Tibetan
ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའོ། །དེ་ནས་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཅིག་བུ་དང་འཁོར་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་གོ་སྐབས་འབྱེད་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང། དེ་སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་འཆི་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བར་མི་འདོད་པ་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་མུ་གེའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བ་ལས་ཉམས་ པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་གིས་ནི་ཁྱིམ་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཟློག་པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་བདུད་བདག་ཉིད་བར་ཆད་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་ཅན་གྱི་བདུད་དང་དེའི་འཁོར་གཉི་གར་སྤྲུལ་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་བདུད་ཀྱི་ལས་སྐྱེས་ཤིང་འབྱུང་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མང་དུ་སྦྱོར་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆེས་མང་དུ་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། །མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་གིས་མཚོན་དེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང༌། །ཁྱད་པར་བྱེད་དང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །མཚོན་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་བྱ་བ་བྱེད་པར་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང༌། བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མཚོན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད
Chinese
背离恶趣。然后背离轮回。然后，从“善现，再者”开始，用两个词来衡量孤独和与眷属在一起，这本身就是一种退失。然后，从想要和不想要打开机会本身就是一种退失。然后，追求少许的财物，并且不愿布施，这本身就是一种退失。然后，走向死亡的一方，以及不愿走向死亡，这是一种退失。然后，走向饥荒的一方，以及不走向饥荒，这是一种退失。然后，走向伴随恐惧的一方，以及不走向恐惧，这是一种退失。 然后，从“善现，再者”这一个词来说，是为了看家而返回。然后，从“善现，再者”这三个词来说，是魔自身制造障碍。然后，用两个词来说，是接近修饰般地成就波罗蜜多等。然后，用三个词来说，是化现为具有佛陀形象的魔及其眷属二者，使之欢喜，魔的事业生起和出现，压倒它们，从而增多般若波罗蜜多。凡是对般若波罗蜜多极为勤奋者，十方诸佛都会忆念他们，并且为了充分显示善法会增多，所以从“善现，再者，般若波罗蜜多”等开始，直到“不会从圆满正等觉中退失”为止，这样说了。这就是显示过失。然后，就所要陈述的相而言，说了：以何为相，彼即相，所知亦是知，差别与作者，此乃三种也，所相自性者，任何。这样说了，因为以它来表示，所以凡是成就作用的相，有三种，即知、差别和作者。凡是要表示的，也是从那个相中成就的。那也就是自性，相有四种。其中，就知晓一切而言，知有十四种，即如来出现，世间不灭自性。
English
Turning away from the evil destinies. Then turning away from samsara. Then, starting from "Subhuti, furthermore," using two words to judge being alone and being with retinue, that itself is a falling away. Then, wanting and not wanting to open opportunities itself is a falling away. Then, pursuing a little bit of wealth, and not wanting to give it away, that itself is a falling away. Then, going towards the side of death, and not wanting to go towards death, that is a falling away. Then, going towards the side of famine, and not going towards famine, that is a falling away. Then, going towards the side accompanied by fear, and not going towards fear, that is a falling away. Then, from the one word "Subhuti, furthermore," it is turning back for the sake of looking at the home. Then, from the three words "Subhuti, furthermore," it is Mara himself creating obstacles. Then, with two words, it is closely accomplishing the artificiality of the perfections and so on. Then, with three words, it is making happy by manifesting as both the Mara with the appearance of a Buddha and his retinue, the deeds of Mara arise and appear, overwhelming them, thereby increasing the Prajnaparamita. Those who are extremely diligent in the Prajnaparamita, all the Buddhas of the ten directions will remember them, and in order to fully show that virtuous dharmas will increase, therefore, starting from "Subhuti, furthermore, Prajnaparamita" and so on, up to "will not fall away from perfect complete enlightenment," thus it was said. This is showing faults. Then, regarding the characteristic to be stated, it was said: "Whatever is symbolized, that is the characteristic, what is to be known is also knowledge, difference and agent, these are the three, whatever is the nature of the symbolized." Thus it was said, because it symbolizes, therefore whatever is the characteristic of accomplishing action, there are three kinds, namely knowledge, difference, and agent. Whatever is to be symbolized is also accomplished from that characteristic. That is also called self-nature, there are four kinds of characteristics. Among them, in terms of knowing everything, there are fourteen kinds of knowledge, namely the appearance of the Tathagata, the self-nature of the indestructible world.
