Tibetan
མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བརྟན་པ་བསྟན་ནས་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ། སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང༌། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གླིང་བཞི་པ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་སྲང་ཚད་དུ་བཟུང་བར་གཞན་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་གཅིག་པ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་དག་ལ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་རྩེ་མོས་ཆུའི་ཐིགས་པ་བླངས་པ་ནི་ཚད་གཟུང་བར་ནུས་ཀྱི། འདིར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་ཡི་རྣག་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང༌། གཉིས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་དེ་སྲིད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ནུབ་པ་སེམས་དང་དོན་གཞན་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་སེམས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ བསྔོ་བར་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སེམས་གནས་པ་བསྟན་པའོ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དག་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གོང་དུ་གསུངས་པ་དེ་བས་ན། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཟུང་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུལ་ཡང་གང
Chinese
这是从悲伤中解脱出来所说的内容。这样，在展示了稳固之后，心安住在一切之中。先前所展示的也是禅定，因此要掌握禅定。以四大洲和千为单位，以及两千、三千作为例子，以众多的福德来宣扬禅定。如是说。从四大洲到三千世界之间，如果用其他方法来衡量，就像将一千、两千、三千的海洋，用头发尖劈成一百份的尖端来取水的滴量一样，是可以衡量的。但在这里，对于新进入大乘的菩萨，乃至一生补处的菩萨们，随喜所有菩萨的善根，随喜他们的福德聚不是这样的。因为没有二的执着，也没有无二的执着，所以将这些福德聚回向于无上正等觉，因此，像这样将对福德聚的专注禅定，作为回向于无上正等觉的方式。当二和无二的执着消失时，心不落入其他的心和事物中，心安住于自性之中，因此是禅定。世尊，如是等，直到回向菩提之间所说的一切。这是展示心安住的方式。见和修的道路是各自不同的，四种分别念，以及四种对治。如上所说，因此，掌握它，对于进入和退出，所取的分别念各自，九种自性如实，不是自性。如是说。其中，所取的分别念有两种，即对所取的分别念。如何取分别念呢？因为它们是对不如实之境的执着，所以是颠倒的，因此是分别念的控制。它们的境又是什么呢？
English
This is what was said by way of turning away from sorrow. Thus, after showing stability, the mind abides in everything. That which was previously shown is also only samadhi, therefore, taking control of samadhi. Taking the four continents and a thousand, as well as two thousand and three thousand as examples, with many merits, samadhi is fully proclaimed. It is said. From the four continents to the three thousand worlds, if measured in other ways, just as taking a drop of water from the ocean of one thousand, two thousand, and three thousand, with the tip of a hair split into a hundred parts, it can be measured. But here, for the bodhisattvas who have newly entered the Mahayana, up to the bodhisattvas who are one birth away from enlightenment, rejoicing in all the roots of virtue of the bodhisattvas, rejoicing in their accumulation of merit is not like that. Because there is no clinging to duality, and no clinging to non-duality, therefore, dedicating these accumulations of merit to the unsurpassed perfect enlightenment, therefore, like this, focusing on the accumulation of merit as a way to dedicate it to the unsurpassed perfect enlightenment. When the clinging to duality and non-duality disappears, the mind does not fall into other minds and things, the mind abides in its own nature, therefore it is samadhi. Bhagavan, thus, etc., until everything that is said in between dedicating to enlightenment. This is showing the way the mind abides. The paths of seeing and meditating are each different, the four kinds of conceptualizations, and the four antidotes. As mentioned above, therefore, mastering it, for entering and exiting, the grasped conceptualizations each, the nine kinds of self-nature as they are, are not self-nature. It is said. Among them, there are two kinds of grasped conceptualizations, namely conceptualizations about what is grasped. How does one grasp conceptualizations? Because they are clinging to objects that are not as they are, therefore they are inverted, therefore they are under the control of conceptualizations. What are their objects?
Tibetan
་ཞེ་ན། འཇུག་པའི་ཕྱོགས་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་སོ། །སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཡང་དགུའི་བདག་ཉིད་དེ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དགུ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོ་སོའི་དེ་དག་དགུའི་བདག་ཉིད། །གཞན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཉིས་ཤེ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིའོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་དག་གི་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་དགུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཛིན་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པར་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བླང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། གང་ཡང་འདིའི་དོར་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་འདིའི་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་གཟུང་ བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གཉེན་པོ་ནི་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང་གཉིས་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །འདིར་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཞར་ལ་འོངས་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སེམས་ཅན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་གི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་དག་གིས་ནི
Chinese
那么，就是进入的方面和退出的方面。各自，是指两个方面都具有九的体性，详细区分有九种。众生在实有和假有上，被认为是执着的分别。凡夫和圣者的区别，各自具有九的体性。有两种执着于他者的分别。怎样是两种呢？按照顺序，因为对实有的和假有的众生进行分别。其中，第一种是凡夫的。第二种是圣者的，那些也各自具有九的体性。那些怎样是执着的分别呢？因为只是对没有执着的事物进行分别，因为对实际上不存在的事物进行分别，所以是分别。那即是说：如果所取义并不存在，那么他们想用什么来执取呢？因此，那些执着的，其自性是空性的特征。这样说，执着的自性，是指执着的自性是众生的自性。那些，是指执着的分别。菩萨应该接受的是进入的方面，应该舍弃的是退出的方面。对于那些，依赖于进入的方面，第一种所取的分别，是从“不退转者”等开始，直到对治方的上方为止所说的。对治是指不变成二的观念和不变成无二观念的智慧波罗蜜多。依赖于退出的方面，第二种所取的分别，是从“此后，具寿”等开始，直到“现证无分别法”之间所说的。这里，三界所包含的法，以及声闻和独觉的法，是退出的方面。分别的对治是不分别。剩余的是顺带而来的。第一种执着的分别，依赖于众生实有的是凡夫的，因为他们没有舍弃，而圣者们
English
Then, it is the aspect of entering and the aspect of withdrawing. "Separately" means that both aspects possess the nature of nine, and the detailed distinctions are nine. Sentient beings are considered to have grasping discriminations in what is substantially existent and imputedly existent. The distinction between ordinary beings and noble ones is that each possesses the nature of nine. There are two kinds of discriminations that grasp at others. How are there two? In order, it is because of discriminating sentient beings that are substantially existent and imputedly existent. Among them, the first is that of ordinary beings. The second is that of noble ones, and those also possess the nature of nine separately. How are those grasping discriminations? It is because they only discriminate what is without grasping, and because they discriminate what is not truly existent, therefore it is discrimination. That is: If the object of grasping does not exist as such, then what do they intend to grasp with? Therefore, those who grasp, their nature is the characteristic of emptiness. It is said that the nature of grasping means that the nature of grasping is the nature of sentient beings. Those refer to grasping discriminations. What a Bodhisattva should accept is the aspect of entering, and what should be abandoned is the aspect of withdrawing. For those, relying on the aspect of entering, the first grasping discrimination is spoken of from "those who do not turn back" and so on, up to the top of the opponent's side. The opponent is the Prajnaparamita that does not become a concept of two and does not become a concept of non-duality. Relying on the aspect of withdrawing, the second grasping discrimination is spoken of from "Then, venerable one" and so on, up to "manifestly awaken to the Dharma of non-discrimination." Here, the dharmas included in the three realms, and the dharmas of Hearers and Solitary Buddhas, are the aspect of withdrawing. The opponent of discrimination is non-discrimination. The remainder comes along incidentally. The first grasping discrimination, relying on the substantial existence of sentient beings, is that of ordinary beings, because they have not abandoned it, while the noble ones