Tibetan
ང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བདུན་པོ་དག་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་སྟེ། འདིའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དེ། སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པའོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པ་ཉིད་ དུ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དང༌། །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་མེད་ཕྱིར། །གང་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ནོ། །ཁས་ལེན་པ་ནི་གནས་པ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཟུགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལས་གུང་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་གུང་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་སྐབས་འབྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ལྟག་ཡན་ཆོད་ནི་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ནི་བཤད་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་དུས་གསུམ་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་
Chinese
我的意思是这样。 所谓“色等”，应与那七个刹那相联系。因为色等本身就是痛苦和集起。 慈爱等所见的色，是第八个刹那。此刹那的对境就是色等，它显示为有情。 因此，八个刹那都安住于色等之上。 其中，第一个刹那如果认为如来安住于色等的真如之中， 这也是不合理的。因为： 真如与佛陀， 互为所依非能立。 因为经中说：无论何处，色的真如中没有如来，如来中也没有色的真如。 所谓“名相”，就是其他的相。 承认就是安住，就像无常等一样，是自性。 经中广说：无论何处，如来不是色的真如之外的他者，色的真如也不是如来之外的他者。如此，如来不是他者，般若波罗蜜多也不是他者。 如果成为他者，那么不分别就不合理了。 经中从“何者色不是般若波罗蜜多，色之外也没有般若波罗蜜多”等，一直到“从一切相智的法性之外也没有般若波罗蜜多”之间都这样说了。 所谓般若波罗蜜多，就是于苦，法智忍。 区分以广大等为对境的那四个刹那的段落，是从“此波罗蜜多是广大的”开始，直到“这是为什么呢”为止，是教示。 从那之后，直到“具有根”之前，是解释。 其意义是：色等的广大性，在三时中，对于有和无的实事，是完全没有间断的。因为以真如而言，就像虚空一样。因此，以广大为对境，这才是波罗
English
That is what I mean. The term "form, etc." should be connected with those seven moments. Because form, etc., itself is the cause of suffering and its origin. The sight of form by love, etc., is the eighth moment. The object of this moment is form, etc., which it shows as sentient beings. Therefore, the eight moments abide in form, etc. If one thinks that the first moment is the Tathagata abiding in the suchness of form, etc., that is not reasonable. Because: Suchness and the Buddha, Are mutually dependent, not established. Because it is said in the sutra: "Wherever the suchness of form is, there is no Tathagata, and wherever the Tathagata is, there is no suchness of form." The term "name" means another aspect. To accept is to abide, like impermanence, etc., it is self-nature. It is extensively said in the sutra: "Wherever the Tathagata is, he is not other than the suchness of form, and the suchness of form is not other than the Tathagata." Thus, the Tathagata is not other, and the Prajnaparamita is also not other. If it becomes other, then non-discrimination is not reasonable. From "What is form is not Prajnaparamita, and there is no Prajnaparamita apart from form," etc., up to "There is no Prajnaparamita apart from the dharmata of all-knowingness," it is said. The Prajnaparamita is the forbearance of knowing the Dharma in suffering. The distinction of those four moments with great objects, etc., begins with "This Paramita is vast," and up to "Why is that?" is the teaching. After that, up to "with faculties," is the explanation. Its meaning is: The greatness of form, etc., in the three times, is completely uninterrupted for things with and without substance. Because in terms of suchness, it is like space. Therefore, with great objects, this is the Para-
Tibetan
ཕྱིར་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལྟག་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །འདི་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་དུ་མེད་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟག་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གྲངས་སུ་མི་ཆོད་པ་ཉིད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། གང་ མཐའ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་གོང་ཡན་ཆད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡིན་ལ་འགོག་པ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མཐའ་མེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་མེད་པའོ། །གང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་དང་དོར་བ་མེད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་དང་ཡང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དག་མཐོང་བའོ། །འཐད་པ་དང་བཅས་པ་ལྷག་མ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྲུ
Chinese
因为是伟大的出离者，所以说“无量”的后面直到上面是于苦谛知法。仅此不能完全断除的是无量，度是不可量，叫做后面的上面是于苦谛随知忍。不可计数即是不可量，凡是 说“无边”的上面直到上面是于苦谛随知。生是先前的边，灭是后来的边，那也是完全无量即是色等无边。一切相智即是无边，法界无边，真如无边，有情无边，因为缘于此，所以这是度无边。凡是虚空无边，所以从度无边开始，从那以后直到说“具有根的诸天”的上面，所说的是于集谛知法忍。在那里叫做色等安住于般若波罗蜜多。确定是佛陀，应当仅仅观看是佛陀。凡是从那以后直到说“具有根的诸天”开始，直到说“将成为佛薄伽梵”之间，所说的是于集谛知法。没有可取没有可舍等，叫做色等完全没有可取和没有可舍，是安住于色等的空性。从那以后直到说“那些天子薄伽梵”开始，直到说“不会找到机会”之间，所说的是于集谛随知忍。慈等叫做慈、悲、喜、舍。剩余的是利益。凡是从“乔尸迦，种姓之子或种姓之女”开始，直到说“也不要与一切相智之心分离”之间，所说的是于集谛随知。空性遍布叫做见到十六空性。具有道理的剩余的是利益。凡是从“乔尸迦，另外”开始，直到“不间断地守护
English
