Tibetan
ལེའུ་གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། ལེའུ་གཉིས་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ། རུང་བར་མ་བྱས་པ་ལ་བསྟན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རུང་བར་བྱས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དང་པོར་དེ་ཉིད་ ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་དག་གི་བར་གྱིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང༌། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷའི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་བར་ཤེས་ནས་དེའི་དངོས་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐབས་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའོ། །འོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་སོ། །མོག་མོག་པོར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟི་མེད་པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ངེས་པ་སྟེ། ཡུལ་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་དག་གིས་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣག་བཞིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་དག་པར་བཟུང་བས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་གཟུང་བ་སྟེ་དེ་ནི་ལས་སོ། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི །རྣམ་པ་མི་དམིགས་སྒོ་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ལམ་འདི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེའི་མདོ་ཡང་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་དོང་མ་ཡན་ཆད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་ཡིད་ལ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག
Chinese
第二品，道智之解释。 第二品，道智之解释。 欲显示道智，若未准备妥当，则不宜显示，因为准备妥当即是菩提心。因此，首先从“殊胜之法”至“特别应专注”之间，宣说了发心。即：为了诸天准备妥当，以光芒照耀，以及处所决定与普遍，自性及其事业。如是说，所说的是剩余部分。诸天，指的是天众。为了准备妥当，为何呢？因为薄伽梵知晓已压倒一切世间，为了彼之事物而发心。 कौशिका (梵文天城体，梵文罗马拟音：Kauśika，汉语字面意思： कौशिका) 等是为了区分段落。因此，凡未发菩提心者，应发心，即为了准备妥当而发心。光芒，指的是佛之光芒。照耀，意思是使之无光。凡是处所决定，即声闻寂静一隅未发心。然而等是不可思议，因为已完全转为菩提之声闻亦发心。善法方面，我等指的是脓血，善法方面指的是善法之法。殊胜，指的是已如实受持菩提心。极殊胜，指的是如实受持大乘，那是事业。道智之理是： 圣者四谛， 从不观想之门， 应知此声闻道。 其中，首先指的是剩余部分。其经文也从 कौशिका (梵文天城体，梵文罗马拟音：Kauśika，汉语字面意思： कौशिका) 开始，至薄伽梵为止。色等有两种，即苦谛和集谛。其中，苦以四种方式忆念，即无常，痛苦，我。
English
Chapter Two: Explanation of the Knowledge of the Path. Chapter Two: Explanation of the Knowledge of the Path. To show the knowledge of the path, it is not appropriate to show it to those who are not prepared, because being prepared is the mind of enlightenment. Therefore, first, from "superior dharmas" to "especially to be focused on," the generation of the mind is taught. That is: For the sake of preparing the gods, shining with light, and the determination and pervasiveness of the place, its nature and its actions. Thus it is said, what is said is the remainder. The gods refer to the assembly of gods. For the sake of preparing, why? Because the Bhagavan knows that he has overwhelmed all the worlds, and for the sake of that thing, he generates the mind. Kauśika (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音：Kauśika，汉语字面意思：Kauśika) and others are to distinguish the sections. Therefore, those who have not generated the mind of enlightenment should generate the mind, that is, generate the mind for the sake of preparing. Light refers to the light of the Buddha. Shining means making it without light. Whatever is the determination of the place, that is, the Śrāvakas who are peaceful in one corner have not generated the mind. However, etc. are inconceivable, because even the Śrāvakas who have completely turned to enlightenment generate the mind. In the aspect of virtue, we and others refer to pus, in the aspect of virtue refers to the dharma of virtue. Superior refers to having truly taken hold of the mind of enlightenment. Extremely superior refers to truly taking hold of the Mahāyāna, that is the action. The principle of the knowledge of the path is: The Four Noble Truths, From the gate of non-contemplation, This Śrāvaka path should be known. Among them, first refers to the remainder. Its sūtra also starts from Kauśika (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音：Kauśika，汉语字面意思：Kauśika), up to the Bhagavan. Form and others are of two kinds, namely the truth of suffering and the truth of origin. Among them, suffering is remembered in four ways, namely impermanence, suffering, self.
