Tibetan
གང་གསུངས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། མདོ་ལས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་ནི། སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང༌། །བསེ་རུའི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་རྣམས་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་བཀོད་པ་ལས་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དཔེར་མཛད་ནས། དེ་ལ་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བར་ཆད་དང་བར་ཆོད་ནུས་པ་ནི་བར་ཆོད་དོ། །བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པ་ནི་དེའི་གང་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནུབ་པ་ནི་ཞི་བ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་རྣམ་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །འདི་ལ་ནི། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ལའོ། །སྨྲ་རྣམ
Chinese
所说的是什么呢？在禅修道之下，是无间三摩地。经中请问说：“世尊”乃至“作为因也不堪忍”之间所说，在此菩萨也在此，也是进入此道。如何进入此道呢？因为安住于佛陀之道无间三摩地之故。此义是： 三千众生声闻众， 麟喻证悟圆满众， 菩萨无垢之功德， 所作善业譬喻后， 众多福德之因是， 成佛之因无间隔， 是名无间三摩地。 如是说，三千世界的众生，即有情世间那些声闻的证悟和独觉的证悟以及菩萨的无垢功德上所作的善业是什么，以及所获得的福德是什么，以其作为譬喻后，于此以众多福德，即以极多福德之因来称赞的是什么，那就是无间三摩地。间隔和能够间隔的是间隔。没有间隔的是无间隔。因此， 获得佛陀之因无间隔， 如是说，获得佛陀之因是无间隔之因的意思。彼即是遍知。 如是说，即是佛陀，也是遍知之义。请问说：“世尊”乃至“应作意遍知”之间所说。此之所缘非实有， 认为自主是忆念， 四相之体性。 如是说，遍知即是以非实有为所缘，即诸法一切自性如其所有皆是非实有。自主是忆念，因为那是其所依之故。诸法一切相灭尽是寂灭，那是其相。请问说：“世尊遍知”乃至“是体性”之间所说。于此， 善说者们次第辩。 如是说，于此是指遍知。
English
What is said? Underneath the path of meditation is the uninterrupted samadhi. It is said in the sutra, from "Bhagavan" to "unbearable as a cause." Here, the Bodhisattva is also here, and is also entering this path. How does one enter this path? Because one abides in the uninterrupted samadhi of the Buddha's path. The meaning of this is: Three thousand beings, hearers, Rhino-like realization, perfect, Bodhisattva's flawless merit, Having made the virtues as examples, Indeed, with many merits, There is no gap to Buddhahood, It is called uninterrupted samadhi. As it is said, the beings of the three thousand worlds, that is, the sentient world, whatever virtue is done on the realization of the hearers and the realization of the solitary Buddhas and the flawless merit of the Bodhisattvas, and whatever merit is obtained, having made that as an example, with many merits, that which is praised as the cause of extremely many merits is the uninterrupted samadhi. Interruption and that which can interrupt is interruption. That which has no interruption is uninterrupted. Therefore, There is no interruption to attaining Buddhahood, As it is said, the cause of attaining Buddhahood is the cause of no interruption. That is the all-knowing. As it is said, that is the Buddha, and it is the meaning of all-knowing. It is asked, from "Bhagavan" to "one should contemplate all-knowing." The object of this is non-existent, It is considered that the master is mindfulness, The nature of the four aspects. As it is said, all-knowing is to focus on the non-existent, that is, all phenomena are non-existent as they are in their nature. The master is mindfulness, because that is its basis. The cessation of all aspects of phenomena is peace, that is its aspect. It is asked, from "Bhagavan all-knowing" to "is the nature." Here, The eloquent ones argue in succession. As it is said, here refers to all-knowing.
Tibetan
ས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ་བ་ནི་རྒལ་བ་དག་དང་རྒལ་བ་དག་གིས་བསྣུན་པས་འཇུག་པ་སྟེ། བེར་གའི་བརྒྱུད་མ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་བརྒྱུད་མར་རྒོལ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། དམིགས་པ་འཐད་པ་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་ནི། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དང༌། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་དང་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཅན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི། དམིགས་པ་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་བཅུ་དྲུག་ལའོ། །ལན་ནི་དོན་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལ་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དྲི་བ་ནི་འཐད་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གཟུགས་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །འཐད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བགྱིད་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བསམས་པའོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་དེའི་ཚེ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ལགས་ཞེས་ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང
Chinese
地传承反驳是指通过驳斥和驳斥来进入，如贝嘎的传承。如何传承反驳呢？因为，目标的合理性，本体的确定把握，一切种智的智慧，胜义谛和世俗谛，结合和三宝，具方便的能仁的证悟，颠倒和道路，对治和不顺品，体性和修习上，论者们的邪分别，一切种智的所依，被认为是十六种。如是说，十六种是指十和六的意思。一切种智的所依，是指安住于一切种智者。为何是十六种呢？因为它们是目标的合理性等十六种意义。回答是十六种意义。它的有境的前者是邪分别。对此，因为一切种智没有所缘的实事。提问：世尊，从“世尊”到“那为何呢”之间的提问是对合理性的邪分别，认为没有实事，即色和眼等是通过能取和所取的角度来缘取的。合理性是善现，从“是这样”到“一切法应知为无实性的自性”之间所说，意思是远离能取和所取即是无性，是如是性等的自性。提问：世尊，从“世尊”到“令有情成熟”之间是对其本体的确定把握的邪分别，认为见到真如有什么方便善巧呢？回答是世尊所说，从“已经完全舍弃”之间，意思是布施等确定把握为无实性的本体，那时才是方便善巧。如果显示了没有见到真如的方便善巧，那么圣者们的又是什么呢，这是暗示。
English
