Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །འདི་ཡང་འགྲོ་བ་དགག་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་དང༌། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང༌། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང༌། མི་མཐུན་ཐོགས་པ་མེད་དང་དེ། །གཞི་མེད་སྐྱེ་མེད་འགྲོ་མེད་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད། །མཚན་གཞི་ལྟ་བུར་མཚོན་པས་ན། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །རྟགས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚུལ་གྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚན་མ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་དབེན་པ་སྟེ། གང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པས་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་དབེན་པ་གསུངས་སོ། །དཀའ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་ཉིད་དེ། རབ་འབྱོར་ཞེས་ བྱ་བ་ནས། གོ་ཆ་འཚལ་བམ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བ་དང་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གོ་ཆ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱས་བཀ
Chinese
如是所说之间。此亦遮遣行者，为以不缘之理而可得之义，如是者，乃行之作用也。此乃作用之相。如是者，乃总结也。为知自性之相故。烦恼、相、与征兆， 违品、对治及寂静， 艰难、决定与为义， 不缘以及止显现， 所缘何者及无违， 无碍、彼、无基、无生、无行， 如是性乃不缘性， 十六自性之体性。 以譬喻为例证，是故许为四相。 如是说，谓以诸烦恼寂静者，乃请白，世尊之名乃至，转为寂静之自性之间，说烦恼寂静之自性也。征兆者，乃烦恼之征兆也，以彼等寂静者，乃何善现之名乃至，以理转为寂静之自性者，说烦恼之征兆寂静之自性也。烦恼之相者，乃执著等也，以彼等寂静者，乃何善现之名乃至，相寂静之自性生起之间，说烦恼之相以寂静之自性也。违品与对治者，乃贪欲等与无贪欲等也，以彼等寂静者，乃何善现菩提萨埵摩诃萨埵彼等乃以贪欲与无贪欲寂静之名乃至，转为具自性之间，说违品与对治之寂静也。艰难者，乃何请白世尊之名乃至，彼等乃行难行之间，说艰难之自性也。决定者，乃决定性也，善现之名 乃至，求甲胄耶？如是之间，说决定之自性也。为令一切有情脱离诸般痛苦，以及为证得一切种智之故，乃为义之甲胄也，世尊所
English
Thus, what was spoken in between. This also refutes the goer, for the sake of obtaining through the manner of non-objectification, thus, it is the action of going. This is the characteristic of action. Thus, it is the conclusion. Therefore, to know the characteristic of self-nature. Afflictions, signs, and indications, Adverse factors, antidotes, and tranquility, Difficulty, certainty, and purpose, Non-objectification and cessation of manifestation, What is meant by "object," and non-contradiction, Unobstructedness, that, baselessness, unbirth, non-going, Suchness is non-objectification, The nature of sixteen self-natures. By exemplifying with metaphors, it is therefore accepted as the four characteristics. Thus it is said, that being tranquil from afflictions is the request, from the name of the Bhagavan to, between transforming into the nature of tranquility, it speaks of the self-nature of the tranquility of afflictions. The indication is the indication of afflictions, being tranquil from them, from the name of "What Subhuti" to, transforming into the nature of tranquility through reason, it speaks of the self-nature of the tranquility of the indication of afflictions. The sign of afflictions is attachment, etc., being tranquil from them, from the name of "What Subhuti" to, between the arising of the nature of sign tranquility, it speaks of the sign of afflictions with the self-nature of tranquility. Adverse factors and antidotes are desire, etc., and non-desire, etc., being tranquil from them, "What Subhuti, Bodhisattva Mahasattvas, those are tranquil from desire and non-desire," from the name to, between transforming into possessing nature, it speaks of the tranquility of adverse factors and antidotes. "Difficulty" is from the name of "What request, Bhagavan" to, "Those are practicing austerities," it speaks of the self-nature of difficulty. "Certainty" is certainty itself, from the name of Subhuti to, "Do you seek armor?" Between "Yes," it speaks of the self-nature of certainty. To liberate all sentient beings from all kinds of suffering, and for the sake of attaining omniscience, it is the armor of purpose, spoken by the Bhagavan.
