Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་དག་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བས་སྦྱར་བ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་ལེའུ་བདུན་པའོ།། །།མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པའི་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང༌། །དེ་བཞིན་སྤྲུལ་དང་རྣམ་གསུམ་དང༌། །མཛད་དང་བཅས་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྔར་གསུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། །སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞིར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཟག་པ་མེད་ཆོས་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་དག་གྱུར་ཐོབ་གང་ཡིན། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རུ་བཞེད། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང། །རྣམ་པར་ཐར་དང་མཐར་གྱིས་ནི། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཟད་པར་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་བརྒྱད་དང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་མཁྱེན་དང༌། །མངོན་ཤེས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་བཞི་དང༌། །དབང་བཅུ་དག་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། །མི་འཇིགས་པ་ནི་བཞི་དག་དང༌། །བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་རྣམ་གསུམ་དང༌། །བསྙེལ་བ་མི་མངའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །བག་ཆགས་ཡང་དག་བཅོམ་པ་དང༌། །སྐྱེ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཐུབ་པ་ཁོ་ ནའི་མ་འདྲེས་ཆོས། །བཅོ་བརྒྱད་བཤད་པ་གང་ཡིན་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གིས་གསུངས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཐོབ། །རིན་ཆེན་སྣོད་ནི་ཕྱེ་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཡང་དག་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས
Chinese
至于所说“应学般若波罗蜜多”之间。名为《现观庄严论》之释，由宝生寂造，于一刹那间现证菩提，第七品完毕。《现观》第八之略义是：本体自性圆满等，如是化身与三相，事业及具法身也，四相即是真实说。如是先前已说，本体自性与圆满受用，化身名为三相及具事业是法身，说是四相之义。其中先说本体自性，无漏诸法一切种，清净转变所获得，彼等自性具相者，许为本体自性身。菩提分法无量及，解脱以及渐次等，等持九之自性及，灭尽十之自性及，胜伏之生处是，差别八种及无恼，愿智以及别解脱，各别正知一切相，一切清净之四种，十自在即是十力，无畏即是四清净，不护无有三种及，正念安住三种及，无有忘失之法性及，习气完全断除及，生起大悲心以及，唯佛
English
As for what is said, "One should study the Prajñāpāramitā." This is the commentary on the Abhisamayālaṅkāra, composed by Ratnākaraśānti. Chapter Seven, on the complete enlightenment in a single moment, is finished. The summary of the eighth Abhisamaya is: The essence of self-nature, complete with enjoyment, Likewise, the three aspects of manifestation, The Dharmakāya, complete with deeds, Are truly spoken of as four aspects. As previously stated, the essence of self-nature and complete enjoyment, The manifestation called the three aspects and complete with deeds is the Dharmakāya, It is said to be the meaning of the four aspects. Among them, first speaking of the essence of self-nature, All kinds of uncontaminated dharmas, Whatever is obtained by pure transformation, Those with the characteristics of self-nature, Are regarded as the essence of self-nature body. The factors of enlightenment, immeasurable ones, Liberation and gradual stages, The nature of the nine meditative absorptions, The nature of the ten exhaustions, The birthplaces of overcoming, The eightfold distinction, and the absence of afflictions, Wish-wisdom and individual liberation, Individual correct knowledge of all aspects, The four kinds of all purity, The ten freedoms are the ten powers, Fearlessness is the four purities, The three kinds of non-protection, The three kinds of mindfulness, The nature of not forgetting, The complete eradication of habitual tendencies, And the arising of great compassion, Only the Buddha
Tibetan
་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་དང༌། དབང་བཅུ་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། བསྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་དང༌། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཅིང་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་བརྗོད་ནས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་སྔ་མའི་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི། གཅིག་མིན་དུ་མའང་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བསྟོད་པ་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ ཀྱི་སྐུ་བཞི་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཚུལ་གཞན་ལས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་སྐུ་གསུམ་ཉིད་དུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་མདོ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བཞི་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་དུ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ལ། བཞི་པའི་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ལས་སམ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཆོས་དེ་དག་སྐུ་གང་གིས་བསྡུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དང་པོ་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཐ
Chinese
九次第定，十遍处，八胜处，无烦恼定，随愿智，四无碍解，四一切种清净，十自在，十力，四无畏，三不护，三念住，无忘失法性，永断习气，大悲，十八不共佛法，一切种智，如是。法身是说为法之聚，其自性是诸佛之自性身之义。又或者显示诸法之自性身，自性之体性，并且宣说彼等法，如是即是宣说法身，以此作结。前句之事物成为主要者之故，法性身即是法身，是自性身之义。如是则“非一非异”之法身赞叹应理。其他则说彼等法本身之身，是诸佛之第四身，若是如此，则从其他方式所说之四身即是善说。此非真实。因为薄伽梵母等经中也说了“另有三身”等三句，以及其他经典中也有宣说。密法中之四身也是以其他方式存在，身语意是三身，第四身即是彼等之事业或平等性。如是则彼等法以何身所摄？以自性身所摄，因为彼等远离一切错乱，是清净之自性，仅仅是法性之故。彼等体性之差别是随顺因位之情况而为世俗谛。不再广说。因此，自性身是从“另有”等第一句到“应学”之间所说，对此，薄伽梵亲自对菩提分等
English
The nine successive absorptions, the ten pervasive spheres, the eight spheres of overcoming, the samadhi without afflictions, the knowledge following aspiration, the four analytical knowledges, the four complete purities, the ten powers, the ten strengths, the four fearlessnesses, the three protections, the three mindfulnesses, the nature of not forgetting, the complete destruction of habits, great compassion, the eighteen unshared qualities of a Buddha, and the all-knowingness are thus. The Dharmakaya is said to be the collection of dharmas, whose nature is the essence of the Buddhas. Or, it shows the nature of the body of dharmas, the essence of the characteristics, and also proclaims those dharmas, thus it is said to proclaim the Dharmakaya, and concludes with this. Because the object of the previous sentence becomes the main thing, the Dharmata-kaya is the Dharmakaya, which means the Svabhavikakaya. Thus, the praise of the Dharmakaya as "neither one nor many" is reasonable. Others say that the body of those dharmas themselves is the fourth body of the Buddhas, and if so, the four bodies spoken of in other ways are well spoken. This is not true. Because the Bhagavati-mata Sutra and other sutras also say "there are also three other bodies" and other statements. The four bodies in the Tantric tradition are also in a different way, body, speech, and mind are the three bodies, and the fourth is the activity or equality of those. Thus, by which body are those dharmas included? By the Svabhavikakaya, because they are free from all confusion, are the nature of clarity, and are merely the nature of Dharma. The difference in their characteristics is conventional truth following the state of the cause. Enough of elaboration. Therefore, the Svabhavikakaya is spoken of from the first sentence "there is also" to "should be learned," and to this, the Bhagavan himself, regarding the aspects of enlightenment, etc.
