Tibetan
བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅུ་གསུམ་པའོ། །ཆོས་ནི་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཉིད། །རང་གི་ས་ལ་ངེས་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་པ་དེ་གཉིས་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅུ་བཞི་པའོ། །ས་གསུམ་ལ་ནི་གནས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཉིད་དེ། གནས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནིས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་བདུད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅོ་ལྔ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེའི་དོན་དུ་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རྟགས་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེ་འདྲའི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི། །བློ་ལྡན་མཐོང་བའི་ལམ་གནས་ནི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལས་ཟབ་མོའི་ཚིག་གིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མང་པོའི་ཚིག་ནི་ཟློས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གང་ལ་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལེགས་ པར་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཟབ་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཞེས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཟབ་མོ་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་པའི
Chinese
以上所说的是第十三个征象。法是不见微尘许，安住于自地。如是说，法不见微尘许，如是，我无疑地成为圆满正等觉，此二者是于道知法。善现，复次等，乃至不复见，以上所说的是第十四个征象。安住于三地等，如是说，诸法无生，于圆满正等觉是应得，大乘是如来所说。三地是三。安住于彼，诸魔亦不能坏，是于灭知忍。善现，譬如是等，乃至复次，善现，应知不退转，以上所说的是第十五个征象。为法之义而舍命，如是说，诸法皆空性是法，为彼义而舍命，是于道随知。善现，复次等，乃至各别正知现证，以上所说的是第十六个征象。如是十六刹那，具慧见道位，是不退转之征象。如是说是结尾。安住于修道位，说修道是甚深。经中以甚深之语说修道，多语是重复之语。安住于何能圆满诸法。善现请问等，乃至善为开示，以上所说。彼之甚深为何？甚深空性等，如是说。世尊开示等，乃至甚深甚深是彼等，以上所说。空性等之甚深为何？甚深是增益和诽谤。
English
What was said up to that point is the thirteenth sign. Dharma is not seeing even a speck of dust, abiding in its own ground. Thus it is said, if the Dharma does not see even a speck of dust, then I will undoubtedly become perfectly enlightened, these two are knowing the Dharma on the path. Subhuti, furthermore, etc., up to not seeing again, what was said above is the fourteenth sign. Abiding in the three grounds, etc., thus it is said, all dharmas are unborn, perfect enlightenment is to be attained, the Great Vehicle is what the Tathagata said. The three grounds are three. Abiding in that, even the demons cannot destroy it, it is the forbearance of knowing the cessation. Subhuti, for example, is like this, etc., up to again, Subhuti, it should be known as irreversible, what was said above is the fifteenth sign. Giving up life for the sake of the Dharma, thus it is said, all dharmas are emptiness, which is the Dharma, giving up life for that sake is following knowledge on the path. Subhuti, furthermore, etc., up to individually realizing manifest realization, what was said above is the sixteenth sign. Such sixteen moments, the wise abide in the path of seeing, are signs of irreversibility. Thus it is said to be the conclusion. Dwelling in the path of meditation, it is said that the path of meditation is profound. In the sutra, the path of meditation is spoken of with profound words, many words are repetitive. Abiding in what can perfect all dharmas. Subhuti's request, etc., up to please explain well, what was said above. What is its profundity? Profound emptiness, etc., thus it is said. The Blessed One taught, etc., up to profound, profound are those, what was said above. What is the profundity of emptiness, etc.? Profundity is addition and slander.
Tibetan
་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སྒྲ་འདོགས་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནས། བྱང་ཆུབ་ལས་གུད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དེ། གསོལ་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་སོང་ནས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་ལ་རིགས་པ་བཞིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་སེམས་པའོ། །རིགས་པ་ནི་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་དང༌། འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པའོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་བསམ་པའི་དོན་ལ་རྣམ་པ་དགུ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཞི་གནས་ཏེ། འཇལ་བའོ། །དེ་ནས་དོན་དགུ་པོ་དེ་འབྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ངེས་པར་རྟོག་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་དང་ཡང་དུའོ། །འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། འཇལ་བ་དང་རྟོག་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་དམིགས་པ་གང་ཞེ་ན། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བཞེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྒྱུའི་བར་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལའོ། །བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་སེམས་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་དག་ལའོ། །རྩོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལའོ། །འབད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལའོ། །གཞུང་ལྷག་མ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ད
Chinese
即是从边解脱，如是真如自无色乃至无菩提之间，是从施设名言之边解脱，自色之外亦非有乃至菩提之外亦无真如之间，是从诽谤之边解脱，自祈请彼等乃至彼诚稀有之间所说。又何为修道耶？即是再三作意，衡量与决定作意是修道，于一寂静处以从听闻所生之智慧，以四理分别决定之义是作意。理者即是相待之理，与作用之理，与成立正理之理，与法性之理。自彼如何所思之义以九相至究竟是寂止，即是衡量。自彼九义分解与极分解与普作意与普观察之体性是胜观，即是决定作意。第三彼等自身再三之再三。此是修道之体性，世尊所说等乃至衡量与作意之间所说。如是则修道之所缘为何耶？决择分与见道，与修道自身上，彼是恒常之故，是所许，如所说示现一般自我的等乃至因之间亦不亲近之间所说。于彼安住当为决择分之分与随顺者。当学是见道。当成