Tibetan
འ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གོ་ཆ་བགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །མི་དམིགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མི་དམིགས་པ་གསུངས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ས་མ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། །གང་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རམ་མི་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་སྤྱོད་པ་སྟེ། ལྷའི་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། བསྒོམ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བ་གསུངས་སོ། །ཐོགས་པ་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གཞི་མེད་འགྲོ་མེད་སྐྱེ་མེད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཞིན་པའི་ཆོས་ཏེ། གཞི་མེད་པ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །འདིར་གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། གང་ཆོས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྟེན་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གཞི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འགྲོ་བ་མེད་པ་འོང་བ་མེད་པ་དེ་ བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་གྱི་ཡང་སྟེ། དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། གང་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་གང་གི་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གང་གིས་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་ན
Chinese
从名为“啊擦巴”开始，到“分发盔甲”为止，讲述了专门要做的事。名为“无所缘”是从名为“祈请”开始，到“禅修”为止，讲述了无所缘。名为“断除现行执着”是指没有现行执着，从“之后又”开始，到“为了认真对待如是性”为止，讲述了没有现行执着。名为“所缘为何”是指所缘是所有法的如是性。这也是无分别的，因为如是性是佛陀一切种相遍知的如是性。从“祈请”开始，到“诸法之甚深性”为止，讲述了所缘的自性。名为“不一致”是指世间一切难以置信，不是为了说明那些法应该执取或不执取。执取是指世间人所说的“我”和“我的”，从“天子们”开始，到“不能禅修”为止，讲述了世间一切难以置信。名为“无障碍”是指从色到一切种相遍知之间没有障碍，从“具寿”开始，到“没有出生”为止，讲述了无障碍的自性。名为“无基无行无生”等，其中“彼”是指正在讲述的法，即无基、无行、无生。此处因为色等没有所依，所以没有住处，从“此法”开始，到“没有所依”为止，讲述了无基的自性。因为此处没有行，所以是无行，如是如来之如是性是无行无来，如是善现亦然。从“欲乐中行”开始，到“用语言表达”为止，讲述了无行的自性。因为此处没有生，所以是无生，因为没有随生者、所随生者以及能随生者。之后，名为“具寿”。
English
From what is called "Atsalpa" to "distributed armor," it speaks of what needs to be done specifically. What is called "non-objectification" is from what is called "supplication" to "meditation," speaking of non-objectification. What is called "preventing manifest clinging" means there is no manifest clinging, from "then again" to "for the sake of diligently engaging in suchness," it speaks of the absence of manifest clinging. What is called "what is the object?" means the object is the suchness of all dharmas. This is also without differentiation, because suchness is the suchness of the Buddha's all-aspects omniscience. From "supplication" to "the profundity of all dharmas," it speaks of the nature of the object. What is called "incompatible" means it is difficult for all the world to believe, and it is not taught for the sake of grasping or not grasping those dharmas. Grasping refers to the worldly usage of "I" and "mine," from "sons of the gods" to "cannot meditate," it speaks of what is difficult for all the world to believe. What is called "unobstructed" means there is no obstruction from form to all-aspects omniscience, from "the venerable one" to "there is no birth," it speaks of the nature of unobstructedness. What is called "without basis, without going, without birth," etc., wherein "that" refers to the dharma being taught, which is without basis, without going, and without birth. Here, because form and so on have no support, there is no dwelling place, from "this dharma" to "there is no support," it speaks of the nature of being without basis. Because there is no going here, it is without going, thus the suchness of the Tathagata is without going and without coming, so too is Subhuti. From "acting in desire" to "expressed in words," it speaks of the nature of being without going. Because there is no birth here, it is without birth, because there is no subsequent birth, what is subsequently born, and what causes subsequent birth. After that, named "the venerable one."