Tibetan
་མེད་པ་དང༌། ཞི་ པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་བདག་གི་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤི་བའི་རོ་ལ་ཤི་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདག་གི་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་སྤང་བར་འོས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནད་དང་ཤུ་བ་དང་ཟུག་རྡུ་དང་སྡིག་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང་གདོན་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདི་དང་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྣམ་པ་བཞིས་ནུས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ཏེ། ཕ་རོལ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དང་གཡོ་བ་དང་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་སྟེ། བདག་ནི་དོར་བར་མི་ནུས་པས་འདིས་ནི་ཕ་རོལ་ལོ། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གིས་ལམ་རྣམ་མས་རྩ་བ་ནས་བཏོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལམ་གྱིས་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇིག་པའོ། །མྱུར་དུ་བྱེད་པའི་དོན་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཐོག་འབབ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་པའོ། །འབྱུང་པོ་དང་སྲིན་པོ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགོ་བའི་ནད་དོ། །མུ་གེ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཚེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་ལ་ངེས་པར་འགོག་པས་ན་འགོག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །འདིས་འགོག་པར་བྱེད་པས་ན་འགོག་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་དག་སོ་སོ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་དང། སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བའི་བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་སྟེ། དེ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞི་བའོ།། དེ་གཉིས་ནི་མི་གཙང་བ་སྟེ། དེ་དག་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབེན་པ་སྟེ། ག
Chinese
无我与寂静。次第是因为具有生与灭，以及不相符之故，以及无我之自性之故，以及以我而空之故。如是，对于已死的尸体称为已死，是因为以我而空之故。集起应知是以四种方式应断除之义。疾病、疮、痛楚与罪恶，次第是因为是痛苦之因之故，以及是增长痛苦之因之故，以及难以除去之故，以及在此与彼是痛苦之因的法相同之故。又以四种方式是能力之义，彼岸与坏灭之法者与动摇与极坏灭。我不能舍弃，因此这是彼岸。坏灭之法者是因为每一刹那坏灭之故。动摇是阿罗汉们以各种道从根本断除之故。因为以应时之道而坏灭之故，是极坏灭。迅速行作之义也有三种，如雷电降落等一般，是因为是坏灭之相续之故而坏灭。因为与鬼神等法相同之故，是传染病。因为与饥荒和敌方军队等法相同之故，是损害。如是，颠倒缘起之理，从无明灭则行灭开始，直到唯有大苦蕴灭尽为止。其中，因为必定止息，故称为止息，是为灭谛。以此止息之故，故称为止息，是为道谛。彼等各自又有七种，无我与寂静与远离与空性与无相与无愿与无为。其中，瑜伽士的我乃是痛苦自性之蕴，因此，因为无有痛苦之事物之故，是为无我。因为烦恼寂静之故，是为寂静。 彼二是不净，彼等耗尽之故，是为远离。其
English
Impermanence and peace. In order, it is because of having birth and death, and because of being incompatible, and because of the nature of no self, and because of being empty of self. Thus, a dead body is called dead because it is empty of self. Origin is the meaning of knowing that it should be abandoned in four ways. Disease, sores, pain, and sin, in order, are because they are the cause of suffering, and because they are the cause of increasing suffering, and because they are difficult to remove, and because they are similar in nature to the cause of suffering in this and other lives. Again, in four ways, it is the meaning of fully knowing the ability: the other shore, the nature of destruction, the movement, and the complete destruction. Because the self cannot be abandoned, this is the other shore. The nature of destruction is because it is destroyed in every moment. Movement is because the Arhats have uprooted it from the root with various paths. Because it is destroyed by the appropriate path, it is complete destruction. There are also three meanings of quick action: like lightning strikes, it is destroyed because it is the lineage of destruction. Because it is similar in nature to spirits and demons, it is an infectious disease. Because it is similar in nature to famine and enemy armies, it is harm. Likewise, reversing the principle of dependent origination, starting from the cessation of ignorance, the cessation of action, until only the great mass of suffering is completely extinguished. Among them, because it is definitely stopped, it is called cessation, which is the truth of cessation. Because it causes cessation, it is called cessation, which is the truth of the path. Each of them also has seven aspects: no self, peace, solitude, emptiness, signlessness, wishlessness, and non-action. Among them, the self of the yogi is the aggregates of the nature of suffering, therefore, because there is no object of suffering, it is no self. Because the afflictions are pacified, it is peace. The two are impure, and because they are exhausted, it is solitude. The