Because it is a great departure, so it is said that the back up to "immeasurable" is knowing the Dharma in suffering. What cannot be completely cut off is immeasurable, and transcendence is immeasurable, called the back up to the top is forbearance of following knowledge in suffering. What cannot be counted is immeasurable, and whatever is said to be "unbounded" up to the top is following knowledge in suffering. Birth is the previous end, and cessation is the later end, and that which is completely immeasurable is the unboundedness of form and so on. All-knowingness is unbounded, the Dharma realm is unbounded, Suchness is unbounded, sentient beings are unbounded, and because it is based on this, this is unbounded transcendence. Whatever space is unbounded, therefore starting from unbounded transcendence, from then on up to what is said as "the gods with roots", what is said is forbearance of knowing the Dharma in the origin of suffering. There it is called form and so on abiding in the Perfection of Wisdom. Determining to be a Buddha, one should only look at it as a Buddha. Whatever is said from then on starting from "the gods with roots", up to "will become a Buddha Bhagavan", is knowing the Dharma in the origin of suffering. There is nothing to take and nothing to abandon, etc., called form and so on completely without taking and without abandoning, is abiding in the emptiness of form and so on. From then on up to what is said as "those sons of gods Bhagavan" starting, up to "will not find an opportunity", what is said is forbearance of following knowledge in the origin of suffering. Loving-kindness and so on are called loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. The remainder is benefit. Whatever is said from "Kaushika, son of a lineage or daughter of a lineage" starting, up to "also do not separate from the mind of all-knowingness", is following knowledge in the origin of suffering. Emptiness pervading is called seeing the sixteen emptinesses. The remainder with reason is benefit. Whatever is said from "Kaushika, also" starting, up to "protect without interruption"
Tibetan
ང་བ་དང་བསྐྱང་བ་དང་སྤེད་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་འགག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ ཉིད་ནི་ཡོངས་འཛིན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སེམས་ཅན་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པའོ། །གང་དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འདུལ་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོངས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གང་དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉམ་ང་བ་ནི་ཕོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྩོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ནད་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པར་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཛིན་པ་ཟད་པའོ། །གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲུང་བ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་སྦེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་སྟོང་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱི། ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་པོར་བྱས་ནས། རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་གནས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་འགོད་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ
Chinese
说“我将给予、养育和覆盖”等，这是对灭谛生起法智忍。“佛陀 本身是摄持者”，这是为了在没有佛陀住世的佛土中调伏众生，自己化现为佛陀的形象。从“那时，天帝释提桓因对薄伽梵说”开始，到“以三乘调伏是极稀有”为止，所说的是对灭谛生起法智。“一切清净”等，应与“摄持者”相连。这样，以完全摄持般若波罗蜜多，一切清净之法都将被完全摄持。其余的是利益。从“那时，天帝释提桓因”开始，到“将最终摆脱痛苦”为止，所说的是对灭谛生起随法智忍。“消除恐惧和一切疾病”，其中“恐惧”是指贫困和各种争论等。“疾病”是指有生的痛苦。从“ कौशिका 乔尸迦，例如”开始，到“不会增长”为止，所说的是对灭谛生起随法智。“涅槃执持寂静”，是指执持涅槃的灭尽。为什么呢？从“ कौशिका 乔尸迦”开始，到“所有罪恶和不善之法都会平息，但不会增长”为止，所说的是对道谛生起法智忍。“诸佛守护等”，是指圆满的佛陀守护、救护和隐藏，以及善法增长。从“ कौशिका 乔尸迦，三千”开始，到“直至一切种智，将会增长，但不会减少”为止，所说的是对道谛生起法智。“不杀生等，对于一切种智之理，自己安住并安置众生”，是指首先从不杀生开始，直至 自己安住于一切种智，并同样安置他人为止。
English
Saying "I will give, nurture, and cover," etc., this is the forbearance of knowing the Dharma of cessation. "The Buddha himself is the holder," this is in order to tame sentient beings in the Buddha-field where the Buddha does not reside, transforming himself into the form of the Buddha. From "Then, the Lord Indra, king of the gods, said to the Bhagavan" to "Taming with the three vehicles is extremely rare," what is said is the knowledge of the Dharma of cessation. "All pure" etc., should be connected to "holder." In this way, by completely holding the Prajnaparamita, all pure dharmas will be completely held. The rest is benefit. From "Then, the Lord Indra, king of the gods" to "will eventually get rid of suffering," what is said is the forbearance of subsequent knowledge of cessation. "Eliminating fear and all diseases," where "fear" refers to poverty and various disputes, etc. "Disease" refers to the suffering of existence. From " कौशिका Kaushika, for example" to "will not increase," what is said is the subsequent knowledge of cessation. "Nirvana holds peace," refers to the exhaustion of holding onto Nirvana. Why? From " कौशिका Kaushika" to "all sins and unwholesome dharmas will be pacified, but will not increase," what is said is the forbearance of knowing the Dharma of the path. "The Buddhas protect, etc.," refers to the complete Buddhas protecting, saving, and hiding, and the increase of virtuous dharmas. From " कौशिका Kaushika, three thousand" to "until all-knowingness, it will increase, but will not decrease," what is said is the knowledge of the Dharma of the path. "Not killing, etc., for the sake of all-knowingness, abiding oneself and placing sentient beings," refers to starting with not killing, until abiding oneself in all-knowingness, and similarly placing others.