Tibetan
་བྱ་བ་ནི་ཡོན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མིང་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉི་ག་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱེ་བྲག་གང་ཡང་མེད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །འཁྲུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ནས་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་གིས་བརྒལ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་དགུ་བསྟན་ནས། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེ་ཡི་རྒྱུ། །ཡུལ་ཅན་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་བ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཡུལ་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྲེལ་པ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ གི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་སྒྲིབ་རྣམ་གསུམ། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཐ་མར་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་དག་གི །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་རང་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྨོངས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཞི་བའི་ལམ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་གང་ལ་གནས་ནས་ཞི་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཞི་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྨོངས་པའོ། །གང་ཡང་གནས་མེད་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཞར་ལས་འོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའོ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དོན་ཡང་མ་ཡིན་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི
Chinese
作为行为，即是不清净的分别念，以如来的名号和如来的法性作为衡量标准，这被称为对治品。二者是提问。世尊，如果这样化现，乃至不做任何差别之间所说的。在般若波罗蜜多中行持并进入法性，这就是一切法的法性，这是行持扰乱的分别念。扰乱是区分不同，这本身就是分别念。其对治品是，善现，如是，乃至不住于其他转变不可得之间所说的。诸法的法性，乃至不做扰乱之间，显示了对治品。扰乱的分别念应该通过暗示来理解。之后，善现的言辞进行了反驳，世尊的教令作出了回答。首先显示了如何执持的九种分别念，然后掌握了执持的第二种分别念，众生假立和它的因，有境所缘的道关联，对其损害的事物，不顺品其他九种。这样说了，假立为众生，也是假立为佛和菩萨等。它的因也是一切种智等。它们的所缘关联，正如其所是，因为这是它的所缘，所以是有境。修道的道关联。不顺品，是指修道之道的相违品。对其损害的事物，是因为它能摧毁它。其他，是指执持的第二种分别念。如果问这如何是九种呢？因为，一切智性三种的，自性如实障蔽三种，寂静道如是性等，相似具有和不具有，不平等痛苦等，烦恼的自性，于二无有中普迷惑，认为是最后的分别念。这样说了，迷惑是指愚昧。
English
As an action, it is the impure conceptualization. Taking the name of the Tathagata and the Dharma-nature of the Tathagata as the standard, this is called the antidote. The two are questions. World Honored One, if it is manifested in this way, up to the point of not making any distinction, it is said. Practicing in the Prajna Paramita and entering the Dharma-nature, this is the Dharma-nature of all Dharmas, this is the conceptualization of disturbing conduct. Disturbance is distinguishing differences, and that itself is conceptualization. The antidote to that is, Subhuti, thus, up to the point of not perceiving any other change from abiding, it is said. The Dharma-nature of all Dharmas, up to the point of not making disturbances, shows the antidote. The conceptualization of disturbance should be understood through implication. After that, Subhuti's words refuted, and the World Honored One's command answered. First, it shows the nine kinds of conceptualizations of how to grasp, and then grasps the second kind of conceptualization of grasping, sentient beings are imputed and its cause, the object of the object of meditation is related to the path, the things that harm it, the other nine kinds of unfavorable aspects. It is said that imputing sentient beings is also imputing Buddhas and Bodhisattvas, etc. Its cause is also all-knowingness, etc. Their object relationship, just as it is, because this is its object, it is an object. The path connection of meditation. Unfavorable aspects refer to the opposite of the path of meditation. The things that harm it are because it can destroy it. Other refers to the second conceptualization of grasping. If you ask how this is nine kinds, it is because of the three kinds of all-knowingness, the three kinds of self-nature that truly obscures, the peaceful path is like that of nature, etc., similar to having and not having, unequal suffering, etc., the nature of afflictions, universal delusion in the absence of duality, is considered the final conceptualization. It is said that delusion means ignorance.