Tibetan
་དང༌། །སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། །དེ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་བལྟས་དང༌། །མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །ཆགས་བཅས་སོགས་དང་རྒྱ་ཆེན་དང༌། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཚད་མེད་དང༌། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། །སེམས་བལྟར་མེད་དང་ཤེས་པ་དེ། །གཡོ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས། །ཐུབ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ནས། །གཞན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྐབས་ཀྱིས། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་དག་གི་བདུན་པའི་མཐའ་ཅན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་དས་མའི་ཐད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་གང་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡོད་པའམ་དམིགས་པ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པའོ། །སེམས་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སེམས་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ནི་གང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སེམས་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །ཆགས་བཅས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱ་ཆེན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡངས་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
，众生心的行为，以及收摄和回顾，不尽之相，有贪等和广大，成为大和无量，以及无可见之识，心无可见和了知彼，动摇等等叫做，此外还有那些，是如是的 如实知。能仁通达如是性后，开示其他叫做这，一切智的场合，是了知自性的概括。如是说，名叫“遍知”的那些词语，要加上第七格的词尾。如来出现，叫做世尊从母胎中，如来出现的了知，从哪里善现祈请，到如来产生之间，说了如来出现的了知。世间不坏灭的了知是哪里祈请的？世尊对如来说，以智慧到彼岸开示世间，到这里说了知世间。了知众生心的行为是哪里善现无量众生，到有或无所缘之间，是了知一切众生心的行为。了知心收摄和散乱是哪里善现另外，到如实了知之间，是说了知心收摄和散乱。不尽之相，叫做哪里善现，到如实了知之间，是说心不尽之相的了知。有贪等等叫做有贪和无贪，哪里善现另外，到远离愚痴的心如实了知之间，是说了知有贪和无贪的心。广大，叫做宽广，哪里善现另外，到心广大之间，是说心广大的了知。成为大
English
, the behavior of sentient beings' minds, as well as gathering and looking back, the aspect of inexhaustibility, having attachment and so on, and vastness, becoming great and immeasurable, as well as the invisible consciousness, the invisible mind and knowing that, wavering and so on are called, besides those, are the suchness of Knowing the nature of reality. After the Able One realized suchness, instructing others is called this, in the context of omniscience, it is a summary of the characteristics of knowledge. It is said, those words called "complete knowledge" should be added with the ending of the seventh case. The appearance of the Tathagata, called the Blessed One from the mother's womb, the knowledge of the appearance of the Tathagata, from where Subhuti requested, to the generation of the Tathagata, the knowledge of the appearance of the Tathagata was spoken. The knowledge of the imperishable world is where the request was made? The Blessed One said to the Tathagata, using wisdom to reach the other shore to reveal the world, up to here, the knowledge of the world was spoken. Knowing the behavior of sentient beings' minds is where Subhuti immeasurable sentient beings, to the existence or non-existence of an object of reference, is knowing the behavior of all sentient beings' minds. Knowing the gathering and distraction of the mind is where Subhuti also, to knowing as it is, is speaking of knowing the gathering and distraction of the mind. The aspect of inexhaustibility, called where Subhuti, to knowing as it is, is speaking of the knowledge of the aspect of the inexhaustible mind. Having attachment and so on is called having attachment and being without attachment, where Subhuti also, to the mind free from delusion knowing as it is, is speaking of knowing the mind with attachment and without attachment. Vastness, called spaciousness, where Subhuti also, to the vast mind, is speaking of the knowledge of the vast mind. Becoming great