Tibetan
མས་ཅད་དང༌། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོའི་ནང་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པར་འཆད་པར་གྱུར་ལ། བདག་གིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་ཚོགས་རྒྱས་པར་མང་དུ་བསྟན་པས་དེ་དང་དེ་དག་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ལྟའི། །ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་ཉིད། །རྒྱལ་བ་གྲོང་སོགས་དེ་དག་གི །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤང་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །འདྲི་བ་ཀུན་ལ་ལན་འདེབས་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གང་དག་མཐོང་བར་གྱུར་བ་ན། དེའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་ འགྱུར་བ་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དེ་དག་མཐོང་བ་ཉིད་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་ཉིད་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱི། མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དག་གི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་མི་མངའ་བ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཐུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདྲི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལེན་ལོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། འདྲི་པ་ཀུན་གྱི་ལན་འདེབས་པའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཟློག་པ་དག་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེ་སྣང་ངོ༌། །དེ་དང་དེ་ལ་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་དང་དེའི་ཚེ་སྣང་བའི་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་ཞེ་ན། ལྷའི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུང་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི
Chinese
一切和名称与妙相具备以及总摄的事物中，将讲述超离世间的法的布施。我亦将禅定、进入无色、进入无量、以及道的积聚广大地显示，因此应当广知这些。无烦恼和随愿而知的体性也将在彼处讲述。那些声闻的果是什么，以及佛陀薄伽梵的果是什么呢？声闻看似无烦恼，实则烦恼未完全断除。诸佛于城镇等处，断除烦恼之流，实则无烦恼。佛陀随愿而知是任运成就、断除贪著、无有阻碍、恒常安住，且能回答一切提问。以这两句偈颂宣说：声闻的无烦恼，是对于城镇等众生，若见彼等则生烦恼，认为不应如此而遮止见彼等，实则并非现前断除烦恼。如来之无烦恼，虽有见彼等，然断除彼等之烦恼流，实则并非不见。佛陀之随愿而知，任运成就是因为无分别之故。无有贪著是因为无有依赖之故。无有阻碍是因为于一切处无有阻碍之故。恒常安住是因为恒常安住于平等性之故。能回答一切提问是因为能回答一切提问之故。声闻之遮止是遮止。相续完全成熟后，于何者、于何处、以何者，于何时所作之事有利益，则于彼者、于彼处显现彼者。于彼者、于彼处行利益之事。所谓“彼”者，是自性身佛。于彼时显现者，是显现化身。为何一切不显现于一切处呢？如天王降雨，不适宜之种子不生芽。如是诸佛虽已出现，然无缘分者不见妙
English
Everything, along with names and excellent signs, and among the things that are collected, will be explained as the giving of Dharma that transcends the world. I will also extensively show meditation, entering into the formless, entering into the immeasurable, and the accumulation of the path, so these should be known extensively. The characteristics of being without afflictions and knowing according to aspiration will also be explained there. What is the fruit of those Hearers, and what is the fruit of the Buddha Bhagavan? The Hearer seems to be without afflictions, but in reality, afflictions are not completely abandoned. The Victorious Ones, in towns and so on, cut off the stream of afflictions, but are actually without afflictions. The Buddha's knowing according to aspiration is spontaneously accomplished, abandoning attachment, without obstruction, constantly abiding, and answering all questions. These two verses declare: The Hearer's being without afflictions is that for beings in towns and so on, if seeing them would cause afflictions to arise, they think it should not be so and prevent seeing them, but in reality, they do not directly cut off afflictions. The Tathagata's being without afflictions is that although there is seeing them, they cut off the stream of their afflictions, but in reality, they do not not see. The Buddha's knowing according to aspiration, being spontaneously accomplished, is because of being without conceptualization. Being without attachment is because of being without dependence. Being without obstruction is because of being without obstruction in all places. Constantly abiding is because of constantly abiding in equality. Answering all questions is because of being able to answer all questions. The Hearers' prevention is prevention. After the continuum has completely matured, to whomever, wherever, with whatever, whenever an action is beneficial, then to that one, in that place, that one appears. For that one, in that place, beneficial deeds are done. That which is called "that" is the Buddha of the nature body. That which appears at that time is the appearance of the emanation body. Why does everything not appear to everyone? Just as when the king of gods rains, unsuitable seeds do not sprout. Likewise, although the Buddhas have appeared, those without fortune do not see the good.