Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །ཤེས་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པར་མཛད་པའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །བསམ་མི་ཁྱབ་ཅིང་ཞི་ཉིད་སྟོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཞི་བ་ཡང་འདི་ཡིན་ཞིང་དེའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །དེ་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན་དེ་སྟོན་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཇིག་རྟེན་ཞི་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ཞི་བ་ཉིད་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་ བའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མདོ་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གཞན་དག་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དག་གིས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་ཉམས་དང༌། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་སྡུད་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང༌། །སྒྲུབ་དང་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང༌། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །རོ་མྱོང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །མཉམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མི་མཉ
Chinese
从“如是”到“示现世间”之间，宣说了宣说空性的智慧。令知晓是，从“善现，复次”到“示现世间”之间，宣说了令知晓空性的智慧。令示现是，从“善现，复次”到“示现世间”之间，宣说了示现空性的智慧。 不可思议且寂静性。对于“示”这个词，既是不可思议，又是寂静，并且因为是它的事物，所以是不可思议且寂静性。因为令示现它，所以是示现它，即从“何善现，复次”到“示现世间寂静”之间，宣说了知晓不可思议且寂静性。断绝世间想。对于“断绝”这个词，即从“何善现，复次”到“没有那样的法成为世间彼岸之想”之间，宣说了知晓断绝世间之想。于一切相智之理，说是智慧之相。这是结尾。 如是，在显示智慧之相后，因为是要说差别的相，所以依此而作，不可思议等以差别，具有进入差别的第七地的行境，以十六刹那，是说差别的相。说了“如是”之后，经中将要解释的不可思议等差别之道，从其他进入差别的四谛的行境，以十六刹那宣说了差别的相。不可思议等又是哪些呢？不可思议不退转，度脱衡量与计数，圣者总集智者所，识知所知不共性，知速退减皆无有，成办与如实成办，有缘所依与俱有，一切具足与总持，无有味受与差别，十六自性当知晓，以此道胜于他道，殊胜差别即此道。即是说，因为超离思虑，所以是不可思议。因为超离平等，所以是不平等。
English
From "Thus" to "showing the world," the wisdom that speaks of emptiness is taught. Making known is, from "Subhuti, again" to "showing the world," the wisdom that makes known emptiness is taught. Making manifest is, from "Subhuti, again" to "showing the world," the wisdom that manifests emptiness is taught. Inconceivable and peaceful nature. For the word "show," it is both inconceivable and peaceful, and because it is its thing, it is inconceivable and peaceful nature. Because it makes it manifest, it is manifesting it, that is, from "What Subhuti, again" to "showing the world peaceful," the knowledge of knowing the inconceivable and peaceful nature is taught. Cutting off worldly thought. For the word "cutting off," that is, from "What Subhuti, again" to "there is no such dharma that becomes the thought of the other shore of the world," the knowledge of knowing the cutting off of worldly thought is taught. In the manner of all-knowing, it is said to be the characteristic of wisdom. This is the conclusion. Thus, after showing the characteristic of wisdom, because it is to speak of the characteristic of difference, therefore, based on this, inconceivable and so on with difference, having the object of practice of the seventh ground of entering difference, with sixteen moments, it is said to be the characteristic of difference. After saying "Thus," the path of difference of the inconceivable and so on that will be explained in the sutra, from the object of practice of the four truths of entering difference from other paths, with sixteen moments, the characteristic of difference is taught. What are the inconceivable and so on? Inconceivable, non-regression, truly transcending measurement and counting, the wise one who gathers all the noble ones, knowing the knowable unshared nature, knowing quickly, decrease and all non-existent, accomplishing and truly accomplishing, having an object of focus with support, all complete and all-holding, without taste and difference, the sixteen self-natures should be known, by which the path is superior to other paths, the superior difference is this path. That is, because it transcends thought, it is inconceivable. Because it transcends equality, it is unequal.