Successive refutation is entering by refuting and refuting, like the lineage of Berga. How to refute successively? Because, the validity of the object, the definite grasping of the essence, the wisdom of omniscience, the ultimate meaning and the conventional, union and the Three Jewels, the realization of the Sage with means, reversal and the path, antidote and unfavorable factors, characteristics and meditation, the wrong conceptions of the speakers, the basis of omniscience, are considered as sixteen aspects. It is said that sixteen aspects means ten and six. The basis of omniscience means having the abode in omniscience. Why are there sixteen? Because they are the sixteen meanings such as the validity of the object. The answer is the sixteen meanings. The former object of it is wrong conception. To this, because there is no real object aimed at by omniscience. Question: Bhagavan, the question from "Bhagavan" to "Why is that?" is the wrong conception of validity, thinking that there is no real object, that is, form and eye etc. are aimed at through the aspect of grasping and being grasped. Validity is Subhuti, from "It is like this" to "All dharmas should be known as the essence of non-reality," it is said that the meaning is that being separated from grasping and being grasped is non-existence, is the nature of suchness etc. Question: Bhagavan, from "Bhagavan" to "making sentient beings mature" is the wrong conception of the definite grasping of its essence, thinking what skillful means is there in seeing Suchness? The answer is what the Bhagavan said, from "having completely abandoned," meaning that giving etc. is definitely grasping as the essence of non-reality, then it is skillful means. If the skillful means of not seeing Suchness is shown, then what is that of the noble ones, this is implied.
Tibetan
་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ལན་ནི། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། བསྡུས་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དོན་དང་དེ་སྣང་བའི་བློ་དང་དེར་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་ པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དོན་དམ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་སྤྱན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་རྣམ་པར་བལྟས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གཟིགས་ནས་སོ། །དངོས་པོ་ཡང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དངོས་པོར་བཏགས་པས་སྟོང་པས་བསལ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱིས་པས་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །གང་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་འདུ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་གསུམ་ཡང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་སོ་སོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་ན
Chinese
应当通达，即是邪分别。答：名为“遍知即是智慧”，这是从“一定是佛眼”到“并非是胜义谛”之间所说的。简而言之，相是极度区分，因为一切都现量经历，所以是遍知一切相。事物是遍知一切相本身，因为该智慧是真正的智慧，遍知即是智慧。所有这些法都是遍计所执、依他起和圆成实三种自性。如此，所取和能取的意义，以及显现这些的识，以及在那里假立的自性，都是空性的。这三者也是无事物的三种自性的相。名为佛眼，为了胜义谛的证悟，菩萨即是佛。他的眼是真正的智慧。名为“以其观视”，即是观视二空性。名为“若亦不缘事物”，即是依他起的自性，因为那是事物假立的空性，所以安住于遣除的自性中。又，无缘即是周遍计度的自性，因为孩童所执著的那样不存在。说也何用，即是极其。名为无事物，即是周遍计度的意义，因为那是不存在如其自性的缘故。因此，凡是那些极其不缘的，即是缘空性。凡是缘空性的，即是那些不缘的，这样就成了相互包含。二空性也是二者无事物的体性，所以是无事物的自性。因此，善现菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，从“无事物的自性”之间所说，三种无事物也是任何自性，就称之为这样。这三种相各自与布施、布施者和受者等相联系
English
Should be understood, that is, wrong discrimination. Answer: It is called "Omniscience is wisdom," which is said from "It must be the eye of the Buddha" to "It is not the ultimate truth." In short, the aspect is extremely differentiated, because everything is directly experienced, so it is omniscient of all aspects. The thing is omniscience itself, because that wisdom is true wisdom, omniscience is wisdom. All these dharmas are the three natures of parikalpita, paratantra, and parinispanna. Thus, the meaning of what is grasped and what grasps, and the consciousness that manifests them, and the self-nature that is falsely established there, are all emptiness. These three are also the aspects of the three self-natures of non-things. Called the eye of the Buddha, for the realization of the ultimate truth, the Bodhisattva is the Buddha. His eye is true wisdom. Called "seeing with it," that is, seeing the emptiness of two. Called "if one does not perceive things," that is, the self-nature of other-dependence, because that is the emptiness falsely established by things, so it abides in the self-nature of elimination. Also, non-perception is the self-nature of pervasive calculation, because what is grasped by children does not exist. What is the use of saying, that is, extremely. Called non-thing, that is, the meaning of pervasive calculation, because that does not exist as its own nature. Therefore, whatever is extremely unperceived is to perceive emptiness. Whatever perceives emptiness is what is unperceived, so they become mutually inclusive. The emptiness of two is also the nature of the non-thing of two, so it is the self-nature of non-thing. Therefore, when Subhuti Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, from what is said between "the self-nature of non-thing," the three non-things are also any self-nature, so it is called this. These three aspects are each related to giving, giver, and receiver, etc.