Tibetan
བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་མེད་དེ། མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་པ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་སྟོང་པའོ། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ནང་ནི་ཕྱིས་སྟོང་སྟེ་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ནི་ནང་གིས་སྟོང་སྟེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའམ་བསྡུས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། རབ་ཏུ་སྐྱེས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་ཅིང་འཇུག་པ་དང༌། རྒྱུན་འཇུག་པ་དང༌། སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མ་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་གཉིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་མེད་པས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་གི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟེ་ འཁོར་བའོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དོར་བ་མེད་པ་ནི་གཏང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོར་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དུས་གསུམ་ཕན་ཚུན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདུས་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་མེད་ཅེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བས་ན་དངོས་པོའོ། །དེ་དེའི་བདག་
Chinese
下面要解说的是，以遍计所执的自性来说，一切都是不存在的，因为不存在的缘故，所以没有住也没有灭，是无常和非无常的意思。因此，它是以那个空。所谓内外空性，内是指后来空，因为没有境的缘故。外是指以内空，因为它们不是那些的境的缘故。所谓空性空性，是指一切法的各个或总合是空性，以那个本身空就是空性空性。所谓大空性是指方位的空性，因为遍布十方的缘故。所谓生和灭，以及住和变异，是有为法的特征，是极度产生和断绝的特征，是刹那和进入，以及持续进入，和先前与后来的持续不相同的意思。与此相反的，是无为法的特征。那两者的空性，依次是有为空性和无为空性。因为没有边际，所以是超越边际，是圆满受用身。它的空性是超越边际空性，因为没有起始和终结的边际，所以没有起始和终结，也就是轮回。那个空性是没有起始和终结空性。没有舍弃是指不是应该舍弃的，也就是大乘。它的空性是没有舍弃空性。因为不是如来等所作，所以是自性，是诸法的自性法性，是它的空性。因为三时互相不可得，所以是不可得，是它的空性。从有为法产生的自性，那既不是无事物也不是自性，所以是无事物的自性。从结合产生的自性，怎么会没有呢？即使有近取，如果没有其他的就没有的缘故。正因为如此，所以说聚合等的诸法是无事物的，因为是缘起。那个空性是无事物自性空性。因为产生所以是事物。那个是它的主人
English
Now, let's explain that, in terms of the nature of the completely imputed, everything is non-existent. Because of that non-existence, there is neither abiding nor ceasing, meaning it is impermanent and not non-impermanent. Therefore, it is empty by that. As for what is called emptiness of inner and outer, inner means empty later, because there is no object. Outer means empty by the inner, because they are not the objects of those. What is called emptiness of emptiness is that each or the aggregate of all phenomena is emptiness, and being empty by that itself is emptiness of emptiness. What is called great emptiness is the emptiness of the directions, because it pervades the ten directions. What is called birth and destruction, as well as abiding and alteration, are the characteristics of conditioned phenomena, the characteristics of extreme arising and cessation, the meaning of momentary and entering, as well as continuous entering, and the continuous dissimilarity of the former and the latter. The opposite of that is the characteristic of unconditioned phenomena. The emptiness of those two is, in order, the emptiness of conditioned phenomena and the emptiness of unconditioned phenomena. Because it is without limit, it is beyond limit, the enjoyment body. Its emptiness is the emptiness beyond limit, because there is no limit of beginning and end, so there is no beginning and end, which is samsara. That emptiness is the emptiness without beginning and end. Non-abandonment means it is not to be abandoned, which is the Great Vehicle. Its emptiness is the emptiness of non-abandonment. Because it is not made by the Tathagata and others, it is self-nature, the self-nature of phenomena, and its emptiness. Because the three times are mutually unattainable, it is unattainable, and its emptiness. The nature arising from conditioned phenomena is neither non-thing nor self-nature, so it is the self-nature of non-thing. How can the nature arising from combination be non-existent? Even if there is proximate grasping, it is non-existent if there is nothing else. Precisely because of this, it is said that the phenomena of aggregation and so on are non-things, because they are dependently originated. That emptiness is the emptiness of the self-nature of non-thing. Because of arising, it is a thing. That is its master.
Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དང་མཐོང་བ་དག་གིས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ན་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ་སོ་སོར་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་མིང་སྣ་ཚོགས་སུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ལམ་གྱི་ཚོགས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་ནི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞི་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལུས་དང་ལྡན་པའི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནང་དང་ཕྱི་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་དག་ལ་ཚོར་བའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་བར་གྱིས་གནས་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་རྟུལ་བ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་སེམས་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་བསལ་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཀྱང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ ། དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ །ཕྱིའི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུས་བྱས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ནི་རང་གི
Chinese
您所说的空性即是事物本性的空性。因为无生，所以事物不存在。事物以其自身本性的空性即是事物不存在的空性。诸法的不颠倒之体性是其自身的体性，因为不是由智慧和见解所造作。那是其自身本性的空性。这既是殊胜的，又是其他的，并且因为是未被他者造作的体性，所以也是体性，因此那是其他的体性，即是如是性。那是其自身本性的空性，那是智慧的集合。其中，从名为“勇猛行”等开始，到“如虚空般无有积聚，因此解脱且无有染污”为止的这些三摩地，是所有佛和菩萨的不分别、无漏、超越世间的心之自性。以先前的作意力，各自进行活动时，会说出各种各样的名称。与此相应的就是福德的集合。应当宣说道的集合，菩提分等就是道。其中，以何者如实了知，那就是念住。那些念住以所缘的差别分为四种：身念住、受念住、心念住和法念住。其中，于内在之身上，随观身而住，以不住的方式，不以与身相应的分别念进行分别。于外在之身上，随观身也是如此。于内外之身上，随观身也是如此。于内在和外在，以及内外之受、心、法上，从随观受开始，到随观法为止，以不住的方式，随观法，并且具有正知、具念，从而消除世间的贪执和不悦，即使进行观察，也不以与法相应的分别念进行分别。其中，内在之身是自己的眼等六处。外在之身是自身之外的造作之物。内外之身是自己的
English
Emptiness, as you say, is the emptiness of things themselves. Because there is no birth, things do not exist. The emptiness of things by their own nature is the emptiness of the non-existence of things. The non-inverted nature of all dharmas is their own nature, because it is not made by wisdom and views. That is the emptiness of its own nature. This is both supreme and other, and because it is the nature that is not made by others, it is also nature, therefore that is the nature of other, which is suchness. That is the emptiness of its own nature, that is the collection of wisdom. Among them, from the so-called "courageous conduct" and so on, to "like the sky, there is no accumulation, therefore liberated and without defilement," these samadhis are the non-discrimination, without outflows, and the nature of the mind that transcends the world of all Buddhas and Bodhisattvas. When acting separately by the power of previous attention, various names are spoken. That which is associated with this is the collection of merit. The collection of paths should be explained, the aspects of enlightenment and so on are the path. Among them, that by which one truly knows is mindfulness. Those mindfulnesses are divided into four by the difference of objects: mindfulness of the body, mindfulness of feelings, mindfulness of mind, and mindfulness of dharmas. Among them, on the inner body, abiding by observing the body, in a non-abiding manner, one does not discriminate with the conceptual thought associated with the body. On the outer body, observing the body is also the same. On the inner and outer body, observing the body is also the same. On the inner and outer, and inner and outer feelings, mind, and dharmas, from observing feelings to observing dharmas, in a non-abiding manner, observing dharmas, and being conscientious, mindful, thereby eliminating worldly attachment and displeasure, even if observing, one does not discriminate with the conceptual thought associated with the Dharma. Among them, the inner body is one's own six senses, such as the eyes. The outer body is the created things outside of one's own body. The inner and outer body is one's own.