Chinese
之自性。所谓“末”是指从所取和能取的分别念中成为末尾。三界一切智之自性，如实之义是指，各自相关的三种障碍，即愚昧。其中，分别念是：请问，世尊，从“一切种智”到“对圆满正等觉佛而言”之间，是对一切种智的愚昧。善现，凡是像这样说，到“一切道菩萨摩诃萨应当了知”之间，是对道智的愚昧。请问，世尊，因为什么，到“不是一切道”之间，是对一切智的愚昧。请问，世尊，到“为何称般若波罗蜜多”之间，是对寂灭道的愚昧。此处，安住于何处而现证寂灭，那便是寂灭道，即愚昧。凡是以无所住而现证真实边际，这是对治品，由此也显示了般若波罗蜜多本身就是寂灭，对任何事物都不安住。其余的是顺带而来的。以如是等等说明，般若波罗蜜多相应与不相应，这是相应与不相应的分别念。其对治品是，善现，再者，到“以无相为一相之故”之间所说的。般若波罗蜜多与其他道平等之义，是对不平等之愚昧。其对治品是，善现，再者，到“应行于义”之间所说的。以般若波罗蜜多而行，不应行于无常和痛苦等等，这是愚昧。其对治品是，善现，再者，到“如是应行于般若波罗蜜多之义”之间所说的。非义亦非无义，这是烦恼的
English
is its very nature. The term "end" refers to becoming the end from the conceptualizations of the apprehended and the apprehender. The nature of the three all-knowing ones, the meaning of "as it is," refers to the three kinds of obscurations related to each, which are ignorance. Among these, the conceptualization is: "Please tell me, Lord, from 'all-knowingness' to 'for the perfectly complete Buddhas,'" is ignorance of all-knowingness. "Subhuti, whatever is said in this way, up to 'all paths should be known by the Bodhisattva Mahasattva,'" is ignorance of the knowledge of the path. "Please tell me, Lord, for what reason, up to 'not all paths,'" is ignorance of all knowledge. "Please tell me, Lord, up to 'why is it called Prajnaparamita,'" is ignorance of the path of peace. Here, abiding in what and directly realizing peace, that is called the path of peace, which is ignorance. Whatever directly realizes the ultimate reality by not abiding anywhere, this is the antidote, and it also shows that Prajnaparamita itself is peace, not abiding in anything. The rest comes along incidentally. By saying "suchness" and so on, "Prajnaparamita is associated and not associated," this is the conceptualization of association and non-association. Its antidote is, "Subhuti, furthermore," up to "because of the oneness of no characteristics." The meaning of "Prajnaparamita is equal to other paths" is ignorance of inequality. Its antidote is, "Subhuti, furthermore," up to "should be practiced in meaning." By practicing Prajnaparamita, one should not practice impermanence and suffering, etc., this is ignorance. Its antidote is, "Subhuti, furthermore," up to "thus one should practice the meaning of Prajnaparamita." It is neither meaningful nor meaningless, this is of the afflictions.
Tibetan
་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་བཅོམ་འདས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ན་ཞེས་གསུངས་པ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་མི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་འདི་ལ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་ལེགས་པར་བསྟན་ན་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིངས་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་པ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་བསྟན་ནས། ཡམས་ནད་དེ་དག་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་འབྱུང་བའི་གེགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་ནའོ། །ཡུན་རིང་ལོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡུན་རིང་པོ་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དེ་དག་གིས་བརྒྱལ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཕྱིས་དེ་དག་ཟད་པར་གྱུར་པ་ནི་འཚོ་བ་རྙེད་པ་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སའི་དབྱེ་བས་དེ་དག་ཟད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱག་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་
Chinese
是自性，对此是愚昧的分别。其对治方面是祈请，从“世尊”到“不是以二的方式”之间所说。不观待二和无二，是无二的自性，对其获得会愚昧，那是其分别。其对治方面是祈请，从“世尊，是什么”到“从执着众生中完全解脱”之间所说。此处世尊所说“不观待时”，是指在不观待二和无二的情况下说的意思。这样，执着的两种分别，因为是对并非事物本来的样子进行分别，菩萨的行为岂不是变得没有意义了吗？如果这样问，就说了“这样祈请”等。菩萨行持苦行并非没有意义，是为了成办所希望的意义。这样就显示了九种执着的分别。如果很好地显示了通过修习而断除的三十六种分别及其对治，会怎样成为功德呢？这些瘟疫病耗尽后， 如久病痊愈后呼吸顺畅， 一切方式的行者， 成就安乐功德圆满的一切， 如大海上之河流， 以殊胜果实成熟的， 大心菩萨于彼者， 一切方式皆依止。 这样说道，显示了见道和修道所断的七十二种分别后，这些瘟疫病本身就是产生圆满功德的障碍，因此如果这些耗尽了。 “久病痊愈”是指很久之后呼吸顺畅，就像之前被它们折磨一样，后来它们耗尽了，就像获得了生命一样。就像土地的类别一样，它们耗尽得越多，自身就会变得越好。剩余部分很容易理解。“善现，就像这样”到“会被礼敬”之间。
English
It is self-nature, and to this is the deluded conceptualization. The opposing side is the supplication, spoken from "Bhagavan" to "not in the manner of two." Not observing two and non-two is the self-nature of non-duality, and becoming attached to it is delusion, which is its conceptualization. The opposing side is the supplication, spoken from "Bhagavan, what is it?" to "completely liberated from clinging to sentient beings." Here, when the Bhagavan said "when not observing," it means that it was spoken in the context of not observing two and non-two. Thus, the two conceptualizations of clinging, because they are conceptualizations of what is not the way things are, wouldn't the bodhisattva's actions become meaningless? If asked this way, then it is said, "Thus supplicate," and so on. The bodhisattva's practice of austerities is not meaningless, but is for accomplishing the desired meaning. In this way, nine conceptualizations of clinging are shown. If the thirty-six conceptualizations to be abandoned through meditation, along with their antidotes, are well shown, how will they become virtues? When these epidemic diseases are exhausted, Like breathing smoothly after a long illness, The practitioner of all ways, All the accomplishments of bliss and perfect virtues, Like rivers to the great ocean, To that great-hearted bodhisattva, Who is ripened by the supreme fruit, All ways are relied upon. Thus it is said, showing the seventy-two conceptualizations to be abandoned by seeing and meditation, these epidemic diseases themselves are obstacles to the arising of perfect virtues, therefore, if these are exhausted. "Long illness healed" means breathing smoothly after a long time, like being tormented by them before, and later they are exhausted, like gaining life. Just like the categories of land, the more they are exhausted, the better oneself becomes. The remaining part is easy to understand. From "Subhuti, like this" to "will be revered."