English
It is liberation from extremes. Likewise, Suchness, from being formless to being without enlightenment, is liberation from the extreme of imputation. From not being other than form to Suchness not existing apart from enlightenment, it is liberation from the extreme of denial. What is said from "That prayer," etc., to "That is very wonderful!" What is the path of meditation? It is repeatedly thinking, measuring, and definitely contemplating the path of meditation. Going to a solitary place and discerning the meaning determined by the wisdom arising from hearing with the four reasons is thinking. The reasons are the reason of dependence, the reason of function, the reason of establishing validity, and the reason of the nature of phenomena. Then, how the meaning of what is thought culminates in nine aspects is calm abiding, which is measuring. Then, the nature of analyzing those nine meanings, completely analyzing, fully contemplating, and fully examining is insight, which is definitely contemplating. The third is repeatedly, again and again, on those very things. This is the nature of the path of meditation. What the Blessed One said, from "He spoke," etc., to "Measure and contemplate." If so, what is the object of the path of meditation? The stages of decisive discrimination and the path of seeing, and the path of meditation itself. Because it is constant, it is accepted. As it was shown, from "My," etc., to "Even to the cause, it does not approach closely." To abide in that is to be in accordance with the aspect of decisive discrimination. To be trained is in the path of seeing. To be accomplished
Tibetan
གུར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས་ཏེ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གོ་རིམས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དགུའི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེས་པས་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤོང་སྟེ། གོས་ལ་དྲི་མ་ཆེན་པོ་སྔར་དག་པར་བྱས་ནས་ཕྱིས་ཆུང་ངུ་དག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་མན་ཆད་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཕྱེད་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱེད་འོག་མ་འོག་མས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་དག་གིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གི་འབའ་ཞིག་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ངུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྒྱད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ཡིན་ལ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དགུ་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་པོ་དག་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མ་མཆིས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚད་མེད་པའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང
Chinese
是转变之义。那又如何呢？小、中、大等，以小之小等差别来分，即小之小，小之中，小之大，中之小，中之中，中之大，大之小，大之中，大之大，以这样的次第，是作为对治方的九种形态的合理性。那些生起后，按照与次第相反的顺序，舍弃不和合方的形态，即大之大，大之中，大之小，中之大，中之中，中之小，小之大，小之中，小之小。如同先将衣服上的大污垢清除，之后再清除小污垢一样，心也是如此。从这以下，以八个大词语，到“善逝众多”之间，前半部分讲述了与般若波罗蜜多分离的补特伽罗，对于蕴等不执著，不和合方的特征，即大之大等八种形态。因为与此相应的布施等即使是大，果报也是小的缘故。后半部分，以“世尊所说”等在前引导，讲述了对治方，即与般若波罗蜜多结合的修道之路的小之小等八种形态。即使是那些唯一的，以及与布施等小的结合，果报也是大的缘故。其中，不和合方的第八种是，因为显现的缘故而分别念，是小之中。 对治方的大之中，是不执著显现。不和合方的第九种是，仅仅是显现的分別念，是小之小。对治方的大之大，是不执著显现。这两个都请示道：世尊，没有显现，从“是”到“无量福德增长”之间全部。
English
It is the meaning of transformation. How is that? Small, medium, and large, etc., are divided by the differences of small of small, etc., that is, small of small, small of medium, small of large, medium of small, medium of medium, medium of large, large of small, large of medium, large of large, with this order, it is the rationality of the nine forms of the opponent side. After those arise, according to the order opposite to the sequence, abandon the forms of the incompatible side, that is, large of large, large of medium, large of small, medium of large, medium of medium, medium of small, small of large, small of medium, small of small. Just as the large stains on clothes are removed first, and then the small stains are removed later, so is the mind. From here onwards, with eight great words, to "many Sugatas," the first half speaks of the characteristics of the incompatible side, such as the great of great, etc., the eight forms of the person who is separated from the Prajnaparamita, who does not cling to the aggregates, etc. Because even if the generosity and so on corresponding to this are great, the result is small. The latter half, with "spoken by the Bhagavan" etc. as the guide, speaks of the opponent side, that is, the eight forms of the small of small, etc. of the path of cultivation combined with the Prajnaparamita. Even if those are unique, and combined with small generosity, etc., the result is great. Among them, the eighth of the incompatible side is the conceptual thought because of manifestation, which is the small of medium. The great of medium of the opponent side is non-attachment to manifestation. The ninth of the incompatible side is merely the conceptual thought of manifestation, which is the small of small. The great of great of the opponent side is non-attachment to manifestation. Both of these are requested: Bhagavan, there is no manifestation, from "is" to "immeasurable merit increases" in between.