Tibetan
་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་བྱས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཞན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལས་དང་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་པོ་ཉིད་དང་མི་ ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཚལ་བ་མ་མཆིས་པས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའམ་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པས་ཞེས་པ་དང་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྐད་དུ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་གཞན་དོན་དམ་པ་ཡང་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །ལན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དོན་ནི་དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་བྱིས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱིས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའམ་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འདིར་དེ་དག་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་མཐའ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ནི་གང་གིས་གང་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་པར་འགྱུར་ཞེས་སེམས་སོ། །ཚིག་གི་ཚོགས་འོག་མས་ནི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱོད་པ
Chinese
会变成非常多的形态。所谓“无事物”，意思是空性的形态。所谓“知晓”，意思是完全知晓。所谓“未造作”，是指与造作者分离，这是另一种形态。为什么呢？因为没有自己相续的造作者。所谓“诸法与法性分离”，这是另一种形态，因为诸法的自性没有作用和事业。所谓“法是有事物”，是指受他者的支配。所谓“无事物”，是指遍计所执和圆成实。所谓“不可寻觅”，是指无事物的自性，因为与知者本身不相应，并且与所取和能取分离。由于无法完全寻觅一切法，所以是无事物，或者因为无事物，所以不会那样改变。对于说“菩萨那样宣说，是世俗谛，而不是胜义谛”的说法，是对一切相智的智慧的颠倒分别。说“世俗谛是另一回事，胜义谛也是另一回事”也是颠倒分别。回答是，世尊从“世尊开示”到“应如是行于般若波罗蜜多”之间所说，其意思是，它们的真如是圣者智慧的境地，是唯一的。世俗谛是孩童的意识，因此，就用它来对孩童说“有事物”或“无事物”，这样就是对二谛的颠倒分别。然后，从“具寿善现”到“是行于菩提”之间，是对加行的颠倒分别，这里是对“它们是哪些词语的赘述”的颠倒分别。因此，观待三边而行布施等的行为是菩萨的行为，否则会想“谁以什么施予什么呢？”。后面的词句是回答。凡是行于一切法空性，就是行于菩提。
English
It will transform into very many forms. The term "without things" means the aspect of emptiness of two. The term "knows" means to know correctly. The term "unmade" means separated from the maker, which is another form. Why is that? Because there is no maker of one's own continuum. The term "all dharmas are separated from dharmata" is another form, because the characteristics of dharmas themselves have no action or activity. The term "dharma is a thing" means being under the control of others. The term "no thing" refers to the completely imputed and the perfectly established. The term "cannot be sought" refers to the nature of no thing, because it does not correspond to the knower itself, and because it is separated from the grasped and the grasper. Because all dharmas cannot be completely sought, they are without things, or because they are without things, they will not change in that way. To say that "the bodhisattva teaches in that way, it is conventional truth, but not ultimate truth," is a distorted discrimination of the wisdom of all-knowingness. To say that "conventional truth is another matter, and ultimate truth is also another matter" is also a distorted discrimination. The answer is, the Blessed One said from "the Blessed One taught" to "one should practice in this way in the Perfection of Wisdom," which means that their suchness is the realm of the wisdom of the noble ones, and is unique. Conventional truth is the consciousness of children, therefore, it is used to say to children "there are things" or "there are no things," which is a distorted discrimination of the two truths. Then, from "Venerable Subhuti" to "is practicing towards enlightenment," is a distorted discrimination of the application, and here is a distorted discrimination of "what words are they redundant for." Therefore, the practice of giving and so on, with regard to the three aspects, is the practice of a bodhisattva, otherwise one would think, "Who gives what to whom?" The following words are the answer. Whatever practices in the emptiness of all dharmas is practicing towards enlightenment.
Tibetan
་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། འདིར་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་དང་ལྡན་ པའི་རྐྱེན་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱབ་པའི་རིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སེམས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དག་པའི་དོན་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རོ་གཅིག་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག་གཉིས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡང་དག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པར་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་དྲུག་པའོ། །རྟོགས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། དོན་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བ་གསུམ་མོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་དེ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི་རྟོགས་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་སྒྲས་ཀྱང་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བ་འདི་ཡོད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ་དོན་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་དང་ངེས་པའི་ཚིག་གཞན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་
Chinese
因此，这就是菩萨的行持之义。从“如是宣说”到“因此成佛”之间，是对佛陀三宝的错误理解，即在此错误地认为那是谁的敬语。心想，如果仅仅因为知晓就是佛，那么，任何知晓者都会成佛，并且如果因为具有知晓而成为佛，那么一切众生都会成佛，因为不需要具有作用的因缘。此外，如果以周遍的理智说因为遍知而称为佛，那么就会认为能取和所取成立。其余的是回答。在此，“具有真实意义者即是佛”这句话中，真实且不颠倒的意义之境存在于何处，那就是真实的意义，即一切法的真如一味性完全显现之处，那就是佛的意义。从“善现，再者”等开始，宣说了如前所述的佛的语词意义的两种决定词。法，是指一切法。“真实地”，是指成为真如一味性。“现证菩提”是指完全、真实地知晓。 “他的”，是作者的第六格。因为证悟而成为佛，因为他对这个有三个非常，所以是佛，即一切意义本身，不颠倒本身，以及真实本身，这三个是非常。 “完全证悟真实意义”中，一切法的集合，如是的一味性，是真实的意义。“完全证悟”是指现量。此意为，因为证悟而成为佛，完全证悟和真实智慧就是这个，因为总的词语也表达了差别。因为他对这个有非常，所以是佛，即一切意义本身和不颠倒的意义以及真实本身。那是佛的语词意义和另一个决定词，以如实的方式现证一切法。
English
Therefore, that is the meaning of the conduct of a Bodhisattva. From "Thus it was said" to "Therefore, a Buddha," there is a mistaken understanding of the Buddha Jewel, namely, here it is mistakenly thought whose honorific that is. Thinking, if one is a Buddha merely because of knowing, then whatever knows will become a Buddha, and if one is a Buddha because of possessing knowledge, then all sentient beings will become Buddhas, because there is no need for a cause that has an effect. Furthermore, if it is said that one is called a Buddha because of being omniscient by reason of pervasiveness, then it is thought that the apprehended and the apprehender are established. The remainder is the answer. Here, in the phrase "the one with true meaning is called Buddha," wherever the object of true and non-perverted meaning exists, that is the true meaning, that is, whatever clearly reveals the single taste of suchness of all dharmas, that is the meaning of the word Buddha. From "Subhuti, furthermore," and so forth, two definitive words of the meaning of the word Buddha as explained above are spoken. Dharma means all dharmas. "Truly" means having become of one taste in suchness. "Perfectly enlightened" means knowing completely and truly. "His" is the sixth case of the agent. Because of realization, one is a Buddha, and because there are three verys for him, he is a Buddha, namely, all meanings themselves, non-perverted themselves, and true themselves, these three are the verys. In "fully realizing the true meaning," the collection of all dharmas, the one taste in suchness, is the true meaning. "Fully realizing" means directly. The meaning of this is that one is a Buddha because of realization, and fully realizing and true wisdom is this, because the general term also expresses the distinction. Because he has this very, he is a Buddha, namely, all meanings themselves and the meaning of non-perversion and truth itself. That is the meaning of the word Buddha and another definitive word, manifestly all dharmas as they are.