩提近”，般若波罗蜜多也是如此。如来之化身，虽然做自己的事业，却无分别，同样，菩萨虽然修习般若波罗蜜多，却不作分别。犹如化身成就事业之果，却无分别，同样，修习般若波罗蜜多，以分别而令分别灭尽，却也无分别，这是对治品。这是所取的分别，最初与对治品一起，显示了九种相。
English
That which is called far and near is the non-objective conceptualization. Just as the image of a face does not think, "I am different from the face, far from the face, and near to the face," because it does not exist. Similarly, when practicing the Perfection of Wisdom, one does not think, "I am far from inferior Bodhi and near to the Bodhi of the Buddha," which is the antidote, because the object is non-existent, because it is non-existent. Non-conceptual wisdom is the antidote, and conceptualization is the unfavorable aspect, which is the conceptualization of the antidote and the unfavorable aspect. Thus, the Tathagata does not have conceptualizations of antidote and unfavorable aspects, because it is merely the realm of Dharma. Similarly, the Perfection of Wisdom is the antidote. Therefore, I will attain the exhaustion of the unfavorable aspect through the power of the antidote, which is the self-realized conceptualization. Just as the Tathagata has abandoned all conceptualizations, similarly, the Perfection of Wisdom is the antidote. The Bodhisattva is the agent, his action is the cultivation of the antidote, and the result of his action is the exhaustion of the unfavorable aspect, which is the conceptualization of the agent, action, and the result of action. Just as the emanation of the Tathagata, because of its non-conceptual nature, does not think, "I am far from inferior Bodhi and near to the Bodhi of the Buddha," so too is the Perfection of Wisdom. Just as the emanation of the Tathagata performs its own actions without conceptualization, so too, although the Bodhisattva cultivates the Perfection of Wisdom, he does not conceptualize. Just as the emanation accomplishes the result of its action without conceptualization, so too, although the cultivation of the Perfection of Wisdom exhausts conceptualization through conceptualization, it is also without conceptualization, which is the antidote. This is the first conceptualization of the object of grasping, which, together with the antidote, shows nine aspects.